Josep Bofill (1942) - Paso de a Dos

Μια ιδιαιτέρως εκφραστική γλυπτική του Josep Bofill Moliné, φτιαγμένη το 1986, σε một από τις πιο ενδιαφέρουσες στιγμές των πρώτων χρόνων της πορείας του ως γλύπτης.

Δύο χορευτές μένουν σταματημένοι στο πλήρες κίνημα. Τα σώματα συναντιούνται και στηρίζονται καθώς τα χέρια τους χρωματίζουν μεγάλοι τόξοι στο χώρο και το γυναικείο σώμα προβάλλεται προς τα έξω σε μια μακριά διαγώνιο. Δεν πρόκειται απλώς για να απεικονίσει μια σκηνή μπαλέτου: ο Bofill μετατρέπει την ισορροπία ανάμεσα στα δύο σώματα στον αληθινό λόγο της δημιουργίας. Ο ένας στηρίζει ενώ ο άλλος εκτινάσσεται προς το κίνημα· ένταση και ισορροπία, δύναμη και ελαφρότητα, εξάρτηση και ελευθερία εμφανίζονται ταυτόχρονα σε μια σύνθεση που είχε σκοπό να παρατηρείται από όλες τις γωνίες της.

Ακριβώς αυτή η ικανότητα να μετατρέπει τον ανθρώπινο χαρακτήρα σε μέσο συναισθημάτων και ιδεών είναι που χαρακτηρίζει μεγάλο μέρος της παραγωγής του Josep Bofill. Ο άνθρωπος έχει καταλάβει κεντρική θέση σε ολόκληρη τη διαδρομή του, και ο καλλιτέχνης έχει χρησιμοποιήσει το σώμα, την κίνηση και το χώρο για να ερευνήσει παγκόσμια ζητήματα όπως η σχέση ανάμεσα στους ανθρώπους, η μοναξιά, η ένωση και η ισορροπία.

Η χρονολογία 1986 έχει ιδιαίτερη σημασία. Ο Bofill είχε παρουσιάσει δημόσια το γλυπτικό του έργο για πρώτη φορά μόλις μερικά χρόνια νωρίτερα, το 1983, και κατά τη διάρκεια εκείνων των χρόνων άρχισε ήδη να αναπτύσσει μια έντονη εθνική και διεθνή περιοδική δραστηριότητα. Η σχέση του έργου του με την κίνηση και τη σκηνή θα είχε επίσης συνέχεια στην καριέρα του, φτάνοντας αργότερα να δουλέψει στον τομέα της σκηνικής εγκατάστασης για χορό.

Το κομμάτι ανήκει σε περιορισμένη έκδοση 4.000 αντίτυπα, με αριθμό αυτή τη φορά 226/4000, μια πρώιμη αρίθμηση μέσα στην έκδοση.

Επιπλέον παρουσιάζει μια ιδιαίτερα ελκυστική λεπτομέρεια για τον συλλέκτη: φέρει διπλή υπογραφή, διατηρώντας τόσο την υπογραφή ενσωματωμένη στο ίδιο το έργο όσο και τη χαρακτηριστική υπογραφή στην βάση. Συνδυασμός δημιουργίας, αρίθμησης και χρονολόγησης του επιτρέπει να τοποθετηθεί σαφώς μέσα στην παραγωγή του Bofill στα μέσα της δεκαετίας του ογδόντα.

Η επιφάνειά του παρουσιάζει μια πλούσια σκοτεινή, μπρούντζινη πατίνα με πράσινες αντιθέσεις, που τονίζει την ανατομία και τα σχέδια του μοντέλου. Στις ορισμένες ζώνες μπορούν ακόμη να αντιληφθούν υπολείμματα της αρχικής επιχρύσωσης — σκόνη χρυσού που εφαρμόστηκε αρχικά το 1986 —, μια ιδιαίτερα λεπτή και σπάνια λεπτομέρεια για να διατηρηθεί μετά από περίπου τέσσερις δεκαετίες. Απομακρυσμένα από το να έχουν καθαριστεί ή να επετριβούν βίαια, το έργο διατηρεί τον πλούτο και τις αποχρώσεις της αρχικής επιφάνειάς του.

Ολόκληρο το σύνολο στηρίζεται πάνω σε μια κομψή ορθογώνια βάση από ξύλο, ο τόνος της οποίας θερμαίνει σε αντίθεση με την σκούρα πατίνα των μορφών και ενισχύει τον χαρακτήρα του γλυπτικού συνόλου.

Η κατάστασή του συντήρησης είναι εξαιρετική. Οι μορφές διατηρούν ακέραια τα άκρα, τα χέρια και τα ευαίσθητα εξαιρετικά εξαρτήματα που protrude, ιδιαίτερα ευάλωτα σε ένα γλυπτό αυτού του χαρακτήρα. Δεν παρατηρούνται σημαντικές δομικές απώλειες και η επιφάνεια διατηρεί με εξαιρετικό τρόπο την εμφάνισή της, την πατίνα και τα ίχνη της αρχικής επιφάνειας.

Ένα στοιχείο που αξίζει να τονιστεί ιδιαίτερα: σε αυτού του είδους τα ανθρωποκεντρικά γλυπτά, με χέρια, ώμους και πόδια να προβάλλονται πολύ και με πολλούς εύθραυστους σημεία, η εύρεση ενός αντίτυπου τεσσάρων δεκαετιών σχεδόν πλήρους και σε αυτό το επίπεδο συντήρησης γίνεται ολοένα και σπανιότερη.

Δεδομένα του έργου: Josep Bofill Moliné (Μπαρτσελόνα, 1942); Ισπανία; 1986; περιορισμένη έκδοση 226/4000; υπογεγραμμένο και στο ίδιο το έργο και στη βάση; υλικό σύνθεσης/ρητίνη με φινίρισμα και μπρούντζινη πατίνα — το συγκεκριμένο υλικό υπό ανάλυση —; υπολείμματα ορατών αρχικών χρυσών φινιρισμάτων; βάση από ξύλο; περίπου 34 × 24 × 20 εκ.; εκτιμώμενο βάρος 2 κιλά; εξαιρετική κατάσταση συντήρησης.

Ο Josep Bofill είναι γλύπτης και ισπανός καλλιτέχνης μορφωμένος στην Σχολή Τεχνών και Εργαστηρίων Τεχνών της Βαρκελώνης. Από τις πρώτες του Σαλονές γλυπτικής στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ανέπτυξε μια διεθνή διαδρομή που έχει φέρει το έργο του σε γκαλερί και μουσεία σε πολυάριθμες χώρες. Μεταξύ των βραβείων του περιλαμβάνονται το Βραβείο Josep Llimona για τη Γλυπτική και το Prix International d'Art Contemporain του Μόντε-καρλό, και η παραγωγή του περιλαμβάνει τόσο γλυπτική για συλλογή όσο και σημαντικές παραγγελίες και μεγάλα έργα.

Ένα κομμάτι ιδιαίτερα ελκυστικό όχι μόνο για τη σύνθεσή του και τον ίδιο τον δημιουργό, αλλά επειδή συνδυάζει πρώιμη χρονολογία, αριθμημένη έκδοση, διπλή υπογραφή και δύσκολη να βρεθεί κατάσταση συντήρησης, διατηρώντας ακόμη και ίχνη της αρχικής επιφάνειας του 1986.