Tijs Dragtsma (1992) - Mosquito Casts an Elephant

Ένα κουνούπι κρέμεται σε μια μονή ακτίνα φωτός, τόσο μικρό που το μάτι πρέπει να ψάξει πριν εντοπίσει τα πόδια και τα φτερά του εντόμου που είναι αποτυπωμένα με ελαφριά γραμμικά χαραγμένα σημάδια. Πίσω του, που σχεδόν καλύπτει ολόκληρο τον τοίχο, φαίνεται η σκιά που φαίνεται να έχει ρίξει: ένας ελέφαντας περπατά, γιγάντιος, με σπασμένο ρύγχος, τα πόδια βυθισμένα στο μαύρο τόσο απόλυτα που φαίνονται κομμένα από το φως αντί να στηρίζονται σε αυτό.

Ο τοίχος είναι ο πραγματικός αντικείμενος εδώ, δουλεμένος σε ένα πεδίο λεπτών χαραγμένων γραμμών τόσο πυκνό πάνω στο σχήμα του φωτός που διαβάζεται από απόσταση ως μια συνεχής λάμψη, ένα τμήμα φωτεινότητας ριγμένο διαγώνια μέσα από το σκοτάδι. Ο ελέφαντας κάθεται μέσα σε αυτή τη λάμψη ως καθαρή απουσία, μια σιλουέτα που το φως δεν μπορεί να φτάσει, κρατώντας μεγαλύτερη παρουσία στην ηρεμία του απ’ ό,τι κάθε σχέδιο με γραμμή θα μπορούσε ποτέ να προσφέρει. Ούτε χρώμα. Ούτε εκτύπωση. Ούτε μελάνι. Η εικόνα διαμορφώνεται στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού αυτού καθ’ εαυτό, μέσω ελεγχόμενης φθοράς επιφάνειας, τίποτα δεν προστίθεται, όλα αφαιρούνται.

Το αστείο, αν υπάρχει, δεν διαρκεί. Ένα πλάσμα τόσο μικρό δεν θα μπορούσε ποτέ να ρίξει σκιά τόσο μεγάλου μεγέθους, και το έργο δεν προσποιείται το αντίθετο, αυτό που προτείνει αντίθετα είναι το σχήμα του πώς ο αναλογισμός λειτουργεί στην πραγματικότητα σε μια ζωή, πώς κάτι που σχεδόν δεν αξίζει την προσοχή μπορεί, για μια απογευματινή ώρα, να γεμίσει ολόκληρο τον τοίχο ενός δωματίου. Οποιοσδήποτε στέκεται μπροστά σε αυτό το κομμάτι έχει πιθανώς περάσει ένα μέρος της δικής του μέρας με τον ίδιο τρόπο, αφήνοντας ένα σχόλιο, μια καθυστέρηση, ένα μεμονωμένο μήνυμα χωρίς απάντηση να μεγαλώσει μέχρι να καλύψει τα πάντα πίσω του. Το έργο δεν επιτιμά αυτό. Απλώς δείχνει πόσο χώρο μπορεί να πάρει κάτι μικρό όταν υπάρχει τυχαία φως πίσω του.

Το Mosquito Casts an Elephant ανήκει στο A Matter of Scale, μια σειρά μέσα από το Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, όπου η εικόνα κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής φθοράς αντί για χρωστικές ή εκτύπωση, και στην οποία η ίδια αυτή φθορά γίνεται τρόπος μέτρησης του τι αφήνουμε να μεγαλώσει σε σχέση με αυτό που, όταν το βλέπουμε καθαρά, σχεδόν δεν ζυγίζει τίποτα.

Η εικόνα είναι πάντα παρούσα, είτε στο φως είτε στο σκοτάδι. Το φως δεν τη δημιουργεί, την ακονίζει· υπό άμεση πηγή το χαραγμένο πεδίο αγκαλιάζει και κρατά τη λάμψη πιο ορμητικά, το περίγραμμα του ελέφαντα βαθαίνει, και τα λεπτά πόδια του κουνουπιού βγαίνουν από το μαύρο μπροστά. Βλέποντας από γωνία διαφορετική διαβάζεται διαφορετικά, χωρίς ποτέ να χάνει το σχήμα που το συνδέει.

Σε κοντινή απόσταση, η λάμψη διασπάται σε ένα πεδίο ατομικών σημαδιών, κανένα από τα οποία δεν περιγράφει κάτι από μόνο του, κάθε ένα μόνο ένα γρύλισμα, μαζί φέρνοντας το βάρος ενός ζώου που ποτέ δεν υπήρχε πραγματικά. Μέσα στην αίθουσα, ο τριγωνικός φως κλείνει πίσω σε ένα ενιαίο σχήμα και ο ελέφαντας επιστρέφει, ακούνητος, στον τόνο του, φτιαγμένος ολόκληρος από μια λάμψη που ένα μικρό έντομο φαίνεται, για μια στιγμή, να εκτελεί. Είναι μια ήσυχη υπενθύμιση ότι το τι τρομάζει περισσότερο σε ένα δωμάτιο σπανίως είναι το πράγμα που εξουσιάζει τον θόρυβο.

«Ακόμη και το μικρότερο πράγμα μπορεί να σταθεί στο φως και να ρίξει κάτι τεράστιο πίσω του.»

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένο γραμμή τη γραμμή σε μια βαθύ μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατσουνιές που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο σε κοντινή απόσταση, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Λεπτό, εύθραυστο και σχεδόν ασήμαντο. Αυτό που φαινόταν συμπαγές αποκαλύπτεται ως ένα λεπτό δίχτυ γραμμών, κάθε μία συνειδητή κίνηση, κάθε μία ουσιώδης για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Η μαύρη επιφάνεια απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλώνται. Καθώς το φως μετακινείται κατά την επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία η μορφή φαίνεται καθαρή και ορισμένη. Από άλλη, απαλύνεται και επανέρχεται προς το σκοτάδι από όπου ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιακό φως, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο ελκυστικό είναι η σιωπηρή του ένταση. Η πράξη της χαραγής είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Ο αφόρητος πυρήνας μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το κα craftsταινό δεν μένει ποτέ πλήρως σταθερό. Μέσω της αλληλεπίδρασης γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με τη μεταφορά και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να βγαίνει προς τα έξω από το μαύρο. Άλλες, καταλήγει σε ηρεμία. Εντός αυτού του κινήματος, ανάμεσα στην οξύτητα και τη γαλήνη, το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατσουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί δημιουργούν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Τις Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με κινητοποιεί μια σταθερή επιθυμία να εξερευνήσω νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως ζώνη εξελισσόμενης ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συνενώνονται.

Το έργο μου συχνά ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν καινούριο τρόπο; Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα; Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα; Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά κάθε δημιουργίας μου.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων αντιμετωπίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα εμφανίζονται μέσα από την απουσία, τη σκιά, την ανάκλαση ή την ένταση. Αυτό που τα ενώνει είναι η κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, την σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Μαγνητίζομαι από την αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αισθήματος. Μεταξύ ορατού και αυτού που μένει ανοικτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί την προβληματισμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος στον οποίο συγκεντρώνονται αυτές οι αναζητήσεις. Δεν είναι απλώς ένα εργαστήριο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και το φιλοπόθητο να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτά, προμελετημένα και ζωντανά.