Διακοσμητικό στολίδι - Ευρώπη

Βαρύ-χυτογεμιστό χρυσόχρωμο καριάτιδο ή ερμη-είδος ορθοστάτης με Janus κεφαλή – στυλ 17ο/18ο αιώνα

Εντυπωσιακό και βαριά εκτελεσμένο αντίκα από χρυσόχρωμο μπρούτζο (μπαλτσίνι/μόνι) γλυπτικό θραύσμα βάρους 591 γραμμαρίων, αρχικά κατασκευασμένο ως κεντρικό τμήμα του μεγάλου φανού θυσιαστηρίου, βραχίονα κηροστάτη ή ορθόδοξου κρoύου ναού. Το αντικείμενο αποτυπώνει τον πλούσιο μορφικό λόγο του 17ου αιώνα μανιερισμού και της πρώιμης μπαρόκ και αποτελεί από μόνο του ένα εξαίρετο έργο τέχνης για τον χώρο της τέχνης, χάρη στην ισχυρή πλαστικότητα, το παχύ χυτήριο και τη γηραιά πατίνα. Εικονογραφία και Διακόσμηση
Το αγαλμάτιο είναι δίπλευρο (ως Janus κεφαλή) σχεδιασμένο έτσι ώστε να θαυμαστεί από κάθε γωνία σε ανεξάρτητη έκθεση:
Το κεφάλι: Και οι δύο όψεις φέρουν ένα εκφραστικό, στυλιζαρισμένο πρόσωπο με μεγάλα αμυδρά οβάλ μάτια, κατσαρωμένα μαλλιά και χαρακτηριστική κούρεστή μουστάκι. Στο κεφάλι ακουμπά μια προφιλική κυλινδρική βάση.

Δύο διαφορετικά προσπεραιώματα: Ο κορμός είναι ασύμμετρος και στις δύο πλευρές διακοσμημένος διαφορετικά. Η μια όψη έχει τον χαρακτήρα μιας κλασικής ερμείας ή καριάτιδας, με έντονα κυμάτια στους ώμους και μπούστο με καρό διάκριση.
Η άλλη όψη παρουσιάζει ένα καμπύλο θώρακα με εγχάρακτο το Βυζαντινό/Σερβικό σταυρό (τετραγράμματον ή ωκύλος: ένα σταυρός περιφραγμένος από τέσσερις ημικούκλους/φλόγες), που μαρτυρεί καταγωγή από την ορθόδοξη εκκλησιαστική τέχνη της ΝΑ Ευρώπης / των Βαλκανίων (επήρεια επιρροής από την Αψβουργική και Βυζαντινή Αυτοκρατορία). Διακοσμημένες ήβες: Κάτω από τη ρυτιδωτή ζώνη και το σκαλιστό φουστόνι (λαμπρέκι) το κάτω μέρος μεταβαίνει σε δύο αλληλένδετες σπειροειδώς στριφογυρισμένες σάρπες-πόδια (τόρση) που καταλήγουν σε θραύσματα σε κύλινδρο κολάρο.

Τεχνική και Κατασκευή
Το κομμάτι είναι χειροποίητα και παχυστρωτικά χυτευμένο σε δύο τμήματα άμμου (η λεπτή κάθετη ένωση ακόμη φαίνεται έντονα στα πλάγια) και μετά το χύτευμα ολοκληρώνεται κρύα (τσιγαρισμένο) με φάκετρα από βούρυνη και λίμα. Οι άκρες στις άνω και κάτω πλευρές φέρουν αυθεντικά, συνομιλούντα ιχνηλάτες από ένα πρωτόγονο μηχανικό τόρνο. Συνολικά κατά μήκος υπάρχει μια ευθεία, κούρτα οπή (περίπου 8–9 χιλιοστά διάμετρος) μέσα από την οποία περνούσε αρχικά ο χυτήριος σιδερένιος άξονας-κέντρα (πόδιο) του κηροστάτη ή του στέμματος. Λόγω αυτής της συνεχούς οπής είναι εξαιρετικά εύκολο — χωρίς τρύπημα ή κόλλα — να τοποθετηθεί σε βάση ή σκευή από ξύλο ή φυσική πέτρα.

Ιδιότητες & Κατάσταση
Υλικό: Παχυστρωτικό χυτό γεωσκευής μπρούντζος/χρυσός με όμορφη, θερμή παλιωμένη πατίνα και ίχνη μπρούστα πρασινωπής σε βαθύτερα τμήματα.
Χρονολόγηση: Αργότερο 17ος αιώνας έως 18ος/αρχές 19ου (παραδοσιακή χύτευση σε μοντέλο πρώιμης μπαρόκ 17ου αιώνα).
Εντόπιση: Κεντρική/Νοτιοανατολική Ευρώπη (Βαλκάνια / Δούναβης). Ύψος: περίπου 27 εκ. Διάμετρος καλουπιών: περίπου 2,2 εκ (εσωτερική διάμετρος οπής ~8–9 χιλ). Βάρος: 591 γραμμάρια.
Κατάσταση: Πολύ καλή, αυθεντική και μη αποσπασθείσα κατάσταση με ωραία σημάδια παλαιότητας και χρήσης (μεταξύ άλλων ελαφρά φθορινικά ίχνη από το αρχικό σιδερένιο κεντρικό άξονα στις άκρες).