Deanna Durbin - Κασέτα, Photo

Ομορφη φωτογραφία αφιερωμένη στη διάσημη ηθοποιό και τραγουδίστρια ΝΤΙΑΝΑ ΝΤΕΡΜΜΙΝ και κασέτ με τα καλύτερα από τα τραγούδια της. Είναι στο «Ανέβασμα» της ατελής φήμης στο Χόλιγουντ.

Ντέανα Ντέρμπιν (Γουίνιπεγκ, Μανίτόμπα, Καναδάς, 4 Δεκεμβρίου 1921 – Παρίσι, Γαλλία, 17 Απριλίου 2013)[1] ήταν Καναδή ηθοποιός και τραγουδίστρια που γνώρισε τεράστια φήμη ως έφηβη σε μιούζικαλ και κωμωδίες του Χόλιγουντ. Φιλμoποίησε μεταξύ 1936 και 1948, ειδικευόμενη σε ρόλοι αφέλειας με μια υπέροχη φωνή σοπράνο ελαφριάς έντασης.[2]

Βιογραφία
Το πραγματικό της όνομα ήταν Ενντα Μέιρ Ντέρμπιν, γεννήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 1921 στο Grace Hospital του Γουίνιπεγκ (καναδάς) από αγγλικά γονείς, με τους οποίους μετακόμισε στην Καλιφόρνια κατά την παιδική της ηλικία. «Ανακαλύφθηκε» από τη Metro-Goldwyn-Mayer μέσα από έναν σχολικό διαγωνισμό τραγουδιού στο Λος Άντζελες, όπου είχε μετακομίσει η οικογένειά της, με σκοπό να γίνει μια βιογραφία της υψιφών ηθοποιού Ernestine Schumann-Heink, αλλά τελικά έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο με ένα κοντράστ του στούντιο που συμπρωταγωνιστούσε μια άλλη έφηβη με εξίσου λαμπρή πορεία, η Judy Garland, «Η κονσέρτο στον αέρα» (Every Sunday). Και οι δύο πλησίαζαν τα 15 χρόνια.[3] Με ρόλους εφήβων σε γλυκανάλατα έργα, πολύ της εποχής, κατάφερε μεγάλη δημοτικότητα και έφτασε να σώσει τα Στούντιος Universal από τη χρεοκοπία με ταινίες όπως Η βασίλισσα στα δεκατέσσερα ή Η ψεύτρα (Mad About Music).

Η Ντέρμπιν συνέχισε να συνδέεται με τη Universal καθ’ όλη τη διάρκεια της επαγγελματικής της ζωής, που εκτεινόταν σε πάνω από είκοσι τίτλους, οι οποίοι της έδωσαν φήμη και εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών. Τόσο ο Ουίνστον Τσώρτσιλ όσο και ο Μουσολίνι περιλαμβάνονται μεταξύ των θαυμαστών της, και η θλιβερά γνωστή Άννα Φρανκ είχε μια φωτογραφία της κρεμασμένη στον τοίχο του κρυψώνα όπου προσπαθούσε να διαφύγει από τους ναζί.

Το 1938 έλαβε, μαζί με τον Μίκι Ρούνεϊ, ένα ειδικό βραβείο Όσκαρ για τη «σημαντική συνεισφορά στη μεταφορά του πνεύματος και της προσωποποίησης της νεότητας στην οθόνη». Στα 25 της, ήταν η δεύτερη καλύτερα αμειβόμενη γυναίκα στο Χόλιγουντ, πίσω από τη Μέτ Ντέιβις, και η λέσχη θαυμαστών της ήταν η πολυπληθέστερη κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1940. Το 1945 γύρισε και συμμετείχε στο καστ της ταινίας Η Κυρία του Τρένου, σε σκηνοθεσία του Γάλλου σκηνοθέτη Charles David, ο οποίος θα γινόταν ο τρίτος της σύζυγος.[2] Η τελευταία της ταινία ήταν For the Love of Mary, του Frederick De Cordova, το 1948.[3]

Στα 28 της απομακρύνθηκε από τα πλατό όταν παντρεύτηκε τον Γάλλο σκηνοθέτη Charles David, από τον οποίο απέκτησε το δεύτερο παιδί της, και εξαφανίστηκε από τη δημόσια ζωή. «Δεν μπορούσα να είμαι πάντα η μικρή miss Fixit που έκανε την είσοδό της στο τραγούδι», είπε τότε. Εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της, παιδιά, εγγόνια και δισέγγονα, στην γαλλική κωμόπολη Neauphle-le-Château, κοντά στο Παρίσι. Για δεκαετίες αρνήθηκε όλες τις προτάσεις για επιστροφή στον κινηματογράφο. Η φωνή της σοπράνο περιγράφονταν συχνά ως «όμορφη και φυσική», και η εκδοχή της άρια