Alessandro Zezzos (1848-1914) - Luce in Cattedrale






Μεταπτυχιακό στην πρώιμη αναγεννησιακή ζωγραφική, πρακτική στη Sotheby’s και 15 χρόνια εμπειρίας.
1 € |
|---|
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 140426 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Luce in Cattedrale, ελαιογραφία σε καμβά του 18ου αιώνα στην Ιταλία από τον Alessandro Zezzos (1848–1914), πωλείται με κάδρο, χειρόγραφο υπογεγραμμένο, σε εξαιρετική κατάσταση, διαστάσεις 45 cm ύψος, 25 cm πλάτος, βάρος 5 kg.
Περιγραφή από τον πωλητή
Alessandro Zezzos (Venezia, 12 febbraio 1848 – Vittorio Veneto, 1914) Φως στον Καθεδρικό ναό
διαστάσεις με κάδρο εκ. 70x48.
ιδιωτική συλλογή
......................................................
Νατος στη Βενετία από μητέρα Βενετία και πατέρα ελληνικό[1], αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές ήρωες, παρακολούθησε την Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βενετίας, όπου παρακολούθησε και τα μαθήματα του Pompeo Molmenti. Οι σύντροφοί του στην Ακαδημία ήταν, μεταξύ άλλων, ο Alessandro Milesi, ο Bartolomeo Bezzi, ο Guglielmo Ciardi, ο Antonio Dal Zotto, ο Pietro Fragiacomo, ο Emilio Marsili, ο Augusto Sezanne, ο Ettore Tito, ο Luigi Nono και ο Giacomo Favretto.
Επηρεασμένος από τον τελευταίο, με τον οποίο ήταν στενός φίλος, αφιερώθηκε σε σκηνές της Βενετίας με ροή του 18ου αιώνα[2], με ειδίκευση κυρίως στο ακουαρέλα[3].
Ο καλλιτέχνης άρχισε να γίνεται γνωστός το 1871, όταν ο Molmenti έγραψε για τη L'arte in Italia ένα άρθρο στο οποίο εξυμνούσε το ταλέντο τριών νέων βενετσιάνων ζωγράφων Federico Zandomeneghi, Guglielmo Ciardi και Alessandro Zezzos[4].
Το 1873 εκθέσε στη Βενετία τα έργα Scena famigliare και Né sposo né figlio· το 1877, στο Παρίσι, I saltimbanchi και I piccioni di San Marco[5].
Το 1892 εκτέλεσε εικονογραφήσεις για The Grand Canal, sebuah κεφάλαιο του ημερολογίου ταξιδιού Ore italiane του Henry James.
Δραστηριοποιήθηκε κυρίως στην πόλη καταγωγής του, αλλά μετά τον θάνατο της συζύγου του, το 1904, άρχισε να ταξιδεύει στο εξωτερικό, μένοντας στο Λονδίνο, το Βερολίνο, τη Βιέννη και το Παρίσι, όπου έμεινε μέχρι το 1910[6].
Το 1907, κατά τη διάρκεια της βενετικής περιόδου του, ο Umberto Boccioni ήρθε σε επαφή με Zezzos που του ενστάλαξε το ενδιαφέρον για τα εικονογραφήματα με υδατογράμματα[7].
Alessandro Zezzos (Venezia, 12 febbraio 1848 – Vittorio Veneto, 1914) Φως στον Καθεδρικό ναό
διαστάσεις με κάδρο εκ. 70x48.
ιδιωτική συλλογή
......................................................
Νατος στη Βενετία από μητέρα Βενετία και πατέρα ελληνικό[1], αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές ήρωες, παρακολούθησε την Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βενετίας, όπου παρακολούθησε και τα μαθήματα του Pompeo Molmenti. Οι σύντροφοί του στην Ακαδημία ήταν, μεταξύ άλλων, ο Alessandro Milesi, ο Bartolomeo Bezzi, ο Guglielmo Ciardi, ο Antonio Dal Zotto, ο Pietro Fragiacomo, ο Emilio Marsili, ο Augusto Sezanne, ο Ettore Tito, ο Luigi Nono και ο Giacomo Favretto.
Επηρεασμένος από τον τελευταίο, με τον οποίο ήταν στενός φίλος, αφιερώθηκε σε σκηνές της Βενετίας με ροή του 18ου αιώνα[2], με ειδίκευση κυρίως στο ακουαρέλα[3].
Ο καλλιτέχνης άρχισε να γίνεται γνωστός το 1871, όταν ο Molmenti έγραψε για τη L'arte in Italia ένα άρθρο στο οποίο εξυμνούσε το ταλέντο τριών νέων βενετσιάνων ζωγράφων Federico Zandomeneghi, Guglielmo Ciardi και Alessandro Zezzos[4].
Το 1873 εκθέσε στη Βενετία τα έργα Scena famigliare και Né sposo né figlio· το 1877, στο Παρίσι, I saltimbanchi και I piccioni di San Marco[5].
Το 1892 εκτέλεσε εικονογραφήσεις για The Grand Canal, sebuah κεφάλαιο του ημερολογίου ταξιδιού Ore italiane του Henry James.
Δραστηριοποιήθηκε κυρίως στην πόλη καταγωγής του, αλλά μετά τον θάνατο της συζύγου του, το 1904, άρχισε να ταξιδεύει στο εξωτερικό, μένοντας στο Λονδίνο, το Βερολίνο, τη Βιέννη και το Παρίσι, όπου έμεινε μέχρι το 1910[6].
Το 1907, κατά τη διάρκεια της βενετικής περιόδου του, ο Umberto Boccioni ήρθε σε επαφή με Zezzos που του ενστάλαξε το ενδιαφέρον για τα εικονογραφήματα με υδατογράμματα[7].
