Κολυμβήθρα αγιασμού - 1850-1900

Παλαιά Παρίσι – εξαιρετικά πλούσιο, πολύχρωμα διακοσμημένο πορσελάτινο bénitier (δοχείο αγιασμού) με φτερωτό άγγελο και σταυρό, περίπου 1850–1870

Παλαιά Παρίσι, Γαλλία, μέση του 19ου αιώνα
Πορσελάνη, πολύχρωμη ζωγραφική και πλουσιοφλεγόμενη χρυσοχαραξία
Περί 20 × 18 × 10 εκ

Ένα ιδιαίτερα διακοσμητικό και ατμοσφαιρικό γαλλικό πορσελάνινο bénitier (δοχείο αγιασμού), κατασκευασμένο στη χαρακτηριστική στυλ του λεγόμενου Vieux Paris. Το αντικείμενο δομείται γύρω από ένα όμορφα μανδαρισμένο φτερωτό άγγελο, που κάθεται γονυπετής δίπλα στο κέλυφος-μορφικό δοχείο αγιασμού και κρατά ένα μεγάλο σταυρό.

Αυτό που καθιστά αυτό το αντίτυπο ιδιαίτερα ελκυστικό είναι η απίθανη πλούσια και ζωντανή παλέτα χρωμάτων. Το ενδύμα του αγγέλου είναι σε έντονο τιρκουάζ μέχρι Κοβαλτομπλε, που contrastίζει έντονα με το ζεστό λευκό της πορσελάνης και τα πολλά εξαιρετικά χρυσοποίκιλτα στοιχεία. Επάνω στο μπλε ένδυμα έχουν εφαρμοστεί πολυάριθμοι γοντυλωμένοι χρυσοί αστέρες, δίνοντας του σχεδόν ουράνια όψη. Τα φτερά είναι λεπτομερώς μανδαρισμένα και αντίκεινται όμορφα με το χρωματιστό ενδύμα.

Καί το πρόσωπο του αγγέλου είναι εντυπωσιακό. Οι απαλές γραμμές του προσώπου, το λίγο κεκλιμένο βλέμμα και η ήρεμη, σχεδόν αγγελική έκφραση δίνουν στο figure ιδιαίτερα ειρηνική και σχεδόν ουράνια εμφάνιση. Ο άγγελος φαίνεται περισσότερο σαν προστατευτική και αφοσιωμένη παρουσία παρά ως θεατρικό πρόσωπο.

Το σύνολο στηρίζεται σε μια πολύ πλούσια μανδαρισμένη ροκοκό/ροκάιβ πέτρα βάση, με κύλινδρα διακοσμητικά, ανάγλυφη διακόσμηση και εμπλουτισμένη χρυσοχρωμία. ο συνδυασμός λευκής πορσελάνης, βαθιάς μπλε απόχρωσης, τιρκουάζ, ζεστών καφέ τόνων και χρυσού δημιουργεί ένα εξαιρετικά χαρακτηριστικό διακοσμητικό αποτέλεσμα που θυμίζει τη Δεύτερη Αυτοκρατορία, ενώ το σχήμα αντλεί σαφώς έμπνευση από το ροκοκό.

Η ονομασία Vieux Paris δεν αναφέρεται σε ένα εργοστάσιο, αλλά στις πολλές πορσελάνιες βιομηχανίες και εργαστήρια γύρω από το Παρίσι που ήταν ενεργά κυρίως κατά τον 18ο και 19ο αιώνα. Θρησκευτικά αντικείμενα όπως αυτό παράγονταν για οικιακή ευσέβεια, μικρούς οικιακούς θυσιαστήριους ή ιδιωτικά παρεκκλήσια. Η απουσία εργοστασιακού σήματος δεν είναι ασυνήθιστη σε αυτό το είδος πορσελίνης Vieux-Paris. Ομοειδή bénitiers Vieux-Paris από τα μέσα του 19ου αιώνα είναι επίσης απαρατήρητα.

Το κάτω μέρος αυτού του αντιτύπου εμφανίζει, εκτός από την απουσία εργοστασιακού σήματος, έναν χαρακωμένο/βιβλιοειδές αριθμό που φαίνεται να διαβάζεται ως “83”. Ίσως να πρόκειται για μοντέλο ή αριθμό μορφής, αν και αυτό δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί με βεβαιότητα. Ενδιαφέρον είναι ότι σε άλλα bénitiers Vieux-Paris αντίστοιχου τύπου έχουν βρεθεί παρόμοιοι αριθμοί, για παράδειγμα ο αριθμός “418” σε ένα άλλο αντικείμενο.

Το αντικείμενο βρίσκεται σε καλή παλαιά κατάσταση, με φυσιολογικά ίχνη ηλικίας και χρήσης.

Η χρυσοχρωμία παρουσιάζει τοπικές φθορές και μικρές απώλειες, κυρίως στα πιο εκτεθειμένα και ακουμώμενα σημεία. Αυτό δίνει στο κομμάτι μια ελκυστική, από τον χρόνο διαμορφωμένη πατίνα και αναδεικνύει τη γήρανση και τη χρήση του αντικειμένου.

Σε αριστερό δείκτη του αγγέλου λείπει ένα μικρό τμήμα. Αυτό είναι ορατό με προσεκτική εξέταση. Επιπλέον δεν έχουν παρατηρηθεί μεγάλες δομικές ζημιές.

Λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία, την ευαίσθητη μορφοποίησή του και τα πολλά έξοχα διακοσμητικά στοιχεία, η γενική κατάσταση είναι καλή γι' ένα τέτοιο αντικείμενο.

Vieux Paris, Γαλλία, πιθανώς γύρω στα 1850–1870.