Max Bill - Komposition Mit Weißem Zentrum - Original Silkscreen Print *COA*

Σέριγραφία πρωτότυπη του Max Bill (*)
Αυτό το έργο εκδόθηκε από την Galerie Thomas (Μόναχο) με αφορμή την έκθεση “Look At”
Έκδοση σε χαρτί διαφανές λεπτού φιλμ.
Άυλο υπογραφή.
Συνημμένο Πιστοποιητικό Αθεντικότητας (COA).

Ειδικές Πληροφορίες:

Διαστάσεις φύλλου: 67 x 67 εκ.
Διαστάσεις θέματος: 58 x 58 εκ.
Έτος: 1972
Έκδοση: αγνώστου αριθμού.
Εκδότης: Galerie Thomas (Μόναχο)
Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο ποτέ δεν έχει πλαϊστεί σε κάδρο ή εκτεθεί, πάντοτε διατηρείται σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, οπότε διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση)

Το έργο θα χειριστείται και θα πακεταριστεί προσεκτικά. Η αποστολή θα είναι πιστοποιημένη με αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα είναι πιστοποιημένη με αριθμό παρακολούθησης. Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης ασφάλεια μεταφοράς με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή βλάβης, χωρίς κόστος για τον αγοραστή.

(*) Ο Max Bill ήταν αρχιτέκτονας, ζωγράφος, γλύπτης, γραφικός σχεδιαστής, τυπογράφος και βιομηχανικός σχεδιαστής, διαφημιστής και Ελβετός παιδαγωγός.
Γεννήθηκε στο Winterthur (Ελβετία). Από το 1924 έως το 1927 φοίτησε στη Kunstgewerbeschule της Ζυρίχης, όπου επηρεάστηκε από τον νταβισμό και τον κυβισμό. Από το 1927 έως το 1929 φοίτησε στην τέχνη στη Bauhaus του Ντιζάου, όπου προσέγγισε τον λειτουργισμό του σχεδιασμού. Όταν ολοκλήρωσε τις σπουδές του, επέστρεψε στη Ζυρίχη για να αφοσιωθεί στη ζωγραφική, την αρχιτεκτονική και τον γραφικό σχεδιασμό.
Το 1930 δημιούργησε το δικό του αρχιτεκτονικό γραφείο και ήδη ως μέλος της Deutschen Werkbund πραγματοποίησε την οικία Νuebühl στυλ μοντέρνο, κοντά στη Ζυρίχη.
Το 1931 υιοθέτησε τη θεωρία της “τέχνης του συγκεκριμένου” του Theo van Doesburg, σύμφωνα με την οποία ήταν δυνατή η επίτευξη παγκοσμιότητας με σαφήνεια.
Το 1932 εργάστηκε ως γλύπτης και προσχώρησε σε ορισμένες καλλιτεχνικές οργανώσεις όπως η Abstraction-Creation, η ομάδα καλλιτεχνών Allianz της Ελβετίας.
Το 1944 ο Bill εισήλθε στο βιομηχανικό σχέδιο, με το σχέδιο ενός ρολογιού από αλουμίνιο για την Junghans, εταιρεία με την οποία συνεργάστηκε για αρκετά χρόνια σχεδιάζοντας ρολόγια τοίχου, κουζίνας και βραχιόλι με ρεαλισμό και βιομηχανική αισθητική. Οργάνωσε τη σειρά έκθεσης “Die gute industrieform”, προκειμένου να προωθήσει την υψηλή ποιότητα αντικειμένων βιομηχανικού σχεδιασμού. Επίσης σχεδίασε ένα μίνιμαλ σκαμνί, το Ulmer Hocker (1954), ένα από τα πιο γνωστά σχέδιά του.
Το 1951 ίδρυσε το Hochschule für Gestaltung στο Ulm, Γερμανία, ένα σχολείο που συνέχισε την παράδοση της Bauhaus. Σε αυτό το ίδρυμα ήταν πρύτανης και διευθυντής των τμημάτων αρχιτεκτονικής και παραγωγικού σχεδιασμού από το 1951 έως το 1956. Σε αυτό το σχολείο ο Bill υπερασπίστηκε τον λειτουργισμό της Bauhaus, καθώς πίστευε ότι οι μορφές βασίζονται σε μαθηματικούς νόμους και φέρουν μια αισθητική καθαρότητα και επομένως παγκοσμιότητα.
Το 1957, μετά τη φυγή από το HfG του Ulm, ίδρυσε το δικό του στούντιο στη Ζυρίχη και αφιερώθηκε στη γλυπτική, τη ζωγραφική και την αρχιτεκτονική.
Από το 1967 έως το 1971 έγινε μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της Ελβετίας, και αργότερα έγινε καθηγητής στο Staatliche Hochschule für Bildende Künste του Αμβούργου.
Το 1976 έγινε μέλος της Ακαδημίας Τεχνών του Βερολίνου.
Ο Max Bill απεβίωσε το 1994 στο Βερολίνο.»