Ιταλία - Περουγία; Pflaumern - Perusia Augusta - 1650

Τεχνικό δελτίο

Τίτλος: Perusia Augusta – Προοπτική θέαση της πόλης της Περούτζια
Δημιουργός του έργου: Johann Heinrich von Pflaumern (1585–1671)
Χαράκτης: Wolfgang Kilian (1581–1662)
Εκδότης: Georg Wildeisen
Τυπογράφος: Johann Praetorius
Τόπος: Η εκτύπωση πραγματοποιήθηκε στην Augusta Vindelicorum, σήμερα Augusta
Εποχή: 1650
Τεχνική: χαράξη χαλκού σε χαλκό, κυρίως με χάραξη βούλουνο
Υποστήριξη: χαρτί με φυσαλίδες (vergeellata)
Διαστάσεις: φύλλο 16 × 21 εκ.; αποτύπωμα 15,5 × 18,5 εκ.
Σύνθεση: πλάκα που έχει διπλωθεί σε ένα μόνο φύλλο, συνοδευόμενη από λεζάντα αριθμημένη με τριάντα τοπογραφικές αναφορές
Έτος προέλευσης: Johann Heinrich von Pflaumern, Mercurius Italicus hospiti fidus per Italiae praecipuas regiones et urbes dux, δεύτερη επεκταμένη έκδοση, 1650
Αναποφάσεις (Verso): λευκό

Περιγραφή

Προοπτική απεικόνιση του 17ου αιώνα της Περούτζια, απεικονισμένη από αεροπλάνο με τον λατινικό τίτλο Perusia Augusta να βρίσκεται στην κορυφή της συνθέσεως. Η πόλη περιγράφεται μέσα στο διαρθρωμένο ορεινό της τοπίο, με έμφαση στη δομή της πόλης, στις οχυρώσεις, στους θρησκευτικούς και πολιτικούς ναούς και στους κύριους δρόμους πρόσβασης.

Ο πυρήνας της πόλης απεικονίζεται με μια πυκνή ακολουθία κτιρίων, πύργων, καμπαναριών, τοίχων και πυλών πόλης. Η υπερυψωμένη προοπτική επιτρέπει τον αναγνώριση της επανάληψης της ακανόνιστης πορείας της πόλης και της ενσωμάτωσής της με την γύρω γη, χαρακτηριζόμενη από υψώματα, δρόμους, ποτάμια, καλλιεργήσιμες εκτάσεις και μικρούς οικισμούς. Αριστερά πάνω έχει ένα ροζάριο ανέμου που προσδιορίζει τον προσανατολισμό.

Στην κάτω ζώνη περιλαμβάνεται λεζάντα με τριάντα αναφορές. Ταυτοποιούνται, μεταξύ άλλων, το φρούριο, οι συγκροτήματα των San Francesco, San Pietro, Sant’Agostino και San Domenico, ο ναός του Sant’Angelo, ο San Lorenzo, το Παλάτι του Λεγάτο, το επισκοπικό παλάτι, το σεμινάριο, το Collegio degli Oratoriani, ο υδραγωγός και πολλές πυλες της πόλης.

Η λεπτομερειακή απόδοση με βούλονο, βασισμένη σε ένα πυκνό σύστημα παράλληλων και διασταυρούμενων τμημάτων, διακρίνει αποτελεσματικά τα αρχιτεκτονήματα, τα τείχη και τη μορφολογία της κοιλάδας. Η πλάκα συνδυάζει τη σκοπιμότητα τοπογραφική και τεκμηριωτική με μια σκηνική δομή χαρακτηριστική των οικιακών/αστικών θεάσεων που παρήχθησαν στην ευρωπαϊκή βόρεια Ευρώπη κατά το πρώτο 17ο αιώνα.

Σημείωση ιστορο-καλλιτεχνική

Η πλάκα φιλοτεχνήθηκε από τον Wolfgang Kilian, εξέχον μέλος γνωστής οικογένειας χαράκτη σε δράση στην Augusta και δημιουργός πορτρέτων, πρωτοτύπων, τοπίων πόλεων και εικονογραφήσεων βιβλίων. Η μήτρα του Perusia Augusta είχε ήδη εμφανιστεί στην πρώτη έκδοση του Mercurius Italicus, δημοσιευμένη στην Augusta το 1625, και επαναχρησιμοποιήθηκε αργότερα στη δεύτερη επεκταμένη έκδοση του 1650.

Ο Johann Heinrich von Pflaumern συνέλαβε τον Mercurius Italicus ως μια επιμελημένη οδηγία στις κύριες ιταλικές πόλεις και περιοχές. Ο τόμος συνόδευε τις ιστορικές, καλλιτεχνικές και μνημείες περιγραφές με μια σειρά από τοπία και όψεις αφιερωμένες στους μεγαλύτερους κέντρα της ι peninsula. Η δεύτερη έκδοση, που δηλώνεται στην πρώτη σελίδα «plurimis locis et tabulis aliquot auctior», δημοσιεύθηκε με δαπάνες του βιβλιοπώλη Georg Wildeisen και τυπώθηκε από τον Johann Praetorius.

Η θέα αποτελεί ενδιαφέρουσα μαρτυρία της εικόνας της Περούτζια που διαχύθηκε μέσω της ευρωπαϊκής οδοιπορικής λογοτεχνίας του 17ου αιώνα. Η ύπαρξη της monumentale λεζάντας εμβαθύνει τον χαρακτήρα της ως οπτικός οδηγός, σχεδιασμένος να καθοδηγεί τον ταξιδιώτη και να παρουσιάζει την πόλη μέσω των κυριότερων θρησκευτικών, πολιτικών και αμυντικών κτισμάτων.

Έκθεση Κατάστασης

Αντίτυπο σε χαρτί με φυσαλλίδες, με γραμμές που συνδέονται με την αρχική ενσωμάτωση στο τόμο. Υπάρχουν μικρές σχισμές και ανοίγματα κατά μήκος των τσακισμάτων και στα περιθώρια, αποκατασταθέντα στο πίσω μέρος με τοπικές εφαρμογές χαρτιού. Μικρές συμπληρώσεις και ενισχύσεις αφορούν κυρίως το κατώτερο περιθώριο, τη μεσαία ζώνη και την κάτω δεξιά γωνία. Περιθώρια μειωμένα και ανομοιογενή και ελαφρές οξειδώσεις, λεκέδες και ενδείξεις χρήσης συμβατές με την εποχή. Η αποτύπωση γενικά καθαρή και ευανάγνωστη. Πίσω λευκό.