Tijs Dragtsma (1992) - Hands That Cast a Bird

Δύο χέρια υψώνονται σε ένα ορθογώνιο κόντρα φωτός, και στον τοίχο πίσω τους η ενωμένη σκιά τους δεν είναι πλέον ένα ζευγάρι χέρια. Είναι ένα πουλί, φτερά ανοιχτά σε μεσολήβημα της πτήσης, παγδωμένο στη στιγμή μεταξύ κίνησης και οντότητας.

Κοιτάξτε δύο φορές και η ανάγνωση αλλάζει. Αρχικά το μάτι εστιάζει στα χέρια, ανοιχμένα με κλίση προς τα πάνω, αδιάκριτα και ανθρώπινα. Μετά, η σκιά πίσω τους τραβά το επίκεντρο, και εκείνο που ήταν μια απλή σιλουέτα μεταμορφώνεται σε κάτι με φτερά, σε κάτι εναέρια, σε κάτι που θα μπορούσε να αφήσει ολόκληρο τον τοίχο. Οι δύο αναγνώσεις δεν εξαλείφουν η μία την άλλη. Αφορούν το αληθινό ταυτόχρονα, και η ήσυχη απόλαυση του έργου βρίσκεται στο να συνειδητοποιείς ότι αλλάζεις ανάμεσά τους.

Χωρίς μπογιά. Χωρίς έντυπο. Χωρίς μελάνι. Η εικόνα υπάρχει μόνο γιατί η επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού έχει αφαιρεθεί, όχι προστεθεί. Ένα πεδίο από ατομικά σημάδια σχηματίζει το λαμπερό ορθογώνιο φως και αφήνει το πουλί να εμφανίζεται ως σκούρο, αδιαπέραστο χώρο μέσα του, ενώ το βαθύ υπόβαθρο και τα πιο σκούρα χέρια στα δεξιά διατηρούνται ως καθαρό, ακοίμητο μαύρο.

Η εικόνα είναι πάντα παρούσα, με ή χωρίς άμεσο φως. Το φως δεν τη δημιουργεί, τη στιπάζει. Κάτω από ένα εστιασμένο φως, το πεδίο λεπτών χ scratches αγγίζει και αντανακλά, η αντίθεση βαθαίνει, και το πουλί φαίνεται να πλησιάζει προς την πτήση. Διαβάζεται διαφορετικά από διαφορετικές γωνίες, χωρίς ποτέ να χάσει το σχήμα ή τη σιγή του.

Από απέναντι σε ένα δωμάτιο, το έργο εγκαθίσταται σε μια ενιαία, monumental εικόνα, ένα χέρι που γίνεται πουλί σε μια αδιάκοπη κίνηση. Κοντινά, η ίδια εικόνα διαλύεται στον ελεγχόμενο επιφανειακό τραυματισμό που τη δημιούργησε, μια ήσυχη καταγραφή αφαίρεσης αντί πρόσθεσης.

Οι Χέρια που Βάζουν Ένα Πουλί ανήκουν στη Look Twice, μια σειρά εντός της Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, όπου η απεικόνιση κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενου επιφανειακού τραυματισμού αντί χρωστικής ή εκτύπωσης, και όπου ο ίδιος αυτός τραυματισμός γίνεται τρόπος σύλληψης της στιγμής που ένα ανθρώπινο χάδι διαβάζεται ως κάτι τελείως διαφορετικό, χέρια που γίνονται φτερά πριν το μάτι αποφασίσει ποιο είναι αληθινό.

Μια οπτική γλώσσα όπου ο τραυματισμός δεν αποτελεί καταστροφή, αλλά δομή. Αυτό το έργο είναι μοναδικό.

"Αυτό που κρατούν οι χέρια, ο σκιά ελευθερώνει."

Σχετικά με την Art with Scratch

Η Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένα γραμμή-γραμμή σε μια βαθύ μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο εμφανίζεται μέσω αμέτρητων ακριβών γρατζουνιών που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Δυνατή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Όμως κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημείων. Λεπτές, ευαίσθητες και σχεδόν ελαφριές. Αυτό που φαινόταν αδιάλυτο αποκαλύπτεται ως ένα λεπτό δίχτυ γραμμών, κάθε μία μια σκόπιμη κίνηση, καθεμία ουσιώδης για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την σκιάζει. Το μαύρο υπόστρωμα απορροφά, ενώ οι γρατζουνισμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως μετακινείται κατά πλάτος της επιφάνειας, η εικόνα αναπνέει. Από τη μία γωνία η φιγούρα παραμένει ξεκάθαρη και ορισμένη. Από άλλη, απαλύνεται και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο προήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Υπό ένα επικεντρωμένο φως, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα λαμβάνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο γοητευτικό είναι η ήρεμη του σκέψη του. Η πράξη του χαράσματος είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή σε δημιουργία. Η απουσία σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτραίτο, η φιγούρα δεν σταθεροποιείται ποτέ πλήρως. Μέσω της αλληλεπίδρασης της γραμμής, του φωτός και της σκιάς, η εικόνα αλλάζει με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το υποκείμενο φαίνεται να περνά μπροστά έξω από το μαύρο. Άλλοτε, επανέρχεται σε στάση ακινησίας. Μέσα σε αυτή τη κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, ζωντανεύει το έργο.

Όπως όλα τα μέσα που έχουν αγγιχτεί από τον χρόνο, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, ένα χαμόγελο. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φώτος.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με οδηγεί η συνεχής επιθυμία να εξερευνήσω νέες οπτικές γλώσσες. Δεν θεωρώ την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως έναν εξελισσόμενο χώρο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συνυπάρχουν.

Τα έργα μου αρχίζουν συχνά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς η σκληρότητα γίνεται οικειότητα. Πώς η ακρίβεια δημιουργεί συναισθήματα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Ορισμένα έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα εμφανίζονται μέσω της απουσίας, της σκιάς, της αντανάκλασης ή της έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση για πρωτοτυπία, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Με μαγνητίζει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστίας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ ό,τι φαίνεται και ό,τι μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φέρω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί τη σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συνενώνονται. Δεν είναι μόνο ένα ατελιέ, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, σκόπιμα και ζωντανά.