Tijs Dragtsma (1992) - A Face Built From Concrete

Ένα Πρόσωπο Κατασκευασμένο Από Δομικό Υλικό συναντά την αρχιτεκτονική και την ταυτότητα σε μια μόνο επιφάνεια. Το ήμισυ του ανθρώπινου προσώπου αποδίδεται με τη μαλακή γλώσσα της επιδερμίδας και της αναπνοής – ένα μάτι, ένα φρύδι, το καμπύλωμα ενός χείλους. Το άλλο ήμισυ υψώνεται ως συστάδα βμημικού χοντρών πύργων, σκάλες και κενά τόξα, στοιβαγμένα σαν να χύθηκαν και να πήραν στερεά μορφή σαν μπετόν. Τα δύο ήμισυ δεν ανταγωνίζονται. Συμπληρώνουν το ένα το άλλο, ένα ενιαίο πρόσωπο φτιαγμένο από δύο διαφορετικές λεξιλόγια μορφής.

Δεν υπάρχει μπογιά, ούτε εκτύπωση, ούτε μελάνι. Κάθε πύργος, κάθε προεξοχή, κάθε πτυχής της επιδερμίδας σχεδιάζεται με ελεγχόμενες γρατζουνιές πάνω στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, ένα πεδίο ελεγχόμενης επιφανειακής ζημιάς που διαβάζεται, από οποιαδήποτε απόσταση, ως ταυτόχρονα πέτρα και δέρμα.

Κάτω από την απεικόνιση βρίσκεται ένα ήσυχα ερωτηματοδότηση σχετικά με το εαυτό που χτίζουμε. Ένα πρόσωπο, έτσι όπως φαίνεται, αποτελεί επίσης έναν τύπο αρχιτεκτονικής, κάτι που συναρμολογείται επί χρόνια από προσδοκία, μνήμη και επανάληψη, οι τοίχοι του σπάνια παρατηρούνται μέχρι να σταθούν μπροστά μας ως μπετόν και σκιά.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Διακρίνεται σε απαλό, ομοιογενές φως το πρόσωπο και η δομή είναι ήδη πλήρως παρόντα στο ακρυλικό γυαλί. Κάτω από ένα ριχτικό φως οι γρατζουνιές πιάνουν και σηκώνουν, η αντίθεση βαθαίνει, και η αρχιτεκτονική φαίνεται να κερδίζει ένα ακόμη επίπεδο ενώ το πρόσωπο γίνεται πιο ανθρώπινο. Διαβάζεται διαφορετικά από διαφορετικές γωνίες, πάντα ολόκληρο.

Από απέναντι από ένα δωμάτιο το έργο διαβάζεται ως ένα ενιαίο μνημειακό πορτραίτο, μισό άτομο, μισή όψης. Μήνυμα κοντά και το μνημείο διαλύεται σε ένα πεδίο λεπτών, ελεγχόμενων γρατζουνιών, μια επανάληψη ότι οτιδήποτε μνημειακό χτίζεται γραμμή με γραμμή, από κάτι πολύ μικρότερο.

Ένα Πρόσωπο Κατασκευασμένο Από Δομικό Υλικό συνεχιζει τη σειρά Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, στην οποία οι εικόνες κατασκευάζονται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής ζημιάς αντί για χρωστή ή εκτύπωση. Εδώ, αυτή η ίδια ζημιά μετατρέπεται σε δομή, απόδειξη ότι ένα πρόσωπο, όπως ένα κτίριο, μπορεί να φτιαχτεί από όσα αφαιρούνται αντί από όσα προστίθενται.

"Ένα πρόσωπο είναι ένα κτίριο που ποτέ δεν σταματάμε να χτίζουμε."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch αποτελεί ένα σώμα έργων όπου η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένο γραμμή προς γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο προκύπτει μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατζουνιές που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδίων. Λεπτές, εύθραυτες και σχεδόν ελαφριές. Αυτό που φαινόταν στέρεο αποκαλύπτεται ως ένα λεπτό δίχτυ από γραμμές, κάθε μία μια συνειδητή κίνηση, κάθε μία ουσιαστική για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Το μαύρο υπόστρωμα απορροφά, ενώ οι χαραγματιές γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως αλλάζει κατά μήκος της επιφάνειας, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία η μορφή παραμένει σαφής και ορισμένη. Από άλλη, μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο προήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από συγκεντρωμένο προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα λαμβάνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο ελκυστικό είναι η ήρεμη ένταση του. Η πράξη της γρατζουνίσματος είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα γίνεται απαλότητα. Η καταστροφή γίνεται δημιουργία. Η απουσία γίνεται παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το περίγραμμα ποτέ δεν είναι πλήρως καθορισμένο. Μέσα από την αλληλεπίδραση γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα αλλάζει ανάλογα με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το subject φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Άλλες φορές, επιστρέφει στην ακινησία. Είναι μέσα σε αυτήν την κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, ένα αναπνοή, μια κίνηση. Μαζί τους σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή του φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, κινούμαι από μια σταθερή επιθυμία να εξερευνήσω νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω τη τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως ένα εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα εναρμονίζονται.

Η δουλειά μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς η σκληρότητα μπορεί να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια μπορεί να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά ό,τι δημιουγώ.

ΜWithin TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα εμφανίζονται μέσω απουσίας, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τους συνδέει είναι η κοινή δέσμευση για πρωτοτυπία, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Μασ με ενδιαφέρει ο αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί στο reflection και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

To TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις ενώνονται. Δεν είναι απλώς ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που ακούγονται ξεχωριστά, σκόπιμα και ζωντανά.