Αριστούργημα του Art Nouveau: επιβλητική γλυπτή σπίλλα από μπρονζέ δίχρωμη – ΜΟΝΑΔΑ XL (>7 CM) ΜΕ - Καρφίτσα - Αποκλειστικό

Εξαιρετικό κομβίο-στολίδι για παρέλαση, αληθινό αριστούργημα της ευρωπαϊκής καλλιτεχνικής κοσμηματοποιίας της περιόδου Art Nouveau / Μοντερνισμού (Belle Époque, περίπου 1900). Το κομμάτι διακρίνεται για την εξαιρετική πλαστική και τρισδιάστατη απόδοση του γυναικείου προσώπου, αποδομημένου σύμφωνα με τα εικονογραφικά κριτήρια της «Μούσα Liberty» ή της κλασικής Μέδουσας ερμηνευμένη από τις σύγχρονες συμβολιστικές ρεύσεις. Τα φάτσικα χαρακτηριστικά, περήφανα και αινιγματικά, περιβάλλονται από μια πολύπλοκη και σε μεγάλο όγκο πλούσια κόμη με ύφανση, χαρακτηρισμένη από γραμμές καμπύλες, οργανικές και ρευστές (coup de fouet), απόδειξη της εκλεπτυσμένης αισθητικής της μετάβασης προς το τέλος του αιώνα.Ο Ιconografikos Θέμα: Μεταξύ Συμβολισμού και ΜύθουΤο πρόσωπο που αποτυπώνεται στο μπρούντζο δεν είναι ένα απλό πορτρέτο, αλλά μια ισχυρή μεταγραφή της μυθολογικής φιγούρας, ανα read through την κεντράδα λογαριού του Συμβολισμού ωστόσο του τέλους του 19ου αιώνα.Η μεταμόρφωση Liberty: Ο Art Nouveau αγαπούσε να συνενώσει τη γυναικεία φιγούρα με τη φύση ή τον μύθο. Σε αυτό το κοσμηματάκι, η κόμη δεν αποτελείται από τους κλασικούς φοβερούς ερπετούς της ελληνικής παράδοσης, αλλά μετασχηματίζεται σε ένα ρεύμα ροϊκό, πόρω και χρυσό φύλλο από κλαδιά που φαίνονται να κινούνται σαν φλόγες ή θαλάσσια ρεύματα.Το ματιά ιπνοτικό: τα μεγάλα και σταθερά μάτια, σε συνδυασμό με τα μισάνοιχτα χείλη σε μια αινιγματική και απόμακρη έκφραση, παραπέμπουν σκόπιμα στον θεσμό Fin de Siècle της Femme Fatale: μια μαγνητική, μυστηριώδης και υπερφυσική φιγούρα που γοητεύει όποιον τη βλέπει.Τεχνική Ανάλυση, Αποκλειστικότητα και ΜανφατούραΥλικό: Χυττο μπρούντζος τεχνικά χυτός με δομή πίσω κενή («αρκούδι»), τεχνική επιλογή της εποχής για διατήρηση της σταθερότητας και του όγκου ελαχιστοποιώντας το βάρος στις ενδύσεις υφασμάτων.Τελειότητα και Πατίνα: Υπέροχη αρχική δίχρωμη επίστρωση. Το πρόσωπο φέρει καστανού χρωματισμού πατίνα αντίθεσης που αναδεικνύει τα φωτιστικά και την εκφραστικότητα, ενώ η κόμη και τα περιμετρικά διακοσμητικά διατηρούν την αρχική χρυσόσκονη της εποχής (επισήμανση ή κατιούσα μαγνητικά).Διαστάσεις Εξαιρετικές: Ύψος πάνω από 7,0 εκ.— υπερμεγέθη μόδα σπάνια στην αγορά, αρχικά προοριζόμενη για παλτά, μανδύες ή βαριά μαύρα βερµότ που φοριούνται βράδυ.Βάρος: 21,0 γραμμάρια, σημαντικό και συμπαγές βάρος, χαρακτηριστικό των εποχών κοσμημάτων τέχνης.Το Μυστικό των Ακόνιστρων: Η Ασυμμετρία των Πετρών της ΓυαλίναςΗ κάτω μεριά φιλοξενεί τρία κινητά στοιχεία τοποθετημένα σε βραχίονες χειροποίητους, φτιαγμένους στο χέρι. Το κεντρικό στοιχείο διατηρεί τη αρχική ασύμμετρη διαμόρφωση, με μια τελειωμένη χάντρα από γυάλινη/αδιαφανή καφέ πηχτή ύλη, επιλεγμένα τοποθετημένη δίπλα στις λαμπερές μεταλλικές ημ-sαφαρές επίλοιες. Οι μεταλλικές ημ-sφαίρες λειτουργούν ως κινητά «φωτοδότες» φωτός, σχεδιασμένες για να συλλαμβάνουν το φως από τα αμμοβολή ή από τα πρώτα ηλεκτρικά λαμπτήρια στους σαλονιού της εποχής. Η απόλυτη ακεραιότητα αυτής της λεπτομέρειας, ποτέ δεν αντικαταστάθηκε, συνιστά συνειδητή επιλογή εργαστηρίου για να ραγίσει τη σκληρή γεωμετρική συμμετρία και να εμφυσίσει μια αίσθηση οργανικής φυσικότητας (η φύση ποτέ δεν είναι τέλεια συμμετρική). Αυτή η λεπτομέρεια ανεβάζει το αντικείμενο σε status εξαιρετικού κοσμήματος συλλεκτικής φύσης.Αντιλήψεις Καλλιτεχνικές και Μυστήρια ΕργαστηρίουΗ ψευδαίσθηση δύο χρωμάτων: Η σκουρόχρωμη πατίνα του προσώπου είναι ένα χημικό αποτέλεσμα που επιτεύχθηκε στο εργαστήριο μέσω ελεγχόμενων οξέων που εφαρμόστηκαν στο μπρούντζο. Απομονώνοντας χημικά την κόμη για να τη χρυσώνει, ο τεχνίτης μπόρεσε να δώσει στο πρόσωπο μια «φεγγίσια» και μεταλλική όψη, αποκορύφωση από το χρυσό φόντο των μαλλιών. Οι οπές στο πίσω μέρος (Το τεχνικό μυστήριο): Παρότι η πίσω πλάκα χρησιμεύει για την τοποθέτηση του αγκίστρου, οι δύο τέλειες κυκλικές οπές αποκαλύπτουν ότι η σφραγίδα πουλιά αρχικά μπορεί να είχε κατασκευαστεί ως διακοσμητικό «φαραώ» (προοριζόταν να κοσμεί ένα πολύτιμο μπιζέλι, μια βούλα βελούδινο ή ένα έπιπλο Liberty). Το εργαστήριο της εποχής τοποθέτησε τη πλάκα με το αγκίστρι για να μετατρέψει αυτό το μικρό γλυπτό σε φορετό κοσμήματος-παρέλασης.Κατάσταση Διατήρησης και ΕπιστροφήΗ πίσω όψη σφραγίζεται από μια μεταλλική πλάκα κλεισίματος της αντίστοιχης εποχής, φέρουσα τις τεχνικές τρύπες εξάτμισης της αρχικής χύτευσης. Το σύστημα κλεισίματος φέρει ένα ευθύ-γραμμικό μακριά βελονισμό και ένα απλό σφιγκτήρι στο «C» χωρίς ασφάλεια, τεχνολογικός δείκτης αυστηρός και συνεπής με την παραγωγή που χρονολογείται από το 1895 έως το 1905.Το αντικείμενο παρουσιάζεται σε εξαιρετικές συνθήκες ιστορικής διατήρησης, με μια μαγευτική και ακέραιη πατίνα του χρόνου που έχει συσσωρευτεί στα κουτιά. Δεν έχει υποστεί σύγχρονες επεμβάσεις αποκατάστασης, συγκολλήσεις ή επιφανειακές γυαλάδες.