Hasan Djaafar (1919-1995) - Sabung Ayam (Cockfighting)






Μεταπτυχιακό στην καινοτομία και οργάνωση πολιτισμού, δέκα χρόνια στην ιταλική τέχνη.
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 141663 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Περιγραφή από τον πωλητή
Sabung Ayam (Κοκοφοβή)
Καλλιτέχνης / Δημιουργός: Hasan Djaafar (1919–1995)
Υπογραφή: Υπογεγραμμένο στο χαμηλό αριστερό μέρος
Χώρα καταγωγής: Ινδονησία
Τεχνική: Θερμογραμμή λαδιού σε καμβά
Κορνίζα: Με κορνίζα
Διαστάσεις έργου: 115 × 77 cm
Κατάσταση: Σε καλή κατάσταση.
Ιστορικό υπόβαθρο
Περιγραφή του έργου
Sabung Ayam (Κοκοφοβή) είναι ένα εκφραστικό λάδι σε καμβά όπου ο Hasan Djaafar έχει αποδώσει την πάλη μεταξύ των κοπαδιών σε μια ισχυρή, σχεδόν αφαιρετική ακολουθία χρώματος, κίνησης και πινελιάς. Ενώ η σκηνή στο πρώτο βλέμμα φαίνεται αφηρημένη, στην κεντρική μάζα των μορφών μπορούν να διακριθούν αναφορές στα κοπάδια και στις εξαπλωμένες φτερούγες τους.
Η σύνθεση είναι πολύ δυναμική. Ευρείς, καμπύλοι πινελιές κινούνται σε κυκλικές οδούς γύρω από το κέντρο, δημιουργώντας μια οικεία προς αψίδα δομή εικόνας. Ιδιαίτερα στο ανώτερο τμήμα διασκορπίζονται οι μορφές σε μακριές, ισχυρές ζώνες, ενώ η κίνηση της μπογιάς συμπτύσσεται προς τα κάτω. Έτσι προκύπτει έντονα αισθητήριο κίνηση χωρίς η απεικόνιση να αποδίδεται λεπτομερώς ή ρεαλιστικά.
Η χρήση του χρώματος είναι έντονη και αντίθετη. Βαθυγάλαζα, τιρκουάζ, πράσινα και μαύρα τμήματα εναλλάσσονται με καθαρό κόκκινο, πορτοκαλί, κίτρινο και λευκό. Οι ζεστοί τόνοι εστιάζονται κυρίως γύρω από το κέντρο και τον κατακόρυφο μεσαίο άξονα, ενώ οι σκούροι και ψυχρότεροι τόνοι περιβάλλουν την απεικόνιση. Η ορατή, ευρεία πινελιά και η τοπικά παχύτερη εφαρμογή της μπογιάς ενισχύουν τον φυσικό και αυθόρμητο χαρακτήρα της επιφάνειας του πίνακα.
Στυλιστικά το έργο βρίσκεται στα όρια μεταξύ εξπρεσιονισμού και φαινομενικής αφηρημένοτητας. Αυτό συνάδει με την τεκμηριωμένη εξέλιξη του Djaafar, ενός ζωγράφου που συνδέεται τόσο με τον ιμπρεσιονισμό όσο και με τον εξπρεσιονισμό. Στην μεταγενέστερητευχή του ο τρόπος μετάδοσης της ενέργειας και της ατμόσφαιρας ενός θέματος έλαβε μεγαλύτερη έμφαση από την φυσική λεπτομέρεια.
Βιογραφία του καλλιτέχνη
Ο Hasan Djaafar γεννήθηκε το 1919 στο Koto Gadang, δυτική Sumatra, και απεβίωσε το 1995. Έλαβε την πρώτη του ζωγραφική εκπαίδευση από τον ι-νδονησιακό αγροτικό τοπιογράφου Wakidi. Το 1949 ταξίδεψε στο Παρίσι, όπου συνάντησε τον Salim και άλλους καλλιτέχνες που ασχολούνταν με τη μοντέρνα και αφηρημένη τέχνη. Από το 1951 εργάστηκε ως πλήρους απασχόλησης ζωγράφος.
Ο Djaafar ανέπτυξε μια ζωγραφική στην οποία ινοταν θέματα της Ινδονησίας συνδυάζονταν με μοντέρνες ευρωπαϊκές τεχνικές ζωγραφικής. Ανθρωποι, τοπία, αρχιτεκτονική και σκηνές από την καθημερινή ζωή ήταν επαναλαμβανόμενα θέματα. Η τεχνική του χαρακτηρίζεται από έντονες αντιθέσεις χρώματος και ελεύθερη αντιμετώπιση της μπογιάς· χρησιμοποιούσε επίσης το παλέρμο και μερικές φορές χρωμάτιζε χωρίς να αναμειγνύει τα χρώματα. Ο ίδιος ο Djaafar δεν ήθελε να κατηγοριοποιεί το έργο του σε μια συγκεκριμένη σχολή.
Η καριέρα του είχε έντονο διεθνή χαρακτήρα. Το 1959 πραγματοποίησε ατομική έκθεση στην Singapore Polytechnic, ακολουθούμενη από εκθέσεις σε Jakarta, Ουάσιγκτον, Νέα Υόρκη, Ρίο ντε Τζανέιρο, Χάγη, Αμβούργο και Έντιβενχόβεν. Το 1971 εκθέσε 95 πίνακες στην Ινδονησιακή πρεσβεία στην Χάγη.
Ιστορία πωλητή
Sabung Ayam (Κοκοφοβή)
Καλλιτέχνης / Δημιουργός: Hasan Djaafar (1919–1995)
Υπογραφή: Υπογεγραμμένο στο χαμηλό αριστερό μέρος
Χώρα καταγωγής: Ινδονησία
Τεχνική: Θερμογραμμή λαδιού σε καμβά
Κορνίζα: Με κορνίζα
Διαστάσεις έργου: 115 × 77 cm
Κατάσταση: Σε καλή κατάσταση.
Ιστορικό υπόβαθρο
Περιγραφή του έργου
Sabung Ayam (Κοκοφοβή) είναι ένα εκφραστικό λάδι σε καμβά όπου ο Hasan Djaafar έχει αποδώσει την πάλη μεταξύ των κοπαδιών σε μια ισχυρή, σχεδόν αφαιρετική ακολουθία χρώματος, κίνησης και πινελιάς. Ενώ η σκηνή στο πρώτο βλέμμα φαίνεται αφηρημένη, στην κεντρική μάζα των μορφών μπορούν να διακριθούν αναφορές στα κοπάδια και στις εξαπλωμένες φτερούγες τους.
Η σύνθεση είναι πολύ δυναμική. Ευρείς, καμπύλοι πινελιές κινούνται σε κυκλικές οδούς γύρω από το κέντρο, δημιουργώντας μια οικεία προς αψίδα δομή εικόνας. Ιδιαίτερα στο ανώτερο τμήμα διασκορπίζονται οι μορφές σε μακριές, ισχυρές ζώνες, ενώ η κίνηση της μπογιάς συμπτύσσεται προς τα κάτω. Έτσι προκύπτει έντονα αισθητήριο κίνηση χωρίς η απεικόνιση να αποδίδεται λεπτομερώς ή ρεαλιστικά.
Η χρήση του χρώματος είναι έντονη και αντίθετη. Βαθυγάλαζα, τιρκουάζ, πράσινα και μαύρα τμήματα εναλλάσσονται με καθαρό κόκκινο, πορτοκαλί, κίτρινο και λευκό. Οι ζεστοί τόνοι εστιάζονται κυρίως γύρω από το κέντρο και τον κατακόρυφο μεσαίο άξονα, ενώ οι σκούροι και ψυχρότεροι τόνοι περιβάλλουν την απεικόνιση. Η ορατή, ευρεία πινελιά και η τοπικά παχύτερη εφαρμογή της μπογιάς ενισχύουν τον φυσικό και αυθόρμητο χαρακτήρα της επιφάνειας του πίνακα.
Στυλιστικά το έργο βρίσκεται στα όρια μεταξύ εξπρεσιονισμού και φαινομενικής αφηρημένοτητας. Αυτό συνάδει με την τεκμηριωμένη εξέλιξη του Djaafar, ενός ζωγράφου που συνδέεται τόσο με τον ιμπρεσιονισμό όσο και με τον εξπρεσιονισμό. Στην μεταγενέστερητευχή του ο τρόπος μετάδοσης της ενέργειας και της ατμόσφαιρας ενός θέματος έλαβε μεγαλύτερη έμφαση από την φυσική λεπτομέρεια.
Βιογραφία του καλλιτέχνη
Ο Hasan Djaafar γεννήθηκε το 1919 στο Koto Gadang, δυτική Sumatra, και απεβίωσε το 1995. Έλαβε την πρώτη του ζωγραφική εκπαίδευση από τον ι-νδονησιακό αγροτικό τοπιογράφου Wakidi. Το 1949 ταξίδεψε στο Παρίσι, όπου συνάντησε τον Salim και άλλους καλλιτέχνες που ασχολούνταν με τη μοντέρνα και αφηρημένη τέχνη. Από το 1951 εργάστηκε ως πλήρους απασχόλησης ζωγράφος.
Ο Djaafar ανέπτυξε μια ζωγραφική στην οποία ινοταν θέματα της Ινδονησίας συνδυάζονταν με μοντέρνες ευρωπαϊκές τεχνικές ζωγραφικής. Ανθρωποι, τοπία, αρχιτεκτονική και σκηνές από την καθημερινή ζωή ήταν επαναλαμβανόμενα θέματα. Η τεχνική του χαρακτηρίζεται από έντονες αντιθέσεις χρώματος και ελεύθερη αντιμετώπιση της μπογιάς· χρησιμοποιούσε επίσης το παλέρμο και μερικές φορές χρωμάτιζε χωρίς να αναμειγνύει τα χρώματα. Ο ίδιος ο Djaafar δεν ήθελε να κατηγοριοποιεί το έργο του σε μια συγκεκριμένη σχολή.
Η καριέρα του είχε έντονο διεθνή χαρακτήρα. Το 1959 πραγματοποίησε ατομική έκθεση στην Singapore Polytechnic, ακολουθούμενη από εκθέσεις σε Jakarta, Ουάσιγκτον, Νέα Υόρκη, Ρίο ντε Τζανέιρο, Χάγη, Αμβούργο και Έντιβενχόβεν. Το 1971 εκθέσε 95 πίνακες στην Ινδονησιακή πρεσβεία στην Χάγη.
