José Pérez Gil Perezgil (1918–1998) - Pollo fabado

sé Pérez Gil «Pérezgil» (Caudete, 1918 – Alicante, 1998)

“Pollo fabado”
Óleo sobre lienzo, 1957

Ενδιαφέρουσα λιθογραφία σε λάδι πάνω σε καμβά réalisée por José Pérez Gil, γνωστός καλλιτεχνικά ως «Pérezgil» (1918–1998), εξέχων ισπανός ζωγράφος του 20ού αιώνα και μία από τις πιο σημαντικές φιγούρες της αλιναντικής ζωγραφικής της γενιάς του.

Το έργο, με τίτλο «Pollo fabado», εμφανίζεται υπογεγραμμένο και χρονολογημένο το 1950 στη λαβή κάτω αριστερά, συνθήκη που επιτρέπει τη σωστή τοποθέτησή του σε ένα σχετικά πρώιμο και ιδιαίτερα ενδιαφέρον στάδιο της πορείας του καλλιτέχνη.

Η σύνθεση πρωταγωνιστεί από ένα μόνο κοτόπουλο σε αιώρηση, απεικονισμένο με μεγάλη πλαστική δύναμη σε έναν φόντο επιμελημένα λιτό. Η θέση του ζώου επιτρέπει την ανάπτυξη του σώματος και του φτέρου σε διαφορετικές κατευθύνσεις, δημιουργώντας μια δυναμική σύνθεση που αντιπαραβάλλεται με την ησυχία του είδους της νεκρής φύσης.

Ένας από τους πιο εντυπωσιακούς τομείς του πίνακα είναι ακριβώς η αντιμετώπιση του φτέρου. Ο Pérezgil χτίζει το σώμα με μια έντονη και ορατή πινελιά, επαναλαμβάνοντας καφέδες, ερυθρούς, ώχρες, μαύρους, γκρι και μικρές ανοιχτές πινελιές. Η υλική ζωγραφιά αποκτά έτσι σημαντικό ρόλο και επιτρέπει τη διάκριση των διαφόρων ζωνών του ζώου με βάση το χρώμα και την κατεύθυνση της πινελιάς.

Το κεφάλι και η χαίτη, τοποθετημένα στο κάτω μέρος, εισάγουν έντονες ερυθρές αποχρώσεις που συγκεντρώνουν την προσοχή του θεατή, ενώ οι λευκοί και γαλαζωποί αντανακλασμοί του φτέρου προσφέρουν φωτεινότητα και πλουραλισμό χρωματικό στη σύνθεση.

Το υπόβαθρο, λυμένο με μια περιορισμένη γκάμα γήινων και γκρι αποχρώσεων, αποφεύγει οποιοδήποτε ανεκδοτικό στοιχείο που θα μπορούσε να ανταγωνιστεί το κύριο θέμα. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα είναι η σκιά που ρίχνεται από το ζώο, που ενισχύει την αίσθηση όγκου και βάθους και αποδεικνύει την προσοχή που έδειξε ο Pérezgil μελέτη του φωτός.

Το έργο συνδέεται με την μακρά ισπανική παράδοση των μπογιών και νεκρών φύσεων με ζώα, αλλά ερμηνεύεται με γλώσσα πλήρως δική της, μέσα στα μέσα του μεσαίωνα του 20ού αιώνα. Η ακρίβεια της απεικόνισης συνυπάρχει με εκτελεστική ελεύθερη και εκφραστική, ιδίως φανερή στο φτέρωμα, όπου η πινελιά ξεφεύγει από τον περιορισμό της περιγραφής για να μετατραπεί σε ένα αυτοδύναμο πλαστικό στοιχείο.

Σχετικά με τον José Pérez Gil «Pérezgil»

Ο José Pérez Gil γεννήθηκε στο Caudete (Albacete) το 1918 και απεβίωσε στο Αλικάντε το 1998. Η ζωή και η καριέρα του συνδέθηκαν βαθειά με το Αλικάντε, πόλη στην οποία έφτασε νέος και στην οποία φτάνοντας θα διαδραματίσει εξέχουσα θέση στον πολιτιστικό της ορίζοντα.

Εξασφάλισε τη θεραπεία του superiore στην Escuela Superior de Bellas Artes de San Fernando de Madrid, ολοκληρώνοντας αργότερα την εκπαίδευσή του μέσω διαφόρων παραμένων στο εξωτερικό, μεταξύ αυτών Γαλλία, Ελβετία και Ιταλία.

Στην μακρά διαδρομή του ανέπτυξε μια ζωγραφική εικονογραφική με έντονη προσωπικότητα. Αν και έφτασε σε ιδιαίτερη αναγνώριση ως τοπιογράφος, είδος στο οποίο πραγματοποίησε ορισμένες από τις πιο γνωστές συνθέσεις, καλλιέργησε εξίσου το μπογκόν, τη φύση νεκρή, τον πορτρέτο, τους εσωτερικούς χώρους και το σχέδιο.

Η γλώσσα της ζωγραφικής του χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερη μέριμνα για το φως, το χρώμα, την ύλη και τη κατασκευή των όγκων, εξελισσόμενη προς μια πινελιά όλο και περισσότερο ελεύθερη και εκφραστική χωρίς να εγκαταλείπει την ρευστή αναφορά.

Η ημερομηνία 1950 μετατρέπει αυτό το έργο σε ενδιαφέρον μαρτυρίας μιας φάσης εδραίωσης της καριέρας του. Εκείνα τα χρόνια ο Pérezgil είχε ήδη ολοκληρώσει τη μαθητική του εκπαίδευση και άρχιζε να κερδίζει αναγνώριση στον ισπανικό καλλιτεχνικό ορίζοντα.

Η διαδρομή του δέχτηκε πλήθος βραβείων και διακρίσεων. Εκτός από τη ζωγραφική του δραστηριότητα, ανέπτυξε σημαντικό διδακτικό και πολιτιστικό έργο. Έφτασε να γίνει αντίστοιχος ακαδημαϊκός της Real Academia de Bellas Artes de San Fernando, μέλος του Consell Valencià de Cultura και τιμήθηκε ως Ανιψιός Υιοθετημένος του Alicante.

Η παραγωγή του βρίσκεται επί του παρόντος αντιπροσωπευόμενη σε διάφορα μουσεία, ιδρύματα και δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές, εδραιώνοντας τον Pérezgil ως μια από τις αντιπροσωπευτικές φιγούρες της levantine ισπανικής ζωγραφικής του 20ού αιώνα.

Κράση διατήρησης

Το έργο διατηρείται σε γενικό καλό κατάσταση λαμβάνοντας υπόψη την παλαιότητά του. Η συγκεκριμένη του κατάσταση μπορεί να εκτιμηθεί αναλυτικά στις φωτογραφίες, οι οποίες συνιστούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής.

Παρουσιάζεται με κάδρο από ξύλο σε αγροτική αισθητική, σε αρμονία με το χαρακτήρα της σύνθεσης. Το κάδρο μπορεί να εμφανίζει γρατζουνιές, φθορές και μικρές ενδείξεις από τη φθορά του χρόνου.

«Pollo fabado» αποτελεί ένα ενδιαφέρον έργο με χρονολογία Pérezgil, τόσο λόγω της υλοποίησής του το 1950 όσο και για την ιδιαιτερότητα του θέματος και, ιδιαίτερα, για την ποιότητα της ζωγραφικής μεταχείρισης του ζώου. Η χρωματική πλούσια του φτέρου, το έντονο πινελιά και η μελετημένη διαχείριση του φωτός μετατρέπουν ένα παραδοσιακό θέμα νεκρής φύσης σε σύνθεση με αξιοσημείωτη πλαστική δύναμη.