Danny Lyon - Conversations with the Dead (FIRST PRINTING) - 1971

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΤΡΙΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ Φωτογράφος Ντάνι Λιόν από το 1971 (!) -
- μετά το «The Bikeriders», 1968 και μετά το «The Destruction of Lower Manhattan», 1969.

ΑΝΟΡΘΟΡΡΑΦΟΣ ΦΩΤΟΒΙΒΛΙΟ -
μία βαθιά και ωμή φωτογραφική μελέτη της ζωής μέσα στο σύστημα φυλακών του Τέξας.

Αναφέρεται σε όλα τα βιβλία για φωτοβιβλία:

- Andrew Roth, The Book of 101 Books, σελίδα 210/211
- Martin Parr, The photobook, τόμ. 2, σελίδα 19;
- Hasselblad Center, The Open Book, σελίδα 278/279
- 802 φωτοβιβλία από τη συλλογή M. + M. Auer, σελίδα 535

Προσφέρω το VINTAGE BOOK· όχι μπερδεύοντας με τις πολύ μεταγενέστερες νεότερες εκδόσεις.
Προσφέρω την ΑΚΡΙΒΗ ΠΡΩΤΗ ΑΝΟΙΚΤΗ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΕΚΤΥΠΩΣΗ από τον Νοέμβριο του 1971 (!); όχι σε σχέση με την δεύτερη εκτύπωση ενός μήνα αργότερα (Δεκέμβριος 1971).

ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΝΕΒΑΣΜΕΝΗ ΕΚΔΟΣΗ του SUPER POPULAR SINGLE-SELLER AUCTIONS από το 5Uhr30.com
(Ecki Heuser, Κολωνία, Γερμανία).

Προσφέροντας μερικά από τα ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΦΩΤΟΒΙΒΛΙΑ ΚΟΣΜΟΣ - από τη δική μου ιδιωτική συλλογή και από πρόσφατες αγορές.

Ο Ντάνι Λιόν είναι διάσημος για πολλά εξαιρετικά φωτοβιβλία όπως το "The Bikeriders":
- Andrew Roth, The Book of 101 Books, σελίδα 190/191
- Martin Parr, Gerry Badger, The Photobook, τόμος 1, σελίδα 256
- Hasselblad Center, The Open Book, σελίδες 236/237

Η 5Uhr30.com εγγυάται λεπτομερείς και ακριβείς περιγραφές, 100% προστασία,
100% ασφάλεια και συνδιαφερόμενη αποστολή παγκοσμίως.

Phaidon, Νέα Υόρκη. 1971. Πρώτη έκδοση, πρώτη εκτύπωση.

Χαρτόνι. 205 x 279 mm. 196 σελίδες. 75 ασπρόμαυρες φωτογραφίες. Φωτογραφίες: Ντάνι Λιόν. 5 έγχρωμες εικονογραφήσεις και 6 ασπρόμαυρες φωτογραφίες ταυτότητας. Πρόλογος από τον Ντάνι Λιόν. Εισαγωγή, επιστολές και σκίτσα από τον Μπιλι Μακ Κιούν. Σχεδιασμός από τον Ντάνι Λιόν και τον Μάρτιν Στίβεν Σμοκόφ. Κείμενο στα Αγγλικά.

Κατάσταση:
Εσωτερικά καθαρό χωρίς χρονικά προηγούμενες ιδιοκτήτες σημειώσεις· η πρώτη σελίδα τίτλου φέρει βαριά, οι πρώτες πέντε σελίδες μερικώς φθαρμένες στην πάνω δεξιά γωνία, όλες οι υπόλοιπες σελίδες (συμπεριλαμβανομένων όλων των σελίδων φωτογραφιών) φρέσκες, οι πρώτες δεκαπέντε σελίδες με προσεγμένο δαχτυλίδι στη κάτω δεξιά γωνία, όλες οι υπόλοιπες σελίδες αψεγάδιαστες. Εξωτερικά με μερικούς λεκέδες στο επάνω άκρο των εξωφύλλων και της ράχας, λεκέδες στις άκρες· αλλιώς μόνο μια κανονική ένδειξη χρήσης αυτής της ευαίσθητης τίτλου σε χαρτόδετο.
Συνολικά πολύ καλή κατάσταση.

Φανταστικό κλασικό φωτοβιβλίο - μια απαραίτητη δημοσίευση για κάθε φιλόδοξη συλλογή φωτοβιβλίων.

“Στο βιβλίο του 'The Bikeriders' ο Ντάνι Λιόν οριοθέτησε ένα νέο τύπο φωτογράφου, έναν συνδυασμό μάρτυρα και συμμετέχοντος. Ενσάρκωσε την ιδέα του εξεγερμένου με μια κάμερα, του φωτογράφου που τεκμηρίωνε μια «outsider» κοινότητα η οποία ο ίδιος ήταν μέλος αυτής της κοινότητας. Ακολουθώντας το The Bikeriders, ο Λιόν συνέχισε να φωτογραφίζει παρόμοιες κοινότητες στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Λατινική Αμερική. Ήταν περιπλανώμενος που σταματούσε για λίγο, φωτογράφιζε και μετά προχωρούσε. Αλλά οι εικόνες του αποκάλυπταν έναν ισχυρό δεσμό με μια συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων - την επιθυμία του να είναι ο ομιλητής τους - και ένα λεπτό κοινωνιολογικό βλέμμα. Μπορεί να θεωρηθεί μια πιο σύγχρονη εκδοχή του παραδοσιακού 'ανήσυχου' φωτοειδησεογράφου, αλλά αυτός που χρειαζόταν την εμπιστοσύνη και την έγκριση μίας κοινότητας πριν φωτογραφίσει αυτήν."

Αυτή η ισχυρή ενσυναίσθηση οδήγησε το 1971 στο αριστούργημά του - Conversations with the Dead. Ο Λιόν είχε προσκληθεί από τον Dr George Beto, Διευθυντή του Τμήματος Φυλακών του Τέξας, να φωτογραφίσει μέσα στα σωφρονιστικά ιδρύματα του κράτους. Το έκανε για περίπου 14 μήνες, τραβώντας φωτογραφίες σε έξι διαφορετικά ιδρύματα για το βιβλίο. Δεδομένης της επαναστατικής του διάθεσης, η άποψή του για τη ζωή στη φυλακή είναι, αναμενόμενο, συμπονετική προς τους κρατούμενους, μια άποψη ενισχυμένη από τους γραπτούς-εκθέσεις, ζωγραφιές και άλλα έγγραφα του ζωγραφισμένου από τη ζωή του Billy McCune. Ο Λιόν ομολογεί ελεύθερα ότι είχε λίγες ιδέες για το τι είχαν κάνει οι άντρες για να φτάσουν εκεί· είδε μόνο αυτό που είδε, ένα σκληρό καθεστώς, θεμελιωμένο στην τιμωρία αντί για αποκατάσταση.
Οι φωτογραφίες του Λιόν πρέπει να είναι μερικές από τις πιο εκλεκτές που έχουν ληφθεί ποτέ σε φυλακή. Αποτυπώνει το σκληρό έργο και την υποβάθμιση σε μια αξέχαστη εικόνα με την επόμενη, συχνά φωτογραφίζοντας από χαμηλό γωνία, που δίνει στους κρατούμενους μια ηρωοποίηση κάποιου είδους, αλλά δεν το τονίζει υπερβολικά. Αντιθέτως, ο μηχανισμός αυτός εξυπηρετεί το να τον τοποθετήσει, τον φωτογράφο, τον άνθρωπο με τη δύναμη, σε μια διάσταση σεβασμού, υπόδουλος στην επιταγή να μεταδώσει όσο το δυνατόν περισσότερη αλήθεια. Ούτε οι εικόνες που έχουμε δει από τον Κουβαντόβ η Μπαγιάφια στον πόλεμο στο Αφγανιστάν υποδηλώνουν ότι η εικόνα του Λιόν, η οποία έχει γίνει κλασική, έχει γίνει ανίσχυρη με τον χρόνο· παραμένει τόσο ισχυρή και τόσο επίκαιρη όσο ποτέ.
- Gerry Badger -