SIGNED; Robert Mapplethorpe - Robert Mapplethorpe (UNIQUE COLLECTOR'S ITEM, VINTAGE DEDICATION) - 1981

ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΑΝΤΑΛΑΪΔΙΚΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ.

ΥΠΟΓΡΑΜΜΕΝΟ (με πλήρες όνομα), ΗΜΕΡΟΜΗΝΗΜΕΝΟ ΚΑΙ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ από τον Ρόμπερτ Μάπλθορπ το 1983, δύο μόλις χρόνια μετά την έκδοση (1981) = ΚΑΤΑΛΑΝΙΚΟ ΥΠΟΓΡΑΦΟ ΚΑΙ ΑΦΙΕΡΩΣΗ.

ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ, ΑΝΟΙΚΤΟ ΚΑΤΑΛΟΓΟΠΡΕΠΕΙΑΚΟ ΒΙΒΛΙΟ από τον διάσημο Αμερικανό φωτογράφο και καλλιτέχνη Ρόμπερτ Μάπλθορπ (1946-1989) - με κάποιους πραγματικά εξαιρετικούς πορτρέτα της Patti Smith.

ΠΟΛΥ ΦΡΕΣΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.

Απόλαυσε τη νεότερη ΈΚΔΟΣΗ των SUPER POPULAR ΑΓΟΡΕΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΩΝ από το 5Uhr30.com
(Ecki Heuser, Κολωνία, Γερμανία).

Προσφέρει μερικά από τα ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΦΩΤΟΒΙΒΛΙΑ ΚΟΣΜΟΣ - από τη δική μου ιδιωτική συλλογή και από πρόσφατες αγορές.

"Ο Ρόμπερτ πήρε περιοχές σκοτεινού ανθρώπινου συναισθήματος και τις μετέτρεψε σε τέχνη. Δούλεψε χωρίς συγγνώμη, επενδύοντας τον ομοφυλόφιλο με μεγαλοπρέπεια, ματαξία και αβίαστη ευγενή υπεροχή. Χωρίς επιτηδευμένο ύφος, δημιούργησε μια παρουσία ολοκληρωτικά αρσενική χωρίς ν’ απολέσει την θηλυκή χάρη. Δεν επρόκειτο να κάνει μια πολιτική δήλωση ή ανακοίνωση της εξελισσόμενης σεξουαλικής του κατεύθυνσης. Παρουσίαζε κάτι νέο, κάτι που δεν είχε δει ή εξεταστεί όπως το έβλεπε και το εξερευνούσε. Ο Ρόμπερτ ζητούσε να υψώσει πτυχές της αντρικής εμπειρίας, να ενσωματώσει τον ομοφυλοφιλικό με μυστικισμό. Όπως είπε ο Cocteau για ένα ποίημα του Genet, "Η αισχρότητά του δεν είναι ποτέ αισχρή."
- Patti Smith -

5Uhr30.com εγγυάται λεπτομερείς και ακριβείς περιγραφές, 100% προστασία,
100% ασφάλιση και συνδυασμένη αποστολή παγκοσμίως.

Frankfurter Kunstverein, Φρανκφούρτη. 1981. Πρώτη έκδοση, πρώτη εκτύπωση.

Χειρόγραφο (όπως εκδόθηκε). 215 x 235 mm. 132 σελίδες. 59 φωτογραφίες. Φωτογραφίες: Ρόμπερτ Μάπλθορπ. Επεξηγήσεις: Peter Weiermair. Κείμενο: Sam Wagstaff. Μετάφραση στα Γερμανικά: Sibylle Koch-Grünberg. Κείμενο στα Γερμανικά.

Κατάσταση:
Μέσα φρέσκο και άψογο· καθαρό με κανένα σημάδι προηγούμενου ιδιοκτήτη και χωρίς φοξίωση. Έξω πολύ φρέσκο· σχεδόν αχρησιμοποίητο και ήλιος. Συνολικά πολύ καλής, πολύ καλύτερης και πιο φρέσκιας κατάστασης από το συνηθισμένο.

Υπέροχη έκδοση φωτογραφίας και απαραίτητη για κάθε θαυμαστή του έργου του Ρόμπερτ Μάπλθορπ σε εξαιρετική κατάσταση -
υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη.
Δημοσιεύθηκε με αφορμή την έκθεση "Robert Mapplethorpe" στο "Frankfurter Kunstverein" από τις 10 Απριλίου έως τις 17 Μαΐου 1981.

"Ο Ρόμπερτ Μάπλθορπ (1946-1989) ήταν Αμερικανός φωτογράφος, γνωστός κυρίως για τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες του. Το έργο του περιλάμβανε πλήθος θεμάτων, από πορτρέτα διασήμων, αντρικά και γυναικεία γυμνά, αυτοπροσωπογραφίες και συνθέσεις νεκρής φύσης. Τα πιο αμφιλεγόμενα έργα του τεκμηρίωσαν και εξέτασαν τη γκέι αρσενική BDSM υποκουλτούρα της Νέας Υόρκης στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και αρχές της δεκαετίας του 1970. Μια έκθεση το 1989 με το έργο του Μάπλθορπ, με τίτλο Robert Mapplethorpe: The Perfect Moment, προκάλεσε δημόσιο διάλογο στις Ηνωμένες Πολιτείες σχετικά με τη χρήση κρατικής χρηματοδότησης για "ασχάλες" καλλιτεχνικές δημιουργίες και τα συνταγματικά όρια της ελεύθερης έκφρασης στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο Μάπλθορπ γεννήθηκε στη γειτονιά Floral Park του Κουίνς, Νέα Υόρκη, γιος της Joanne Dorothy (Maxey) και του Harry Irving Mapplethorpe, ηλεκτρολόγου μηχανικού. Ήταν καταγωγής αγγλικής, ιρλανδικής και γερμανικής και μεγάλωσε καθολικός στην ενορία Our Lady of the Snows. Παρακολούθησε το Λύκειο Martin Van Buren High School, αποφοίτησε το 1963. Είχε τρεις αδελφούς και δύο αδελφές. Ένας από τους αδελφούς του, ο Edward, αργότερα εργάστηκε γι’ αυτόν ως βοηθός και έγινε και φωτογράφος. Σπούδασε Bachelor of Fine Arts στο Pratt Institute στο Μπρούκλιν, όπου ειδικεύτηκε στις Γραφικές Τέχνες, αν και αποχώρησε το 1969 πριν τελειώσει το πτυχίο.

Ο Μάπλθορπ έζησε με την φίλη του Patti Smith από το 1967 έως το 1972, και αυτή τον στήριζε δουλεύοντας σε βιβλιοπωλεία. Μαζί δημιούργησαν τέχνη και διατήρησαν στενή φιλία σε όλη τη ζωή του. Το στούντιο του Μάπλθορπ ήταν στο 24 Bond Street στο NoHo της Μανχάταν, αργότερα το διατήρησε για χρήση ως σκοτεινό θάλαμο.

Ο Μάπλθορπ πήρε τις πρώτες του φωτογραφίες στα τέλη της δεκαετίας του 1960 ή στις αρχές της δεκαετίας του 1970 χρησιμοποιώντας μια Polaroid. Σχεδίασε και πούλησε επίσης τα δικά του κοσμήματα, τα οποία φορούσε ο σταρ του Warhol Joe Dallesandro.

Κατά την περίοδο αυτή ο Μάπλθορπ παρήγαγε επίσης σκίτσα, κολάζ και γλυπτά από ευρήματα.

Το 1972 γνώρισε τον επιμελητή τέχνης Sam Wagstaff, ο οποίος θα γινόταν μέντορας, εραστής, ευνοούχος και σύντροφος ζωής. Στις μέσα 70s, ο Γάββστικ απέκτησε μια Hasselblad μεσαίου φορμά, και ο Μάπλθορπ άρχισε να φωτογραφίζει ευρύ κύκλο φίλων και γνωστών, συμπεριλαμβανομένων καλλιτεχνών, συνθετών και κοινωνικών παραγόντων. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου έγινε φίλος με τον καλλιτέχνη George Dureau από το Νέα Ορλεάνη, του οποίου το έργο είχε τόσο βαθύ αντίκτυπο που επανέλαβε πολλές από τις πρώιμες φωτογραφίες του Dureau. Από το 1977 έως το 1980, ο Μάπλθορπ ήταν εραστής της συγγραφέως και συντάκτριας του περιοδικού εγκλήματος Jack Fritscher, ο οποίος τον εισήγαγε στο Mineshaft (ένα BDSM γκέι δερμάτινο μπαρ και κλαμπ σεξ μητρώου μελών στο Μανχάταν). Ο Μάπλθορπ έβγαλε πολλές φωτογραφίες από το Mineshaft και υπήρξε σε ένα σημείο ο επίσημος φωτογράφος του (… "Μετά το δείπνο πηγαίνω στο Mineshaft.")

Μέχρι τη δεκαετία το 1980, το θέμα του αφορούσε αγάλματα ανδρικά και γυναικεία γυμνά, ευαίσθητα νεκταρικά λουλούδια, και πολύ επίσημες πορτραίτες καλλιτεχνών και διανοουμένων. Το πρώτο στούντιο του Μάπλθορπ βρισκόταν στο 24 Bond Street. Στη δεκαετία του 1980, ο Wagstaff αγόρασε ένα σοφίτα στον 5ος όροφο στο 35 West 23rd Street για τον Ρόμπερτ, όπου διέμενε, χρησιμοποιώντας το και ως στούντιο φωτογράφησης. Διατήρησε τη σοφίτα στη Bond Street ως σκοτεινό θάλαμο. Το 1988, ο Μάπλθορπ επέλεξε την Patricia Morrisroe για να γράψει την βιογραφία του, η οποία βασίστηκε σε περισσότερες από 300 συνεντεύξεις με διασημότητες, κριτικούς, εραστές και τον ίδιο τον Μάπλθορπ.

Ο Μάπλθορπ πέθανε σε ηλικία 42 ετών από επιπλοκές του HIV/AIDS σε νοσοκομείο της Βοστόνης στις 9 Μαρτίου 1989. Το σώμα του αποτεφρώθηκε. Οι στάχτες του βρίσκονται στον Κοιμητήριο St. John's, Κουίνς, Νέα Υόρκη, στο μνήμα της μητέρας του, με την επιγραφή "Maxey".

early ένα χρόνο πριν από τον θάνατό του, ο άρρωστος Μάπλθορπ συνέβαλε στη ίδρυση του Robert Mapplethorpe Foundation, Inc. Η οραματισμός της για το Ίδρυμα ήταν ότι θα λειτουργούσε ως "το κατάλληλο εργαλείο για να προστατεύει το έργο του, να προωθεί το δημιουργικό του όραμα και να προωθεί τους σκοπούς που τον απασχολούσαν". Από τότε που πέθανε, το Ίδρυμα όχι μόνο λειτούργησε ως επίσημη περιουσία του και βοήθησε τη διάδοση του έργου του σε όλο τον κόσμο, αλλά και μάζεψε και διέθεσε εκατομμύρια δολάρια για την χρηματοδότηση ιατρικής έρευνας στη μάχη κατά του AIDS και του HIV λοίμωξης. Το 1991, το Ίδρυμα τιμήθηκε με το βραβείο Μεγάλη Μη Κερδοσκοπική Οργάνωση της Χρονιάς ως μέρος του Pantheon of Leather Awards. Το Ίδρυμα διέθεσε 1 εκατομμύριο δολάρια για την ίδρυση της Robert Mapplethorpe Residence, μιας επτάώροια κατοικίας για μακροχρόνια θεραπεία AIDS στην East 17th Street στη Νέα Υόρκη, σε συνεργασία με το Beth Israel Medical Center. Η κατοικία έκλεισε το 2015, επικαλούμενο οικονομικές δυσχέρειες. Το Ίδρυμα προωθεί επίσης την καλαισθησία της φωτογραφίας σε θεσμικό επίπεδο. Το Ίδρυμα βοηθά να καθοριστεί ποιες γκαλερί αντιπροσωπεύουν την τέχνη του Μάπλθορπ. Το 2011, το Ίδρυμα Robert Mapplethorpe δώρισε το Αρχείο Robert Mapplethorpe, καλύπτοντας το διάστημα από το 1970 έως το 1989, στο Getty Research Institute.

Περίπου ένα χρόνο πριν από τον θάνατό του, ο άρρωστος Μάπλθορπ συνένωσε τη δημιουργία του Robert Mapplethorpe Foundation, Inc. Η οπτική του για το Ίδρυμα ήταν ότι θα λειτουργούσε ως "το κατάλληλο εργαλείο για να προστατεύει το έργο του, να προωθεί το δημιουργικό του όραμα, και να προωθεί τους σκοπούς για τους οποίους νοιαζόταν". Από τότε που πέθανε, το Ίδρυμα δεν λειτουργούσε μόνο ως επίσημη κληρονομιά του και βοήθησε στη διάδοση του έργου του σε όλο τον κόσμο, αλλά έχει επίσης συγκεντρώσει και διαθέσει εκατομμύρια δολάρια για την χρηματοδότηση ιατρικής έρευνας στον αγώνα κατά του AIDS και του HIV λοίμωξης. Το 1991, το Ίδρυμα έλαβε το βραβείο Μεγάλη Μη Κερδοσκοπική Οργάνωση της Χρονιάς στο πλαίσιο των Pantheon of Leather Awards. Το Ίδρυμα διέθεσε 1 εκατομμύριο δολάρια για την ίδρυση της Robert Mapplethorpe Residence, μια επταόροφη κατοικία για μακροχρόνια θεραπεία AIDS στην East 17th Street στη Νέα Υόρκη, σε συνεργασία με το Beth Israel Medical Center. Η κατοικία έκλεισε το 2015 λόγω οικονομικών δυσκολιών. Το Ίδρυμα προωθεί επίσης τη φωτογραφία καλών τεχνών σε θεσμικό επίπεδο. Το Ίδρυμα βοηθά να προσδιοριστεί ποιες γκαλερί αντιπροσωπεύουν την τέχνη του Μάπλθορπ. Το 2011, το Ίδρυμα Robert Mapplethorpe δώρισε το Αρχείο Robert Mapplethorpe, καλύπτοντας το διάστημα από το 1970 έως το 1989, στο Getty Research Institute.

Ο Mapplethorpe εργαζόταν κυρίως στο στούντιο, και σχεδόν εξ ολοκλήρου σε μαύρο-άσπρο, με εξαίρεση κάποιων μεταγενέστερων έργων και της τελικής του έκθεσης "New Colors". Το σώμα του έργου περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα θεμάτων και ο μεγάλος μέρος της δουλειάς του βρίσκεται σε ερωτικό εικονογραφικό υλικό. Θα αποκαλούσε ορισμένα από τα δικά του έργα πορνογραφικά, με στόχο να διεγείρει τον θεατή, αλλά θα μπορούσαν επίσης να θεωρηθούν υψηλή τέχνη. Η ερωτική τέχνη του εξερεύνησε ένα ευρύ φάσμα σεξουαλικών θεμάτων, απεικονίζοντας την BDSM υποκουλτούρα της Νέας Υόρκης τη δεκαετία του 1970, πορτρέτα μαύρων αρσενικών γυμνών και κλασικά γυμνά γυναικών σωματοτρούλων. Ένας από τους μαύρους μοντέλα με τα οποία δούλευε τακτικά ήταν ο Derrick Cross, η στάση του οποίου για την αυτοτροφοδοτούμενη εικόνα το 1983 έχει συγκριθεί με τον Farnese Hercules. Ο Mapplethorpe ήταν συμμετοχικός παρατηρητής για μεγάλο μέρος της ερωτικής του φωτογραφίας, συμμετέχοντας στα σεξουαλικά πράγματα που φωτογράφιζε και συμμετέχοντας σε αυτά σε σεξουαλική γλώσσα με τα μοντέλα του.

Άλλα θέματα περιελάμβαναν λουλούδια, ειδικά ορχιδέες και κάλλες, παιδιά, αγάλματα, και διασημότητες και άλλοι καλλιτέχνες, συμπεριλαμβανομένων των Andy Warhol, Louise Bourgeois, Deborah Harry, Kathy Acker, Richard Gere, Peter Gabriel, Grace Jones, Amanda Lear, Laurie Anderson, Iggy Pop, Philip Glass, David Hockney, Cindy Sherman, Joan Armatrading και Patti Smith. Η Smith ήταν μακρόχρονη συγκάτοικος του Mapplethorpe και συχνό αντικείμενο στη φωτογραφία του, συμπεριλαμβανομένης μιας σκληρής, εμβληματικής φωτογραφίας που φαίνεται στο εξώφυλλο του πρώτου άλμπουμ της Smith, Horses.

Το έργο του συχνά αναφερόταν σε θρησκευτικές ή κλασικές απεικονίσεις, όπως ένα πορτρέτο της Patti Smith από το 1986 που θυμίζει το αυτοπροσωπογραφικό πορτρέτο του Albrecht Dürer από το 1500. Μεταξύ 1980 και 1983, ο Mapplethorpe δημιούργησε πάνω από 150 φωτογραφίες της bodybuilder Lisa Lyon, κορυφώνοντας με το φωτοβιβλίο Lady, Lisa Lyon, που εκδόθηκε το 1983 από τον Viking Press και με κείμενο του Bruce Chatwin.

Του καλοκαιριού του 1989, μια περιοδεύουσα ατομική έκθεση του Mapplethorpe έφερε εθνική προσοχή στα ζητήματα δημόσιας χρηματοδότησης των τεχνών, καθώς και σε ερωτήματα λογοκρισίας και του αισχρού. Η Corcoran Gallery of Art στην Ουάσιγκτον, DC, είχε συμφωνήσει να γίνει ένας από τους οικοδεσπότες μουσείων για την περιοδεία. Ο Mapplethorpe αποφάσισε να παρουσιάσει τη νεότερη σειρά του που είχε εξερευνήσει λίγο πριν τον θάνατό του. Ο τίτλος Robert Mapplethorpe: The Perfect Moment, περιλάμβανε φωτογραφίες από τον X Portfolio, που περιείχαν εικόνες ουροφαγίας, γκέι BDSM και μια αυτοπροσωπογραφία με μια μαστίγα στο πρωκτικό άνοιγμα. Επίσης περιλάμβανε φωτογραφίες δύο παιδιών με εκτεθειμένα γεννητικά όργανα. Η έκθεση επιμελήθηκε η Janet Kardon του Institute of Contemporary Art (ICA). Το ICA έλαβε επιχορήγηση από το National Endowment for the Arts για τη στήριξη της έκθεσης Μαπλθορπ στο Corcoran Gallery of Art. Το Corcoran ακύρωσε την εκπομπή, τερματίζοντας τη σύμβασή του με το ICA, επειδή δεν ήθελε να εμπλακεί στα πολιτικά ζητήματα που ανέδειξε, αλλά αντίθετα η γκαλερί παρασύρθηκε στη διαμάχη, που "ενίσχυσε τη δημόσια συζήτηση που διεξάγονταν τόσο στα μέσα όσο και στο Κονγκρέσο γύρω από τη χρηματοδότηση της NEA για έργα που ορισμένοι θεωρούσαν ακατάλληλα."
Η ιεραρχία του Corcoran και αρκετά μέλη του Κονγκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών εξοργίστηκαν όταν τα έργα αποκαλύφθηκαν, λόγω των ομοερωτικών και σαδομαζοχιστικών θεμάτων ορισμένων έργων. Παρά το γεγονός ότι πολλά από τα έργα του κατά τη διάρκεια της καριέρας του είχαν τακτικά εκτεθεί σε δημόσια χρηματοδοτούμενες εκθέσεις, συντηρητικές και θρησκευτικές οργανώσεις όπως ο American Family Association χρησιμοποίησαν αυτή την έκθεση για να αντιταχθούν φωναχτά σε κρατική στήριξη για ό,τι αποκαλούν "τίποτε περισσότερο από την αισθησιακή παρουσία πιθανώς ακατάλληλου υλικού."
Τον Ιούνιο του 1989, ο εικαστικός ποπ χαϊδευμένος Lowell Blair Nesbitt ενεπλάκει στο ζήτημα λογοκρισίας. Ο Nesbitt, μακροχρόνιος φίλος του Mapplethorpe, αποκάλυψε ότι είχε κληρονομιά 1,5 εκατομμυρίου δολάρια στο μουσείο με τη διαθήκη του, αλλά δημόσια υποσχέθηκε ότι αν το μουσείο αρνιόταν να φιλοξενήσει την έκθεση, θα αναιρούσε την κληρονομιά. Το Corcoran απέρριψε και ο Nesbitt κληροδότησε τα χρήματα στο Phillips Collection. Μετά την απόρριψη της έκθεσης από το Corcoran, οι ασφαλιστές της έκθεσης στράφηκαν προς το μη κερδοσκοπικό Washington Project for the Arts, το οποίο παρουσίασε όλες τις εικόνες στον χώρο του από τις 21 Ιουλίου έως τις 13 Αυγούστου 1989, σε μεγάλη προσέλευση. Το 1990, το Contemporary Arts Center στο Cincinnati, το οποίο είχε επίσης παρουσιάσει την έκθεση, και ο Dennis Barrie, κατηγορήθηκαν για αισχρότητα· φωτογραφίες που παρουσίαζαν άνδρες σε σοδομιαστικές πόζες αποτέλεσαν τη βάση των κατηγοριών ότι το μουσείο και ο διευθυντής του είχαν εκπορνεύσει αισχρότητα. Αθωώθηκαν από την ένορκη διαδικασία.

Σύμφωνα με το ICA, "Η απόφαση του Corcoran προκάλεσε μια αμφιλεγόμενη εθνική συζήτηση: Πρέπει οι φορολογικοί πόροι να στηρίζουν τις τέχνες; Ποιος αποφασίζει τι είναι 'ακατάλληλο' ή 'ενοχλητικό' σε δημόσιες εκθέσεις; Και αν η τέχνη μπορεί να θεωρηθεί μορφή ελεύθερης έκφρασης, είναι παραβίαση της Πρώτης Τροποποίησης η ανάκληση ομοσπονδιακής χρηματοδότησης με βάση την αισχρότητα; Μέχρι σήμερα, αυτά τα ερωτήματα παραμένουν μείζονος ενδιαφέροντος." Ο Mapplethorpe έγινε κάτι σαν αιτία-σύμβολο και για τις δύο πλευρές του αμερικανικού πολιτιστικού πολέμου. Ωστόσο, οι τιμές για πολλές από τις φωτογραφίες του Mapplethorpe διπλασιάστηκαν ή ακόμη και τριπλασιάστηκαν ως αποτέλεσμα όλης της προσοχής. Η φήμη του καλλιτέχνη φέρεται ότι βοήθησε επίσης τη μεταθανάτια πώληση στην οίκους Christie's, της συλλογής επίπλων, αγγείων, ασημικών και έργων από άλλους καλλιτέχνες, η οποία απέφερε περίπου 8 εκατομμύρια δολάρια." (Wikipedia)