camillo gannelli - Senza titolo

«Τσερρεμότο»

Δεν είναι ένα τοπίο. Είναι αυτό που μένει μετά.

Σε αυτόν τον τετράγωνο της γης και του χρυσού υπάρχει όλη τη σωστή στιγμή του σεισμού, παγωμένη.

Στο πάνω μέρος, ο ουρανός. Ένα μπεζ σκονισμένο, αιωρούμενο, ακόμη ακίνητο, μα ήδη ραγισμένο. Τέσσερα κομμάτια χρυσού αιωρούνται σαν κονιάκ σε αέρα, σηκωμένα από τη δόνηση. Είναι το πρώτο δευτερόλεπτο, εκείνο που καταλαβαίνεις ότι κάτι δεν πάει καλά.

Μετά έρχεται η πληγή.

Στο κέντρο, μια οριζόντια διάφυλα που κόβει τον καμβά από τη μια μεριά ως την άλλη. Δεν είναι ζωγραφισμένη, έχει εκραγεί. Ένας βίαιος σωρός από πέτρες, σπασμένα κομμάτια, αγωνία από χρυσά σκουπίδια. Είναι ένας τοίχος που γκρεμίζεται, ένας δρόμος που σκάει, τα κόκαλα της γης που αποκαλύπτονται στην επιφάνεια. Ο χρυσός εδώ δεν είναι διακόσμηση, είναι μάγμα. Είναι η πολύτιμη ύλη που η γη φτύνει όταν ανοίγει. Είναι υλικό, κοφτερό, κάνει θόρυβο.

Κάτω, το μετά. Ένα γκρι-πράσινο χλωμό, αχνό, από σκόνη που ακουμπά. Το χρώμα της σιωπής μετά τον βουβό θόρυβο. Στα αριστερά κάτω, ένα ενιαίο απομονωμένο κομμάτι, πεσμένο μακριά. Ένας επιζών. Και πιο δεξιά, σχεδόν αόρατο, ένα μικρό χρυσό ίχνος στον πυθμένα, σαν μια τελευταία δόνηση.

Είναι ένα εξαιρετικά ισχυρό έργο ακριβώς επειδή δεν φωνάζει. Δεν δείχνει την καταστροφή, δείχνει το ίχνος.

Μινιμαλιστικό όπως ένα σεισμογράφος, βίαιο όπως ο Burri. Μετέτρεψε την καταστροφή σε ισορροπία, τη μάζα σε κειμήλιο.

Ένας μη συμβατικό αριστούργημα σε καμβά 50x50 εκ
Οι φωτογραφίες είναι σκηνές για να δοθεί ένα παράδειγμα για το πώς μπορεί να φαίνεται.