Mari Andriesse - Άγαλμα, Vrouwfiguur - 22.5 cm - parastone

Μάρι Ανριέννες, ως γλύπτης μεγάλων γλυπτών, οδήγησε τη φήμη του σε αναθέσεις μνημείων προς τιμή αξιομνημόνευτων ομογενών, όπως ο Cornelis Lely στην Afsluitdijk (μπρούντζος, 1953), ο Albert Plesman στην Den Haag (μπρούντζος, 1958) και η Κονεριν Wilhelmina στο Utrecht και στο Amsterdam (Wilhelmina Gasthuis) (και τα δύο: μπρούντζος, 1967). Το κεντρικό θέμα στο μνημειακό του έργο είναι ο σύγχρονος άνθρωπος που, μη δεμένος από ένα αρχιτεκτονικό πλαίσιο, αλλά τοποθετημένος σε ένα βάθρο, στέκει σε ελεύθερο χώρο. Χαρακτηριστικά είναι η ισχυρή σύνθεση, η διαυγής δομή σε όγκους και η απλούστευση της λεπτομέρειας, με αποτέλεσμα να επικρατήσει η μεγάλη μορφή της πλαστικής. Το μήνυμα, δραματικό-ήπιο και κατανοητό από τον καθένα, επιτυγχάνεται με μόνο πλαστικά μέσα.

Ο Ανριέννες ανήκε στην De Groep των παραδοσιακών ρεαλιστικών γλυπτών, οι οποίοι μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο κατέλαβαν σημαντική θέση στην ολλανδική τέχνη. Ένα από τα διασημότερα έργα του είναι το De Dokwerker στην πλατεία Jonas Daniël Meijerplein του Άμστερνταμ προς μνήμη της φεβρουαριανικής απεργίας του 1941. Επίσης το γλυπτό του Adriaan Roland Holst κοντά στην Bergense Ruïnekerk κατασκευάστηκε από τον Andriessen.

Κατά τη διάρκεια της ζωής του ο Ανριέννες έλαβε πολλά βραβεία τιμής, συμπεριλαμβανομένου του Βραβείου του Ιδρύματος Ανεξάρτητης Τέχνης 1942-1945. Το 1977 του προσφέρθηκε μια περιορισμένη περιοδεύουσα έκθεση στο Frans Hals Museum στο Haarlem. Με αφορμή αυτή την εκδήλωση μίλησε ο παλιός μαθητής του και στενός φίλος Theo Mulder. Μετά από εκείνη την έκθεση ο κόσμος μίλησε δικαίως για «τον εθνικό μας γλύπτη». Δύο χρόνια αργότερα, τρεις ημέρες μετά τα 82 του γενέθλια, απεβίωσε ο Ανριέννες. Την ημέρα της κηδείας του άγνωστοι τοποθέτησαν στεφάνι κοντά στο De Dokwerker στο Άμστερνταμ.

(βιβλιογραφία: Wikipedia)

Αποστολή με Track and Trace