Αρχαίο ρωμαϊκό, Αυτοκρατορικό Οριχάλκο Κρεμαστό νόμισμα - Dupondio Vespasiano. (χωρίς τιμή ασφαλείας)






Διαθέτει σχεδόν 30 χρόνια εμπειρίας και έχει δειξει ρόλο συντονιστή σε αρκετές διαδικτυακές ομάδες έρευνας τέχνης.
65 € | ||
|---|---|---|
60 € | ||
60 € | ||
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 143727 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Παραδοσιακό Ρωμαϊκό κόσμημα με ντόπιους dupondius του αυτοκράτορα Βεσπασιανού 1ου αιώνα, από ορίχαλκο, βάρος 14 g, διαστάσεις 26x26 mm.
Περιγραφή από τον πωλητή
Μενταγιόν από ασήμι με ντουπόνδιο του 1ου αιώνα μ.Χ. του αυτοκράτορα Βέσπασιανός. Πώς αυτός ο άγνωστος έφτασε να γίνει κύριος ενός αυτοκρατορικού κράτους και το άφησε σε καλύτερη κατάσταση από ό,τι το βρήκε;
Η υπόθεση είναι ότι εντόπισε εκείνους που είχαν ικανότητες που τον ευνοούσαν και τους έδωσε την ευκαιρία που του είχαν αρνηθεί επειδή δεν ανήκε στην αριστοκρατία. Ο Βέσπασιανός δεν ήταν μορφωμένος, αλλά ήξερε πώς να αποκτήσει την εξουσία σε μία χρονιά που διακηρύχθηκαν 3 αυτοκράτορες.
Στην πραγματικότητα, ο Τίτος Φλαβίος Βέσπασιανός (9–79 μ.Χ.), από το Φάλακρινου (Ιταλία), λαός που δεν εμφανίζεται σε χάρτες, αγαπούσε τη ζωή στη ύπαιθρο, μιλούσε λατινικά και λίγο ελληνικά με ένα αγροτικό προφορά που δεν ήθελε ποτέ να διορθώσει, αλλά ήταν πονηρός και βρισκόταν σε μια περιφέρεια με φήμη για τίμιους ανθρώπους και από αυτόν άντλησε ο ίδιος χρόνο μαθήματος.
Η αλήθεια είναι ότι η μητέρα του τον ενθάρρυνε να γίνει γερουσιαστής και την πρώτη του ευκαιρία τη βρήκε ως στρατιωτικός τριβονούς στη Θράκη το έτος 36 μ.Χ., αν και τρία χρόνια αργότερα, ως επιβλέπων έργων δημόσιων και καθαρισμών, ο Κάιλιγούλα, βλέποντας τον δρόμο βρώμικο, ζήτησε να ριφθούν πάνω στη χιτζά του νεαρού Βέσπασιανού αυτή η βρωμιά.
Δεν είχε ολοκληρώσει τη δουλειά του, είχε ενοχλήσει τον αυτοκράτορα…
Από εκεί και πέρα, ο Βέσπασιανός, που πάντα έβρισκε τα οικονομικά στενά, καθώς έπρεπε να πληρώνει την πολιτική του καριέρα και να θρέφει 3 παιδιά, βρίσκει τις κατάλληλες συνθήκες για να ευδοhäτήσει. Οι συμβουλές της ερωμένης του Αντωνίας Κεινίς, αρέστος ελεύθερη και γραμματέας της γιαγιάς του Κάλιγκούλα, και αυτές του φίλου του ελεύθερου Ελληνά Narciso, υπάλληλου της αυλής, τον οδήγησαν:
✦ στον διοικητή της εισβολής στην Βρετανία (43 μ.Χ.), όπου είχε την τύχη να ηγηθεί της Λεγεώνας ΙΙ Αὐγούστα και τιμήθηκε με την διακόσμηση ornamenta triumphalia;
✦ ύπατος suffectus (51 μ.Χ.) μόνο για τους τελευταίους δύο μήνες του έτους, εναλλακτική χαμένη, καθώς έμεινε κοιμισμένος σε μια από τις μουσικές του Νέρωνος και αυτό προσέβαλε τον αυτοκράτορα;
✦ κυβερνήτης της Αφρικής (63 μ.Χ.), όπου, για να εξασφαλίσει 1 εκατομμύριο σεκτέρτια για τη διατήρησή του στο αξίωμα, πούλησε μέρος των περιουσιών του· τη στιγμή αυτή αξιοποίησε για να εναρμονίσει το εμπόριο με μουλάρια, και αυτό τον ονόμασε μύλιο.
Και καθώς έκανε περισσότερους συμμάχους από πλούτη, αξιοποίησε το ευνοϊκό κενό που είχαν αφήσει οι γερουσιαστές υψηλού επιπέδου λόγω Νέρων, που πλέον εκτός της εξίσωσης μαζί με Γάλβα, Ότον και Βιτέλιο, στις 26 Δεκεμβρίου του 69 μ.Χ., με τη στήριξη 9 λεγεών, ο Βέσπασιανός κατάφερε να γίνει ο πρώτος αυτοκράτορας των Ρωμαίων που δεν ανήκε στην αριστοκρατία.
“Ο Βέσπασιανός έδειξε ότι κατέχει την κατάσταση. Αποκατέστησε το ρωμαϊκό κύρος και ανάκτησε τα κατεστραμμένα οικονομικά του.”
Tacitus
Και φυσικά, δεν εξολόθρευσε κανέναν από τους εχθρούς του και οι πρώτες του πράξεις ήταν:
• να αποκαταστήσει τη θωράκιση του στρατεύματος και να απολύσει τους επαίροντες και επαγγελματίες δημόσιους αξίωματους;
• να συντάξει τη Lex de Imperio Vespasiani (69–70 μ.Χ.), νομικό κείμενο σε μπρούτζινη πινακίδα διαστάσεων 164 x 113 εκ. όπου για πρώτη φορά αναγνωριζόταν ο αυτοκράτορας και καθορίζονταν τα όριά του;
• να αναστηλώσει πολλές κατοικίες και κτήρια που είχαν καεί στα τελευταία χρόνια του Βιτέλιου;
• να πληρώνει μισθούς σε δασκάλους λατινικών και ελληνικών, καθώς και να αμείβει ποιητές και καλλιτέχνες.
Στο μεταξύ, προκειμένου να φέρει περισσότερο χρήμα στο ρωμαϊκό θησαυρό, ο Βέσπασιανός αποφάσισε ότι ήρθε η ώρα να:
- Διπλασιάσει τους φόρους των επαρχιών.
- Πωλήσει αθωότητες (παύσεις).
- Εισπράξει αμοιβές από υποψηφίους σε δημόσια αξιώματα.
Και καθώς κάθε πρόκληση είναι μια ευκαιρία με μεταμφίεση και τα ταριχεύματα για να πάρουν σαπούνι-αμμωνία με το οποίο πλένονται τα μαλλιά έφτιαξαν ειδικούς για την ούρηση, δημιούργησε τον φόρο επί της ούρησης, από τον οποίο συγκεντρώθηκαν ντούνδιοι ορικαλκοί όπως αυτό το μενταγιόν, κοπτικός το έτος 71 μ.Χ. στη ρωμαϊκή μύλη, ρίξτε ματιά:
➤ στο εμβασμό: Προφίλ κεφάλι του Βέσπασιανού, κορωμένος, στραμμένος δεξιά. Επιγραφές: IMP CAES VESPASIAN AVG COS III (Ιṁπεράτωρ Σύμβουλος ανώτατος Βέσπασιανός Αύγουστος Κόνσουλ για τρίτη φορά);
➤ στο ανάστροφο: Ρώμη καθισμένη αριστερά πάνω σε πανοπλία, φορώντας κορώνα και παραζωνιόνιο· τα ασπίδες πίσω. Επιγραφή: S C αριστερά και δεξιά της προσωποποίησης της Ρώμης και στα πόδια της η λέξη ROMA.
Αν και ο Τίτος, γιος του Βέσπασιανού, θεώρησε ότι αυτός ο φόρος αφαιρούσε κύρος από τον ρωμαϊκό λαό, μέχρι που του έδωσε να οσφρήσει ένα ασήμι cobre από το φόρο επί της ούρησης. Ρώτησε αν το κέρμα μύριζε άσχημα· απάντησε ότι όχι, γι’ αυτό την έκφραση:
"Pecunia non olet" (τα χρήματα δεν μυρίζονται).
Ως αυτοκράτορας, λοιπόν, δεν διευθέτησε μόνο την εύθραυστη οικονομική κατάσταση της Ρώμης, αλλά κατάφερε να κάνει δημόσια έργα που διαρκούν δύο χιλιάδες χρόνια ακόμα: μια επιχείρηση που φέρνει πλούτο στη ιταλική χερσόνησο, δομές όπως:
• ο Ναός της Ειρήνης (75 μ.Χ.): Το κτίριο βρισκόταν σε μια πλατεία με στήλες όπου οι Ρωμαίοι περνούσαν ήσυχες στιγμές ανάμεσα σε κρήνες περιτριγυρισμένες από ροδάκινα, κοιτώντας αγάλματα γλυπτών όπως ο Μύρων, ο Λίσιπος κ.ά., συμβουλευόμενοι έργα από τις δύο βιβλιοθήκες ή προσευχόμενοι στη μικρή κεντρική γκαρνταρόμπα.
• το Φλαβίων Αμφιθέατρο (Κολοσσαίο): χωρητικότητας σχεδόν 50.000 ατόμων, 72–80 μ.Χ., εγκαινιάστηκε από αυτόν και από τον γιο του Τίτο.
• Το Άγαλμα του Απόλλωνα: Παρόλο που ξεκίνησε από τον Νέρων γύρω στο 75 μ.Χ., ο Βέσπασιανός, μόλις είδε ότι ήταν εφικτό, άλλαξε το κεφάλι ενός αυτοκράτορα που δεν τον πολυσήγαγε, με το κεφάλι του θεού Ηλίου.
Τέλος, στις 23 Ιουνίου του 79 μ.Χ., αφού άφησε τη Ρώμη καλύτερη από ό,τι την είχε βρει, είπε τις τελευταίες του λέξεις:
«Vae Puto deus fio» (Ω, νομίζω ότι γίνομαι θεός).
Να συνειδητοποιήσεις ότι πρόκειται για ένα χρονοδιάγραμμα αδιάβρωτο μενταγιόν, με ένα τεκμήριο αρχής κατασκευής του Κολοσσαίου της Ρώμης, το οποίο ως κόσμημα αναβαθμίζεται με το πέρασμα του χρόνου και καταφέρνει φυσικά να φέρει σε σένα άτομα και να ξεκινήσουν μια πολύτιμη συζήτηση που δύσκολα γίνεται με σύγχονα κοσμήματα.
Αποποίηση Ευθύνης: Αυτό το αντικείμενο το στέλνω από την Ισπανία με ταχυδρομική επιβεβαίωση και αριθμό παρακολούθησης. Αν το παραλάβεις σε ζώνη με ειδικό φορολογικό καθεστώς, ο τοπικός σου τελωνείο μπορεί να το κρατήσει μέχρι να πληρώσεις κάποια τελών, και αυτό είναι εκτός του ελέγχου μου.
Μενταγιόν από ασήμι με ντουπόνδιο του 1ου αιώνα μ.Χ. του αυτοκράτορα Βέσπασιανός. Πώς αυτός ο άγνωστος έφτασε να γίνει κύριος ενός αυτοκρατορικού κράτους και το άφησε σε καλύτερη κατάσταση από ό,τι το βρήκε;
Η υπόθεση είναι ότι εντόπισε εκείνους που είχαν ικανότητες που τον ευνοούσαν και τους έδωσε την ευκαιρία που του είχαν αρνηθεί επειδή δεν ανήκε στην αριστοκρατία. Ο Βέσπασιανός δεν ήταν μορφωμένος, αλλά ήξερε πώς να αποκτήσει την εξουσία σε μία χρονιά που διακηρύχθηκαν 3 αυτοκράτορες.
Στην πραγματικότητα, ο Τίτος Φλαβίος Βέσπασιανός (9–79 μ.Χ.), από το Φάλακρινου (Ιταλία), λαός που δεν εμφανίζεται σε χάρτες, αγαπούσε τη ζωή στη ύπαιθρο, μιλούσε λατινικά και λίγο ελληνικά με ένα αγροτικό προφορά που δεν ήθελε ποτέ να διορθώσει, αλλά ήταν πονηρός και βρισκόταν σε μια περιφέρεια με φήμη για τίμιους ανθρώπους και από αυτόν άντλησε ο ίδιος χρόνο μαθήματος.
Η αλήθεια είναι ότι η μητέρα του τον ενθάρρυνε να γίνει γερουσιαστής και την πρώτη του ευκαιρία τη βρήκε ως στρατιωτικός τριβονούς στη Θράκη το έτος 36 μ.Χ., αν και τρία χρόνια αργότερα, ως επιβλέπων έργων δημόσιων και καθαρισμών, ο Κάιλιγούλα, βλέποντας τον δρόμο βρώμικο, ζήτησε να ριφθούν πάνω στη χιτζά του νεαρού Βέσπασιανού αυτή η βρωμιά.
Δεν είχε ολοκληρώσει τη δουλειά του, είχε ενοχλήσει τον αυτοκράτορα…
Από εκεί και πέρα, ο Βέσπασιανός, που πάντα έβρισκε τα οικονομικά στενά, καθώς έπρεπε να πληρώνει την πολιτική του καριέρα και να θρέφει 3 παιδιά, βρίσκει τις κατάλληλες συνθήκες για να ευδοhäτήσει. Οι συμβουλές της ερωμένης του Αντωνίας Κεινίς, αρέστος ελεύθερη και γραμματέας της γιαγιάς του Κάλιγκούλα, και αυτές του φίλου του ελεύθερου Ελληνά Narciso, υπάλληλου της αυλής, τον οδήγησαν:
✦ στον διοικητή της εισβολής στην Βρετανία (43 μ.Χ.), όπου είχε την τύχη να ηγηθεί της Λεγεώνας ΙΙ Αὐγούστα και τιμήθηκε με την διακόσμηση ornamenta triumphalia;
✦ ύπατος suffectus (51 μ.Χ.) μόνο για τους τελευταίους δύο μήνες του έτους, εναλλακτική χαμένη, καθώς έμεινε κοιμισμένος σε μια από τις μουσικές του Νέρωνος και αυτό προσέβαλε τον αυτοκράτορα;
✦ κυβερνήτης της Αφρικής (63 μ.Χ.), όπου, για να εξασφαλίσει 1 εκατομμύριο σεκτέρτια για τη διατήρησή του στο αξίωμα, πούλησε μέρος των περιουσιών του· τη στιγμή αυτή αξιοποίησε για να εναρμονίσει το εμπόριο με μουλάρια, και αυτό τον ονόμασε μύλιο.
Και καθώς έκανε περισσότερους συμμάχους από πλούτη, αξιοποίησε το ευνοϊκό κενό που είχαν αφήσει οι γερουσιαστές υψηλού επιπέδου λόγω Νέρων, που πλέον εκτός της εξίσωσης μαζί με Γάλβα, Ότον και Βιτέλιο, στις 26 Δεκεμβρίου του 69 μ.Χ., με τη στήριξη 9 λεγεών, ο Βέσπασιανός κατάφερε να γίνει ο πρώτος αυτοκράτορας των Ρωμαίων που δεν ανήκε στην αριστοκρατία.
“Ο Βέσπασιανός έδειξε ότι κατέχει την κατάσταση. Αποκατέστησε το ρωμαϊκό κύρος και ανάκτησε τα κατεστραμμένα οικονομικά του.”
Tacitus
Και φυσικά, δεν εξολόθρευσε κανέναν από τους εχθρούς του και οι πρώτες του πράξεις ήταν:
• να αποκαταστήσει τη θωράκιση του στρατεύματος και να απολύσει τους επαίροντες και επαγγελματίες δημόσιους αξίωματους;
• να συντάξει τη Lex de Imperio Vespasiani (69–70 μ.Χ.), νομικό κείμενο σε μπρούτζινη πινακίδα διαστάσεων 164 x 113 εκ. όπου για πρώτη φορά αναγνωριζόταν ο αυτοκράτορας και καθορίζονταν τα όριά του;
• να αναστηλώσει πολλές κατοικίες και κτήρια που είχαν καεί στα τελευταία χρόνια του Βιτέλιου;
• να πληρώνει μισθούς σε δασκάλους λατινικών και ελληνικών, καθώς και να αμείβει ποιητές και καλλιτέχνες.
Στο μεταξύ, προκειμένου να φέρει περισσότερο χρήμα στο ρωμαϊκό θησαυρό, ο Βέσπασιανός αποφάσισε ότι ήρθε η ώρα να:
- Διπλασιάσει τους φόρους των επαρχιών.
- Πωλήσει αθωότητες (παύσεις).
- Εισπράξει αμοιβές από υποψηφίους σε δημόσια αξιώματα.
Και καθώς κάθε πρόκληση είναι μια ευκαιρία με μεταμφίεση και τα ταριχεύματα για να πάρουν σαπούνι-αμμωνία με το οποίο πλένονται τα μαλλιά έφτιαξαν ειδικούς για την ούρηση, δημιούργησε τον φόρο επί της ούρησης, από τον οποίο συγκεντρώθηκαν ντούνδιοι ορικαλκοί όπως αυτό το μενταγιόν, κοπτικός το έτος 71 μ.Χ. στη ρωμαϊκή μύλη, ρίξτε ματιά:
➤ στο εμβασμό: Προφίλ κεφάλι του Βέσπασιανού, κορωμένος, στραμμένος δεξιά. Επιγραφές: IMP CAES VESPASIAN AVG COS III (Ιṁπεράτωρ Σύμβουλος ανώτατος Βέσπασιανός Αύγουστος Κόνσουλ για τρίτη φορά);
➤ στο ανάστροφο: Ρώμη καθισμένη αριστερά πάνω σε πανοπλία, φορώντας κορώνα και παραζωνιόνιο· τα ασπίδες πίσω. Επιγραφή: S C αριστερά και δεξιά της προσωποποίησης της Ρώμης και στα πόδια της η λέξη ROMA.
Αν και ο Τίτος, γιος του Βέσπασιανού, θεώρησε ότι αυτός ο φόρος αφαιρούσε κύρος από τον ρωμαϊκό λαό, μέχρι που του έδωσε να οσφρήσει ένα ασήμι cobre από το φόρο επί της ούρησης. Ρώτησε αν το κέρμα μύριζε άσχημα· απάντησε ότι όχι, γι’ αυτό την έκφραση:
"Pecunia non olet" (τα χρήματα δεν μυρίζονται).
Ως αυτοκράτορας, λοιπόν, δεν διευθέτησε μόνο την εύθραυστη οικονομική κατάσταση της Ρώμης, αλλά κατάφερε να κάνει δημόσια έργα που διαρκούν δύο χιλιάδες χρόνια ακόμα: μια επιχείρηση που φέρνει πλούτο στη ιταλική χερσόνησο, δομές όπως:
• ο Ναός της Ειρήνης (75 μ.Χ.): Το κτίριο βρισκόταν σε μια πλατεία με στήλες όπου οι Ρωμαίοι περνούσαν ήσυχες στιγμές ανάμεσα σε κρήνες περιτριγυρισμένες από ροδάκινα, κοιτώντας αγάλματα γλυπτών όπως ο Μύρων, ο Λίσιπος κ.ά., συμβουλευόμενοι έργα από τις δύο βιβλιοθήκες ή προσευχόμενοι στη μικρή κεντρική γκαρνταρόμπα.
• το Φλαβίων Αμφιθέατρο (Κολοσσαίο): χωρητικότητας σχεδόν 50.000 ατόμων, 72–80 μ.Χ., εγκαινιάστηκε από αυτόν και από τον γιο του Τίτο.
• Το Άγαλμα του Απόλλωνα: Παρόλο που ξεκίνησε από τον Νέρων γύρω στο 75 μ.Χ., ο Βέσπασιανός, μόλις είδε ότι ήταν εφικτό, άλλαξε το κεφάλι ενός αυτοκράτορα που δεν τον πολυσήγαγε, με το κεφάλι του θεού Ηλίου.
Τέλος, στις 23 Ιουνίου του 79 μ.Χ., αφού άφησε τη Ρώμη καλύτερη από ό,τι την είχε βρει, είπε τις τελευταίες του λέξεις:
«Vae Puto deus fio» (Ω, νομίζω ότι γίνομαι θεός).
Να συνειδητοποιήσεις ότι πρόκειται για ένα χρονοδιάγραμμα αδιάβρωτο μενταγιόν, με ένα τεκμήριο αρχής κατασκευής του Κολοσσαίου της Ρώμης, το οποίο ως κόσμημα αναβαθμίζεται με το πέρασμα του χρόνου και καταφέρνει φυσικά να φέρει σε σένα άτομα και να ξεκινήσουν μια πολύτιμη συζήτηση που δύσκολα γίνεται με σύγχονα κοσμήματα.
Αποποίηση Ευθύνης: Αυτό το αντικείμενο το στέλνω από την Ισπανία με ταχυδρομική επιβεβαίωση και αριθμό παρακολούθησης. Αν το παραλάβεις σε ζώνη με ειδικό φορολογικό καθεστώς, ο τοπικός σου τελωνείο μπορεί να το κρατήσει μέχρι να πληρώσεις κάποια τελών, και αυτό είναι εκτός του ελέγχου μου.
