Tijs Dragtsma (1992) - Where Rim Light Meets Shadow

Η καμπύλη ξεκινά από τα πλευρά και κυλά προς τον γοφό, ένα μακρύ επίπεδο φωτός τραβηγμένο σφιχτά πάνω στην επιφάνεια εναντίον του μαύρου. Ό,τι δεν είναι αυτή η καμπύλη έχει αποτυπωθεί αφήνοντας το σύνολο. Δεν υπάρχει πρόσωπο, ούτε το σκηνικό, ούτε λεπτομέρεια που να μαλακώσει το σχήμα σε μια συγκεκριμένη γυναίκα κάποια μέρα.Αυτό που παραμένει είναι το ίδιο το σώμα, η ήσυχη αρχιτεκτονική ενός σώματος σε ανάπαυση.

Αυτή η γραμμή exists εδώ ως πεδίο ατομικών αποτυπωμάτων, κοντινή και επικάλυψη όπου η γοϊη προς το φως γυρίζει, αραιή και κομμένη όπου η μέση κλίνει προς τη σκιά. Από κοντά η επιφάνεια είναι τίποτα άλλο παρά υφή, μια καταιγίδα από λεπτόγρατσα με καμία σαφή κατεύθυνση. Αναβίβασε λίγα βήματα πίσω και τα αποτυπώματα διαλύονται στο σώμα σε μια στιγμή, το περιγράμματα του φωτός χαράσσει τα πλευρά μέχρι την άνθηση του γοφού σαν μια ενιαία ανάσα που κρατήθηκε και απελευθερώθηκε.

Όχι μποϊντεράϊτ. Όχι εκτύπωση. Όχι μελάνι. Η εικόνα χαράζεται στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, φτιαγμένη μέσω ελεγχόμενης φθοράς επιφάνειας αντί χρώματος, οπίσθως από αυτό που έχει αφαιρεθεί αντί αυτού που έχει προστεθεί. Η εικόνα είναι πάντοτε παρούσα, ορατή σε οποιοδήποτε φως. Άμεσο φως δεν τη δημιουργεί, τη ακονίζει, βαθαίνει τη αντίθεση και αφήνει τα γρατζουνίσματα να πιάσουν και να διατηρήσουν μια λάμψη προς την οποία το μάτι επανέρχεται. Διαβάζεται διαφορετικά από διαφορετικές γωνίες, χωρίς ποτέ να χάσει την εικόνα.

Υπάρχει κάτι ακούσια στο να επιλέξεις να δείξεις μόνο τούτο, έναν γοφό, μια μέση, ένα μόνο νήμα φωτός, και να το εμπιστευτείς για να μεταφέρει την ολόκληρη παρουσία ενός προσώπου. Το σώμα δεν πόζαρε εδώ για αναγνώριση. Προσφέρεται ως μορφή, ως βάρος, ως ζεστασιά που έχει πιαστεί εν κινήσει, κοντύτερα στη μνήμη παρά πορτρέτο.

Οπου το Rim Light Meets Shadow συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch με τον Τijs Dragtsma, στην οποία η εικόνα κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης φθοράς επιφάνειας αντί χρώματος ή εκτύπωσης. этойРабота είναι μοναδική.

"Ένας οπτικός λόγος όπου η φθορά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή."

Σχετικά με την Art with Scratch

Η Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά ελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσω αμέτρητων ακριβών χαραγμάτων που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Διακριτικό, εύθραστο και σχεδόν ελαφρύ. Αυτό που φαινόταν στερεό αποκαλύπτεται ως ένα ευαίσθητο δίκτυο γραμμών, καθεμιά τους μια σκόπιμη κίνηση, καθεμιά τους ουσιώδης για το σύνολο.

Το φως δεν creates the image. It sharpens it. Το μαύρο ύφος απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως μετακινείται σε όλη την επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία η φιγούρα παραμένει καθαρή και ορισμένη. Από κάποια άλλη, μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο προέρχεται, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Υπό μια εστιασμένη προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα αποκτά γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσα τόσο γοητευτικό είναι η ήσυχη ένταση. Η πράξη του χαράγματος είναι άμεση και μη αντιστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα γίνεται απαλότητα. Η καταστροφή γίνεται δημιουργία. Η απουσία γίνεται presence.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το σώμα ποτέ δεν είναι πλήρως σταθερό. Μέσω της αλληλεπίδρασης γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα αλλάζει με την οπτική γωνία και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο προς τα εμπρός. Άλλες, να επιστρέφει στη σιωπή. Είναι μέσα σε αυτή τη κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρνει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατσουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί διαμορφώνουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Τijs Dragtsma, ιδρυτή του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με οδηγεί μια συνεχής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συνυπάρχουν.

Η δουλειά μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναισθήμα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου αντιμετωπίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα προκύπτουν μέσω απουσίας, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα ενώνει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, στη διαύγεια και στην συναισθηματική παρουσία.

Με γοητεύει ο αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αισθήματος. Μεταξύ αυτού που φαίνεται και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί στην αναστοχή και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι αναζητήσεις συναντώνται. Δεν είναι μόνο ένα εργαστήριο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, στοχευμένα και ζωντανά.