Tijs Dragtsma (1992) - A Sphere Held in the Blue

Ένας Κύκλος που Κρατείται στο Μπλε αρχίζει με μια μόνο, τέλεια μορφή, μια σφαίρα που δεν επιστρέφει φως από μόνη της, διατηρώντας το σχήμα της ως συγκρατική, σκούρα, συμπαγής παρουσία σε ένα πεδίο λεπτών γρατσουνιών που καλύπτει το υπόλοιπο της επιφάνειας. Δεν φωτίζεται από μέσα. Καθίσταται ακριβώς στο κέντρο της σύνθεσης, αρκετά μικρή ώστε να αισθάνεται μόνη και αρκετά μεγάλη ώστε να επιβάλλει ολόκληρο το πεδίο γύρω της.

Η εικόνα δεν ζωγραφίζεται ή τυπώνεται πάνω σε αυτήν την επιφάνεια. Διαμορφώνεται μέσω ελεγχόμενων γρατσουνιών, επεξεργασμένων σε βαθύμπλε καθρέπτισμένο γυαλί μέχρι ένα πεδίο λεπτών σημαδιών να σχηματιστεί γύρω από τη σφαίρα και να την αποκαλύψει αντίθεση, σκούρα σε σχέση με φως, μάζα σε σχέση με λαμπρότητα. Τίποτα δεν προστίθεται. Όλα όσα ορατά εδώ είναι ελεγχόμενη ζημιά στην επιφάνεια που αποκαλύπτει τη σφαίρα περιβάλλοντας την, χωρίς ποτέ να την αγγίζει.

Το Μπλέ φέρει το νόημα της σφαίρας. Είναι το χρώμα βάθους χωρίς δάπεδο, ουρανούς νύχτας και βαθιών υδάτων, αποστάσεων που δεν μπορούν να μετρηθούν από το σημείο που στέκεσαι. Εδώ γίνεται το χρώμα μιας κρατημένης ακινησίας, περιορισμένης, φιλοκερδούς, ελαφρώς ψυχρή, η ακριβής θερμοκρασία για μια μορφή που διατηρεί το μυστικό της και ζητά τίποτα από τον θεατή παρά προσοχή.

Επειδή πρόκειται για χρωματιστό καθρέπτισμα γυαλιού, ο χώρος εισέρχεται στο έργο. Μεταξύ και γύρω από τις γρατσουνιές, η δική σου αντανάκλαση εμφανίζεται, αχνή και γαλάζια, και η αχέρτητη σφαίρα κρατά το δωμάτιο μέσα από το περίγραμμά της. Γίνεσαι μέρος της σύνθεσης, κρατιέσαι στο άκρο όπως και η σφαίρα κρατιέται στο κέντρο της, δύο παρουσίες με κοινό πεδίο φωτός.

Η εικόνα υπάρχει πάντα, με ή χωρίς άμεσο φως. Αυτό που αλλάζει είναι μόνο η αντανάκλαση που μαζεύεται γύρω της. Κάτω από πιο δυνατό φως, οι γρατσουνιές πιάνουν και η αντίθεση βαθαίνει, το πεδίο γίνεται πιο φωτεινό, η σφαίρα σκοντάφτει σε σχέση. Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνει.

Ένας Κύκλος που Κρατείται στο Μπλε συνεχίζει τη σειρά Art on Mirror από τον Tijs Dragtsma, όπου γρατσουνισμένες εικόνες τοποθετούνται σε χρωματιστό καθρέπτισμα γυαλιού και ο θεατής γίνεται κομμάτι του έργου.

"Κάποια πράγματα κρατιούνται, όχι φτιαχτούν."

Σχετικά με το Art on Mirror – Blue

Το Art on Mirror είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα χαράσσεται σε χρωματιστό καθρέπτισμα γυαλιού, και ο κόσμος μπροστά από το έργο γίνεται μέρος του. Κάθε γραμμή κόβεται σε ένα βαθύ μπλε καθρέπτιστικό ακρυλικό γυαλί. Οι γρατσουνιές πάντα υπάρχουν, φωτεινές σε αντίθεση με το χρώμα, ενώ η επιφάνεια γύρω τους συνεχίζει να αντικατοπτρίζει το δωμάτιο, το φως της ημέρας και τον θεατή.

Από απόσταση η εικόνα διαβάζεται καθαρά και πλήρης, ένα αχνό γράμμα κρατημένο σε ένα πεδίο μπλε. Πλησίασε λίγο πιο κοντά και το έργο ανοίγει σε έναν ευαίσθητο ιστό από μεμονωμένα σημάδια, λεπτά και σκόπιμα, καθένα ουσιαστικό για ολόκληρο. Πίσω και ανάμεσά τους το καθρέφτισμα κάνει ό,τι κάνει ο καθρέφτης. Μεταφέρει το δωμάτιο και τον θεατή στη σύνθεση, έτσι ώστε τα περιβάλλοντα στο έργο να αλλάζουν με το μέρος όπου κρέμεται, ενώ η ίδια η εικόνα παραμένει σταθερή στη θέση της.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνει. Το μπλε υπόβαθρο απορροφά και αντικατοπτρίζει, οι γρατσουνισμένες γραμμές πιάνουν και κρατούν, και κάτω από ένα εστιασμένο σημείο φώτων η αντίθεση βαθαίνει μέχρι το γράμμα να πάρει μια γλυπτή, σχεδόν φωτεινή ποιότητα. Με πιο ήπιο φως το χρώμα προβάλλεται και το έργο καταλήγει σε μια πιο ήσυχη αρμονία, χωρίς ποτέ να χάσει το θέμα του.

Το Μπλε είναι το χρώμα της νύχτας, του βαθιού νερού και της ήρεμης απόστασης. Αυτό είναι το συναισθηματικό έδαφος απέναντι στο οποίο κάθε έργο σε αυτή τη σειρά τοποθετείται, και τα θέματα επιλέγονται ώστε να ανήκουν σε αυτό.

Το Art on Mirror συνεχίζει την χαραγμένη απεικόνιση του Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma σε μια νέα βάση. Όπου τα μαύρα έργα αντλούν τη δύναμή τους από την απουσία, αυτά τα έργα τη δανείζονται από την αντανάκλαση. Ο θεατής δεν κοιτάζει πλέον μόνο το έργο. Ο θεατής βρίσκεται μέσα σε αυτό.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με οδηγεί μια συνεχής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συνυπάρχουν.

Ο έργος μου συνήθως αρχίζει με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναισθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όσων δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα κατασκευάζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα αναδύονται μέσω της απουσίας, της σκιάς, της αντανάκλασης ή της έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι η κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη διαύγεια και τη συναισθηματική παρουσία.

Με μαγνητίζει ο αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ ορατού και αυτού που αφήνεται ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να δημιουργήσω μια εικόνα, αλλά ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί τον προβληματισμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον καιρό.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι αναζητήσεις συγκεντρώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένας εξελισσόμενος καλλιτεχνικός Universo που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργεί δουλειά που φαίνεται διακριτική, συνειδητή και ζωντανή.