Brassai, John Russell - Paris (WITH ORIGINAL DUSTJACKET) - 1960

Καλώς ήρθατε στο καινούριο δημοπρασία υπό τους Anatole Desachy (Γαλλία) και Ecki Heuser (Γερμανία), που λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια της έκθεσης Paris Photo 2026. Για να γιορτάσουμε αυτήν τη 29η έκδοση, έχουμε συγκεντρώσει τα καλύτερα από τα avant-garde, μοντέρνα και σύγχρονα παριζιάνικα φωτοβιβλία. Απολαύστε μια μοναδική επιλογή.

TRUE FIRST ORIGINAL ENGLISH EDITION του εντυπωσιακού βιβλίου για το Παρίσι (υπήρχε επίσης γερμανική έκδοση ταυτόχρονα από τους Albert Langen, Georg Müller, Μόναχο).

ΜΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ ΔΗΦΩΙΣΤΗ FAMOUS FRENCH PHOTOGRAPHER Brassaï (1899-1984).

ΜΕ ΑΚΡΙΒΗ ΑΠΟ-ΚΑΤΑΛΟΓΟ ΣΚΟΜΑΥΤΕΡΗΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑΣ.

ΠΟΛΥ ΦΡΕΣΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.

"Brassaï" είναι καλά γνωστός για πολλά σπουδαία φωτοβιβλία όπως το "Paris de nuit" (1933), ένας από τους σημαντικότερους τίτλους στην ιστορία του φωτοβιβλίου:
- Andrew Roth, "The Book of 101 Books", σελίδα 76/77
- Martin Parr, "The Photobook. A history", τόμος 1, σελίδα 134
- Christian Bouqueret, "Paris. Les Livres de Photographie", σελίδα 116
- Hans-Michael Koetzle, "Eyes on Paris", σελίδα 106
- Hasselblad Center, "The Open Book", σελίδα 110/111
- Michèle και Michael Auer, "802 photo books from the M.+ M. Auer collection", σελίδα 198

Όταν μιλάμε για το έργο του Gyula Halász (το αρχικό όνομα του Brassaï), αυτό που έρχεται στο μυαλό είναι οι σκηνές του Παρισιού νύχτα. Γεννημένος στη Τρανσυλβανία το 1899, φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Τεχνών του Βερολίνου προτού τελικά εγκατασταθεί στο Παρίσι το 1924, μια πόλη που θα γινόταν το κύριο θέμα του έργου του. Η απεικόνισή του για τους δρόμους της πόλης, η εξαιρετική μεταχείριση του φωτός και οι λεπτομέρειες που αποτυπώθηκαν στις εικόνες του τον έφεραν στη φήμη, με μερικά από τα καρέ του να γίνονται γνήσια πολιτιστικά είδωλα, σύμβολα μιας εποχής και της ίδιας της πόλης.

Οι νυχτερινές σκηνές που συγκεντρώθηκαν στο βιβλίο του Paris by Night συμπληρώνονται από το έργο του που αποκαλύπτει την καθημερινή ζωή της πόλης μέρα. Τα μνημεία, τα γραφικά σημεία, σκηνές από την καθημερινότητα και αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες παρουσιάζονται στο έργο του ως αντανάκλαση της ακαταμάχητης γοητείας που ο καλλιτέχνης ένιωθε για το γαλλικό κεφάλαιο. Στην επιδίωξή του να καλύψει όλες τις πτυχές του Παρισιού, βυθίστηκε και στη σκοτεινή πλευρά της πόλης. Για τον Brassaï, οι γκρουπέι, οι περιθωριοποιημένοι, οι πόρνες και οι εξαρτώμενοι από ναρκωτικά αντιπροσώπευαν ό,τι λιγότερο κοσμοπολίτικο υπήρχε στην Παρί, μια όψη πιο ζωντανή και πιο αυθεντική. Συγκέντρωσε μια τεράστια συλλογή εικόνων χώρων διασκέδασης, από νυχτερινά κέντρα μέχρι δημοφιλή φεστιβάλ, και παρουσίαζε τους ανθρώπους που τους συνέρρεαν.

Αυτό είναι μεγάλο από το 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Κολωνία, Γερμανία).
5Uhr30.com εγγυάται λεπτομερείς και ακριβείς περιγραφές, 100% προστασία,
100% ασφάλεια και συνδυασμένο παγκόσμιο ταχυδρομείο.

B.T. Batsford Limited, Λονδίνο. 1960. Πρώτη αγγλική έκδοση, πρώτη εκτύπωση.

Χειροποίητη έκδοση με εξώφυλλο και προστατευτικό κάλυμμα. 155 x 230 mm. 264 σελίδες. Εσωτερικές φωτογραφίες και φωτογραφία στο εξώφυλλο: Brassai. Επιμέλεια: John Russell. Κείμενο στα Αγγλικά.

Κατάσταση:
Το βιβλίο εσωτερικά και εξωτερικά εξαιρετικό, φρέσκο και ανέμελο· καθαρό με κανένα σημείωμα και χωρίς φθορα. Το προστατευτικό κάλυμμα αρκετά φρέσκο και πλήρες χωρίς ελλείποντα μέρη, ίχνος χρήσης· μερικά σκίσματα (κολλημένα από πίσω), οπίσθιο πλευρό με μικρή (επιφανειακή) απώλεια χαρτιού, αλλιώς μόνο κανονικό ίχνος χρήσης. Γενικά καλή κατάσταση.

Μεγάλο βιβλίο για το Παρίσι -
με τα υπέροχα πολυάριθμα φωτογραφικά έργα του Brassaï και με το αρχικό προστατευτικό εξώφυλλο σε καλύτερη από την κοινώς αποδεκτή κατάσταση.

"Ήταν ο Brassai που ολοκληρώνει την εικόνα μας για το Παρίσι. Ήταν εκείνος που εξερεύνησε και κατέγραψε την άλλη πλευρά της πόλης, αυτήν τη δεύτερη, αργότερα, σκοτεινή ώρα της ημέρας που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του ρυθμού 24 ωρών. Αναμφισβήτητα, οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν τη νύχτα, στα σκιά του λαβύρινθου ή στο σκοτάδι των κατακόμβων, ακόμα και πριν από τον Brassai. Αλλά ποτέ πραγματικά με ένα σύστημα, σύμφωνα με ένα κονcept και με καλλιτεχνικές φιλοδοξίες. Ο Brassai ήταν ο «Ποιητής των νυχτών» και ήταν ο πρώτος που παρήγαγε ένα πιο από πειστικό βιβλίο για το θέμα. (Αυτό) είναι πιθανώς ο καλύτερα γνωστός από όλους τους τίτλους που συνδέονται με το Παρίσι, ένα έντυπο υπερθετικό που έκανε τον Brassai, τον εν πολλοίς άφραγκο μετανάστη, διάσημο κυριολεκτικά μέσα σε μια νύχτα." -Hans-Michael Koetzle-

"Στις αρχές του 21ου αιώνα, η ανακάλυψη πάνω από 200 επιστολών και εκατοντάδων σχεδίων και άλλων αντικειμένων από την περίοδο 1940 έως το 1984 έχει προσφέρει στους μελετητές υλικό για την κατανόηση της μεταγενέστερης ζωής και καριέρας του.
Ο Gyula (Julius) Halász, Brassaï (ψευδώνυμο) γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1899 στο Brassó, Βασίλειο της Ουγγαρίας (σήμερα Brașov, Ρουμανία) από μητέρα Αρμενίας και πατέρα Ούγγρο. Μεγάλωσε μιλώντας πολωνικά και ρουμανικά; όχι ακριβώς, αλλά διαβούλευε στα Ουγγρικά και Ρουμανικά. Όταν ήταν τριών ετών η οικογένειά του έζησε ένα χρόνο στο Παρίσι, ενώ ο πατέρας του, καθηγητής γαλλικής λογοτεχνίας, δίδασκε στη Σορβόνη.
Ως νεαρός ο Halász σπούδασε ζωγραφική και γλυπτική στην Ουγγρική Ακαδημία Καλών Τεχνών στη Βουδαπέστη. Εντάχθηκε σε ένα ιππικό απόσπασμα του Αυστρο-Ούγγρικού στρατού, όπου υπηρέτησε μέχρι το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.
Αναφέρει τον Χένρι ντε Τουλούζ-Λωτρέκ ως καλλιτεχνικό επιρροή.
Μετά τον Α' ΠΠ, η γενέτειρά του Brassó και η υπόλοιπη Τρανσυλβανία μεταφέρθηκαν από το Βασίλειο της Ουγγαρίας στη Ρουμανία με τη Συνθήκη του Τριανό. Ο Halász έφυγε για το Βερολίνο το 1920 όπου εργαζόταν ως δημοσιογράφος στις ουγγρικές εφημερίδες Keleti και Napkelet. Άρχισε σπουδές στη Σχολή Καλών Τεχνών του Βερολίνου-Charlottenburg (Hochschule für Bildende Künste), που σήμερα ονομάζεται Universität der Künste Berlin. Εκεί έγιναν φίλοι με αρκετούς παλιούς Ούγγρους καλλιτέχνες και συγγραφείς, συμπεριλαμβανομένων των ζωγράφων Lajos Tihanyi και Bertalan Pór, καθώς και του συγγραφέα György Bölöni, ο καθένας από τους οποίους αργότερα μετακόμισε στο Παρίσι και έγινε μέρος του Ούγγρικου κύκλου.
Το 1924, ο Halász μετακόμισε στο Παρίσι για να ζήσει, όπου παρέμεινε για το υπόλοιπο της ζωής του. Ξεκίνησε να μαθαίνει τη γαλλική γλώσσα διαβάζοντας τα έργα του Marcel Proust. Ζώντας ανάμεσα στη συνάθροιση νέων καλλιτεχνών στο διαμέρισμα Montparnasse, πήρε δουλειά ως δημοσιογράφος. Γρήγορα έγιναν φίλοι με τον Αμερικανό συγγραφέα Χένρι Μίλλερ και τους Γάλλους συγγραφείς Léon-Paul Fargue και Jacques Prévert. Στα τέλη της δεκαετίας του 1920, ζούσε στο ίδιο ξενοδοχείο με τον Tihanyi.
Ο Μίλερ αργότερα απαξίωσε τους ισχυρισμούς φιλίας του Brassai. Το 1976 έγραψε για τον Brassai: «Εγώ [Fred Perles] κι εγώ συνήθως τον αποφεύγαμε – μας ενοχλούσε». Ο Μίλερ πρόσθεσε ότι η βιογραφία που έγραψε ο Brassai για τον ίδιο ήταν συνήθως «φορτωμένη», «γεμάτη πραγματικά λάθη, φήμες, έγγραφα που κλέβει που είναι σε μεγάλο βαθμό ψευδή ή δίνουν μια εσφαλμένη εντύπωση.»
Ο ρόλος του Halász και η αγάπη του για την πόλη, οι δρόμοί της οποίας συχνά περιπλανιόταν αργά τη νύχτα, οδήγησαν στη φωτογραφία. Την χρησιμοποίησε αρχικά για να συμπληρώσει ορισμένα άρθρα του για μεγαλύτερο εισόδημα, αλλά γρήγορα εξερεύνησε την πόλη μέσα από αυτό το μέσο, στο οποίο εκπαιδεύτηκε από τον Ούγγρο συνάδελφό του André Kertész. Αργότερα έγραψε ότι χρησιμοποίησε τη φωτογραφία «για να αποτυπώσει την ομορφιά των δρόμων και των κήπων στις βροχές/ομίχρες και για να αποτυπώσει το Παρίσι της νύχτας.» Χρησιμοποιώντας το όνομα της γέννησής του, ο Halász υιοθέτησε το ψευδώνυμο «Brassaï», που σημαίνει «από το Brasso.»

Ο Brassaï συνέλαβε την ουσία της πόλης στις φωτογραφίες του, που δημοσιεύθηκαν ως η πρώτη του συλλογή το 1933 στο βιβλίο Paris de nuit (Παρίσι τη νύχτα). Το βιβλίο του σημείωσε μεγάλη επιτυχία, με αποτέλεσμα να αποκληθεί «το μάτι του Παρισιού» σε δοκίμιο του Henry Miller. Εκτός από φωτογραφίες της πιο ακραίας όψης του Παρισιού, ο Brassai απεικόνισε σκηνές από τη ζωή της ανώτερης κοινωνίας της πόλης, τους διανοούμενους της, το μπαλέτο της και τις μεγάλες όπερες. Είχε γίνει φίλος με μια γαλλική οικογένεια που τον πρόσβασε στην ανώτερη τάξη. Ο Brassai φωτογράφισε πολλούς από τους καλλιτεχνικούς του φίλους, συμπεριλαμβανομένων των Salvador Dalí, Pablo Picasso, Henri Matisse, Alberto Giacometti, καθώς και αρκετούς από τους διακεκριμένους συγγραφείς της εποχής του, όπως οι Jean Genet και Henri Michaux.

Οι νέοι Ούγγροι καλλιτέχνες συνέχιζαν να φτάνουν στο Παρίσι μέχρι τη δεκαετία του 1930 και ο Ούγγρικός κύκλος τους απορρόφησε τους περισσότερους από αυτούς. Ο Kerész μετακόμισε στη Νέα Υόρκη το 1936. Ο Brassai φιλτράρισε πολλούς από τους νέους άφιξες, συμπεριλαμβανομένου του Ervin Marton, ανηψιού του Tihanyi, με τον οποίο ήταν φίλοι από το 1920. Ο Marton ανέπτυξε τη δική του φήμη στη φωτογραφία του δρόμου στη δεκαετία του 1940 και 1950. Ο Brassaï συνέχισε να βγάζει χρήματα με εμπορικές εργασίες και φωτογράφισε και για το αμερικανικό περιοδικό Harper's Bazaar.

Ήταν ιδρυτικό μέλος του πρακτορείου Rapho, που δημιουργήθηκε στο Παρίσι από τον Charles Rado το 1933.

Οι φωτογραφίες του Brassaï τον έφεραν διεθνή φήμη. Το 1948 πραγματοποίησε ατομική έκθεση στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης (MoMA) στη Νέα Υόρκη, η οποία ταξίδεψε στο George Eastman House στο Ρότσάστερ της Νέας Υόρκης και στο Art Institute of Chicago, Ιλλινόις. Το MoMA παρουσίασε περισσότερα έργα του Brassai το 1953, 1956 και 1968. Παρουσιάστηκε στο φεστιβάλ Rencontres d'Arles στη Γαλλία το 1970 (προβολή στο Théâtre Antique, Brassaï από τον Jean-Marie Drot), το 1972 (προβολή Brassaï si, Vominino από τον René Burri) και το 1974 (ως καλεσμένος επισκέπτης).

Το 1979 ο Brassaï εισήχθη στο International Photography Hall of Fame and Museum.