Πρώιμος Μεσαίωνας Μπρονζέ Γέμισμα λαμπτήρα λαδιού - 104 mm

«Γεμιστικό ελαιολαμπίδας από μπρούτζο, Πρώιμη Μεσαιωνική περίοδος

Κουλτούρα / Περίοδος: Πρώιμη Μεσαιωνική
Ημερομηνία / Περίοδος: 5ος – 7ος αιώνας μ.Χ.
Υλικό: Μπρούτζος
Διαστάσεις: 104 mm
Κατάσταση: Καλή κατάσταση

Δεν αποστέλλεται εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λόγω ευρείας νομοθεσίας εξαγωγής πολιτισμικών αγαθών αυτό το αντικείμενο δεν μπορεί να αποσταλεί εκτός ΕΕ. Παρακαλώ βεβαιωθείτε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης προτού κάνετε προσφορά.

Πληροφορίες Προέλευσης:
Αριθμός Καταχώρησης Αντικειμένου: 932

Ο τρέχων κάτοχος (S.N.J. S.) αγόρασε το γεμιστικό της ελαιολαμπίδας από τον R.N. στο Ρότερνταμ, Ολλανδία.

Ο προηγούμενος κάτοχος, ο R.N. του Ρότερνταμ, δεν παρείχε χρονολογία για το πότε το αντικείμενο εισήλθε στη συλλογή του.

Σύμφωνα με τον προηγούμενο κάτοχο, το αντικείμενο είχε προηγουμένως αποτελέσει μέρος ιδιωτικής συλλογής στη Ολλανδία.Η χρονολογία και η διάρκεια αυτής της παλαιότερης ιδιοκτησίας δεν δόθηκαν και παραμένουν άγνωστες.

Δεν υφίσταται περαιτέρω πληροφορία σχετικά με την παλαιότερη ιστορία ιδιοκτησίας του αντικειμένου από τον προηγούμενο κάτοχο.

Ιστορικό Πλαισίων:
Αυτό το μπρούντζινο εργαλείο αναγνωρίζεται ως γέμισμα ελαιολαμπίδας της Πρώιμης Μεσαιωνικής περιόδου, ένα πρακτικό σκεύος για τη μεταφορά λαδιού σε λαμπτήρες. Η μορφή του περιλαμβάνει ένα ρηχό κυκλικό αποθήκευση/σίγα, με μακρύ ρεύμα ρίψης λαδιού και ένα μακρύ διακοσμητικό στοιχείο. Τέτοια εργαλεία επέτρεπαν σχετικά ελεγχόμενο χειρισμό του λαδιού που χρειάζεται για τη διατήρηση τεχνητού φωτισμού.

Οι ελαιόλαμπες παρέμεναν σημαντικές πηγές φωτισμού κατά την Ύστερη Αρχαιότητα και την πρώιμη Μεσαίωνα, ιδιαίτερα σε περιοχές όπου συνέχισαν να υφίστανται μεσογειακές και ύστερες ρωμαϊκές παραδόσεις. Ο φωτισμός χρησιμοποιούνταν σε οικιακά, εκκλησιαστικά και άλλα εσωτερικά περιβάλλοντα, καθιστώντας τα σκεύη που σχετίζονται με τη γέμιση και τη συντήρηση των λαμπτήρων τμήμα του πρακτικού υλικού πολιτισμού της καθημερινής ζωής.

Το αντικείμενο ανήκει σε μια καθιερωμένη παράδοση σοβαράς μπρούντζινης χρήσης που κληρονομήθηκε μερικώς από τον Ρωμαϊκό και Ύστερο-Αρχαιό κόσμο. Ο μπρούτζος ήταν κατάλληλος για τέτοια εργαλεία λόγω της αντοχής του και της ικανότητάς του να χυτεύεται σε λειτουργικές και διακοσμητικές μορφές. Αντικείμενα και παραδόσεις παραγωγής κυκλοφορούσαν μέσω περιφερειακών και μακρινών δικτύων που συνέδεαν κοινότητες γύρω από τη Μεσόγειο και πέρα.

Ημερομηνία χρονολόγησης σε 5ος–7ος αιώνας μ.Χ., αυτό το τεμάχιο ανήκει στους μεταβατικούς αιώνες μεταξύ της Ύστερης Αρχαιότητας και της πρώιμης Μέσης Χαραλά, όταν οι ρωμαϊκές παραδόσεις συνεχιζόταν σε συνδιασμό με την ανάπτυξη περιφερειακών πολιτισμών. Ως πρακτικό εργαλείο που σχετίζεται με τη συντήρηση τεχνητού φωτισμού, αποτελεί απτή σύνδεση με την καθημερινή ζωή και την κατεργασία κατά τη διάρκεια αυτής της σημαντικής περιόδου ιστορικής μεταμόρφωσης.