Limoges - Emile Bourgeois - Σερβίτσιο καφέ - Πορσελάνη

Emile Bourgeois"Grand Dépôt"
1880-1900 г.
Bernardaud/Limoges/France

Στην καρδιά του Παρισιού, κατά τη λάμψη της Belle Époque, ο Emile Bourgeois δημιούργησε ένα υπερπέρασμα που δεν παρείχε μόνο σερβίτσια για το τραπέζι, αλλά υπαγόρευε τους νόμους της καλής γεύσης. Το μαγαζί του, Le Grand Dépôt, ονομαζόταν «Παλάτι των Τεχνών της Φλόγας», καθιερώνοντας τον εαυτό του ως πραγματικό μύθο στον κόσμο της κεραμικής και του κρυστάλλου.

Γεννημένος το 1832 στη Νορμανδία, ο Émile άρχισε την καριέρα του ως πωλητής σε κατάστημα πορσελάνης σε ηλικία 16 ετών. Το 1856 πήγε στο Λονδίνο, όπου ανακάλυψε την υπεροχή της αγγλικής φαιενς, κάτι που οι Γάλλοι της εποχής αντιμετώπιζαν με περιφρόνηση. Όταν επέστρεψε στο Παρίσι το 1862, ένας έμπορος του είπε σαρκαστικά ότι τα μόνα που αξίζει να εισάγονται από την Αγγλία είναι μπισκότα και ξυραφάκια. Ο Bourgeois απόδειξε το αντίθετο, ανοίγοντας ένα μικρό κατάστημα στη Rue Drouot που σύντομα μεγάλωσε και εξελίχθηκε στο θρυλικό Le Grand Dépôt.

Le Grand Dépôt - Εκεί που ψωνίζει η αριστοκρατία

Το κατάστημα στη διεύθυνση 21 Rue Drouot δεν είναι απλώς ένα κατάστημα λιανικής, αλλά μια εμπειρία επιμελημένης επιλογής. Ο Bourgeois δεν είναι κατασκευαστής, αλλά έχει την εξαιρετική «αίσθηση» να επιλέγει τα καλύτερα από τη Λίμωζ, τη Sarreguemines και τα επιλεκτικά αγγλικά εργοστάσια όπως η Minton. Θέτει τη δική του προσωπική σφραγίδα σε κάθε αντικείμενο που πουλά, εγγυώμενος ποιότητα που προσελκύει τους πιο απαιτητικούς πελάτες.

Οι τακτικοί πελάτες περιλάμβαναν μέλη της γαλλικής αριστοκρατίας, εύπορους αστούς και διανοούμενους. Το κατάστημα ήταν προορισμός για διακριτικούς αγοραστές που έψάχναν όχι μόνο καθημερινά σερβίτσια αλλά και γαμήλια δώρα που θα κρατούσαν στην οικογένεια για γενιές.

Ένα από τα μικρά‑γνωστα «μυστικά» της επιτυχίας του ήταν η επιθετική διαφήμιση της εποχής και τα καταλόγια που δημιούργησαν ένα συγκεκριμένο στυλ «Le Grand Dépôt». Προσέφερε να προσωποποιήσει τα σετ με έμβλήματα ή μονογράμματα, κάνοντας κάθε αντικείμενο μοναδικό για τον κάτοχό του.

Το Le Grand Dépôt του Émile Bourgeois δεν ήταν απλώς κατάστημα λιανικής, αλλά προορισμός‑στόχος για την ευρωπαϊκή ελίτ. Η πελατεία του ήταν τόσο επίτιμη που η εξυπηρέτησή του στο σπίτι κάποιου ήταν σαφές σημάδι υψηλής κοινωνικής θέσης.

Χάρη στη διεθνή φήμη του, ο Bourgeois εφοδίασε πολλές πρεσβείες στο Παρίσι. Οι ξένοι διπλωμάτες αγόραζαν την πορσελάνη του ως σύμβολο γαλλικού κομξ και έπαιρναν πίσω στις χώρες τους.

Το Πάθος ενός «Συν Collector on the Throne»

Τσάρος Φερδινάνδος Α΄ (Βουλγαρία)

Ο Φερδινάνδος φημιζόταν για τη «μανιακή» γεύση του για την πολυτέλεια και τη λεπτομέρεια. Το πάθος του για την πορσελάνη ήταν μέρος της ευρύτερης⏎ ενασχόλησής του με τις εφαρμοσμένες τέχνες, τη βοτανική και πολύτιμους λίθους.

Ο Τσάρος υπήρξε τακτικός πελάτης του Emile Bourgeois. Δυσκοίλινα σετ και σαλάτα από το προσωπικό του σέρβις εξακολουθούν να εμφανίζονται σε δημοπρασίες στη Βουλγαρία σήμερα, φέρνοντας το σήμα Bourgeois και συχνά διακοσμημένα με το βασιλικό μονογράμμα ή στέμμα.

Το σέρβις συνήθως ήταν σε κλασικές τάσεις (Μπαρόκ ή Ροκοκό) και περιλάμβανε εκατοντάδες τεμάχια από λεπτά φλυτζάνια καφέ έως τεράστια πιάτα κρέατος.

Πολλά από τα πιάτα του κατασκευάζονταν ειδικά με περίπλοκα μονογράμματα (το γράμμα «F» υπό στέμμα) ή το οικόσημο της Coburg, τονίζοντας τη νομιμότητα και τη σύνδεσή του με τις μεγάλες ευρωπαϊκές δυναστείες.

Ο Ferdinand ζητούσε άψογες σερβιτόρες στο παλάτι. Λέγεται ότι ο ίδιος έλεγχε ότι η πορσελάνη τοποθετούνταν σύμφωνα με την αυστηρότερη ευβορινή εθιμοτυπία. Ένα λαθραίο σκεύος ή ελαττωμένη πιάτα ήταν αρκετό για να χαλάσει τη διάθεση του μονάρχη για ολόκληρη μέρα.

Μετά την παραίτησή του το 1918, μεγάλο μέρος αυτών των σερβίρων παρέμειναν στη Βουλγαρία και σήμερα αποτελούν πολύτιμες εκθέσεις σε μουσεία ή σε ιδιωτικούς συλλέκτες, που διηγούνται την ιστορία της «Χρυσής Εποχής» της βουλγαρικής βασιλικής αυλής.

Το παλάτι Εύξινογрад κοντά στη Βάρνα φιλοξενεί μια από τις σημαντικότερες συλλογές πορσελάνης και κρυστάλλων που ανήκουν στην βασιλική οικογένεια της Βουλγαρίας. Ως αγαπημένο θερινό ανάπαυλα του Τσάρου Φερδινάνδου, το παλάτι ήταν επιπλέον επιμελημένο με εξαιρετική φινέτσα, με μεγάλο μέρος του εσωτερικού και των σερβίτσιων διατηρημένων στην αυθεντική του μορφή.

Πολλά από τα αντικείμενα φέρουν τα σήματα του Emile Bourgeois.

Μια από τους πιο ζωντανούς και πιστούς πελάτες του Émile Bourgeois και του καταστήματός του «Le Grand Dépôt» υπήρξε ο Βασιλιάς της Μεγάλης Βρετανίας, Εδουάρδος VII.

Πριν ανέβει στο θρόνο, ενώ ήταν ακόμα Δούκας του Κάποιος, συνήθιζε να επισκέπτεται συχνά το Παρίσι και διακρινόταν για την εκλεπτυσμένη του γεύση για την απόλαυση και τη χλιδή.

Ο Πρίγκιπας λάτρευε τον γαλλικό τρόπο ζωής και συχνά επισκεπτόταν το μαγαζί στη διεύθυνση 21 Rue Drouot για να διαλέξει δώρα ή υπηρεσία για τα ιδιωτικά του δείπνα.

Λέγεται ότι ο πρίγκιπας διέταξε ειδικά διακοσμημένη σερβίτσια μέσω Bourgeois για τα διακριτικά του δείπνα σε θρυλικά παρισινά καταστήματα όπως τα «Maxim’s». Αυτή η υπηρεσία συνήθως περιείχε διακριτικά σημάδια, κατανοητά μόνο από τον στενό κύκλο φίλων του.

Μια δημοφιλής ανεκδοτική ιστορία λέει πως ο Edward VII εισήλθε μια φορά στο Le Grand Dépôt ανοικτά κρυφά. Ο Emile Bourgeois, που γνώριζε κάθε λεπτομέρεια των ειδών του, αναγνώρισε αμέσως τον εξέχοντα επισκέπτη από τα ψηλά στάνταρ ποιότητας της γλάσας. Όταν ο πρίγκιπας ρώτησε γιατί ένα συγκεκριμένο μοντέλο της Minton ήταν πιο ακριβό στο Παρίσι απ’ ότι στο Λονδίνο, ο Bourgeois απάντησε με τη δική του διακριτική επιδέξια: «Διότι εδώ, Μεγαλειότατε, πέρασε από τα χέρια μου και έλαβε την έγκριση του Παρισιού». Ο πρίγκιπας γέλασε και αγόρασε ολόκληρο το σερβί.

Η Απεσταλμένη Αυτοκράτειρα Εύγενια (σύζυγος Ναπολέοντα Γ΄): Ήταν γνωστή για τη θεσμοθέτηση τάσεων στον εσωτερικό σχεδιασμό και στήριξε τον Bourgeois στις προσπάθειές του να δημοφιλοποιήσει τη γαλλική πορσελάνη στα δικαστήρια της Ευρώπης.

Η Οικογένεια Ritz. Όταν ο Cesar Ritz άνοιξε τα θρυλικά του ξενοδοχεία, αναζητούσε ακριβώς τον τύπο (επιλεγμένης) ποιότητας που πρόσφερε ο Emile Bourgeois για να ικανοποιήσει τις επιθυμίες της παγκόσμιας ελίτ.

Ο θρυλικός Γάλλος συγγραφέας Guy de Maupassant δεν ήταν μόνο ένθερμος πελάτης του Émile Bourgeois, αλλά συμμετείχε προσωπικά και στη «σχεδίαση» της ατμόσφαιρας που δημιουργούσαν τα αντικείμενά του.

Όταν ο Maupassant αγόρασε τη διάσημη γιοτ του, τη Belle Amie, στράφηκε προς τον Émile Bourgeois για τον πλήρη εξοπλισμό της τραπεζαρίας εν πλω. Ο Maupassant επέμεινε σε σερβίρισμα που να είναι ταυτόχρονα κομψό και αρκετά βαρύ ώστε να μη γλιστρά στο τη θάλασσα, μια πραγματική πρόκληση για το σχέδιο της εποχής.

Ο μεγάλος συγγραφέας του «Αναζητώντας τον Χαμένο Χρόνο», ο Marcel Proust, ήταν επίσης τακτικός πελάτης. Για εκείνον, τα πορσελάνινα και κρυστάλλινα αντικείμενα δεν ήταν απλώς αντικείμενα, αλλά «φορείς μνήμης». Ο Προυστ ήταν εξαιρετικά σχολαστικός με τη λεπτομέρεια και λέγεται ότι περνούσε ώρες στο κατάστημα του Bourgeois επιλέγοντας φλυτζάνια τσαγιού που θα είχαν συγκεκριμένη ανάγλυφηση ώστε να «νιώθονται σωστά» στο χέρι του ήρωα.

Σχετικά με το σερβί:

Η δεξιοτεχνία του Bernardaud από τη Λιμόζ και η εκλεπτυσμένη επιλογή του Émile Bourgeois.

Γιατί Bernardaud?

Η διακόσμηση της Bernardaud είναι αναγνωρίσιμη για την ακρίβεια και τον πλούτο της. Στις δημιουργίες της Bernardaud, ο διάκοσμος δεν «πνίγει» ποτέ το αντικείμενο. Τονίζει την αρχιτεκτονική της τσαγιέρας ή την καμπύλη του φλιτζανιού, μετατρέποντας κάθε μέρος σε ολόκληρη εικόνα. Όταν ένα σερβίς επιλέγεται από έναν επιμελητή όπως ο Emile Bourgeois, βλέπεις τη μεγαλοπρέπεια αυτού του τέχνης – μια διακόσμηση τόσο πολυτελής όσο και αριστοκρατικά εγκρατής.

Φανταστείτε το Παρίσι στα τέλη του 19ου αιώνα. Στη Rue Drouot στέκεται το θρυλικό Le Grand Dépôt, ο “Οίκος της Φλογερού Τέχνης”. Δικός του ο ιδιοκτήτης ο Emile Bourgeois, οραματιστής που δεν παρήγαγε πορσελάνη αλλά καθόριζε τη μόδα. Προμηθευόταν τα πιο επίλεκτα κομμάτια από επιλεκτικά εργοστάσια όπως Bernardaud και τοποθετούσε το κόκκινο σημάδι του ως σφραγίδα αψεγάδιαστης γεύσης. Αυτό το σερβί δεν ήταν απλώς ένα ποτήρι· ήταν ένα εισιτήριο στα σαλόνια της γαλλικής αστικής τάξης, όπου το τσάι και ο καφές ήταν τελετές κοινωνικού κύρους.

Κάθε κομμάτι αυτού του σετ είναι σμιλεμένο από εξαιρετικό κιουλίν, μετασχηματισμένο σε ένα διαφανές, «κουδουνιστό» πορσελάνη χαρακτηριστικό της Λιμόζ.

Τσαγιέρα και μπολ ζάχαρης:

Με κομψές καμπύλες, είναι το κεντρικό σημείο της σύνθεσης. Ο σχεδιασμός τους συνήθως συνδυάζει κλασική αυτοσυγκράτηση με ευαίσθητα ανθικά μοτίβα ή χρυσαφικά, χαρακτηριστικά των παραγγελιών Bourgeois.

4 φλυτζάνια τσαγιού (140 ml) με σαντζούρια: Ο όγκος τους έχει σχεδιαστεί για «αργό τσάι», διατηρώντας τη ζεστασιά και το άρωμα του ροφήματος, ενώ οι λεπτές λαβές τους εξασφαλίζουν ελαφρότητα στην αφή.

6 φλυτζάνια καφέ (100 ml) με σατανία: Λίγο πιο συμπαγή και ενεργητικά, αυτά τα φλιτζάνια είναι σχεδιασμένα για δυνατότερα αρώματα σε μια εκλεπτυσμένη ατμόσφαιρα.

Grand Dépôt, Emile Bourgeois, Παρίσι Το τιμητικό σήμα διανομέα που μετατρέπει το αντικείμενο σε αρχαίο θησαυρό. Αυτό το σερβί αποτελεί ένα παγωμένο στιγμιότυπο από μια εποχή που η λεπτομέρεια ήταν τα πάντα. Είναι έτοιμο να μετατρέψει το τραπέζι σας σε σκηνή παρισινής λαμπρότητας.

Αυτό το σερβίς δεν είναι απλώς ένα αντικείμενο, αλλά πρόσκληση το ταξιδιού μέσα στον χρόνο. Με κάθε υψωμένο ποτήρι, δεν ρουφάτε απλώς ένα ποτό, αλλά αγγίζετε την ιστορία μιας ολόκληρης εποχής όπου η ομορφιά ήταν καθημερινότητα, και η λεπτομέρεια θρησκεία.

Γι’ αυτό πρέπει να έχετε αυτό το σερβί!
Συμπεριλαμβάνω ένα κομμάτι σε αυτό.
Η τσαγιέρα έχει ένα μικρό σπάσιμο (που δεν φαίνεται)
Όλα τα υπόλοιπα σε εξαιρετική κατάσταση!

Θα packed προσεκτικά.

https://vm.tiktok.com/ZNR3rLmU5/