Σετ 3 πολύ παλαιών LOTA: Κουτιά για τρόφιμα, τσάι και μπαχαρικά από σκληρό ξύλο – Ρατζαστάν (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Σετ από 3 υπέροχα, βαριά και πολύ παλιά LOTA: Κουτιά για ζώα διατροφής, τσάι, μπαχαρικά και άλλα είδη καθημερινής ζωής, σκαλισμένα σε ένα ενιαίο κομμάτι σκληρού ξύλου.
ΙΝΔΙΑ / ΡΑΤΖΑΣΤΑΝ - Τέλη 19ου αιώνα - Αρχές 20ού αιώνα
Υπέροχη παλιή πατίνα
Υλικό προϋπήρξας και προς πώληση όπως είναι, χωρίς ολική αποκατάσταση.
Συνολικό βάρος 2,040 kg

1 - Lota ύψος 8 cm διάμετρος 12 cm
2 - Lota ύψος 17 cm διάμετρος 14 cm
3 - Lota ύψος 18 cm διάμετρος 14 cm

Διάσπαρση της ιδιωτικής συλλογής του κ. Γερμέν ΜΕΡΤΕΛ (1920 - 1998) που χρονολογείται από τη δεκαετία του 1950.

Γρήγορη και προσεκτική αποστολή με Colissimo La Poste, συστημένη με υπογραφή και ασφάλιση.
Τα αντικείμενα προ-συσκεύονται από τη στιγμή της ανάρτησης στο CATAWIKI
Οι ομαδοποιήσεις παραγγελιών δεν είναι δυνατές

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ:
Παρακαλούμε να είστε παρόν ή να φέρετε διευθετήσεις κατά την παράδοση της παραγγελίας σας.
Για προφανείς λόγους ασφαλείας, αυτή η παράδοση γίνεται συστημένη με ασφάλιση και με υπογραφή παραλαβής,
Αν δεν είστε παρών και δεν έχετε υπογράψει, η παραγγελία θα επιστραφεί σε εμένα.

Αν δεν είστε παρών, ο ταχυδρόμος δεν θα σας αφήσει αποδεικτικό παραλαβής και θα δηλώσει τη διεύθυνσή σας ως ελλιπή για εξοικονόμηση χρόνου.

Οι ΚΟΥΤΕΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΤΟΥ ΡΑΤΖΑΣΤΑΝ

Στο Ρατζαστάν και στην Ινδία, στις αρχές του 20ού αιώνα, αυτοί οι παραδοσιακοί αποθηκευτικοί χώροι σκαλισμένοι σε έναν ενιαίο μπλόκ σκληρού ξύλου ονομάζονται γενικά «κομμάτια» ή «δοχεία χωριού», αλλά ανά περιοχές και διαλέκτους φέρουν ειδικά ονόματα όπως οι Lota (όταν μιμούνται το σχήμα των δοχείων νερού από ορείχαλκο) ή αποτελούν μέρος της αγροτικής παραδοσιακής σερβιρίας.
Φτιαγμένα κυρίως από πολύ πυκνά ξύλα και ανθεκτικά στους ορόφους από παράσιτα (όπως το τεκ ή το σεσαμ, που ονομάζεται επίσης ινδικό παλίσανδρος), αυτά τα χρηστικά αντικείμενα χρησιμοποιούνταν για τη διατήρηση και μεταφορά βασικών τροφίμων.
Οι κύριες λειτουργίες τους στην καθημερινή ζωή: αποθήκευση πολύτιμων υγρών. Χρησιμοποιούνταν ευρέως για τη διατήρηση και μεταφορά μαγειρικού λαδιού, γκι (διαυθισμένο βούτυρο) ή νερού. Η σκληρότητα και το πάχος του ξύλου επέτρεπαν τη διατήρηση των υγρών σε σχετικά σταθερή θερμοκρασία. Η συντήρηση μακριά από επιβλαβείς οργανισμούς: τα μοντέλα με καπάκι ή στενούς λαιμούς λειτουργούσαν ως δοχεία κόκκων, μπαχαρικών ή αλεύρων.
Το ότι είναι κομμένα από το όγκο (μονοξύλινα) απέφυγε ρωγμές ή ευάλωτες ενώσεις δια μέσου των οποίων θα μπορούσαν να διατρυπήσουν έντομα.
Μια ανθεκτικότητα προσαρμοσμένη στην αγροτική ζωή: Σε αντίθεση με τα κεραμικά σκεύη που έσπαγαν εύκολα κατά τη μετακίνηση ή κατά τις γεωργικές εργασίες, αυτά τα ανθεκτικά ξύλινα δοχεία ήταν πρακτικά αδιάσπαστα. Μεταβιβάζονταν συχνά από γενιά σε γενιά, κερδίζοντας με τον καιρό μια σκούρα, βαθιά πατίνα λόγω των ελαίων που περιείχαν.