Ammonite - Απολιθωμένο ζώο - Perisphincets on a display stand





1 € |
|---|
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 143139 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Αρχικό/επίσημο δείγμα αμμονίτη Perisphincets από τη Μαδαγασκάρη, από την Ιουρασική περίοδο, φυσικά διατηρημένο σε βάση επίδειξης.
Περιγραφή από τον πωλητή
Καλώς διασωσμένο απολίθωμα αμμωνίτη με κλασικό κέλυφος σε επίπεδη σπείρα (planispiral) και σαφή οριοθετημένα ακτινωτά/ ραβδωτά στοιχεία. Η επιφάνεια παρουσιάζει φυσική ομορφιά ομοιόμορφα σε μπεζ και ανοιχτό καφέ τόνους, τυπικούς για απολίθωμα ιζηματογενούς πέτρας. Το κεντρικό περικάλυμμα (ουμπλίκος) παραμένει ακέραιο, ενώ μικρή διάβρωση στις εξωτερικές άκρες τονίζει τη φυσική γεωλογία ιστορία του απολιθώματος. Συνολικά, το δείγμα εμφανίζει εξαιρετικές δομικές λεπτομέρειες και έντονη οπτική γοητεία, καθιστώντας το ιδανικό για συλλέκτες, εκπαιδευτικούς σκοπούς ή διακοσμητική έκθεση.
Αυτά ήταν θαλάσσια ζώα, που χαρακτηρίζονταν από ένα εξωτερικό κέλυφος αποτελούμενο κυρίως από ανθρακικό ασβέστιο με τη μορφή αραγωνίτη, μαζί με μικρότερο ποσοστό οργανικού, πρωτεϊνικού περιεχομένου (κονχιολίνη). Το κέλυφος ήταν εσωτερικά διαιρεμένο σε πολλές κοιλότητες από τα σέπτα, από τα οποία ο μαλάκιος κατείχε μόνο την τελευταία (την ζωντανή κοιλότητα). Οι άλλες, που σχημάτιζαν τη φραγμακόνη (το διαμερισμένο τμήμα του κελύφους), χρησιμοποιούνταν ως “αεριοκή κοιλότητα” (παρόμοια με το σημερινό Ναύτιλος), γεμάτες με αέριο και καμαρικό ρευστό για τον έλεγχο της πλευστότητας του οργανισμού.
Η πίεση των καμαρικών υγρών ρυθμιζόταν από μια λεπτή, αγγειακή μπεζ οργανική δομή (ο σιφνοκύλιος), που περνούσε μέσα από όλα τα σέπτα και επέτρεπε την ανταλλαγή υγρών ανάμεσα στο αίμα του ζώου και τα μαλακά ιστούς και τις κοιλότητες μέσω ενός ωσωτικού μηχανισμού.
Το περίπτερο έκθεσης συμπεριλαμβάνεται
Καλώς διασωσμένο απολίθωμα αμμωνίτη με κλασικό κέλυφος σε επίπεδη σπείρα (planispiral) και σαφή οριοθετημένα ακτινωτά/ ραβδωτά στοιχεία. Η επιφάνεια παρουσιάζει φυσική ομορφιά ομοιόμορφα σε μπεζ και ανοιχτό καφέ τόνους, τυπικούς για απολίθωμα ιζηματογενούς πέτρας. Το κεντρικό περικάλυμμα (ουμπλίκος) παραμένει ακέραιο, ενώ μικρή διάβρωση στις εξωτερικές άκρες τονίζει τη φυσική γεωλογία ιστορία του απολιθώματος. Συνολικά, το δείγμα εμφανίζει εξαιρετικές δομικές λεπτομέρειες και έντονη οπτική γοητεία, καθιστώντας το ιδανικό για συλλέκτες, εκπαιδευτικούς σκοπούς ή διακοσμητική έκθεση.
Αυτά ήταν θαλάσσια ζώα, που χαρακτηρίζονταν από ένα εξωτερικό κέλυφος αποτελούμενο κυρίως από ανθρακικό ασβέστιο με τη μορφή αραγωνίτη, μαζί με μικρότερο ποσοστό οργανικού, πρωτεϊνικού περιεχομένου (κονχιολίνη). Το κέλυφος ήταν εσωτερικά διαιρεμένο σε πολλές κοιλότητες από τα σέπτα, από τα οποία ο μαλάκιος κατείχε μόνο την τελευταία (την ζωντανή κοιλότητα). Οι άλλες, που σχημάτιζαν τη φραγμακόνη (το διαμερισμένο τμήμα του κελύφους), χρησιμοποιούνταν ως “αεριοκή κοιλότητα” (παρόμοια με το σημερινό Ναύτιλος), γεμάτες με αέριο και καμαρικό ρευστό για τον έλεγχο της πλευστότητας του οργανισμού.
Η πίεση των καμαρικών υγρών ρυθμιζόταν από μια λεπτή, αγγειακή μπεζ οργανική δομή (ο σιφνοκύλιος), που περνούσε μέσα από όλα τα σέπτα και επέτρεπε την ανταλλαγή υγρών ανάμεσα στο αίμα του ζώου και τα μαλακά ιστούς και τις κοιλότητες μέσω ενός ωσωτικού μηχανισμού.
Το περίπτερο έκθεσης συμπεριλαμβάνεται

