Sebastian Bieniek (1975) - Doublefaced No. 9 (7/9)

Sebastian Bieniek (γεννημένος το 1975 στην Πολωνία) είναι διάσημος για έργα σε ένα πλαίσιο διπλότητας και αμφιταλαντευόμενης φύσης, τα οποία από το 2013 έχουν γίνει αρκετές φορές ιδαίως viral και δημοσιεύθηκαν από τα μεγαλύτερα περιοδικά σε ολόκληρο τον κόσμο. Σύμφωνα με το ισπανικό VOGUE Magazine ακόμη και η Madonna τον ρώτησε το 2016 να φτιάξει το εξώφυλλο του νέου άλμπουμ της, αλλά ο εξτρεμιστικός καλλιτέχνης συχνά αρνούνταν και προτιμούσε να μένει μόνος.

____

Ζυγοπώληση:

Original Fotograpfie (υψηλής ποιότητας Fine Art Print) από τη σειρά Doublefaced του Sebastian Bieniek.

Υπάρχουν μόνο 9 πρωτότυπα ζωντανά numbered και υπογεγραμμένα αυτού του έργου (Doublefaced No. 9). Εδώ τα 7/9

7 από τα πρωτότυπα βρίσκονται διεθνώς σε σημαντικές συλλογές. Μεταξύ αυτών στις ΗΠΑ, Ελβετία, Ιταλία, Ολλανδία, Αυστρία, Γερμανία, Ισπανία, Βασίλειο του Μπαχρέιν, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιαπωνία και Χονγκ Κονγκ.

Αυτό το έργο πωλείται (ως το δεύτερο τελευταίο που απομένει) απευθείας από τον καλλιτέχνη.

Ο νικητής του πλειστηριασμού θα λάβει ένα πιστοποιητικό γνησιότητας εκδομένο στο όνομα του καλλιτέχνη.

_____

Λεπτομέρειες για το έργο τέχνης:

- Τίτλος: Doublefaced No. 9 (7/9)
- Έτος: 2013
- Μέγεθος: 58 x 42 cm. (Υπάρχει λευκό περιθώριο πλάτους 5 cm γύρω από τη φωτογραφία. Οι διαστάσεις περιλαμβάνουν το λευκό περιθώριο)
- Συγκεκριμεότητα: Φωτογραφία (μη επιμελημένη και μη καδραρισμένη)
- Χαρτί: Baryta Canson
- Μέθοδος κατασκευής: C-Print
- Υπογεγραμμένο: Ναι, πολλές φορές. Στα μπροστινά αριστερά υπάρχει μια γρήγορη υπογραφή. Στα μπροστινά δεξιά ακόμη μια υπογραφή σε χαρακτήρες εκτύπωσης, με τίτλο και σφραγισμένο. Στο πίσω μέρος ακόμη μια φορά σημειωμένο και υπογεγραμμένο.

_____

Κατάσταση:

Καλή.

Στο πίσω μέρος υπάρχει μια περιοχή καλυμμένη με αυτοκόλλητη ταινία. Αυτό συμβαίνει σε όλα τα φωτογραφικά αντίγραφα που, όπως αυτό, εκτέθηκαν το 2016 στο PUCE (Pontificia Universidad Católica del Ecuador) Quito/Ecuador, όπου ο Sebastian Bieniek είχε διδακτορικό/εντολή διδασκαλίας. Με την ταινία η υπογραφή καλύφθηκε τότε και η φωτογραφία απο-originalized προκειμένου μετά την έκθεση να επανα-γίνει αρχική (νέες υπογραφές και επιγραφές). Ο λόγος ήταν ότι ο καλλιτέχνης δεν ήθελε να διακινδυνεύσει την απώλεια των «Original» έναντι της Νότιας Αμερικής. Ωστόσο, επέστρεψαν καλά.

_____

Αποστολή:

Η φωτογραφία θα αποσταλεί κυλιόμενη.


_______

Για τη σειρά Doublefaced:

Η σειρά φωτογραφιών Doublefaced του Βερολινέζου καλλιτέχνη Sebastian Bieniek θεωρείται χωρίς αμφιβολία ως μια από τις σημαντικότερες και πλέον επιδραστικές σειρές φωτογραφιών της ψηφιακής εποχής. Είναι το τέλειο παράδειγμα σύγχρονης τέχνης που όχι μόνο αντιλαμβάνεται τον σύγχρονο πνεύμα του καιρού αλλά το αντικατοπτρίζει στην απόλυτη του μορφή. Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από την ψηφιακή αυτοπροβολή, την συνεχόμενη επαναφορά του Εγώ και τον διαχωρισμό της δικής τους ταυτότητας στα κοινωνικά μέσα, τα έργα του Bieniek αιχμαλώτισαν τον ευαίσθητο πυρήνα της κοινωνίας. Οι δημιουργίες του αποτύπωσαν την βαθιά ανθρώπινη ανάγκη να είναι κανείς ταυτοχρόνως καμουφλαρισμένος και ορατός μέσα από τον ψηφιακό θόρυβο και έκαναν την διπλότητα της σύγχρονης ύπαρξής μας οπτικά απτή.

Το μινιμαλιστικό, αλλά εξαιρετικά ενοχλητικό концепτικό – drawings δεύτερα πρόσωπα στα μάγουλα μοντέλων, σχεδιασμένα με μάσκα ματιών και κραγιόν – διαδόθηκαν virally τη δεκαετία του 2010 και σημάδεψαν διακριτικά τον παγκόσμιο χώρο των μόδας και της ποπ κουλτούρας. Όσο ισχυρή ήταν αυτή η καλλιτεχνική ώθηση, φαίνεται από την τεράστια έλξη της σε παγκοσμίως γνωστές είδωλες. Έτσι η «Queen of Pop» Madonna εντυπωσιάστηκε τόσο από τον οπτικό λόγο που επέλεξε μια φωτογραφία από τη σειρά για το εξώφυλλο του άλμπουμ Madame X. Ακόμη και στη μουσική και στην ποπ κουλτούρα άφησε βαθιά αποτύπωμα το concept: στο επίσημο βίντεο κλιπ για το χιτ Marilyn Monroe του Pharrell Williams, η εικονική ιδέα της δύο πρόσωπα ψευδαίσθησης αντιγράφηκε και παρουσιάστηκε σε εκατομμύρια κοινού.

Το ίσως πιο θεαματικό άνοιγμα γέφυρας ανάμεσα στη νεο-μοντέρνα τέχνη σώματος και τον κόσμο της υψηλής μόδας πραγματοποιήθηκε στα πασαρέλες της γαλλικής μητρόπολης. Ο σχεδιαστής μόδας Simon Porte Jacquemus αναγνώρισε το zeitgeist δυναμικότητας των έργων και φέρνει το look σε άμεση συνεργασία με τον Sebastian Bieniek στην Παρισιανή Εβδομάδα Μόδας. Η συλλογή που εμπνεύστηκε από την τέχνη του Bieniek άνοιξε ένα κεφάλαιο στη βιομηχανία της μόδας και βοήθησε τον Jacquemus να κερδίσει το περιφημισμένο βραβείο LVMH Special Jury Prize αξίας 150.000 ευρώ. Μέσω αυτής της συνέργειας ανάμεσα σε διαδικτυακό φαινόμενο, ποπ κουλτούρα και haute couture, αποδεικνύεται ξεκάθαρα πως η παραδοσιακή τέχνη μπορεί να σπάσει τα όρια της αναλογικής και να γίνει η παγκόσμια οπτική γλώσσα ολόκληρης μιας γενιάς.

_____

Σχετικά με τον καλλιτέχνη:

Ο Γερμανός καλλιτεχνικός θεωρητικός, ζωγράφος και φωτογράφος Sebastian Bieniek (1975) θεωρείται ένας από τους πιο ριζοσπαστικούς οριακούς καλλιτέχνες της σύγχρονης τέχνης. Ολόκληρη η δημιουργία του υπήρξε ένας συνεχόμενος, προκλητικός χορός πάνω στη λεπτή γραμμή μεταξύ πραγματικότητας και απάτης.

Γεννημένος στην Ομπερσκλέισεν, ο Bieniek ήρθε στη Γερμανία το 1989 ως καθυστερημένος/καθυστέρηση μεταναστης και άρχισε τον καλλιτεχνικό του δρόμο στο Πανεπιστήμιο Καλών Τεχνών του Μπράουντσβιχ. Εκεί σπούδασε Ελεύθερες Τέχνες υπό την αντίθετη επιρροή της παγκοσμίως φημισμένης εικονικής πρωτοπόρας Marina Abramović και του Ελβετού καλλιτεχνικού θεωρητικού John M. Armleder. Αργότερα μετακόμισε στο Πανεπιστήμιο Καλών Τεχνών του Βερολίνου, όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του ως Meisterschüler, ενώ ταυτόχρονα παρακολουθούσε σκηνοθεσία στην Deutsche Film- und Fernsehakademie Berlin. Η καριέρα του ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1990 στο ιστορικό Berliner Kunsthaus Tacheles, από όπου αναπτύχθηκε γρήγορα σε μόνιμο πρόσωπο της σκηνής. Το 2013 του απέφερε διεθνή διάκριση η βιντεοφωτογραφική σειρά Doublefaced, καθώς τον ανακήρυξαν σε έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του Βερολίνου.

Από τα πρώτα στάδια της καριέρας του, ο Bieniek ξεχώρισε με δράσεις που εξέπληξαν το κοινό και την παραδοσιακή τέχνη με βαθιά αναστάτωση. Εμπνευσμένος από τα σωματικά όρια της μέντορά του Abramović, χρησιμοποίησε το σώμα του ως υλικό και σε ένα πρώιμο έργο τοποθέτησε καθημερινά για ημέρες μια νέα πληγή στον βραχίονα, προκειμένου να καταγράψει τη φθαρτότητα φυσικά. Πέρα από αυτές τις επώδυνες διεργασίες, ενεπλάκη σε ανησυχητικά κοινωνικά πειράματα στον δημόσιο χώρο, βάζοντας χωρίς άδεια κίνδυνη ταινία σε ευρείες αποστάσεις για να κλειδώσει εισόδους μετρό ή πλατείες στο Βερολίνο. Με αυτόν τον τρόπο επέδειξε πόσο τύφλωμένοι είναι οι άνθρωποι στην οπτική και κρατική εξουσία. Με το βιβλίο Realfake, που δημοσιεύτηκε το 2011, διεύρυνε αυτά τα πειράματα και στον ψηφιακό χώρο: δημιουργώντας δεκάδες ψεύτικα προφίλ, χειραγώγησε συστηματικά αλγόριθμους, μέσα ενημέρωσης και την κοινή αντίληψη – πριν καν το φαινόμενο των «Alternative Facts» αγγίξει την πολιτική στον κόσμο.

Το απόλυτο και ριζοσπαστικό κορύφωμα αυτής της διεπιστημονικής δημιουργίας ήταν η σκηνικοποίηση του δικού του θανάτου ως τελική καλλιτεχνική παράσταση. Ο Bieniek, που ζει με τη συνεχή ανάλυση μηχανισμών προβολής, ψηφιακής ταυτότητας και απάτης, βγήκε στην άκρη του ανθρώπινου υπάρχωτος και τον υπέβαλε στην πιο ακραία μορφή. Εξαπατώντας και σκηνοθετώντας ειδήσεις σχετικά με τον δικό του θάνατο και συνοδεύοντάς το με φιλοσοφημένες βιντεαποστολές όπως το Apology for being dead, αιφνιδίασε τον κόσμο της τέχνης και το κοινό. Με αυτή την πράξη προχώρησε διαθεματικά πολύ παραπάνω από οποιονδήποτε καλλιτέχνη πριν από αυτόν. Δεν χρησιμοποίησε πλέον μόνο τον καμβά, την κάμερα ή το ζωντανό σώμα, αλλά ύψωσε την πλήρη εξαφάνιση, το παιχνίδι με το μεταφυσικό και τη μετέπειτα μεσοπρόθεσμη υστερία στα μέσα ως το πραγματικό έργο τέχνης. Ο Bieniek απόδειξε τελικά ότι στην εποχή των ψηφιακών δικτύων ακόμη και η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο είναι διαχειρίσιμη, διαμορφώσιμη και κατάληξη μέρος μιας υπερ-ρεαλιστικής σκηνικής παράστασης.