René Magritte (1898-1967) - Souvenir de voyage

Ρενέ Μαγκρίτ (1898-1967), (κατόπιν προτύπωσης) - χειρόγραφα υπογεγραμμένο μολύβι από τον κ. Τσάρλι Ερσκωβίτσι, Πρόεδρο του ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ MAGRITTE

Λιθογραφία σε βίλλουμ BFK Rives.

Αριθμημένο / 300 αντίτυπα, υπογεγραμμένα σε εκτύπωση

Το πλαίσιο δεν περιλαμβάνεται

Λιθογραφία που έγινε υπό τον έλεγχο της Διαδοχής Μαγκρίτ, επαληθευμένη με τον τυφλό σφραγίδι Succession, υπογεγραμμένη πάνω στη πέτρα στο χαμηλό αριστερό μέρος και με μολύβι από τον κ. Τσάρλι Ερσκωβίτσι, Πρόεδρο του Ιδρύματος MAGRITTE (με αρχικό στην ίδια πλευρά του αριθμού)

Διαστάσεις: 44x30 εκ.

Ρενέ Μαγκρίτ, ο καταξιωμένος Βέλγος Υπερρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά συναρπαστικά έργα που παίζουν με τα θέματα των παραθύρων, των σφαιρών και των νεφών. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι το έργο του του 1964 με τίτλο "Le Tombeau des Lutteurs" (Ο Τάφος των Μαχητών), αν και συχνά αναφέρεται απλώς με τα οπτικά του στοιχεία λόγω της έντονης, σχεδόν αρχέγονης συνθέσεώς του.

Σε αυτό το μαγευτικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως πλαινό κάδρο σε μια απροσδόκητη σκηνή. Αντί να αποκαλύπτει ένα συμβατικό εξωτερικό τοπίο, ο θεατής αντιμετωπίζει ένα μεγάλο, τέλεια σφαιρικό αντικείμενο, συχνά περιγραφόμενο ως βράχος ή πλανήτης, που φαίνεται ότι αιωρείται αμέσως έξω από το τζάμι. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται σε τίποτα· απλώς αιωρείται στη μέση της οπτικής. Πάνω από και γύρω από αυτόν τον αινιγματικό ήρωα, καλαίσθητα σύννεφα γεμίζουν τον ουρανό, αποτυπωμένα με τη χαρακτηριστικά ακριβή αλλά ονειρική ποιότητα του Μαγκρίτ.

Ο χειρισμός αυτών των στοιχείων δημιουργεί ένα αίσθημα οικειότητας μαζί με βαθιά αλλόκοτη αίσθηση. Το παράθυρο, συνήθως μια πύλη προς την πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει μια αδύνατη όραση. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, αψηφά τη βαρύτητα και το φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, αν και φυσικά, συμβάλλουν στην συνολική ανησυχητική ατμόσφαιρα, αποτελώντας μέρος αυτής της παράξενης εικόνας. Ο Μαγκρίτ αξιοποιεί επιδέξια αυτά τα οικεία θέματα για να προκαλέσει την αντίληψη, προσκαλώντας τον θεατή να προβληματιστεί για το τι είναι πραγματικό, τι φανταστικό και τη φύση της αναπαράστασης.