Jan Sierhuis (1928) - Destructie

Βροχερό έργο του Jan Sierhuis (1928–2023), χρονολογημένο το 1961. Ο πίνακας φέρει στο προσκήνιο την υπογραφή και τη χρονολόγηση «Sierhuis 61». Στο πίσω μέρος αναφέρεται με βαφή «Sierhuis / DESTRUCTIE / 1961 / AMSTERDAM».

Η σύνθεση δομείται από μια ισχυρή αντιπαράθεση σχημάτων ρεαλιστικής και αφηρημένης-εκφραστικής μορφής. Στο κάτω μέρος εμφανίζεται μια κόκκινη ζωγραφισμένη ανθρώπινη φιγούρα, περιβαλλόμενη και τμηματικά εγκλωβισμένη από βαριές μαύρες περιοχές και πλατιές, στριφογυριστές ροές σε βαθύ μπλε και πράσινο. Ένα ζεστό κίτρινο υπόβαθρο διαμορφώνει το αντίθετο χρωματικό πεδίο πάνω στο οποίο οι μορφές ξεχωρίζουν έντονα. Δεξιά υπάρχει μια κόκκινα κυκλωμένη, σχεδιαστική μορφή. Ο Sierhuis έχει εφαρμόσει το χρώμα εναλλάξ καλύπτοντας, αραιώνοντας και σε πολύ πηκτή υφή· ευρείες κινήσεις πινέλου, διαγραμμισμένες γραμμές περιγράμματος και μερικώς ακάλυμμα καμβά παραμένουν ορατές. Με αυτόν τον τρόπο το επιφάνειο αποκτά μια ξεχωριστή φυσική και δυναμική δομή.

Η «Destructie» χρονολογείται από την πρώιμη περίοδο του Sierhuis, κατά την οποία η αφηρημένη τέχνη και τα αναγνωρίσιμα φιγούρα στοιχεία μπορούσαν να υπάρχουν μαζί. Διαστάσεις καμβά περίπου 65 × 70 εκ.; σε κάδρα περίπου 78 × 83 εκ.

Biografie kunstenaar
Ο Jan Sierhuis (Άμστερνταμ, 1928–2023) ανήκει στην γενιά Ολλανδών καλλιτεχνών που λίγο μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο αναζητούσαν σύνδεση με τον πειραματικό κόσμο της ζωγραφικής. Ήταν ενεργό μέλος της κίνησης CoBrA το 1948, αλλά λόγω της νεαρής ηλικίας δεν έγινε επίσημο μέλος· το Μουσείο Cobra κατέχει πολυάριθμα έργα του, συμπεριλαμβανομένης μιας Αφηρημένης Συνθέσεως του 1960. Μουσείο Cobra. Το 1962 ο Sierhuis θεωρήθηκε μέλος των καλλιτεχνών της ολλανδικής ομάδας Scorpio του Άμστερνταμ.

Στις δεκαετίες του 1950 και του 1960 εργάστηκε κυρίως αφηρημένα και ανέπτυξε μια ισχυρή εκφραστική ζωγραφική προσέγγιση, μετά την οποία ο ανθρώπινος χαρακτήρας, τα πορτραίτα, τα τοπία και αργότερα οι φλαμέγκο εμφανίζονται όλο και περισσότερο στο έργο του. Επαρχία Gelderland. Ο Sierhuis έλαβε μεταξύ άλλων την Βασιλική Υποτροφία για τη Ζωγραφική, το βραβείο Thérèse van Duyl-Schwartze και το 1987 τιμήθηκε με το Jeanne Oosting Prijs· το 2002 προήλθε σε Αξιωματικό της Τάξης του Οράνιο-Νασσάν.