Brassai - Formes (VERY RARE) - 1950

SUPER BEAUTIFUL MAGAZINE από το 1950 (!) -
διαρκώς με φωτογραφίες του Brassaï (1899-1984), ο θρυλικός φωτογράφος και εκπρόσωπος της αφάνς τέχνης.

SUPER RARE FIRST ISSUE του "Le Magazine des Artistes Peintres et Sculpteurs" ("Το περιοδικό των ζωγράφων και γλυπτών").

NAKED ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΣΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΤΗΣ.
Ο Brassaï αποκαλείται «Μάτι του Παρισιού» (1899-1984), διάσημος για το "Paris de Nuit" (1933).

ΣΕ ΦΟΡΜΑΤΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΙΑΣ που σου κόβει την ανάσα.

ΠΟΛΥ ΦΡΕΣΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ - ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΟ ΑΝΤΑΛΑΝΙΚΟ-COLLECTOR'S COPY.

Μετά την μεγάλη επιτυχία των δύο πρώτων δημοπρασιών, η 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Κολωνία) παρουσιάζει υπερήφανα την τρίτη και τελευταία έκδοση για φέτος των “Masters of Erotic Photobooks".
Απολαύστε άλλη μια ιδιαίτερα προσωπική επιλογή βιβλίων αφιερωμένων στον ερωτισμό σε όλες τις όμορφες του διαστάσεις - αντλημένα από τη δική μου ιδιωτική βιβλιοθήκη και από διάφορες αγορές τα τελευταία χρόνια.

Ο όρος avant-garde χρησιμοποιείται όταν ένας καλλιτέχνης ακολουθεί μια καινοτόμο και πειραματική προσέγγιση σε μια πτυχή της τέχνης του. Η αφάνς-μπράβος στην φωτογραφία λαμβάνει κριτική στάση προς τις υπάρχουσες αισθητικές απόψεις.
Είναι σημαντικό να κατανοηθεί ότι η αφάνς-μπράβος αναφέρεται σε ένα καλλιτεχνικό κίνημα που αμφισβητεί τα υπάρχοντα αισθητικά πρότυπα και επιδιώκει νέες μορφές έκφρασης.

Η γαλλική καλλιτεχνική κριτική Formes. Le Magazine des Artistes Peintres et Sculpteurs, δημοσιεύθηκε μεταξύ 1930 και 1932 (τουλάχιστον μέχρι το τεύχος 27 το 1932), περιλάμβανε αρκετά τεύχη, με τόμους που ομαδοποιούν μεμονωμένες φυλλάδες, όπως ο τόμος 2 που περιέχει τα τεύχη 5-10. Ήταν ένα υψηλής ποιότητας μηνιαίο περιοδικό που κάλυπτε τη σύγχρονη και κλασική τέχνη.

Το 5Uhr30.com εγγυάται λεπτομερείς και ακριβείς περιγραφές, 100% προστασία,
100% ασφάλεια και συνδυασμένη αποστολή παγκοσμίως.

Art et Photographie, Παρίσι. 1950. Πρώτη έκδοση, πρώτη εκτύπωση.

Μαλακό εξώφυλλο με φωτο/εικονογραφημένα εξώφυλλα. Διαστάσεις 180 x 270 mm. 12 σελίδες. 16 φωτογραφίες σε μαύρο και άσπρο. Φωτο: Brassaï. Κείμενο στα γαλλικά.

Κατάσταση:
Εσωτερικά και εξωτερικά πολύ φρέσκο χωρίς σήματα προηγούμενου ιδιοκτήτη και χωρίς φαλάκωση. Ελαφριά ένδειξη χρήσης μόνος· καμία αξιοσημείωτη ατέλεια ή ελάττωμα. Συνολικά πολύ καλή κατάσταση.

Υπέροχο, πολύ σπάνιο περιοδικό με φωτογραφίες του Brassai - σε εξαιρετική φορηβραυρική εκτύπωση.

"Ο Gyula (Julius) Halász, Brassaï (ψευδώνυμο) γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1899 στη Brassó, Βασίλειο της Ουγγαρίας (σήμερα Brașov, Ρουμανία) από μητέρα Αρμένια και πατέρα Ούγγρο. Μεγάλωσε μιλώντας ουγγρικά και ρουμανικά. Όταν ήταν τριών ετών η οικογένειά του ζούσε στο Παρίσι για ένα χρόνο, ενώ ο πατέρας του, καθηγητής γαλλικής λογοτεχνίας, δίδασκε στη Σορβόνη.
Ως νέος, ο Halász φοίτησε στη ζωγραφική και τη γλυπτική στην Ουγγρική Ακαδημία Καλών Τεχνών (Magyar Képzőművészeti Egyetem) στη Βουδαπέστη. Εντάχθηκε σε ένα ιππικό τάγμα του Αυστρο-Ουγγρικού στρατού, όπου υπηρέτησε μέχρι το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.
Ανέφερε τον Henri de Toulouse-Lautrec ως καλλιτεχνική επιρροή.
Μετά τον Α' ΠΠ, ο τόπος καταγωγής του Brassó και το υπόλοιπο της Τρανσυλβανίας μεταφέρθηκαν από το Βασίλειο της Ουγγαρίας στη Ρουμανία με τη Συνθήκη των Τριανόν. Ο Halász έφυγε για το Βερολίνο το 1920 όπου εργάστηκε ως δημοσιογράφος για τις ουγγρικές εφημερίδες Keleti και Napkelet. Άρχισε σπουδές στη Σχολή Καλών Τεχνών του Βερολίνου-Charlottenburg (Hochschule für Bildende Künste), πλέον Universität der Künste Berlin. Εκεί έγινε φίλος με αρκετούς παλαιότερους Ούγγρους καλλιτέχνες και συγγραφείς, συμπεριλαμβανομένων των ζωγράφων Lajos Tihanyi και Bertalan Pór, καθώς και τον συγγραφέα György Bölöni, ο καθένας από τους οποίους αργότερα μετακόμισε στο Παρίσι και έγινε μέρος του ουγγρικού κύκλου.
Το 1924, ο Halasz μετακόμισε στο Παρίσι για να ζήσει, όπου θα μείνει για το υπόλοιπο της ζωής του. Άρχισε να διδάσκει ο ίδιος τη γαλλική γλώσσα διαβάζοντας τα έργα του Marcel Proust. Ζώντας ανάμεσα στην κοινότητα των νέων καλλιτεχνών στην περιοχή Montparnasse, πήρε εργασία ως δημοσιογράφος. Γρήγορα έγινε φίλος με τον αμερικανό συγγραφέα Henry Miller και τους γαλλικούς συγγραφείς Léon-Paul Fargue και Jacques Prévert. Στις ύστερες δεκαετίες του 1920, διέμενε στο ίδιο ξενοδοχείο με τον Tihanyi.
Ο Miller αργότερα υποβάθμισε τους ισχυρισμούς φιλίας του Brassai. Το 1976 έγραψε για τον Brassai: «Ο Fred [Perles] και εγώ απομακρυνόμασταν από αυτόν – μας βαρούσε.» Ο Miller πρόσθεσε ότι η βιογραφία του Brassai για αυτόν ήταν συνήθως «εμπλουτισμένη», «πλήρης πραγματικών λαθών, πλήρης υπόθεσεις, φήμες, έγγραφα που έκλεψε και που είναι σε μεγάλο βαθμό ψευδή ή δίνουν λανθασμένη εντύπωση.»
Η δουλειά του Halász και η αγάπη του για την πόλη, των δρόμων της οποίας συχνά περιπλανιόταν αργά τη νύχτα, οδήγησαν στη φωτογραφία. Αρχικά τη χρησιμοποίησε για να συμπληρώσει μερικά άρθρα για περισσότερα χρήματα, αλλά γρήγορα διερεύνησε την πόλη μέσω αυτού του μέσου, στο οποίο διδάχθηκε από τον Ούγγρο André Kertész. Αργότερα έγραψε πως χρησιμοποίησε τη φωτογραφία «για να αιχμαλωτίσει την ομορφιά των δρόμων και των κήπων στον βροχερό καιρό, και για να αιχμαλωτίσει το Παρίσι τη νύχτα». Χρησιμοποιώντας το όνομα του τόπου γέννησής του, ο Halász υιοθέτησε το ψευδώνυμο «Brassaï», που σημαίνει «από το Brasso».
Ο Brassaï αιχμαλωτίζει την ουσία της πόλης στις φωτογραφίες του, που εκδόθηκαν ως η πρώτη του συλλογή στο βιβλίο του 1933 με τίτλο Paris de nuit (Παρίσι τη νύχτα). Το βιβλίο του σημείωσε τεράστια επιτυχία, με αποτέλεσμα να ονομαστεί «το μάτι του Παρισιού» σε ένα δοκίμιο του Henry Miller. Εκτός από τις φωτογραφίες της πιο άσχημης πλευράς του Παρισιού, ο Brassai παρουσιάζει σκηνές από τη ζωή της υψηλής κοινωνίας της πόλης, τους διανοούμενους, τον μπαλέτο και τις μεγάλες όπερες. Είχε γίνει φίλος με μια γαλλική οικογένεια που του παρείχε πρόσβαση στις ανώτερες τάξεις. Ο Brassai φωτογράφισε πολλούς από τους φίλους του καλλιτέχνες, συμπεριλαμβανομένων των Salvador Dalí, Pablo Picasso, Henri Matisse, Alberto Giacometti και αρκετών από τους κορυφαίους συγγραφείς της εποχής του, όπως οι Jean Genet και Henri Michaux.

Οι νέοι Ούγγροι καλλιτέχνες συνέχισαν να φτάνουν στο Παρίσι μέχρι τη δεκαετία του 1930 και ο ουγγρικός κύκλος απορρόφησε τους περισσοτέρους από αυτούς. Ο Kertész μετανάστευσε στη Νέα Υόρκη το 1936. Ο Brassai έκανα φίλους με πολλούς από τους νέους άφιξες, συμπεριλαμβανομένου του Ervin Marton, ανιψιού του Tihanyi, με τον οποίο ήταν φίλοι από το 1920. Ο Marton ανέπτυξε τη δική του φήμη στη διαδρομή δρόμου φωτογραφίας τη δεκαετία του 1940 και 1950. Ο Brassaï συνέχισε να βγάζει πέρα με εργασίες εμπορικού χαρακτήρα, λαμβάνοντας επίσης φωτογραφίες για το αμερικανικό περιοδικό Harper's Bazaar.

Ήταν ιδρυτικό μέλος του πρακτορείου Rapho, που δημιουργήθηκε στο Παρίσι από τον Charles Rado το 1933.

Οι φωτογραφίες του Brassaï τον οδήγησαν σε διεθνή φήμη. Το 1948, είχε μια ατομική έκθεση στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (MoMA) στη Νέα Υόρκη, η οποία μεταφέρθηκε στο George Eastman House στο Ρότσεστερ, Νέα Υόρκη· και στο Art Institute του Σικάγο, Ιλινόις. Το MoMA παρουσίασε περισσότερα έργα του Brassai το 1953, 1956 και 1968. Ερευνητέος στο φεστιβάλ Rencontres d'Arles στη Γαλλία το 1970 (προβολή στο Théâtre Antique, Brassaï από τον Jean-Marie Drot), το 1972 (προβολή Brassaï si, Vominino από τον René Burri) και το 1974 (ως προσκεκλημένος τιμής).
Το 1979 ο Brassaï εισήχθη στο International Photography Hall of Fame and Museum.