Joost Swarte - Eindelijk vrijheid - Silkscreen ** HANDSIGNED+COA **

Σ sérigrafía Joost Swarte (*)
Τίτλος “Επιτέλους ελευθερία”.
Λιμουρα edition σε βαμβακερό vellum χαρτί υψηλής gramatura (300 g/m2).
Υπογραφό hand από τον καλλιτέχνη.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αθεντικότητας (COA).

Ειδικότητες:

Διαστάσεις: 70 x 50 cm
Έτος: 1988
Εκδότης: Atelier Swarte, Harleem.
Κατάσταση: Εξαιρετική (το έργο αυτό ποτέ δεν έχει φιλοτεχνηθεί σε κορνίζα ή εκτεθεί, και διατηρείται πάντα σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, γι’ αυτό προσφέρεται σε άριστη κατάσταση).
Απόκτηση: Ιδιωτική Συλλογή.

Το έργο θα μεταφερθεί προσεκτικά και θα πακεταριστεί σε σκληρό κουτί από χαρτόνι ενισχυμένο. Η αποστολή θα γίνει με πιστοποιημένο τρόπο με ακολουθία παρακολούθησης (UPS / DPD / DHL / FedEx)

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επιπλέον ασφάλιση μεταφοράς με την αξία του τελικού έργου και πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς κόστος για τον αγοραστή.

(*) Joost Swarte, γεννηθείς στις 24 Δεκεμβρίου 1947 στο Heemstede, είναι ένας από τους πιο διάσημους σκιτσογράφους κόμικ στην Ολλανδία. Σπούδασε στην Ακαδημία Σχεδίου του Eindhoven και άρχισε δημοσιεύσεις στο δικό του περιοδικό Modern Papier. Δεν περιορίστηκε στο κόμικ, αλλά εξελίχθηκε σε επιτυχημένο σχεδιαστή, αρχιτέκτονα και σχεδιαστή βιτρώ, πάντα αναγνωρίσιμο για τη διαυγή γραμμή του. Ως συνεκδότης της Εκδοτικής Oog & Blik είναι υπεύθυνος σχεδιασμού πολλών ολλανδικών βραβευμένων βιβλίων. Ήταν από τους ιδρυτές των Διεθνών Ημερών Κόμικ της Haarlem, Ολλανδία, και έχει αναδειχθεί υπερασπιστής των κόμικς στον κόσμο της τέχνης.
Αδιαμφισβήτητα ο Joost Swarte είναι ένας από εκείνους τους εμβληματικούς καλλιτέχνες του σύγχρονου κόμικ, ένα στυλ που φαίνεται να έχει ομοιότητες με τον Τέρζε (Hergé) και τις δημιουργίες του, και έχει λογική γιατί τίποτα καλύτερο για την εξασφάλιση της επιτυχίας χαρακτήρων και ιστοριών από το να φαίνονται ελκυστικοί με προϋπάρχοντα μοντέλα. Σε αυτήν την έννοια, ο Swarte, που ακόμα ζει σήμερα, γεννήθηκε το 1947, δεν είναι συνομήλικος του Hergé και οι δημιουργίες του γεννιούνται με υστέρηση αρκετών δεκαετιών, αφού ο Tintin έχει ήδη εδραιωθεί ως πλήρες προϊόν.
Ο Swarte δημιουργεί ορισμένους χαρακτήρες του με ορισμένες ομοιότητες, όσο αφορά την αισθητική, με ό,τι πρόσφερε ο Hergé, και σε ορισμένους εξ αυτών δίνει μια περιπέτεια ιστορίας, ίσως λιγότερο εκλεπτυσμένη από τον Tintin, αλλά που επέτρεπε, ως κρυφή επιδίωξη πολλών ιστοριογράφων του 20ού αιώνα, να μεταφέρει τα παιδιά, έστω και με τη φαντασία τους, σε γεωγραφικά πλάτη που δύσκολα θα επισκέπτονταν στην πραγματικότητα.
Η διακριτή αξία αυτής της εξαιρετικής Ολλανδικής ζωγράφου με την οποία εντυπώνει ιδιαίτερα τα σκίτσα του είναι ότι η ακαδημαϊκή του βάση είναι ο σχεδιαστής βιομηχανίας, και αυτό κάνει ώστε στην σύνθεση των καρέ του να ισχυροποιούνται περισσότερο οι χαρακτήρες, από το υπόβαθρο, τα έπιπλα και τα τοπία που συνθέτουν. Δεν φτιάχνει τα σκίτσα του για να χτίσει μια ιστορία, αλλά τα σκίτσα του είναι η ίδια η ιστορία, οι χαρακτήρες του είναι πιο πιστευτοί, φανταστικά μιλώντας, επειδή τα καρέ του διαθέτουν πλούσια εκφραστικότητα.
Αυτός ο ακαδημαϊκός υπόβαθρος είναι μια επένδυση με την οποία ο Swarte μας δωρίζει την όραση, σαν να ήθελε να επιστρέψει περιστασιακά στον σχεδιασμό, αν πρέπει να σχεδιάσει μια μηχανή δεν είναι ένα απλό αντικείμενο, το αντίθετο, προσπαθεί να την εξοπλίσει, είναι ένα κατάλογος σχεδιασμένος και σε πλήρες χρώμα των προϊόντων ενός καταστήματος επίπλων, εργαλείων, μηχανών, αυτοκινήτων, κτιρίων και ακόμα μόδας.
Οι μηχανισμοί του, όταν έχει την ευκαιρία να τους σχεδιάσει, ζωντανεύουν, σαν να ήταν το σκίτσο ή πρωτότυπο κάποιου πράγματος που μπορεί να γίνει πραγματικότητα, από κάτι που, ακολουθώντας τις οδηγίες του, θα μπορούσε να τεθεί σε λειτουργία. Δεν γνωρίζω τί είδους γνώσεις μηχανικής θα μπορούσε ή έχει ο Swarte, αλλά σίγουρα τα σχέδιά του δεν παρέμειναν σε μια απλή φαντασίωση.
Και μετά είναι οι χαρακτήρες του· ας αρχίσουμε από το ότι η ανάγνωση των ιστοριών του είναι λίγο ακατάστατη, σουρεαλιστική, ίσως εκκεντρική, αλλά είναι που ορισμένοι χαρακτήρες του είναι τόσο σουρεαλιστικοί που είναι ζώα ανθρακωμένα, σκύλοι με δύο πόδια ντυμένοι ως άνθρωποι, ή ζώα χωρίς παρά να μιλούν και να σκέφτονται τέλεια όπως εσύ και εγώ.
Δεν είναι περίεργο εάν κάποιοι από τους πιο διάσημους χαρακτήρες του είναι δύσκολο να οριστούν, έτσι είναι ο Jopo de Pojo, ένας νεαρός τρελός, χωρίς κακία, που μπαίνει σε μπελάδες χωρίς να το θέλει πραγματικά, εντελώς από διπλά νοήματα, λάθη, λανθασμένες κινήσεις, συμπτώσεις… Λοιπόν ο εικονικός Jopo de Pojo είναι ένα αγόρι που θα μπορούσε να είναι μαύρης καταγωγής, θα μπορούσε να είναι πίθηκος και έχει μια χαίτη που είναι δύσκολο να ταιριάξει σε μια ζώα.
Ένας άλλος από τους χαρακτήρες του, αυτός πλήρως ανθρώπινος, είναι ο Anton Makassar, είδος ερευνητή (σχεδιαστή) τρελός που θυμίζει με κάποια μορφή τον καθηγητή Bacterio (Mortadelo y Filemón) του φημισμένου και όχι αρκετά αναγνωρισμένου Ibáñez (χρειάζεται σημαντικό βραβείο εν ζωή και δεν το λαμβάνει).
Επίσης έχουμε ένα ενδιαφέρον διακεκριμένο μεταδοτικό στοιχείο στον Swarte, με όλο το κύριο σώμα της δημιουργίας του και της ωριμότητάς του στα χρόνια 70 και 80, που μεταδίδει μια κεντροευρωπαϊκή κουλτούρα όπου δεν υπήρχαν αναστολές στο σεξ και την πορνογραφία· σε αυτήν την έννοια, οι χαρακτήρες του δεν έχουν ντροπή ή πρόβλημα να εμφανίζονται γυμνοί (ολόσωμοι) και με τις σκηνές τους στο κρεβάτι, χωρίς αυτό να ερμηνεύεται ως υπαινιγμός προς την πορνολογία προς τη νεολαία. Και είναι αλήθεια, γιατί τίποτα δεν είναι χειρότερο για τους διεστραμμένους (σεξουαλικούς) από το να βλέπουν κάτι επιβλαβές σε κάτι τόσο φυσικό όσο το σώμα μας, αυτές οι καταπιέσεις είναι που έχουν δημιουργήσει πολλούς σεξουαλικούς θηρευτές στην πρόσφατη ιστορία μας.
Για τον Joost Swarte υπάρχει ένα στοιχείο που ξεχωρίζει σε κάθε βιογραφία που θα δεις γι’ αυτόν, μια διάσταση που υπερβαίνει τον κομιξά και που άρχισε από την αρχή· είχε την ευκαιρία να σχεδιάσει και να εκτελέσει πραγματικά, σχεδιάζοντας το θέατρο Toneelschuur στο Haarlem. Το Haarlem στις Κάτω Χώρες είναι μια από αυτές τις πόλεις, μη ρωτήσετε γιατί, είναι προσωπικοί λόγοι, που θα ήθελα να επισκεφθώ μια μέρα και φοβάμαι ότι δεν θα τα καταφέρω. Ο σχεδιασμός του είναι, τουλάχιστον, περίεργος και τον αντιλαμβάνομαι ως συνέχεια των ιστοριών του. Έχει επίσης σχεδιάσει κτιρία διαμερισμάτων.
Ο Swarte είναι πιο πολύ από το πεδίο του κόμικ· οι σχεδιασμοί του καλύπτουν λίγο απ’ όλα, βιτρώ, τοιχογραφίες, αφίσες και πόστερ (που σήμερα είναι πραγματικά αντικείμενα συλλεκτικά), κάρτες, χαλιά, χαρτί περιτυλίγματος… Α Certainly ένας καλλιτέχνης απαραίτητος για την αντίληψη της εξέλιξης του σύγχρονου κόμικ.