Maison Émile Michot Balle-Pelote, παραδοσιακό βελγικό λαϊκό άθλημα Ιστορικό δερμάτινο γάντι - Αθλητικά γάντια

ΑΝΤΙΚΑ BELGIJSKA RĘKAWICA DO GRY W PIŁKĘ

Balle-Pelote, το παραδοσιακό βελγικό λαϊκό άθλημα

Ιστορική δερμάτινη γαντιά τύπου «gant casserole»

Βέλγιο, περίπου 1910–1920, προτεινόμενη χρονολόγηση

Κατηγορία: ιστορικός εξοπλισμός αθλητισμού, βελγική πολιτιστική κληρονομιά, παλαιά δερμάτινα τεχνουργήματα

Αντικείμενο: παραδοσιακή δερμάτινη γαντί για το παιχνίδι balle-pelote

Προτεινόμενος κατασκευαστής: Maison Émile Michot, Lessines, Βέλγιο, απαιτείται επιβεβαίωση αρχείου για την απόδοση

Υλικό: παχιά φυσική δέρμα, μεταλλικά εξαρτήματα, καρφιά και ραφές

Διαστάσεις: περίπου 23 × 13 cm

Βάθος προφίλ: περίπου 8 cm

Με σήμανση: αριθμός 204514, τοποθετημένος στην πλαϊνή μεριά του μανικιού

Χρονολόγηση: περίπου 1910–1920, βάσει ανάλυσης κατασκευής και ιστορικού πλαισίου· η ακριβής χρονιά δεν προσδιορίζεται

Αιχμή δημοπρασίας: 250–300 EUR

1. Περιγραφή αντικειμένου

Το αντικείμενο της προσφοράς είναι ένα παλιό, βαρύ δερμάτινο γάντι συνδεδεμένο με το παραδοσιακό βελγικό παιχνίδι balle-pelote. Αντιπροσωπεύει μια εξαιρετικά εξειδικευμένη κατηγορία παλαιού αθλητικού εξοπλισμού, όπου η μορφή ήταν αυστηρά προσαρμοσμένη στις απαιτήσεις του παιχνιδιού και στις ικανότητες των τεχνιτών επεξεργασίας του παχιού δέρματος.

Το γαντί έχει κατασκευαστεί από σκούρο-καφέ φυσικό δέρμα. Η χαρακτηριστική του, ορθιδωτή-διαστημική φόρμα, ο βαθιά διαμορφωμένος προφίλ και η στιβαρή κατασκευή το διαφοροποιούν σαφώς από τα συνηθισμένα εργατικά γάντια ή καθημερινά δερμάτινα είδη. Οι ορατές οπήσεις, ράμματα, μεταλλικά εξαρτήματα στερέωσης και ο μηχανισμός κλειδώματος συνιστούν αναπόσπαστο μέρος της κατασκευής του.

Στην επιφάνεια υπάρχουν κόκκινο-καφέ ράμματα, μεταλλικά βύσματα, εξαρτήματα και οποιαδήποτε σφραγίδα με ρόδα. Η κατασκευή έχει χρηστικό χαρακτήρα και τα στοιχεία συνδέονται σε μια συμπαγή ενότητα. Το παχιά δέρμα έχει διαμορφωθεί με τρόπο που δίνει στο γάντι έντονο διαστατικό προφίλ, προσαρμοσμένο στις ιδιαιτερότητες της παραδοσιακής μορφής του παιχνιδιού.

Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα είναι η εσωτερική κατασκευή. Οι πτυχωτές υφές και η σχηματισμένη δέρμα δημιουργούν προφίλ που θυμίζει μικρό κύπελλο, χαρακτηριστικό για γάντια σχεδιασμένα για επαφή με μπάλα. Τέτοιες λύσεις είναι ουσιαστικές στην ανάλυση ιστορικών τεχνικών μορφοποίησης δέρματος και στη σύγκριση παλαιών προϊόντων διαφόρων εργαστηρίων.

Στη πλευρά του μανικιού βρίσκεται ο αριθμός 204514. Το διατηρημένο σήμα αποτελεί σημαντικό χαρακτηριστικό ταυτοποίησης του αντιγράφου. Στο εσωτερικό του μανικιού διακρίνεται επίσης ένα φθαρμένο οβάλ στυφό ιχνος σφραγίδας, που η περιεχόμενη γραφή δεν είναι πλήρως ευανάγνωστη αυτή τη στιγμή. Ο συνδυασμός του αριθμού, του ιχνους σφραγίδας και της χαρακτηριστικής κατασκευής παρέχει ενδιαφέρον υλικό για μελλοντικές έρευνες σχετικά με την προέλευση του αντικειμένου.

Το γαντί αποδίδεται στον βελγικό κατασκευαστή Michot, και η πιο πιθανή υπόθεση απόδοσης είναι το Maison Émile Michot από το Lessines. Πρόκειται για υπόθεση βασισμένη στην ανάλυση του αντικειμένου και στις συγκρίσεις με ιστορικά γάντια αυτού του τύπου. Ωστόσο, για οριστική επιβεβαίωση του κατασκευαστή θα απαιτούνταν ευανάγνωστη ανάγνωση της σφραγίδας ή εύρεση τεκμηρίων εργαστηρίου ή καταλόγου.

2. Εσωτερική κατασκευή και τεχνική κατασκευής

Ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα στοιχεία του γαντιού είναι ο σχηματισμός του εσωτερικού τμήματος. Οι βαθιές καβερμπήσεις του δέρματος και το ξεκάθαρα διαστημικό προφίλ υποδεικνύουν συνειδητή διαμόρφωση του υλικού, και όχι απλό σχεδιασμό από επίπεδες ραμμένες θέσεις δέρματος.

Το προφίλ που θυμίζει κύπελλο πρέπει να ερμηνευθεί με το πλαίσιο της αθλητικής λειτουργίας. Τα γάντια για balle-pelote αποτελούσαν εξειδικευμένο εξοπλισμό αθλητών, και η μορφή τους έπρεπε να ανταποκρίνεται στον τρόπο αναπήδησης της μπάλας και στις απαιτήσεις της συγκεκριμένης μορφής του παιχνιδιού. Η σωστή διαμόρφωση του δέρματος είχε συνεπώς σημασία τόσο λειτουργικά όσο και δομικά.

Η τακτική καβορβάνηση, το βάθος του προφίλ και η μαζική θέση του υλικού είναι σημαντικά συγκριτικά χαρακτηριστικά. Μπορούν να βοηθήσουν στη σύγκριση ενός αντιγράφου με άλλα γάντια που διατηρούνται σε μουσεία ή αποδίδονται σε συγκεκριμένα εργαστήρια.

Η οπτική ανάλυση υποδηλώνει ότι το γαντί κατασκευάστηκε με παραδοσιακές τεχνικές χειροτεχνίας, που απαιτούν κατάλληλη προετοιμασία, διαμόρφωση και σύνδεση του δέρματος. Δεν υπάρχουν ωστόσο επαρκείς βάσεις ώστε βάσει μόνο των φωτογραφιών να προσδιοριστεί η ακριβής θερμοκρασία διαμόρφωσης, ο τύπος της χρήσης πρέσας ή συγκεκριμένη τεχνολογία του εργαστηρίου.

Γι' αυτό ακριβώς η εσωτερική κατασκευή αξίζει ιδιαίτερα για έρευνα: παρέχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά για συγκρίσεις, αλλά δεν πρέπει να θεωρείται από μόνη της απόδειξη για ένα συγκεκριμένο έτος ή για τον παραγωγό.

3. Μεταλλικά στοιχεία, κλείδωμα και κούμπωμα

Ένα ακόμη χαρακτηριστικό στοιχείο είναι τα μεταλλικά εξαρτήματα, συμπεριλαμβανομένου του κλειδώματος με ρόλλο, τα στερέωση και οι βίδες. Η θέση τους και ο τρόπος σύνδεσής τους με το δέρμα συνιστούν ουσιώδες μέρος της κατασκευής του γαντιού.

Η χρήση μηχανικού κλειδώματος επέτρεπε ρύθμιση της στερέωσης του γαντιού. Το τόξο, το λουρί και τα μεταλλικά στοιχεία δημιουργούν ένα λειτουργικό σύστημα, των οποίων οι λεπτομέρειες μπορεί να συγκριθούν με τον εξοπλισμό αθλητισμού και τα δερμάτινα προϊόντα από παρόμοιο χρονικό διάστημα.

Οι ορατές νίτες έχουν ευρύ περιβλήματα, και η εγκατάστασή τους υποδηλώνει μόνιτη μηχανική ένωση των στοιχείων. Οι κόκκινο-καφέ ράμματα επιπλέον τονίζουν τη δομή του αντικειμένου. Μαζί δημιουργούν την χαρακτηριστική εμφάνιση ενός παλιού χρηστικού προϊόντος, στο οποίο οι μηχανικές συνδέσεις και το ράψιμο διαδραμάτιζαν σημαντικό ρόλο.

Η κλειδαριά με ρόλλο και ο τρόπος στερέωσης είναι συμβατά με το γενικό χαρακτήρα των πιο παλαιών δερμάτινων προϊόντων, αλλά δεν συνιστούν από μόνα τους ξεκάθαρο δείκτη χρονολόγησης. Παρόμοιες λύσεις χρησιμοποιήθηκαν σε διάφορες περιόδους και σε πολλά είδη εξοπλισμού. Ακόμη και χωρίς ανάλυση υλικού δεν μπορεί κανείς να καθορίσει με βεβαιότητα αν τα συγκεκριμένα στοιχεία κατασκευάστηκαν από σίδηρο, χαλκό, ορείχαλκο ή ένα κράμα με παρόμοιο οπτικό αποτέλεσμα.

Σε συμφωνία με την προτεινόμενη χρονολόγηση γύρω στο 1910–1920, τα μεταλλικά στοιχεία πρέπει να αντιμετωπίζονται ως μέρος μιας ευρύτερης τεχνικής ανάλυσης, και όχι ως ανεξάρτητο απόδεικτικό στοιχείο για τον ακριβή χρόνο παραγωγής.

4. Ο αριθμός 204514 και ο φθαρμένος στρογγυλός-οβάλ σφραγιστικός σημάδι

Ο αριθμός 204514, τοποθετημένος στην πλευρά του μανικιού, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα διακριτικά για την ταυτοποίηση του γαντιού. Η διατήρησή του έχει σημασία για μελλοντικές αναζητήσεις τεκμηρίων, διότι επιτρέπει έρευνα όχι μόνο κατά τύπο αντικειμένου αλλά και κατά συγκεκριμένης οριοθέτησης.

Στη μελέτη που συνοδεύει το αντικείμενο προτείνεται ερμηνεία του αριθμού ως βελγικού αριθμού πατεντας ή ορολογία που συνδέεται με καταχώρηση βιομηχανικού σχεδίου. Αυτή η υπόθεση συνδέεται με την υπόθεση ότι ο αριθμός αναφέρεται σε συγκεκριμένη σχεδιαστική λύση της γαντί.

Στο παρόν στάδιο δεν έχουν βρεθεί αξιόπιστες αρχείων καταγραφές που να συνδέουν τον αριθμό 204514 με γάντι balle-pelote, με τη Michot ή με συγκεκριμένο βιομηχανικό σχέδιο. Επομένως δεν μπορούμε να επιβεβαιώσουμε ότι πρόκειται για αριθμό πατέντας, ή ότι δηλώνει μορφή που χρησιμοποιήθηκε στην παραγωγή.

Ο εξάψης τετραψήφιος αριθμός μπορεί να αποτελεί σημαντικό σημείο εκκίνησης για περαιτέρω κέρευνες, αλλά η ερμηνεία του απαιτεί την εύρεση αντίστοιχου μητρώου ή πρωτογενούς εγγράφου.

Στο εσωτερικό του μανικιού φαίνεται επίσης ξεθωριασμένο οβάλ σημάδι σφραγίδας. Η θέση του είναι σημαντική, καθώς τα σήματα των παραγωγών συχνά τοποθετούνταν σε περιοχές που προστατεύονται από τη φθειρόμενη επαφή. Ωστόσο αυτό δεν αρκεί για να αποδώσουμε τη σφραγίδα σε συγκεκριμένο εργαστήριο χωρίς ευανάγνωστη ανάγνωση.

Η σύνθεση του αριθμού 204514, το σημάδι οβάλ σφραγίδας και η χαρακτηριστική κατασκευή του γαντιού δικαιολογούν περαιτέρω έρευνες για την προέλευσή του.

5. Προτεινόμενη απόδοση: Maison Émile Michot, Lessines

Η πιο πιθανή κατεύθυνση απόδοσης που επισημαίνεται στην ανάλυση του αντικειμένου είναι το Maison Émile Michot από το Lessines. Το επώνυμο Michot εμφανίζεται σε ιστορικά γάντια balle-pelote, και τα διασωθέντα αντίτυπα που διατίθενται στην αγορά αντίκες περιγράφονται από τους πωλητές ως προϊόντα αυτού του κατασκευαστή.

Προσεκτική εξέταση του προσφερόμενου γαντιού δείχνει τα βαθιά του διαμορφωμένα προφίλ, την εσωτερική κατασκευή, τη μεταλλική κλείδα και το σχήμα σφραγίδας οβάλ. Αυτά τα χαρακτηριστικά παρέχουν τη βάση για σύγκριση με γάντια από Michot.

Ένα σημαντικό αντίστοιχο είναι και το ιστορικό γάντι που προσφέρεται στην αγορά συλλογών με την ένδειξη που διαβάστηκε από τον πωλητή ως «MICHOT successeur». Αυτή η προσφορά καταδεικνύει ότι το επίθετο Michot εμφανίζεται στο εμπόριο ιστορικών γαντιών balle-pelote. Ωστόσο, η ίδια η προσφορά δεν αποτελεί ανεξάρτητη τεκμηρίωση ή απόδειξη ότι κάθε παρόμοιο γάντι προέρχεται από το ίδιο εργαστήριο.

Στην παρούσα φάση των ερευνών, η πιο υπεύθυνη προσέγγιση είναι να προσδιοριστεί το Maison Émile Michot ως προτεινόμενος κατασκευαστής, και όχι ως επίσημα τεκμηριωμένος προμηθευτής. Εάν η φθαρμένη σφραγίδα διαβαστεί ή αν βρεθεί κατάλογος κατασκευαστή που παρουσιάζει την ίδια κατασκευή, τότε η απόδοση θα μπορεί να ενισχυθεί ανάλογα.

Αυτή η προσέγγιση επιτρέπει να διατηρηθεί ένα σημαντικό νήμα σχετικά με το Michot χωρίς να παρουσιάζει τη φαινομενική υπόθεση ως τετελεσμένο γεγονός.

6. Η οικογένεια Dehon από Jolimont ως σημείο σύγκρισης

Το δεύτερο σημαντικό όνομα στην ιστορία της βελγικής αθλητικής γαντινοποίησης είναι η Dehon, συνδεόμενη με το Jolimont, την περιοχή La Louvière.

Τα βελγικά υλικά σχετικά με την κληρονομιά περιγράφουν την οικογένεια Dehon ως τεχνίτες που για αρκετές γενιές παρήγαγαν επαγγελματικά γάντια balle-pelote. Ο τελευταίος της γραμμής σταμάτησε τη δραστηριότητα τις δεκαετίες 90 του 20ού αιώνα.

Η παράδοση της οικογένειας Dehon δείχνει πως η παραγωγή γαντιών για αυτό το άθλημα ήταν μια εξειδικευμένη τέχνη, συνδεδεμένη με τοπικές ανάγκες και μεταδιδόμενη διαγενεές. Διάφορα εργαστήρια θα μπορούσαν να ανέπτυσσαν δικές τους λύσεις ως προς το σχήμα, τη στερέωση, το ράψιμο και το προφίλ του γαντιού.

Στην περίπτωση του συγκεκριμένου αντιγράφου η Dehon λειτουργεί ως σημαντικό σημείο αναφοράς για συγκριτικές μελέτες. Δεν υπάρχουν επί του παρόντος επαρκείς βάσεις για να αποδοθεί το γάντι στην οικογένεια Dehon αντί του Michot. Η απόδοση Maison Émile Michot παραμένει η προτεινόμενη απόδοση, ενώ η παράδοση Dehon βοηθά να κατανοήσουμε ευρύτερα το πλαίσιο της βελγικής γαντινοποίησης.

Επιπλέον πηγή για την κατανόηση αυτού του κλάδου αποτελεί το άρθρο του Guya Symoensa La fabrication des gants de balle-pelote : une histoire de famille chez les Dehon, δημοσιευμένο το 2014 στη σειρά Cahiers αρ. 75. Η βιβλιογραφική καταγραφή πιστοποιεί την ύπαρξη μελέτης αφιερωμένης στην ιστορία αυτής της οικογενειακής παραγωγής. Χωρίς πλήρη ανάγνωση του κειμένου δεν πρέπει να αποδίδονται σε αυτό συγκεκριμένα ευρήματα για το γάντι Michot.

7. Χρονολόγηση: περίπου 1910–1920

Η προτεινόμενη χρονολόγηση του γαντιού στα έτη περιπου 1910–1920 προκύπτει από συνολική ανάλυση της κατασκευής του, των υλικών, των μεταλλικών στοιχείων και του ιστορικού πλαισίου του βελγικού παιχνιδιού balle-pelote.

Είναι μια περίοδος στην οποία το παιχνίδι είχε ήδη οργανωμένο ομοσπονδιακό χαρακτήρα, θεσμοθετημένο το 1902, και η αθλητική παράδοση ήταν βαθιά ριζωμένη στην περιφερειακή ζωή. Η ανάπτυξη των οργανωμένων αγώνων ευνοούσε την εξειδίκευση του εξοπλισμού και τη δραστηριότητα των τεχνιτών που κατασκεύαζαν γάντια για τους αθλητές.

Το παχιά δέρμα, το διαστημικό προφίλ, η εσωτερική καβορβάνηση, ο μεταλλικός στερεωτικός μηχανισμός και ο χαρακτηριστικός τρόπος κατασκευής συνθέτουν μια σειρά στοιχείων που ευθυγραμμίζονται με την ερμηνεία του αντικειμένου ως παλιού εξοπλισμού αθλητισμού. Ωστόσο δεν επιτρέπουν από μόνο τους τον προσδιορισμό του συγκεκριμένου έτους κατασκευής.

Επίσης η ομοιότητα με το μουσειακό αντίτυπο έχει σημασία κυρίως για τον εντοπισμό του τύπου του αντικειμένου. Το μουσειακό γάντι με διαστάσεις 23 × 13 cm δεν έχει καθορισμένη ημερομηνία, γι’ αυτό δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως άμεσο απόδεικτικό στοιχείο ότι το προσφερόμενο αντίτυπο προέρχεται από τα έτη 1910–1920.

Η πιο ακριβής διατύπωση catalogistically είναι: περίπου 1910–1920, χρονολόγηση προτεινόμενη με βάση την οπτική ανάλυση και το ιστορικό πλαίσιο. Πρόκειται για μια πιο συγκεκριμένη υπόθεση από τον γενικό προσδιορισμό «πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνα», αλλά παραμένει υπό αίρεση μέχρι τη διασταύρωση από τεκμηρίωση κατασκευαστή ή πηγές αρχειοθεσίας.

8. Balle-pelote: ιστορική σημασία του βελγικού παιχνιδιού

Η balle-pelote ανήκει στην ιστορική οικογένεια παιχνιδιών με μπάλα που παίζονται με το χέρι. Η παράδοσή της συνδέεται έντονα με τη βελγική Ολλανδία, ιδιαίτερα με την επαρχία Hainaut και με τους τόπους όπου οι αγώνες για γενιές αποτελούσαν σημαντικό στοιχείο της κοινωνικής ζωής.

Σύμφωνα με τη μελέτη του Musée du Jeu de Balle στο Ath, τα παλαιότερα ίχνη παιχνιδιών με μπάλα που παίζονται με το χέρι στην περιοχή χρονολογούνται τον 14ο αιώνα. Στους επόμενους αιώνες διαμορφώθηκαν διάφορες παραλλαγές του παιχνιδιού, και τον 19ο αιώνα η balle-pelote γνώρισε ιδιαίτερη άνθηση.

Οι αγώνες διεξάγονταν σε πλατείες και δρόμους, και οι τοπικές ομάδες προσέλκυαν κοινό. Το παιχνίδι δεν ήταν μόνο μορφή αθλητικής αντιπαράθεσης. Ήταν επίσης μέρος της κοινοτικής ζωής, συνδέοντας τους κατοίκους και εδραιώνοντας το τοπικό έθιμο.

Η ίδρυση ομοσπονδίας το 1902 σηματοδότησε ένα σημαντικό βήμα στην οργάνωση του αθλητισμού. Το 1928 ιδρύθηκε διεθνής ομοσπονδία συγκεντρώνοντας τη βελγική, γαλλική και ολλανδική ομοσπονδία. Μέχρι τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η balle-pelote παρέμενε εξαιρετικά δημοφιλής σε πολλές περιοχές, ανταγωνιζόμενη το ποδόσφαιρο.

Αυτή η ιστορία είναι σημαντική για την ερμηνεία του προσφερόμενου γαντιού. Ειδικός εξοπλισμός αποτελεί υλικό μαρτυρίας σχετικά με το πώς εξελίχθηκε το παιχνίδι, πώς μεταβλήθηκαν οι ανάγκες των παικτών και πώς οι τοπικοί τεχνίτες ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις των χρηστών.

Τον Δεκέμβριο του 2023 η balle-pelote αναγνωρίστηκε ως άυλη πολιτιστική κληρονομιά της Ομοσπονδίας Βαλλονίας-Βρυξελλών. Αυτό επιβεβαιώνει τη σημασία αυτής της παράδοσης ως στοιχείο της βελγικής περιφερειακής ιστορίας.

9. Μουσειακός αντίστοιχος και σημασία της σύγκρισης

Στον επίσημο βελγικό κατάλογο κινητής κληρονομιάς υπάρχει αντικείμενο που περιγράφεται ως Gant en cuir et balles du jeu de balle pelote. Το ρεκόρ δίνει διαστάσεις γαντιού 23 × 13 cm και αριθμούς καταγραφής V 2010.064 και V 2010.066. Το αντικείμενο εμφανίζεται χωρίς καθορισμένη ημερομηνία, και η προέλευση καταλόγου σχετίζεται με την παράδοση από το Musée National des Jeux de Paume στο Ath.

Μετά από σύγκριση των φωτογραφιών, το προσφερόμενο τεμάχιο αναγνωρίστηκε ως αντιστοιχούν στη γαντί που παρουσιάζεται στο μουσείο. Η συμφωνία σε διαστάσεις και εμφάνιση αποτελεί σημαντικό στοιχείο ταυτοποίησης, καθώς επιτρέπει τη σύνδεση του αντικειμένου με το συγκεκριμένο αντικείμενο που βρίσκεται στην βελγική αρχειοθέτηση κληρονομιάς.

Ωστόσο πρέπει να διατηρηθεί ο διαχωρισμός μεταξύ οπτικήςΙ συμφωνίας και απόδειξης προέλευσης. Δεν υπάρχουν επί του παρόντος βάσεις για να ισχυριστούμε ότι το προσφερόμενο γάντι είναι το ίδιο αντίτυπο που βρίσκεται στο μουσείο, ούτε ότι μεταφέρθηκε από το μουσείο. Κατάλληλο είναι να χαρακτηριστεί ως αντικείμενο που ταιριάζει τύπο και εμφάνιση με το τεκμηριωμένο αντίτυπο για σύγκριση.

Αυτή η σύγκριση έχει ιστορική και καταλογογραφική αξία. Υποδεικνύει ότι η μορφή του γαντιού ενδύεται στην αναγνωρισμένη κατηγορία βελγικού εξοπλισμού balle-pelote, και ότι οι διαστάσεις είναι συμβατές με τα διακριτικά που έχουν καταγραφεί στον επίσημο κατάλογο.

10. Οικογενειακή καταγωγή

Σύμφωνα με την πληροφορία που διαβιβάστηκε, το γάντι είχε αποθηκευτεί σε πολωνική οικογένεια που ζούσε στο Βέλγιο στην διαστήματος μεσοπολέμου. Πρόκειται για ενδιαφέρουσα ένδειξη σχετικά με την ιστορία του αντικειμένου, αν και δεν έχει παρουσιαστεί αρχείο που να επιβεβαιώνει με ανεξάρτητο τρόπο όλα τα στάδια της προηγούμενης χρήσης.

Δεν έχει εντοπιστεί το όνομα του αρχικού ιδιοκτήτη, η ομάδα στην οποία το γάντι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ή ο συγκεκριμένος τόπος προέλευσης. Δεν θα πρέπει επομένως να αποδοθεί σε συγκεκριμένο παίκτη ή σε συγκεκριμένο σύλλογο χωρίς επιπλέον αποδείξεις.

Η προέλευση από την οικογένεια παραμένει πολύτιμο στοιχείο της ιστορίας του αντικειμένου. Σε συνδυασμό με τη χαρακτηριστική κατασκευή, τον αριθμό 204514 και τη σύγκριση με τα μουσειακά ευρήματα, δημιουργεί τη βάση για περαιτέρω έρευνες για την ιστορία του.

11. Κατάσταση συντήρησης

Το γάντι διατηρεί τη χαρακτηριστική διαστατική του μορφή και τα ευανάγνωστα δομικά στοιχεία. Οι ενδείξεις γήρανσης και χρήσης είναι μέρος της τρέχουσας εμφάνισης και πρέπει να αξιολογούνται σε σχέση με τον ιστορικό χαρακτήρα του αντικειμένου.

Το δέρμα, οι ραφές, οι οπές, τα νίτια, τα μεταλλικά εξαρτήματα και ο μηχανισμός κλειδώματος συνιστούν τα κυριότερα στοιχεία που χρειάζονται εξέταση. Η κατάσταση ελαστιότητας του δέρματος, η αντοχή των στερεώσεων και η λειτουργικότητα της κλειδαριάς θα πρέπει να αξιολογούνται με απευθείας εξέταση του αντικειμένου, όχι μόνο από φωτογραφίες.

Από συλλεκτική σκοπιά, είναι ιδιαίτερα σημαντική η διατήρηση της αρχικής κατασκευής και όλων των σήμανσεων. Ο αριθμός 204514 και το φθαρμένο στρογγυλό σημάδι θα πρέπει να παραμείνουν καταγεγραμμένα σε φωτογραφίες, καθώς μπορεί να έχουν σημασία για μελλοντικές έρευνες ταυτοποίησης.

Το γάντι θα πρέπει να παρουσιαστεί ως ιστορικό αθλητικό αντικείμενο και συλλεκτικό, όχι ως σύγχρονος εξοπλισμός για τακτικό παιχνίδι.

12. Συλλεκτική σημασία

Το αντικείμενο ανήκει σε μια εξειδικευμένη συλλεκτική κατηγορία που περιλαμβάνει ιστοοπληροφορίες για παραδοσιακούς αθλητικούς εξοπλισμούς. Η ελκυστικότητά του έγκειται στον συνδυασμό ορισμένων χαρακτηριστικών: χαρακτηριστικό σχήμα, παχύ δέρμα, μεταλλικά στοιχεία, ο αριθμός 204514, τα φθαρμένα έγγραφα σήμανσης, και η προτεινόμενη απόδοση στο εργαστήριο Michot.

Ένα σημαντικό πλεονέκτημα είναι η δυνατότητα σύγκρισης με γάντι που έχει συμπεριληφθεί στον βελγικό μουσειακό κατάλογο κληρονομιάς. Το πλαίσιο του Musée du Jeu de Balle στο Ath και η τεκμηρίωση της παραδοσιακής γαντινοποίησης στο Βέλγιο επιτρέπουν τη θέση του αντικειμένου σε ένα ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο της περιφερειακής αθλητικής ιστορίας.

Το γάντι μπορεί να ενδιαφέρει συλλέκτες παλαιών αθλητικών αξεσουάρ, ιστορίας του Βελγίου, παραδοσιακών παιχνιδιών με μπάλα, δερμάτινης τέχνης και αντικειμένων που σχετίζονται με τη συλλογική πολιτισμική κληρονομιά του πρώτου μισού του 20ού αιώνα.

Επιπλέον αξία αποτελεί η δυνατότητα περαιτέρω αναγνώρισης. Η ανάγνωση της σφραγίδας, η σύγκριση του αριθμού με αρχεία ή την εύρεση καταλόγου κατασκευαστή θα μπορούσαν στο μέλλον να βοηθήσουν στον ακριβή προσδιορισμό του κατασκευαστή και της χρονολόγησης.

Δεν πρέπει όμως να ταυτίζεται η ερευνητική δυνατότητα με την εγγυημένη εμπορική αξία. Το τελικό ενδιαφέρον των συλλεκτών θα εξαρτηθεί από την κατάσταση διατήρησης, την ποιότητα της τεκμηρίωσης, την αξιοπιστία της απόδοσης και την αγορά.

13. Εκτίμηση δημοπρασίας

Προτεινόμενη δημοπρασιακή εκτίμηση: 250–300 EUR.

Αυτό το εύρος παίρνει υπόψη την εξειδικευμένη φύση του αντικειμένου, την κατασκευή του, το διατηρημένο νούμερο, την προτεινόμενη ανάθεση στο Michot και τη σύγκριση με αντίστοιχο αντικείμενο που καταγράφηκε στον βελγικό μουσειακό κατάλογο κληρονομιάς.

Πρόκειται για εκτίμηση για δημοπρασία, όχι επίσημη μουσειακή εκτίμηση ή ποσό που επιβεβαιώθηκε μετά την ολοκλήρωση της συναλλαγής. Η μουσειακή καταγραφή αποτελεί σημείο αναφοράς σε σχέση με τον τύπο και τις διαστάσεις του γαντιού, όχι τιμολόγιο.

Το τελικό αποτέλεσμα της δημοπρασίας θα εξαρτηθεί από το ενδιαφέρον των συλλεκτών, την κατάσταση διατήρησης, την ποιότητα των φωτογραφιών και το βαθμό στον οποίο θα καταστεί δυνατό να επιβεβαιωθεί ο κατασκευαστής και η χρονολόγηση.

Κλείσιμο καταλόγου

Αντίκα δερμάτινη γαντί βελγική για το παραδοσιακό παιχνίδι balle-pelote, χρονολόγηση περίπου 1910–1920 και απόδοσι προς το εργαστήριο Maison Émile Michot από Lessines. Κατασκευασμένο από παχιά φυσικό δέρμα, με διαστημικό προφίλ, εσωτερική καβορβάνηση, μεταλλική κλειδαριά με ρόλλο, βίδες και ράμματα. Στη πλευρά του μανικιού βρίσκεται ο αριθμός 204514, και εσωτερικά φαίνεται φθαρμένο οβάλ σήμα σφραγίδας.

Η ταυτοποίηση του τύπου του αντικειμένου ενισχύεται από τησύγκριση με γάντι με διαστάσεις 23 × 13 cm, που περιλαμβάνεται στον επίσημο βελγικό κατάλογο κληρονομιάς κινητής. Το αντικείμενο αντιπροσωπεύει ένα ενδιαφέρον παράδειγμα παλιού εξοπλισμού αθλητισμού και υλικής κληρονομιάς της βελγικής παράδοσης παιχνιδιών με μπάλα.

Η απόδοση στο Maison Émile Michot και η χρονολόγηση περίπου 1910–1920 παραμένουν υπόθεση βασισμένη στην οπτική ανάλυση και το ιστορικό πλαίσιο. Η ερμηνεία του αριθμού 204514 ως βελγικού αριθμού πατέντας ή εγγραφής δεν έχει επιβεβαιωθεί μέχρι σήμερα με έγγραφο αρχείου.

Εκτίμηση δημοπρασίας: 250–300 EUR.