Tijs Dragtsma (1992) - A Parasol Scratched From Wind

Ο άνεμος έρχεται πρώτος, πριν ακόμη η γυναίκα να διαφανεί πλήρως: ένα πεδίο από λεπτά γδάρματα που συγκεντρώνονται στην οπτική μιας κουρτίνας που έχει χυθεί πίσω από το πρόσωπό της, στο γρασίδι που λυγίζει χαμηλά κάτω από τα πόδια της, στα ανοικτά πλευρά ενός ομπρελοφόρου που υψώνεται εναντίον ενός ουρανού που δεν επιστρέφει τίποτα παρά μαύρο.

Αυτό είναι μετά τη Woman with a Parasol, Madame Monet and Her Son του Claude Monet, ζωγραφισμένο το 1875 και σήμερα σε συνεργασία με την Εθνική Γκαλερί Τέχνης της Ουάσινγκτον. Κοιταζόμενο από κάτω, με τη φούστα και την κουρτίνα να αιωρούνται εν κινήσει, παραμένει ένα από τα έργα που ευθύνονται περισσότερο για την ιδέα ότι ο καιρός, και όχι η γυναίκα που στέκεται μέσα σ’ αυτόν, θα μπορούσε να είναι το πραγματικό θέμα ενός πίνακα.

Το γιατί αγαπήθηκε το πρωτότυπο είναι η άρνησή του να μείνει ακίνητο. Ο Μονέ εδραιώνει ολόκληρο τον καμβά γύρω από ένα μόνο φύσημα που το μάτι δεν μπορεί να δει, αλλά μόνο να συμπεράνει από τη γωνία ενός ποδιού, την έλξη ενός πέπλου, τη διαφορά που διατηρεί ένα μικρό αγόρι στο γρασίδι πίσω της. Αυτή η εκδοχή διατηρεί την ίδια ασταθή φύση, ένα περίγραμμα που παραμένει κολλημένο σε μια δύναμη που δεν χαλαρώνει.

Αυτό που επιβιώνει εδώ είναι όλη η αρχιτεκτονική της κίνησης, το ομπρελόφωτο υψωμένο και γωνιωμένο απέναντι στο φως, το πέπλο που έχει αφαιρεθεί καθαρά από τον ώμο της, η φούστα παγωμένη εν κενώ, το καπέλο του αγοριού μια μικρή φωτεινή νότα διαχωρισμένη από το πεδίο από κάτω. Αυτό που παραδίδεται είναι τα πάντα που ο Μονέ ζωγράφισε σε μπλε, πράσινο και αιωρούμενους νέφους, τον ουρανό και τη βραχώδη πλαγιά που παραδίδονται ολοκληρωτικά στο μαύρο, αφήνοντας μόνο τα πρόσωπα να φέρουν τον πίνακα.

Ούτε μπογιά, ούτε εκτύπωση. Η γυναίκα, το ομπρελοφόρο της και το παιδί πίσω της κρατιούνται σε ένα πεδίο λεπτών γδάρσεων ενσωματωμένων στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, παρόντα είτε το δωμάτιο φέγγει είτε σκοτεινιάζει. Το φως δεν δημιουργεί αυτή την εικόνα. Την οξύνει, τραβώντας τα πλευρά του ομπρελοφόρου και την πτώση του πέπλου προς τα εμπρός, εμβαθύνοντας τη αντίθεση ανάμεσα στο γρασίδι στα πόδια της και το μαύρο που καταβροχθίζει τον ουρανό πάνω από αυτήν.

A Parasol Scratched From Wind ανήκει στο After the Masters, μια σειρά εντός του Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma όπου η εικονογραφία κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης φθοράς της επιφάνειας αντί μέσω χρωστικής ή εκτύπωσης, και όπου αυτή η ίδια φθορά γίνεται ένας τρόπος να ρωτάμε πόσο λίγος από έναν πίνακα χρειάζεται να επιβιώσει προκειμένου το μάτι να τον ολοκληρώσει ακόμα και με τον άνεμο.
Αυτό είναι ένα ανεξάρτητο έργο του Tijs Dragtsma, μια νέα ερμηνεία σε γδάρσεις και όχι μια αντίγραφο, αναπαραγωγή ή εκτύπωση του πίνακα του Μονέ.

"Ο άνεμος ήταν πάντα το θέμα. Εδώ, είναι επίσης το μόνο πράγμα που έχει απομείνει."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσω αμέτρητων ακριβών γδάρσεων που πιάνουν το φως και βγάζουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Λεπτές, εύθραυστες και σχεδόν αβάρος. Αυτό που φαινόταν συμπαγές αποκαλύπτεται ως ένα ευέλικτο δίκτυο γραμμών, καθεμία μια τε deliberate κίνηση, καθεμία ουσιαστική για το όλον.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνει. Το μαύρο επιφάνειο απορροφά, ενώ οι γραμμές που γδάρνονται αντανακλούν. Καθώς το φως μετακινείται σε ολόκληρη την επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία η μορφή παραμένει σαφής και ορισμένη. Από μια άλλη, μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από όπου ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από έναν εστιασμένο προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο γοητευτικό είναι η ήρεμη ένταση του. Το γδάρσιμο είναι άμεσο και μη αναστρέψιμο. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το άτομο ποτέ δεν δεσμεύεται πλήρως. Μέσα από την αλληλεπίδραση γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το υποκείμενο φαίνεται να προχωρά προς τα έξω από το μαύρο. Σε άλλες, επιστρέφει σε ηρεμία. Εκεί βρίσκεται ο ζωντανός ρυθμός, ανάμεσα στην οξύτητα και την απαλότητα.

Όπως όλα τα υλικά που έχουν αγγιχθεί από το χρόνο, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γδάρσιμο κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτισμού.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με καθοδηγεί μια συνεχιζόμενη επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως ένα εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συναντώνται.

Το έργο μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο; Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα; Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα; Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά των πάντων που δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα ξετυλίγονται μέσα από την απουσία, τη σκιά, την αντανάκλαση ή την ένταση. Αυτό που τους ενώνει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη διαύγεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με συναρπάζει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυσίας. Μεταξύ ελέγχου και αισθήματος. Μεταξύ αυτού που φαίνεται και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Στόχος μου δεν είναι απλώς να δημιουργήσω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί προβληματισμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συναντώνται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργώ έργα που αισθάνονται διακριτικά, σκόπιμα και ζωντανά.