Tijs Dragtsma (1992) - Void. The Gleam Dissolves to Dust

Ένα ελέφαντας συναντά τον θεατή κατά μέτωπο, τα αυτιά ανοιχτά πλατιά σαν δύο τεράστιες πόρτες ανοιχτές, ολόκληρο το βάρος του ζώου συγκεντρωμένο σε μια σταθερή, ήρεμη ματιά. Δεν υπάρχει γούρλωμα ή απόσυρση σε αυτή τη στάση, μόνο παρουσία, η ήσυχη αντιπαράθεση με κάτι πολύ μεγαλύτερο από εμάς που μένει απολύτως σταθερό.

Το έργο κρατά αυτό στο οποίο το μάτι πηγαίνει πρώτα. Οι τροχισμένοι φρύοι, οι βαθιές ρυτιδώσεις της προβοσκίδας, το ευρύ πέρασμα των αυτιών σηκώνονται από ένα πεδίο μεμονωμένων σημάτων, πυκνό όπου η μνήμη του ζώου είναι ισχυρότερη, ανοιχτό και αραιό στα άκρα όπου αυτή η μνήμη αρχίζει να χάνει το κράτημά της. Τα πόδια επιβιώνουν μόλις την πορεία κατά μήκος της επιφάνειας, αραιώνοντας σε απομονωμένα σημεία πριν εξαφανιστούν στο περιβάλλον σκούρο, σαν το έδαφος να έχει ήδη αφήσει να πέσει.

Και τότε υπάρχουν οι κυνόδοντες, το ακριβώς πράγμα που το μάτι αναμένει να πιάσει το φως. Εδώ σχεδόν δεν διατηρούν το σχήμα τους. Εκείνο που θα έλαμπε έχει ήδη παραδοθεί στο κενό γύρω του, το λαμπύρισμα διαλύεται σε σκόνη πριν φτάσει ποτέ στην επιφάνεια. Είναι το καθαρότερο σημείο του πώς λειτουργεί αυτή η σειρά, αφαιρώντας αντί να προσθέτει, επιτρέποντας στην απουσία να μεταφέρει ό,τι το χρώμα ή το εκτύπωμα δεν θα μπορούσαν ποτέ.

Ένα ελέφαντας ήταν πάντα μεταφορέας μνήμης και βάρους, ένα πλάσμα που φαίνεται να κρατά ιστορία στη δική του επιδερμίδα. Βλέποντάς το έτσι, αποχωρισμένο σε βάθος και σκιά, αυτή η ιστορία φαίνεται να αιωρείται εν μέσω εξαφάνισης, δυνατή ακόμη, αλλά ήδη αραιώνει προς κάτι πιο κοντά στην ανάμνηση παρά στη γνώση.

Από απέναντι σε μια αίθουσα η εικόνα συγκεντρώνεται σε κάτι μα monumental και αργό, μια σκούρα σιλουέτα με μια και μόνη παρουσία. Κοντά της ανοίγεται σε ένα πεδίο βάθους, κάθε σήμα ξεχωριστό, ολόκληρο ονειμένο μόνο από τη δική της θέληση του ματιού να το ολοκληρώσει. Η εικόνα είναι πάντα παρούσα. Το φως και η γωνία δεν αποφασίζουν τι υπάρχει, μόνο βαθαίνουν την αντίθεση και το βάθος των σημαδιών.

Το έργο αυτό συνεχίζει τη σειρά Art with Void από τον Τις Ντράγκτσμα, στην οποία η εικαστική απεικόνιση χτίζεται μέσω βάθους και έλλειψης αντί μέσω βαφής ή εκτύπωσης. Μια οπτική γλώσσα όπου η έλλειψη δεν είναι κενότητα, αλλά παρουσία.

«Το λαμπύρισμα κάποτε χαμογελά ακόμη, παραμένει στο σκοτάδι, οξύνθηκε από το φως, ποτέ δεν έγινε από αυτό.»

Σχετικά με το Art with Void

Το Art with Void είναι ένα σώμα έργων όπου η εικόνα δεν χτίζεται μέσω πρόσθεσης, αλλά αποκαλύπτεται μέσω απουσίας.

Από απόσταση. η εικόνα είναι αναμφισβήτητη. Δυνατή. σαφής και άμεσα παρούσα. Ωστόσο κοντά, το έργο μεταμορφώνεται. Ο θεατής ανακαλύπτει μια επιφάνεια συνδεδεμένη με ακριβώς λαξευμένες μικροκοιλότητες σε γυαλί ακρυλικό υψηλής ποιότητας. Αυτό που φαινόταν ολόκληρο και ήσυχο από μακριά γίνεται λεπτομερές, ευαίσθητο και βαθιά δομημένο.

Το φως είναι ουσιώδες για το έργο. Με φως ημέρας, οι αντανάκλασεις μετακινούνται και η εικόνα αλλάζει διακριτικά με το περιβάλλον της. Στο σκοτάδι, υπό κεντρικό φως προβολέα, το ακρυλικό γυαλί ζωντανεύει πλήρως. Το βάθος ενισχύεται. Οι αντανάκλασεις οξύνονται. και η εικόνα αποκτά μια σχεδόν μαγική παρουσία.

Αυτός ο αλληλένδετος διάλογος μεταξύ απόστασης και εγγύτητας. εικόνας και δομής. σιωπής και μεταμόρφωσης βρίσκεται στην καρδιά του Art with Void. Είναι μια οπτική γλώσσα χτισμένη στη μείωση, μα πλούσια σε ατμόσφαιρα, ακρίβεια και παρουσία.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Ονομάζομαι Τις Ντράγκτσμα, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με καθοδηγεί μια συνεχής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν θεωρώ την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα έρχονται μαζί.

Η εργασία μου συχνά ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν καινούριο τρόπο; Πώς γίνεται η σκληρότητα οικειότητα; Πώς η ακρίβεια δημιουργεί συναίσθημα; Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα δουλειάς προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποιες εργασίες χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλες αναδύονται μέσω έλλειψης, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τους συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, στη σαφήνεια και στην συναισθηματική παρουσία.

Μαγνητίζομαι από αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και αδυναμίας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ ό,τι είναι ορατό και ό,τι αφήνεται ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί την ανάδραση και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις ενώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν, σχηματισμένο από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργείς δουλειά που αισθάνεται διακριτική, συνειδητή και ζωντανή.