Tijs Dragtsma (1992) - Moon and Sun Lean Close

Δυο κεφάλια γέρνουν προς το ένα προς το άλλο ακριβώς στο όριο ενός φιλιού, το ένα κουβαλώντας το πλήρες βάρος ενός κρατημένης σε κρατήρες σελήνης, το άλλο φλέγεται με τις λεπτές, ακτινωτές γραμμές ενός ήλιου. Μεταξύ τους κάθεται η μικρότερη δυνατή απόσταση, αρκετά κοντά ώστε το φως τους να σχεδόν να συγκολληθεί σε ένα.

Αυτή η εικόνα δεν ζωγραφίζεται ή τυπώνεται πάνω στο ακρυλικό γυαλί, διαμορφώνεται από ελεγχόμενη ζημιά επιφάνειας, ένα πεδίο ατομικών σημαδιών χαραγμένων άμεσα στην επιφάνεια. Καμία ζωγραφιά. Καμία εκτύπωση. Καμία μελάνη. Οι κρατήρες της σελήνης, οι ακτίνες του ήλιου και το σιωπηλό βάρος δύο αχνών κοστουμιών προέρχονται όλα από γρατζουνιές, όχι από οτιδήποτε τοποθετήθηκε από πάνω.

Από απέναντι, το έργο διαβάζεται ως ένα ενιαίο μεγαλειώδες κίνημα, δύο σώματα να κλείνουν την τελευταία ίντσα ανάμεσά τους. Κοντοσε κοντά και το κίνημα αυτό ανοίγει σε ένα πεδίο λεπτών χαραγμένων γραμμών, καθεμιά τοποθετημένη ξεχωριστά, καμία από αυτές αναγνώσιμη μόνη της. Η εικόνα υπάρχει μόνο στην απόσταση όπου η αφαίρεση γίνεται αναγνώριση.

Το φως δεν δημιουργεί αυτή την εικόνα. Την οξύνει. Κάτω από άμεσο φως, η επιφάνεια της σελήνης και οι ακτίνες του ήλιου αιχμαλωτίζονται και αντανακλώνται, η αντίθεση βαθαίνει και τα κοστούμια κερδίζουν μια διάσταση που καμία επίπεδη εκτύπωση δεν θα μπορούσε να χωρέσει. Όταν τη δεις από διαφορετικό γωνία, σε πιο ήχο φως, η ίδια αγκαλιά διαβάζεται με περισσότερη σύνεση, αλλά ποτέ δεν χρειάζεται το φως για να υπάρξει.

Ο συμβολισμός κάθεται κοντά στην επιφάνεια χωρίς ποτέ να εξηγείται. Σελήνη και ήλιος είναι αντίθετα που δεν προορίζεται ποτέ να αγγίξουν, νύχτα και μέρα, ψυχρό φως και φλογερό φως, και εδώ γέρνουν ο ένας προς τον άλλον anyway, τα κοστούμια ευθυγραμμισμένα, τα πρόσωπα αντικατεστημένα από τα ίδια τα σώματα που αντιπροσωπεύουν. Είναι ένα φιλί ανάμεσα σε δύο πράγματα τα οποία δομικά δεν μπορούν να μοιραστούν ουρανό, κρατημένο για ακριβώς όσο διαρκεί η εικόνα.

Moon and Sun Lean Close συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, στην οποία η απεικόνιση κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης ζημιάς επιφάνειας αντί για χρώμα ή εκτύπωση. Μια οπτική γλώσσα όπου η ζημιά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή. Το έργο αυτό είναι μοναδικό.

"Ακόμα και η σελήνη και ο ήλιος μπορεί να γείρουν, αρκεί για το μήκος μιας εικόνας."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά αποκαλύπτεται. Χαραγμένη γραμμή τη γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσω αμέτρητων ακριβών γρατζουνιών που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο μεμονωμένων σημαδιών. Λεπτό, εύθραυστο και σχεδόν ελαφρύ. Αυτό που φαινόταν σταθερό αποκαλύπτεται ως ένα ευαίσθητο δίχτυ γραμμών, καθεμία από τις οποίες αποτελεί μια συνειδητή κίνηση, καθεμία ουσιαστική για το όλο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνει. Το μαύρο χρησιμοποιεί, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως μεταβάλλεται σε όλη την επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία το σχήμα είναι σαφές και οριοθετημένο. Από μια άλλη, μαλακώνει και γλιστρά προς το σκοτάδι από το οποίο ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιασμένο προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο γοητευτικό είναι ο ήσυχος του τρεμός. Η πράξη της γρατζουνιάς είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το σχήμα δεν είναι ποτέ πλήρως σταθερό. Μέσω της αλληλεπίδρασης της γραμμής, του φωτός και της σκιάς, η εικόνα αλλάζει με την προοπτική και τη ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Σε άλλες, να επιστρέφει στην ησυχία του. Είναι μέσα σε αυτή την κίνηση, ανάμεσα στην οξεία ακρίβεια και τη γαλήνη, όπου το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατσουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί δημιουργούν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία που συνέχεια αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτισμού.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Τijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με κινητοποιεί μια διαρκής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν θεωρώ την τέχνη μια σταθερή στυλιστική ποιότητα, αλλά έναν εξελισσόμενο τομέα ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συνενώνονται.

Η δουλειά μου αρχίζει συχνά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να ομιλεί με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Ορισμένα έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα αναδύονται μέσω απουσίας, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Ό,τι τα ενώνει είναι η κοινή δέσμευση στην αυθεντικότητα, στη σαφήνεια και στην συναισθηματική παρουσία.

Με συναρπάζει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και θραύσης. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φέρω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί την ανάδραση και συνεχίζει να αποκαλύπτει τον εαυτό του με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συνενώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, προσεχεμένα και ζωντανά.