Ισπανική σχολή (XX) - Trío de Manolas

ΕΝΟΤΗΤΑ ΕΝΟΤΗΤΑΣ
Τα τρία έργα μοιράζονται τη γεύση για την εκλεπτυσμένη και μπορεμπέ παράσταση της ανδαλουσιανής γυναίκας, αν και προσέγγιση από δύο διαφορετικούς τομείς: το γαλλικό espagnolisme της Belle Époque και η σεβιλλανή συνήθεια κοσμικότητας.
Οι δύο Manolas με γαλλόφωνο περιβάλλον αντιπροσωπεύουν τη κοσμοπολίτικη γεύση της Belle Époque για την ισπανική εικόνα, ενώ η Manola από τη σχολή Σεβίλλης μεταφέρεται αυτή η φαντασία σε ένα σκηνικό όπου η γυναικεία φιγούρα ενσωματώνεται σε αρχιτεκτονική διακοσμητική και συνοδεύεται από τα παραδοσιακά χαρακτηριστικά της Ανδαλουσίας.
Τα μικρά formats, η προσεγμένη εκτέλεση μικρογραφίας και τα ρομβικά πλαίσια εποχής συντελούν στην οπτική ενότητα του συνόλου.

1.- Ζεύγος Manolas στο γραφείο. Espagnolisme γαλλικό. Όψεις γυναικείων πορτραίτων σε μικρογραφία. Belle Époque. Παρίσι, περί το 1900–1908. Έλαια σε καμβά.

Elegant ζεύγος γυναικείων πορτραίτων σε μικρογραφία, ζωγραφισμένα με λάδι σε καμβά, με ημερομηνίες γύρω στο 1900-1908, σε πλήρη Belle Époque, με προοδευμένη ηλικία περίπου 120 ετών. Στο πίσω μέρος και των δύο έργων διατηρούνται τα αρχικά τους με χειρόγραφες εγγραφές με μελάνη. Μεταξύ τους διακρίνονται τα αναφορές στο Παρίσι και οι ημερομηνίες 1900 και 1908, στοιχεία που προσφέρουν μια ενδιαφέρουσα μαρτυρία για την υλική ιστορία και τη δυνατή προέλευση του συνόλου, χωρίς ωστόσο η ανάγνωσή τους να είναι απόλυτα καθαρή.
Οι φιγούρες ανταποκρίνονται στο αρχέτυπο MANOLAS: ιδεαλιστική εικόνα της ανδαλουσιανής γυναίκας που απέκτησε εξαιρετικά μεγάλη δημοτικότητα στο παρισινό καλλιτεχνικό περιβάλλον της Belle Époque, ενταγμένη στο φαινόμενο γνωστό ως espagnolisme. Εμπνευσμένες από τη ρομαντική ισπανική φανταστική, συνδυάζουν παραδοσιακά στοιχεία της πλούσιας ανδαλουσιανής ενδυμασίας με μια εκλεπτυσμένη και κοσμοπολίτικη ερμηνεία που απευθύνεται στο γούστο της ευρωπαϊκής πελατείας της εποχής.
Οι συνθέσεις παρουσιάζουν δύο γυναικείους κορμούς σε μαύρο υπόβαθρο: μία φιγούρα μπροστά σε τρεις τετάρτα και η άλλη σε προφίλ. Και οι δύο φορούν χαρακτηριστικά στοιχεία παραδοσιακής ανδαλουσιανής ενδυμασίας, με έμφαση το mantón de Manila και, αντίστοιχα, μια πεϊνή και ένα φακό.
Οι σκουλαρίκια μακριά, οι κοχλίες, τα λουλούδια που διακοσμούν τα μαλλιά πτυχωμένα σε ένα χαμηλό κότσο και οι λεπτές κυματισμοί που πλέκονται στο πρόσωπο συνθέτουν ένα εικονογραφικό ρεπερτόριο άρρηκτα συνδεδεμένο με την εικόνα της Ανδούλα που διαδίδεται στο ευρωπαϊκό καλλιτεχνικό φανταστικό της τέλους του 19ου αιώνα και αρχών 20ού.
Το σύνολο διατηρεί τα αρχικά του πλαίσια από ξύλο, σε κομψό ρομβικό σχήμα με περίτεχνη ανάγλυφη κορνίζα, ένα χαρακτηριστικό τύπο διακόσμητικής παραγωγής των γαλλικών τελών του 19ου αιώνα και αρχών του 20ού, που ενισχύει τον οικείο και αισθητικά πολύτιμο χαρακτήρα αυτών των μινιατούρων.

Η διατήρηση των πλαισίων και των αρχικών πισωτέρων, μαζί με τις χειρόγραφες σημειώσεις στο πίσω μέρος, συνιστούν πρόσθετη αξία για το σύνολο, διαφυλάσσοντας τη ιστορική του διαμόρφωση και προσφέροντας μια πολύτιμη μαρτυρία για την πορεία της ύλης.

ΜΕΓΕΘΗ
• Πλαισίωση: 13,5 × 13,5 εκ.
• Οπτική περιοχή της ζωγραφιάς: περίπου 6 × 6 εκ.

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΛΑΙΣΘΗΣΗΣ
Πολύ καλή κατάσταση συντήρησης για έργα με περίπου 120 χρόνια ηλικία. Τα έργα διατηρούν ακέραια τα πλαίσια και τα πίσω μέρη τους, συμπεριλαμβανομένων των χειρόγραφων εγγραφών στο πίσω μέρος.
• Οι ζωγραφιές φέρουν ελαφρή επιφανειακή φθορά και φυσική γήρανση αντίστοιχη με την ηλικία τους.
• Τα πλαίσα διατηρούν τη σταθερή τους δομή, τη αρχική πατίνα και εμφανίζουν μόνο ήπιες ενδείξεις χρήσης που συνάδουν με τη χρονική πορεία.
• Ένα από τα πλαίσια στερείται του κινητού δακτυλίου του κρεμαστικιού, φαινόμενο εμφανές στις φωτογραφίες. πρόκειται για ένα στοιχείο εύκολα αντικαταστάσιμο που δεν επηρεάζει τη σταθερότητα ούτε τη σωστή συντήρηση του συνόλου.

2. MANOLA EN PATIO SEVILLANO
Σχολή Σεβίλλη / José Rubio y Villegas
Τέλη του 19ου αιώνα – αρχές του 20ού
Έλαιο σε σανίδα

Αυτός ο πίνακας είναι ένα αυθεντικό κομμάτι της ιστορίας της ισπανικής ζωγραφικής και της εικονογραφίας του 19ου αιώνα, υπογεγραμμένο από μια γνωστή δυναστεία ακαδημαϊκών.
Το έργο αντιπροσωπεύει τη άνθιση της κοσμικής ανδαλουσιανής ζωγραφικής γραφείου στα τέλη του 19ου αιώνα, της καταγωγής και της αξίας του οποίου εστιάζονται στη συμμετοχή του σε ένα εξέχον σχολείο διακοσμητικό και πλουσιοπάροχο της Σεβίλλης κατά την ενδιάμεση περίοδο.
Casa Rubio ήταν ένα συμβολικό κατάστημα που ιδρύθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα στη Σεβίλλη, ευρέως αναγνωρισμένο για τη δημιουργία και πώληση επιλεγμένων κοσμικών έργων ζωγραφικής, ζωγραφισμένων στο χέρι και με υψηλής ποιότητας ποιότητα, συνδεδεμένα με την εικόνα της Σεβίλλης.
José Rubio y Villegas είναι ο δημιουργός αυτού του έργου της σεβιλλάνειας σχολής και συνδεόταν στενά με την καλλιτεχνική παραγωγή δώρων πολυτελείας στη Σεβίλλη της εποχής.

Αναγνώριση σε δημόσια μητρώα: Στα επίσημα καταλόγους κινητών περιουσιακών αγαθών της Ανδαλουσίας (όπως οι καταλόγοι του Παλατιού las Dueñas), αυτά τα μικρά κομμάτια κοσμικού χαρακτήρα και σερβίρεων σε λάδι (λαβές σε γραφείο και πλανεγόμενα) εμφανίζονται καταχωρημένα κυριολεκτικά υπό τη ρήτρα: «Автор: Rubio – Sevilla».

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
Εξαιρετικό κομμάτι γραφείου ζωγραφισμένο με λάδι σε σανίδα και υπογεγραμμένο "Rubio" με ένδειξη "Sevilla": ο υπεύθυνη ρίγα που τοποθετεί το έργο και τη συγγραφή του José Rubio de Villegas

Ο Rubio, ζωγράφος και λιθογράφος, ακολούθησε τα επιτυχημένα βήματα του πατέρα του και, όπως εκείνος, σπούδασε επίσης στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της San Fernando, συνεχίζοντας έτσι την ταλαντούχα καλλιτεχνική και ακαδημαϊκή δυναστεία.
Ο πίνακας παρουσιάζει με μαεστρία μινιουραλιστική σκηνή χαρακτήρα γραφικής και διακοσμητικής, βασισμένη σε μια νεανική Manola σε ημίγυμνη θέση στην προκάλυψη ενός μεγάλου τόξου που την πλαίσιο, με μια ισπανική κιθάρα στηρίζει το σώμα της. Η κιθάρα διαμορφώνει μια διαγώνιο που διαπερνά το σώμα, ενώ το τόξο τη κάνει κέντρο οπτικής της σκηνής.
Η νεαρή ενσαρκώνει το αρχέτυπο της Manola: φόρεμα με φουστανάκια και πιγκού απο τη φούστα, το πρόσωπο περιβάλλεται από ένα χτένισμα με κύματα, τα μαλλιά συγκεντρωμένα σε χαμηλό κότσο και ένα λουλούδι διακοσμεί τα μαλλιά.
Το πρόσωπο ενοποιείται σε μια γκαλεριά με έμπνευση μουδεχαρική, με έντονο διακοσμητικό χαρακτήρα. Πίσω της ανοίγει ένας μεγάλος τόξος lobulado, μέσα από τον οποίο φαίνονται ο γαλάζιος ουρανός και μια μάζα βλάστησης. Δεξιά και αριστερά εμφανίζονται αρχιτεκτονικές επιφάνειες διακοσμημένες με γεωμετρικά και φυτικά μοτίβα, ενώ το πράσινο υποδάπεδο διαχέεται στο φόντο και συνεχίζεται οπτικά κάτω από τη φιγούρα.
Η σύνθεση δημιουργεί αντίθεση μεταξύ της αρχιτεκτονικής γεωμετρικού και στατικού χαρακτήρα και της ευθείας γραμμικότητας του δαπέδου, απέναντι στα καμπύλα σχήματα της φιγούρας, στις φούστες, στη κιθάρα, τα λουλούδια και το mantón de Manila.
Η χρωματική παλέτα κυριαρχείται από μπλε και γκρι-πράσινους τόνους, φεγγαροάσπρα και μαλακούς τόνους της αρχιτεκτονικής. Αντιπροσωπεύονται έντονα τα κόκκινα του φορέματος και των λουλουδιών, ο ώχρα του mantoncillo και οι χρυσές αποχρώσεις της κιθάρας και η διαύγεια του mantón de Manila που ακουμπά σε ένα στοιχείο.
Το φως είναι καθαρό και ομοιόμορφο. Ο όγκος της φιγούρας αποκτάται με ήπιες βαθμίδες, ενώ τα αρχιτεκτονικά στοιχεία παρουσιάζουν πιο γραμμική και διακοσμητική κατασκευή.
Το έργο διατηρεί το αρχικό του πλαίσιο από ξύλο σε ρομβικό μορφή με ανάγλυφη σειρά και προστατευτικό κρύσταλλο.

ΜΕΓΕΘΗ
Με πλαίσιο: 23 εκ x 23 εκ
Ζωγραφιά: 17 εκ x 17 εκ
Φόντο: 3 εκ

Το έργο μοιράζεται τις ίδιες διαστάσεις γραφείου με άλλα έργα του συγγραφέα.

ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑ: Η φυσική υπογραφή "Rubio / Sevilla"
ΧΡΟΝΙΚΗ ΔΕΙΞΗ: Τέλη του 19ου αιώνα / αρχές του 20ού

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΛΑΙΣΘΗΣΗΣ:
Εξαιρετική γενική κατάσταση. Η στρώση της ζωγραφικής είναι σταθερή και διατηρεί τη ζωντάνια των χρωμάτων. Το πλαίσιο εποχής φέρει τη φυσική πατίνα της ηλικίας του και διατηρεί το προστατευτικό του κρύσταλλο

ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
** Οι φωτογραφίες αποτελούν μέρος της περιγραφής.
** Τα τελικά μεγέθη και το βάρος αντιστοιχούν στη διάταξη ασφαλούς συσκευασίας, απαραίτητη για τη σωστή προστασία των τριών έργων κατά τη μεταφορά.