Martin Parr - Luxury - 2009

ΜΕΓΑΛΕΣ ΦΩΤΟΒΙΒΛΙΟ ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ ΑΤΕΛΕΙΩΤΟ-ΚΑΤΑΞΙΩΤΙΚΟ ΣΤΥΛ ΤΟΥ MARTIN PARR.

Ο Martin Parr (1952-2025) είναι ένας διάσημος Βρετανός φωτογράφος, του οποίου η καριέρα εκτείνεται σε τρεις δεκαετίες. Έχει εκδώσει περισσότερα από 80 βιβλία, συμπεριλαμβανομένων των Bad Weather, The Last Resort, Signs of the Times, Home and Abroad, Think of England, Life’s a Beach, και πρόσφατα Black Country Stories. Πρόεδρος της Magnum Photos, έχει εκθέσει το έργο του σε παγκόσμιο επίπεδο και έχει φιλοξενήσει πολυάριθμες εκθέσεις.

TRUE FIRST ORIGINAL ENGLISH EDITION (εκδόθηκε επίσης σε άλλες γλώσσες).

EXCELLENT, LIKE NEW AND UNREAD CONDITION.

Έχετε βρεθεί στο σωστό μέρος!
Αυτό είναι η νεότερη έκδοση της SUPER POPULAR SINGLE-SELLER-AUCTION από το 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Κολωνία, Γερμανία).

Παρουσιάζοντας μια προσωπική επιλογή της καλύτερης σειράς ΔΙΕΘΝΩΝ ΦΩΤΟΒΙΒΛΙΩΝ από τη ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΜΟΥ ΣΥΛΛΟΓΗ και από ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΓΟΡΕΣ.

"Στον επικήδειό του για την εποχή της κατανάλωσης και του πλούτου, ο Luxury παρουσιάζει φωτογραφίες τραβηγμένες από τον Martin Parr σε πενταετή παρατήρηση των πλούσιων και φαντασμαγορικών διεθνών συγκεντρώσεων με σαμπάνια. Σε μια σειρά τόσο σατιρική όσο και απολύτως τρυφερή προς τα θύματα του πολυτελή, τα θέματα του Parr περιλαμβάνουν πάρτι, ιπποδρομίες και αξιόλογες εκδηλώσεις.
Με κάλυψη faux δέρμα κροκόδειλου και χρυσά άκρα, το Luxury είναι το τέλειο ανάθημα της εποχής πριν τη φούσκα. Το προοίμιο του Sir Paul Smith, κορυφαίος σχεδιαστής μόδας και θαυμαστής του φωτογράφου, προσφέρει ισχυρή περίπτωση για μια νέα ταπεινότητα.
Ο Martin Parr, επιδραστικό και αναγνωρισμένο πρόσωπο στον κόσμο της φωτογραφίας, υπήρξε σατιρικός παρατηρητής της σύγχρονης ζωής. Ως συγγραφέας περισσότερων από 30 βιβλίων για τη φωτογραφία, το έργο του αποτελεί μέρος συλλογών σε μεγάλους μουσεία παγκοσμίως."
(από τον εκδότη)

Όπως πάντα, το 5Uhr30.com εγγυάται λεπτομερείς και ακριβείς περιγραφές, 100% προστασία, 100% ασφάλεια και παγκόσμια συνδυασμένη αποστολή.

Chris Boot, Λονδίνο. 2009. Πρώτη έκδοση, πρώτη εκτύπωση.

Συγκολλημένο. Διαστάσεις 255 x 255 mm. 112 σελίδες. Κείμενο: Paul Smith. Κείμενο στα Αγγλικά.

Κατάσταση:
Εσωτερικά και εξωτερικά σαν καινούργιο και ανεβασμένο· εξαιρετικό, εξαιρετικά φρέσκο και ανέπαφο, χωρίς επισημάνσεις προηγούμενου μετανοητή, και χωρίς φοξίνωση. Ίχνος χρήσης, χωρίς αξιοσημείωτα ελαττώματα. Γενικά πλησίον προς μιντ, πλησίον τέλεια κατάσταση.

Μεγάλος τίτλος του Martin Parr - σε υπέροχη φρέσκια και ατόφια κατάσταση.

"Ο Martin Parr ήταν ένας Βρετανός ντοκιμαντέρ φωτογράφος, ρεπορτέρ και συλλέκτης φωτοβιβλίων. Είναι γνωστός για τα φωτογραφικά έργα του που παίρνουν μια οικεία, σατιρική και ανθρωπολογική ματιά σε πτυχές της σύγχρονης ζωής, ιδίως την τεκμηρίωση των κοινωνικών τάξεων της Αγγλίας, και ευρύτερα τον πλούτο του Δυτικού κόσμου.
Τα κύρια έργα του περιλαμβάνουν αγροτικές κοινότητες (1975–1982), The Last Resort (1983–1985), The Cost of Living (1987–1989), Small World (1987–1994) και Common Sense (1995–1999).
Από το 1994, ο Parr είναι μέλος της Magnum Photos. Έχει δημοσιεύσει περίπου 40 μονοφωνικά φωτοβιβλία και έχει παρουσιάσει σε περίπου 80 εκθέσεις παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένης της διεθνούς περιοδεύουσας έκθεσης ParrWorld και μιας αναδρομής στο Barbican Arts Centre, το Λονδίνο, το 2002.
Το ίδρυμα Martin Parr, που ιδρύθηκε το 2014 και καταχωρήθηκε ως φιλανθρωπικό σωματείο το 2015, άνοιξε εγκαταστάσεις στον τόπο καταγωγής του, το Μπρίστολ, το 2017. Οικοδομεί το αρχείο του, τη Συλλογή του από βρετανική και ιρλανδική φωτογραφία από άλλους φωτογράφους και μια γκαλερί.
Γεννημένος στο Epsom, Surrey, ο Parr ήθελε από τα δεκατέσσερα να γίνει ντοκιμαντέρ φωτογράφος. Αφιερώνει τον παππού του, τον George Parr, ερασιτέχνη φωτογράφο και μέλος της Royal Photographic Society, ως πρώιμη επίδραση. Παντρεύτηκε τη Susan Mitchell και έχουν ένα παιδί, την Ellen Parr (γεν. 1986). Διαγνώστηκε με καρκίνο τον Μαϊο 2021.
Για τη φωτογραφία του λέει:
«Το θεμελιώδες πράγμα που με απασχολεί συνεχώς είναι η διαφορά ανάμεσα στη μυθολογία του τόπου και την πραγματικότητά του. Θυμηθείτε, εγώ φτιάχνω σοβαρές φωτογραφίες με τη μάσκα της ψυχαγωγίας. Αυτό είναι μέρος της μανθράς μου. Κάνω τις εικόνες αποδεκτές έτσι ώστε να βρει το κοινό, αλλά βαθιά μέσα υπάρχει πραγματικά πολλά που δεν γράφεται ευκρινώς στο πρόσωπό σας. Αν θέλετε να το διαβάσετε, μπορείτε να το διαβάσετε.
Η αισθητική του Parr είναι κοντινή - με μακροειδές φακό, χρησιμοποιώντας κορεσμένο χρώμα, αποτέλεσμα είτε του τύπου φιλμ είτε της χρήσης ενός δακτυλίου φλας. Αυτό του επιτρέπει να βάζει τα θέματά του «μπροστά από το μικροσκόπιο» στο δικό τους περιβάλλον, δίνοντάς τους χώρο να αποκαλύψουν τη ζωή τους και τις αξίες τους με τρόπους που συχνά περιέχουν ακούσιο χιούμορ. Η τεχνική του, όπως φαίνεται στο βιβλίο Signs of the Times: A Portrait of the Nation's Tastes (1992), έχει λεχθεί ότι αφήνει τους θεατές με αμφίβολες συναισθηματικές αντιδράσεις, αβέβαιοι αν να γελάσουν ή να κλάψουν.
Ο Parr φοίτησε στη Manchester Polytechnic από το 1970 έως το 1972 με σύγχρονους του, τους Daniel Meadows και Brian Griffin. Ο Parr και ο Meadows συνεργάστηκαν σε διάφορα πρότζεκτ, συμπεριλαμβανομένης της δουλειάς στο Butlin's ως φωτογράφοι περιπλανώμενοι. Ήταν κομμάτι μιας νέα κύματος ντοκιμαντέρ φωτογράφων, «μια χαλαρή βρετανική ομάδα, η οποία, παρόλο που δεν είχε τίτλο, έχει γίνει γνωστή με διάφορους τρόπους ως 'οι Νέοι Βρετανοί Φωτογράφοι', 'Ανεξάρτητοι Φωτογράφοι' και 'Η Νέα Βρετανική Φωτογραφία'.»
Το 1975 o Parr μετακόμισε στο Hebden Bridge, Δυτικό Yorkshire, όπου ολοκλήρωσε την πρώτη ώριμη εργασία του. Εμπλέκεται στο Albert Street Workshop, έναν κόμβο καλλιτεχνικής δραστηριότητας που περιλάμβανε σκοτεινό θάλαμο και χώρο έκθεσης. Ο Parr πέρασε πέντε χρόνια φωτογραφίζοντας αγροτική ζωή στην περιοχή, εστιάζοντας στους μη-χριστιανικούς (και μερικούς φιλοβάτες) θιάσους των Μεθοδιστών, ένα κεντρικό σημείο απομονωμένων γεωργικών κοινοτήτων που στις αρχές της δεκαετίας του 1970 έκλειναν. Φωτογράφισε σε μαύρο-άσπρο, λόγω της νοσταλγικής φύσης και του ότι ταιριάζει στην εορταστική ματιά του παρελθόντος αυτού του έργου. Επίσης, οι φωτογράφοι της εποχής αναγκάζονταν να δουλεύουν σε μαύρο-άσπρο για να γίνουν σοβαροί, το χρώμα συνδέονταν με εμπορική και στιγμιαία φωτογραφία. Η σειρά του The Non-Conformists ευρέως εκτέθηκε και εκδόθηκε ως βιβλίο το 2013. Ο κριτικός Sean O'Hagan, γράφοντας στην The Guardian, είπε: «Είναι εύκολο να ξεχάσει κανείς πόσο ήρεμα παρατηρητικός ήταν ο Parr ως μαυρο-λευκός φωτογράφος.»
Το 1980 ο Parr παντρεύτηκε τη Susan Mitchell και για τη δουλειά της μετακομσαν στη δυτική ακτή της Ιρλανδίας. Στήριξε σκοτεινό θάλαμο στο Boyle, County Roscommon.
Οι πρώτες δημοσιεύσεις του Parr, Bad Weather (1982) από τις Zwemmer με επιχορήγηση από το Arts Council, Calderdale Photographs (1984) και A Fair Day: Photographs from the West Coast of Ireland (1984), όλα περιελάμβαναν φωτογραφίες κυρίως από βόρειο-κεντρική Αγγλία και Ιρλανδία, σε μαύρο-άσπρο. Χρησιμοποίησε μια Leica M3 με φακό 35 mm· αν και για το Bad Weather γρήγορα μεταπήδησε σε θαλάσσιο/υποβρύχιο φλας.
Το 1982 ο Parr και η γυναίκα του μετακόμισαν στο Wallasey, Αγγλία, και μεταπήδησε μόνιμα στη φωτογραφία σε χρώμα, εμπνευσμένος από τον αμερικανικό χρωματικό φωτογραφικό ήχο, κυρίως από τον Joel Meyerowitz, αλλά και από τους William Eggleston και Stephen Shore, καθώς και τους Βρετανούς Peter Fraser και Peter Mitchell. Ο Parr έχει γράψει: «Είχα συναντήσει και τα ερωτικά καρτ ποστάλ John Hinde όταν δούλευα στο Butlin's στις αρχές της δεκαετίας του 70 και το λαμπερό κορεσμένο χρώμα αυτών είχε μεγάλο αντίκτυπο σε μένα.» Κατά τη διάρκεια των καλοκαιριών των ετών 1983, 1984 και 1985 φωτογράφισε εργαζόμενους στις πόλεις στη γειτονική Νέα Μπράντστον. Αυτή η εργασία δημοσιεύτηκε στο βιβλίο The Last Resort: Photographs of New Brighton (1986) και εξετέθη στο Λίβερπουλ και στο Λονδίνο.
Αν και ο John Bulmer είχε οραματιστεί τη χρωματική ντοκιμαντέρ φωτογραφία της Βρετανίας από το 1965, ο Gerry Badger έχει πει για το The Last Resort.
Είναι δύσκολο από τη σκοπιά ενός σχεδόν τετάρτου του αιώνα να υποτιμηθεί η σημασία του The Last Resort, είτε στη βρετανική φωτογραφία είτε στην καριέρα του Martin Parr. Και οι δύο αντιπροσωπεύουν μια σεισμική αλλαγή στον βασικό τρόπο φωτογραφικής έκφρασης, από μονοχρωμία σε χρώμα, μια θεμελιώδη τεχνική μεταβολή που προοιωνίζει την ανάπτυξη ενός νέου ήχου στη ντοκιμαντέρ φωτογραφία.
Η Karen Wright, γράφοντας στην The Independent, είπε: «Τον είχαν κριτικάρει μερικοί κριτικοί για την παρατήρησή του για τις εργαζόμενες τάξεις, αλλά κοιτάζοντας αυτά τα έργα, βλέπει κανείς απλώς το αδέκαστο μάτι του Parr να αιχμαλωτίζει την αλήθεια μιας κοινωνικής τάξης που αγκαλιάζει την ανάπαυση με όποια μορφή υπάρχει.»
Το 1985 ο Parr ολοκλήρωσε ανάθεση για το Documentary Photography Archive στο Μάντσεστερ να φωτογραφίσει ανθρώπους στα σούπερ μάρκετ του Salford, Retailing in the Borough of Salford, η οποία σήμερα φυλάσσεται στο αρχείο.
Αντ’ αυτού, ο Parr και η σύζυγός του μετακόμισαν στο Μπρίσταν το 1987, όπου ζουν ακόμη. Κατά τα έτη 1987 και 1988 ολοκλήρωσε το επόμενο σημαντικό πρότζεκτ του για τη μεσαία τάξη, που τότε γινόταν όλο και πιο εύπορη υπό τη Θάτσερ. Φωτογράφησε μεσαία τάξη δραστηριότητες όπως αγορές, τραπεζώματα και ημέρες ανοικτών σχολείων, κυρίως γύρω από το Μπρίστολ και το Μπθ, Νότια Δύση της Αγγλίας. Εκδόθηκε ως το επόμενο βιβλίο του The Cost of Living (1989) και εξετέθη σε Bath, Λονδίνο, Οξφόρδη και Παρίσι.
Το βιβλίο του One Day Trip (1989) περιελάμβανε φωτογραφίες που λήφθηκαν όταν συνόδευε ανθρώπους σε κρουαζιέρα ποτών μέχρι τη Γαλλία, ανάθεση από το Mission Photographique Transmanche.
Μεταξύ 1987 και 1994 ο Parr διέσχισε διεθνώς για να δημιουργήσει την επόμενη σημαντική σειρά του, μια κριτική του μαζικού τουρισμού, δημοσιευμένη ως Small World το 1995. Μια ενημερωμένη έκδοση με επιπλέον φωτογραφίες δημοσιεύτηκε το 2007. Εκτέθηκε το 1995–1996 σε Λονδίνο, Παρίσι, Εδιμβούργο και Πάλμα της Ισπανίας και συνέχισε να παρουσιάζεται σε διάφορες τοποθεσίες έκτοτε.
Ήταν επισκέπτης καθηγητής φωτογραφίας στο Πανεπιστήμιο Τέχνης και Σχεδίου στο Ελσίνκι μεταξύ 1990 και 1992.
Μεταξύ 1995 και 1999 ο Parr δημιούργησε τη σειρά Common Sense σχετικά με την παγκόσμια κατανάλωση. Η έκθεση Common Sense ήταν μια έκθεση 350 εκτυπώσεων, και ένα βιβλίο που εκδόθηκε το 1999 με 158 εικόνες. Η έκθεση παρουσιάστηκε πρώτη φορά το 1999 και οργανώθηκε ταυτόχρονα σε 41 χώρους σε 17 χώρες. Οι εικόνες απεικονίζουν την λεπτομέρεια της κουλτούρας κατανάλωσης και αποσκοπούν στο να δείξουν τους τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι διασκεδάζουν. Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν με φιλμ 35 mm υπερκορεσμένο για τα ζωντανά, ενισχυμένα χρώματα.
Ο Parr εντάχθηκε στη Magnum Photos ως associate μέλος το 1988. Η ψήφος για τη συμμετοχή του ως πλήρες μέλος το 1994 ήταν διχαστική, με τον Philip Jones Griffiths να κυκλοφορεί έκκληση προς τα άλλα μέλη να μην τον δεχτούν. Ο Parr εξασφάλισε την αναγκαία πλειοψηφία δύο τρίτων με μια ψήφο. Η ιδιότητα στη Magnum τον βοήθησε να εργαστεί σε διευθυντικά φωτορεπορτάζ και σε διευθυντικές φωτογραφίες μόδας για την Paul Smith, Louis Vuitton, Galerie du jour Agnès B. και Madame Figaro.
Το 2014 ο Parr εξελέγη πρόεδρος της Magnum Photos International, θέση την οποία κράτησε για 3,5 χρόνια μέχρι το 2017.
Ο Parr είναι συλλέκτης και κριτικός φωτοβιβλίων. Η συνεργασία του με τον κριτικό Gerry Badger, The Photobook: A History (σε τρεις τόμους) καλύπτει πάνω από 1.000 παραδείγματα φωτοβιβλίων από τον 19ο αιώνα μέχρι σήμερα. Οι δύο πρώτοι τόμοι χρειάστηκαν οκτώ χρόνια για να ολοκληρωθούν. Η αναδρομική έκθεση Daido Moriyama στο Tate Modern στο Λονδίνο περιλάμβανε πολλά βιβλία Moriyama δανεισμένα από τον Parr που εκτέθηκαν σε βιτρίνες.
Ο Parr συγκεντρώνει επίσης καρτ-ποστάλ, φωτογραφίες και διάφορα άλλα αντικείμενα λαϊκής και φαντασμαγορικής κουλτούρας, όπως ταπετσαρίες, ρολόγια Saddam Hussein και κάρτες διαφήμισης πορνών από κουτιά τηλεφώνου (αντικείμενα με φωτογραφία πάνω τους). Και εδώ, αντικείμενα από τις συλλογές του έχουν χρησιμοποιηθεί ως βάση για δημοσιεύσεις και εκθέσεις. Από τη δεκαετία του 1970, ο Parr έχει συλλέξει και προβάλλει τις φωτεινές καρτποστάλ που δημιούργήθηκαν μεταξύ τη δεκαετιών του 1950 και 1970 από τον John Hinde και την ομάδα φωτογράφων του.
Ο Parr υπήρξε επισκέπτης καλλιτεχνικός διευθυντής για το φεστιβάλ Rencontres d'Arles του 2004, επίτιμος επιμελητής της έκθεσης New Typologies στο New York Photo Festival του 2008, και επίτιμος επιμελητής του Brighton Photo Biennial το 2010, το οποίο ονόμασε New Documents. Κριτικός Sean O'Hagan, γράφοντας στην The Guardian, είπε: «Πίσω το 2004, προσκλήθηκε από τους οργανωτές των ετήσιων Rencontres D'Arles να είναι επισκέπτης επιμελητής. Το φεστιβάλ Arles εκείνης της χρονιάς, με την έκταση και το όραμά του, παραμένει το πρότυπο βάσει του οποίου όλες οι μελλοντικές Rencontres έχουν κριθεί.»
Ο Parr υπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής του νεοσύστατου Bristol Photo Festival, προγραμματισμένου να ανοίξει το 2021. Ωστόσο, τον Ιούλιο του 2020 παραιτήθηκε λόγω της συμμετοχής του σε επανέκδοση του φωτοβιβλίου London του Gian Butturini το 2018, μετά από εκστρατεία φοιτητή ανθρωπολογίας στο University College London, ο οποίος χαρακτήρισε ένα συνδυασμό φωτογραφιών σε αυτό «ριζοσπαστικά ρατσιστικό.»
Το Martin Parr Foundation ιδρύθηκε το 2014. Άνοιξε εγκαταστάσεις στο Μπρίστολ τον Οκτώβριο του 2017. Η Φορέας φιλοξενεί το δικό του αρχείο, τη συλλογή εκτυπώσεων και πρόχειρων βιβλίων που έγιναν από άλλους φωτογράφους — κυρίως βρετανική και ιρλανδική φωτογραφία, και έργα από διάφορους φωτογράφους από το εξωτερικό που φωτογράφησαν στο Ηνωμένο Βασίλειο. Υπάρχει μια γκαλερί ανοιχτή στο κοινό — η πρώτη της έκθεση ήταν οι Black Country Stories του Parr — και αποτελεί κόμβο για ομιλίες, προβολές και εκδηλώσεις. Η Φορέας βρίσκεται στο Paintworks στο νοτιοανατολικό Μπρίστολ. Ο Parr αποτελεί τη βασική πηγή εσόδων της Φορέας."
(Βικιπαίδεια)