Arno Fischer - New York (GDR/DDR, MINT CONDITION) - 2006

ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ να αγοράσετε αυτό το μικρό, ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΟ, ΜΙΚΡΟ, ΣΕ ΕΞΑΡΚΗΤΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ ΑΓΝΩΣΤΟ, ΑΡΙΣΤΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΟ PHOTOBOOK για τη Νέα Υόρκη από τον Arno Fischer, τον πιο διάσημο Ανατολικογερμανό φωτογράφο -
σε ΚΑΘΑΡΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.

Έχετε βρεθεί στο σωστό μέρος!
Αυτό είναι η νεότερη έκδοση της ΠΟΛΥ ΚΑΤΑΔΗΛΩΜΕΝΗΣ ΜΟΝΟΠΡΟΒΟΛΗΣ ΑΝΟΙΚΗΣ by 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Κολωνία, Γερμανία).
Παρουσιάζουμε μια προσωπική επιλογή-best-of ΔΙΕΘΝΩΝ ΦΩΤΟΒΙΒΛΙΩΝ από τη ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΜΟΥ ΣΥΛΛΟΓΗ και από ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΓΟΡΕΣ.

Περιορισμένη έκδοση 400 αντίτυπα μόνο -
εκδόθηκε για την έκθεση «Arno Fischer. Fotografie» το 2006 στην «Städtische Galerie Sonneberg».

Δείχνει εικόνες κατά την παραμονή του Φίσερ στη Νέα Υόρκη μεταξύ 1978 και 1984.

Νέο, άθικτο, αδιάβαστο - ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΑΝΤΑΛΑΚΤΗΡΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΕΑ.

Όπως πάντα το 5Uhr30.com εγγυάται λεπτομερείς και ακριβείς περιγραφές, 100% προστασία, 100% ασφάλεια και συνδυασμένη αποστολή παγκοσμίως.

Städtische Galerie Sonneberg, Sonneberg. 2006. Πρώτη έκδοση, πρώτη εκτύπωση.

Ανώτερος χάρτινο εξώφυλλο (όπως κυκλοφόρησε). 160 x 185 mm. 56 σελίδες. 33 φωτογραφίες. Φωτογραφίες: Arno Fischer. Σχεδίαση: Peter Schneider. Κείμενο: Heiner Müller, Jutta Voigt. Κείμενο στα γερμανικά.

Μεγάλη, ευρέως άγνωστη έκδοση του Arno Fischer - σε τέλεια κατάσταση.

"Ο Arno Fischer ήταν Γερμανός φωτογράφος και καθηγητής σε πανεπιστήμιο. Ο πατέρας του εργαζόταν ως τυπογράφος. Ο Arno πήγε στο σχολείο τοπικά από το 1933 μέχρι το 1941 όταν άρχισε την εκπαίδευσή του σε πτυχές της μαραγκοποίησης (ξύλινο γλυπτό/μοντέλο, κατασκευή προτύπων). Όταν έφτασε τα 17 γράφτηκε στο στρατό το 1944/45 ολοκληρώνοντας τη στρατιωτική του καριέρα ως αιχμάλωτος πολέμου που κράτησαν οι Βρετανοί, οι οποίοι τον απελευθέρωσαν το 1946.
Μπόρεσε να επαναλάβει τη πολιτική ζωή το 1947, σπουδάζοντας στην τέχνη Käthe Kollwitz στο Βερολίνο όπου αρχικά παρακολουθούσε μαθήματα σχεδίου προτού μεταβεί σε γλυπτική (ξύλο).
Μετακόμισε το 1948 στην Ακαδημία Τεχνών Weißensee στο Βερολίνο όπου συνέχισε τη μελέτη γλυπτικής και παρέμεινε μέχρι το 1951. Μέχρι τότε η πολιτική διαίρεση του Βερολίνου ανάμεσα στην ανατολική πλευρά που διοικούταν από τους Σοβιετικούς και τις δυτικές περιοχές της πόλης, διαιρούνταν σε τρεις τομείς υπό τους Γάλλους, τους Βρετανούς και τους Αμερικανούς, είχε φανεί πιο μόνιμη από ότι είχε προβλεφθεί λίγα χρόνια νωρίτερα, και η μετακίνηση στη Weißensee σήμαινε μετακίνηση από τη Δυτική Γερμανία προς την Ανατολική.
Μετακινήθηκε ξανά το 1951, και μέχρι το 1953 ήταν φοιτητής στην (πρόσφατα μετονομασθείσα) Weißensee Academy of Art Berlin στην Δυτική Γερμανία, σπουδάζοντας γλυπτική υπό τον Alexander Gonda.
Αργότερα ο Fischer θυμήθηκε ότι πήρε την πρώτη του φωτογραφία το 1944, όταν η χρονιά ήταν έτοιμη να χάσει τη Γερμανία στον πόλεμο. Δεν είχε καμία επίσημη εκπαίδευση στη φωτογραφία· αλλά ούτε μετά το 1944 έχασε ποτέ το ενδιαφέρον για αυτήν, και καθώς προχωρούσαν οι σπουδές του, έγινε συνειδητός ότι δεν θα μπορούσε ποτέ να κερδίσει πολλά χρήματα από τη γλυπτική. Η μετάβασή του στον κόσμο της φωτογραφίας ξεκίνησε το 1955/56 με έναν χρόνο ως βοηθός εργαστηρίου σε ινστιτούτο Αξονικών Ακτίνων. Το 1956 επέστρεψε στην Ακαδημία Τεχνών στο Weißensee με εντολή να δημιουργήσει ένα αρχείο, να εργαστεί ως γενικός βοηθός και να «βγάζει φωτογραφίες». Μέχρι το 1957, ακόμα χωρίς επίσημη φωτογραφική εκπαίδευση, είχε εργασία στην Ακαδημία ως Senior Assistant στον Prof. Klaus Wittkugel, θέση που διατήρησε μέχρι το 1971.
Επιπλέον ανέλαβε φωτορεπορτάζ για το γυναικείο περιοδικό μόδας και τεχνών Sibylle και για άλλα περιοδικά. Ο αυξανόμενος όγκος της μόδας και ταξιδιωτικής φωτογραφίας από τη δεύτερη μεριά της δεκαετίας του 1950 τοποθετήθηκε σταθερά στο νέο κύριο ρεύμα της «Life photography». Ο Fischer αργότερα είπε ότι η εστίαση του φωτογραφικού του έργου ήταν στην κατάσταση της κοινωνίας, στις διαπροσωπικές σχέσεις των ανθρώπων, στον πυρήνα της ύπαρξης του ατόμου. Αυτά τα χαρακτηριστικά φαίνονται πλουσιοπάροχα στο "Situation Berlin", ένα ακόμα έργο στο οποίο εργάστηκε μεταξύ 1953 και 1960. Μέχρι το 1960 εργαζόταν με έντονο ρυθμό ετοιμάζοντας έκδοση από το εκδοτικό οίκο Edition Leipzig της συλλογής που απέδιδε τα συναισθήματα και τα θέα της ραγδαία μεταβαλλόμενης πόλης της δεκαετίας του 1950. Φωτογραφίες από το βιβλίο, πλέον πλήρως γραμμένες και προετοιμασμένες για κυκλοφορία, εκτέθηκαν στο περίπτερο του εκδότη στην Έκθεση Βιβλίου του Λειψίας το φθινόπωρο του 1961. Η έκθεση διεξήχθη πολύ λίγο μετά την ξαφνική έναρξη από την κυβέρνηση της κατασκευής του Τείχους του Βερολίνου, το οποίο για τις επόμενες σχεδόν τρεις δεκαετίες θα άφηνε το Ανατολικό Βερολίνο αποκομμένο από τη Δύση. Μια ομάδα υπαλλήλων σταμάτησε στο περίπτερο του εκδότη για να δει μερικές από τις φωτογραφίες που εκτίθεντο κάτω από τη λεζάντα "Situation Berlin". Ένας είπε στους άλλους τις παγερές λέξεις, "Berlin ist kein Situation mehr" («Το Βερολίνο δεν είναι πλέον μια κατάσταση»). Η αναφορά αφορούσε τον τρόπο με τον οποίο το κύμα εξόδου των Ανατολικογερμανών προς τη Δύση μέσω του Βερολίνου είχε εμποδιστεί από το νέο τείχος, αλλά το νόημα για τον Arno Fischer και τους εκδότες του ήταν ότι το "Situation Berlin" δεν θα εκδοθεί μέσα σε προβλέψιμο χρονικό ορίζοντα.
Ο Arno Fischer ρωτήθηκε κάποτε αν, μετά την εμπειρία του με το "Situation Berlin", είχε ποτέ πειρασμούς να απελαθεί ή να δραπετεύσει από την Ανατολική Γερμανία, αλλά παρότι βρισκόταν μερικές φορές περιορισμένος από διοικητικά εμπόδια της χώρας, συνήθως αποδέχονταν τη θέση την οποία βρισκόταν. Μια αλλαγή αρχισυντάκτη στο "Sibylle" του έδωσε ελευθερία να αναπτύξει, να εφαρμόσει και να προωθήσει τις δικές του ιδέες για τη μόδα φωτογραφίας, ενώ το статус ως εξέχων φωτορεπόρτερ του παρείχε εξαιρετικά ταξιδιωτικά δικαιώματα: μερικές από τις πιο γιορτασμένες φωτογραφίες μόδας/διάσημων, ιδίως ένα σετ με τη Marlene Dietrich το 1964, λήφθηκαν κατά τη διάρκεια αποστολής στη Μόσχα. Το 1965/66 ίδρυσε με μια ομοϊδεάτικη ομάδα ΑνατολικοΓερμανών φωτογράφων μια Ομάδα Φωτογράφων που το 1969 έγινε γνωστή ως "Direkt". Η αμοιβαία αποδοχή από το κατεστημένο ήταν επίσης εμφανής στη φιλοξενία που είχε ως καθηγητής προσκεκλημένος το 1972/74 στο Higher Academy for Visual Arts (HGB / Hochschule für Grafik und Buchkunst) στο Λειψία. Από το 1975 μέχρι το 1982, μαζί με τον Peter Voigt, ήταν υπεύθυνος για την επιλογή των φωτογραφιών που φαίνονταν στους Πύργους Εμφάνισης Εικόνας περιφερειακά του Marx-Engels Forum που περιείχαν το πολιτικά σημαντικό Μνημείο Marx Engels του Ludwig Engelhardt. Το 1981 ο Fischer συμμετείχε στη συνιδρύση της Φωτογράφων Εργασιακής Ομάδας στην εθνική Ένωση Οπτικών Καλλιτεχνών (VBK) και το 1983 ανέλαβε διδασκαλία ξανά στο HGB όπου μεταξύ 1985 και 1993 κατείχε θέση Καθηγητή Φωτογραφικών Τεχνών."