Ένα ξύλινο γλυπτό - Losso - Τόγκο (χωρίς τιμή ασφαλείας)

04
ημέρες
19
ώρες
42
λεπτά
30
δευτερόλεπτα
Εναρκτήρια προσφορά
€ 1
χωρίς τιμή ασφαλείας
Dimitri André
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André

Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.

Εκτιμήστε  € 280 - € 330
Δεν υποβλήθηκαν προσφορές

Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 143856 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

Ξύλινο γλυπτό από βόρειο Τόγκο, Losso (Naoudemba), αυθεντικό/official, ύψος 42 cm, βάρος περίπου 1,3 kg, πωλείται με βάση.

Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης

Περιγραφή από τον πωλητή

Κίνηση Sculpture Losso – Ανθρωπομορφικό Απογόνου ή Φυλακτήρια Παρουσία

Origin: Northern Togo

Cultural Attribution: Losso (Naoudemba), attributed

Material: Wood, carved, with a dark brown to blackish patina and inlaid cowrie shells, incl stand.

Περιγραφή

Αυτή η ανθρωπομορφική ξύλινη γλυπτική από το βόρειο Τογκό χαρακτηρίζεται από ασυνήθιστες αναλογίες σώματος, εκφραστικό σχέδιο προσώπου και αξιοσημείωτα δυναμική στάση. Το όρθιο άγαλμα έχει μεγάλο, σχεδόν σφαιρικό κεφάλι που στηρίζεται σε κοντό, στιβαρό λαιμό. Ιδιαίτερα εντυπωσιακές είναι οι δύο ελαφριές cowrie κονχίνες, που λειτουργούν ως μάτια στην σκοτεινή επιφάνεια του προσώπου. Οι μακρινοί, οδοντωτοί άνοιγματά τους δημιουργούν μια έντονη, σχεδόν διαπεραστική ματιά και αποτελούν αντίθεση με την σκούρη επιφάνεια του ξύλου. Η μύτη είναι μικρή και γλυπτή, ενώ το στόμα προτείνεται από μια στενή, ελαφρώς προεξέχουσα μορφή. Μεγάλα, δίσκοι με αυτιά προεξέχουν από τα πλάγια, το δε δεξί αυτί, ορατό στη φωτογραφία, είναι ιδιαίτερα καθορισμένο. Ο κορμός φαίνεται εξαιρετικά στενός και επιμηκυμένος. Οι ώμοι στρογγυλεύονται απαλά, ενώ τα δύο χέρια κρέμονται σχεδόν παράλληλα με το σώμα. Τα χέρια είναι εξαιρετικά απλοποιημένα και τελειώνουν σε μικρές, προς τα μέσα προεξοχές. Σε αντίθεση με τον λεπτό κορμό, το σώμα διαθέτει μια έντονα γλυπτή λεκάνη με ξεκάθαρα ορισμένους γλουτούς και μηρούς. Τα πόδια τοποθετούνται σε διαφορετικές γωνίες, μεταφέροντας την εντύπωση βήματος ή συνειδητής μετατόπισης βάρους. Ενώ ένα πόδι κρέμεται σχεδόν ευθεία προς τα κάτω, το άλλο είναι σαφώς λυγισμένο και ανοιχτό προς τα πλάγια. Τα πόδια είναι πλατιά και απλοποιημένα, με μεμονωμένες δάχτυλες προαιρετικές με χαλαρές τομές. Ολόκληρη η επιφάνεια εμφανίζει μια ανομοιογενή, σκούρα καφέ έως γκριζο-μαύρη πατίνα με ελαφρά φθορά, λεπτές ρωγμές και μερική απώλεια υλικού. Οι φυσικοί τόνοι του ξύλου είναι ιδιαίτερα εμφανείς στα εξ protrusión τμήματα του σώματος. Η μαύρη βάση παρουσίασης αποτελεί μεταγενέστερη προσθήκη και δεν αποτελεί μέρος της πρωτότυπης γλυπτικής.

Τα πόδια προεξέχουν προς διαφορετικές κατευθύνσεις, μεταφέροντας την εντύπωση κίνησης σε βήμα.

Πολιτισμικό και Γεωγραφικό Πλαίσιο

Οι Losso, γνωστοί και ως Naoudemba, αποτελούν μια από τις εθνοτικές ομάδες του βόρειου Τογκό. Οι ιστορικές περιοχές εγκατάστασής τους βρίσκονται κυρίως γύρω από το Niamtougou και σε γειτονικές περιοχές της σημερινής περιοχής Kara. Το τοπίο αυτό συνιστά ζώνη πολιτιστικής μετάβασης μεταξύ των βόρειων σαβάνων και των ορεινών περιοχών νοτιότερα στο Τογκό. Η ιστορία των Losso χαρακτηρίζεται από στενές σχέσεις με γειτονικές κοινότητες, συμπεριλαμβανομένων των Kabiyè, Lamba και άλλων εθνοτήτων, όπου οι θρησκευτικές πεποιθήσεις και η υλική τους κουλτούρα αλληλοεπικάλυπτονται με διάφορους τρόπους. Παραδοσιακές θρησκευτικές πρακτικές περιλαμβάνουν τον σεβασμό των προγόνων, μια σχέση με τοπικές πνευματικές δυνάμεις και τελετές που μπορούν να εξυπηρετήσουν την προστασία της οικογένειας, τη διευκόλυνση της γονιμότητας και τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής. Παραδοσιακές γλυπτικές φιγούρες από ξύλο γνωρίζουν ένα ευρύ φάσμα λειτουργιών μέσα σε αυτό το ευρύτερο πολιτισμικό πλαίσιο του βόρειου Τογκό και εξυπηρετούν διάφορες χρήσεις. Μπορούν να νοηθούν ως υλικά σημεία αναφοράς μεταξύ των ζωντανών και των νεκρών, ως προστατευτικά αντικείμενα ή ως συν components θρησκευτικών εγκαταστάσεων. Ωστόσο, οι συγκεκριμένες θρησκευτικές και κοινωνικές λειτουργίες τέτοιων αντικειμένων δεν μπορούν να εξαχθούν με αποκλειστικό τρόπο από την εξωτερική τους μορφή. Για το παρόν γλυπτό, μια χρήση σε συνάρτηση με πεποιθήσεις περί προγόνων ή προστασίας είναι πιθανή, αλλά δεν τεκμηριώνεται από πληροφορίες σχετικά με τη αρχική τοποθεσία ή τη ριτουργική πρακτική.

Σύμβολα και Ριτουργικός Ρόλος

Τα δύο cowrie shell, που λειτουργούν ως μάτια στην κεφαλή, έχουν ιδιαίτερη εικονογραφική σημασία. Οι cowrie έχουν μακρά ιστορία σε πολλές δυτικοαφρικανικές κοινωνίες ως μέσο πληρωμής, διακοσμητικά στοιχεία και φορείς συμβολικού νοήματος. Συνδέονται με την ευημερία, τη γονιμότητα, την προστασία και την πνευματική αποτελεσματικότητα. Η χρήση τους ως μάτια δίνει μια ιδιαίτερη οπτική ένταση σε μια ανθρωπομορφική φιγούρα. Σε ορισμένα θρησκευτικά περιβάλλοντα, τέτοια μάτια μπορούν να ερμηνευθούν ως έκφραση υπερφυσικής αντίληψης ή αυξημένης επαγρύπνησης. Για το παρόν αντικείμενο, ωστόσο, αυτή η ερμηνεία παραμένει υποθετική. Ο συνδυασμός σκούρου ξύλου και ελαφριών cowrie shells δημιουργεί μια εντυπωσιακή φυσιογνωμική παρουσία που καθιστά το κεφάλι το κεντρικό σημείο όλης της σύνθεσης. Η ασυμμερική στάση αξίζει επίσης ιδιαίτερη προσοχή. Η ασύμμετρη θέση των ποδιών αποτρέπει το άγαλμα από το να φαντάζεται ως πλήρως στατικό, αλλά μεταφέρει μια αίσθηση κίνησης που θυμίζει βήμα ή συνειδητή μεταβολή βάρους. Το άγαλμα θα μπορούσε να συνδεθεί συμβολικά με την ενεργοποίηση, την προστασία ή τη μετάβαση μεταξύ διαφορετικών καταστάσεων. Μια καθαρά γλυπτική ερμηνεία είναι επίσης δυνατή, κατά την οποία η κίνηση κυρίως εξυπηρετεί τη δημιουργία αίσθησης φυσικής ζωής. Ο ανθεκτικός σχεδιασμός της λεκάνης και των μηρών θα μπορούσε να δηλώνει μια ιδιαίτερη έμφαση στην σωματική δύναμη. Ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με βεβαιότητα το φύλο από την ορατή ανατομία. Χωρίς πρόσθετη εθνογραφική τεκμηρίωση, παραμένει αβέβαιο εάν το άγαλμα αντιπροσωπεύει μια συγκεκριμένη προσωπικότητα, έναν πρόγονο, μια πνευματική αρχή ή έναν περισσότερο γενικό ανθρώπινο τύπο.

Ιστορική Τέχνης Ανάλυση

Το γλυπτό χαρακτηρίζεται από δυναμικό αλληλεπίδραση μεταξύ γεωμετρικής απλοποίησης και ανατομικής διαφοροποίησης. Ενώ το κεφάλι και ο κορμός σχηματίζουν σε μεγάλο βαθμό κλειστούς, συμπαγείς όγκους, οι λεκάνη και τα πόδια αναπτύσσουν έντονο γλυπτικό δυναμισμό. Αυτή η σκόπιμη ανισορροπία των μερών του σώματος δίνει στο άγαλμα μια διακριτική καλλιτεχνική παρουσία. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτη είναι η συνύπαρξη ενός σχετικά μικρού, αδύνατου κορμού με ένα ισχυρό κατώτερο σώμα. Λόγω του μεγέθους του και των εντυπωσιακών ματιών, η κεφαλή φαίνεται ως κυρίαρχο στοιχείο. Οι cowrie shells που ενσωματώθηκαν στο γλυπτό προσθέτουν μια πρόσθετη υλική διάσταση στην καθαρή ξυλογλυπτική, δημιουργώντας έντονη αντίθεση μεταξύ οργανικά στρογγυλεμένων μορφών και της ακριβούς, φυσικής δομής των κελυφών. Αυτό δίνει στο πρόσωπο μια εκφραστική ποιότητα που υπερβαίνει τη φυσιοκρατική αναπαράσταση. Τα πλάγια προεξέχοντα αυτιά τονίζουν την οριζόντια επέκταση του κεφαλιού και έρχονται σε αντίθεση με την κάθετη στάση του σώματος. Στην παραδοσιακή τέχνη της ξυλόγλυπτης φιγούρας του βόρειου Τογκό, συναντώνται διάφορες μορφές ανακούφισης από την ανατομία και η συνειδητή υπερβολή μεμονωμένων τμημάτων του σώματος. Το παρόν άγαλμα μπορεί να ενταχθεί σε αυτό το ευρύτερο πλαίσιο, αν και μια καθορισμένη απόδοση σε συγκεκριμένο τοπικό εργαστήριο ή σε μεμονωμένο γλύπτη δεν είναι δυνατή. Η έντονη θέση των ποδιών το διαφοροποιεί από πολυάριθμα πλήρως μετωπικά και συμμετρικά σχεδιασμένα προγονοειδή φιγούρες της σαβάνας της Δυτικής Αφρικής. Η εντύπωση κίνησης χτίζεται ιδιαιτέρως από τις διαφορετικές γωνίες των ποδιών και την ασύμμετρη κατανομή της μάζας του σώματος. Αυτή η σχεδίαση δίνει στο σώμα ζωντάνια που Contrast με την επικεντρωμένη, σχεδόν ακινητική εκφραστικότητα του προσώπου.

Αξιολόγηση Ιστορίας Τέχνης

Η εξαιρετική ποιότητα αυτού του γλυπτού, που αποδίδεται στους Losso, έγκειται στον συνδυασμό εκφραστικής φυσιογνωμίας, σχεδιασμού βασισμένου σε υλικό και σε μια ασυνήθιστα δυναμική φύση της σύνθεσης του σώματος. Τα μάτια από κοχύλια cowrie δίνουν στο κεφάλι μια στοιχειώδης παρουσία που στοιχειοθετεί την μορφή, ενώ τα ισχυρά πόδια και η ασύμμετρη στάση δημιουργούν δυναμική ένταση. Η σκούρα πατίνα με φθορές επιφανείας αναδεικνύει τον γλυπτικό χαρακτήρα του ξύλου και αποκαλύπτει τα ίχνη της εργασίας και μεταγενέστερων μετατροπών του. Μέσα στα ποικίλα γλυπτικά παραδόσεις του βόρειου Τογκό, το άγαλμα αντιπροσωπεύει ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα καλλιτεχνικής συμπύκνωσης του ανθρώπινου σχήματος. Η επιρροή του δεν βασίζεται στην ανατομική ακρίβεια, αλλά στην επιμελώς τονισμένη προβολή των επιμέρους ζωνών του σώματος και στην εκφραστική δύναμη μερικών χαρακτηριστικών. Ενώ η πολιτισμική απόδοση στους Losso φαίνεται λογική βάσει της διαθέσιμης κληρονομιάς, πρέπει να θεωρείται προσωρινή λόγω των μορφολογικών υπερβάσεων με γειτονικές παραδόσεις. Ο προσδιορισμός της χρονολόγησης και της αρχικής ριτουργικής λειτουργίας παραμένουν ασαφή χωρίς περαιτέρω τεκμηρίωση.

Βιβλιογραφία

Christopher D. Roy: Art and Life in Africa. University of Iowa, Iowa City, 1992. Γενική συγκριτική λογοτεχνία για τις αφρικανικές παραδόσεις γλυπτικής και τις κοινωνικές τους λειτουργίες.

Suzanne Preston Blier: African Vodun: Art, Psychology, and Power. University of Chicago Press, Chicago and London, 1995. Συγκριτική μελέτη θρησκευτικής εικονογραφίας και υλικών ειδών λατρευτικής κουλτούρας στη Δυτική Αφρική.

Οι παραπάνω δημοσιεύσεις εξυπηρετούν ως γενική ιστορία τέχνης και θρησκευτικής εθνολογικής εννοιοποίησης. Δεν αποτελούν άμεση τεκμηρίωση της συγκεκριμένης γλυπτικής ή επιβεβαίωση της απόδοσής της στους Losso.

Πνευματικά Δικαιώματα και Επιστημονική Τεκμηρίωση

Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνογραφία, αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης. Αρχικά κείμενα και φωτογραφίες μπορεί να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Διατηρούνται όλα τα δικαιώματα από τους αντίστοιχους κατόχους.

Inv. No. MAZ31051

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Κίνηση Sculpture Losso – Ανθρωπομορφικό Απογόνου ή Φυλακτήρια Παρουσία

Origin: Northern Togo

Cultural Attribution: Losso (Naoudemba), attributed

Material: Wood, carved, with a dark brown to blackish patina and inlaid cowrie shells, incl stand.

Περιγραφή

Αυτή η ανθρωπομορφική ξύλινη γλυπτική από το βόρειο Τογκό χαρακτηρίζεται από ασυνήθιστες αναλογίες σώματος, εκφραστικό σχέδιο προσώπου και αξιοσημείωτα δυναμική στάση. Το όρθιο άγαλμα έχει μεγάλο, σχεδόν σφαιρικό κεφάλι που στηρίζεται σε κοντό, στιβαρό λαιμό. Ιδιαίτερα εντυπωσιακές είναι οι δύο ελαφριές cowrie κονχίνες, που λειτουργούν ως μάτια στην σκοτεινή επιφάνεια του προσώπου. Οι μακρινοί, οδοντωτοί άνοιγματά τους δημιουργούν μια έντονη, σχεδόν διαπεραστική ματιά και αποτελούν αντίθεση με την σκούρη επιφάνεια του ξύλου. Η μύτη είναι μικρή και γλυπτή, ενώ το στόμα προτείνεται από μια στενή, ελαφρώς προεξέχουσα μορφή. Μεγάλα, δίσκοι με αυτιά προεξέχουν από τα πλάγια, το δε δεξί αυτί, ορατό στη φωτογραφία, είναι ιδιαίτερα καθορισμένο. Ο κορμός φαίνεται εξαιρετικά στενός και επιμηκυμένος. Οι ώμοι στρογγυλεύονται απαλά, ενώ τα δύο χέρια κρέμονται σχεδόν παράλληλα με το σώμα. Τα χέρια είναι εξαιρετικά απλοποιημένα και τελειώνουν σε μικρές, προς τα μέσα προεξοχές. Σε αντίθεση με τον λεπτό κορμό, το σώμα διαθέτει μια έντονα γλυπτή λεκάνη με ξεκάθαρα ορισμένους γλουτούς και μηρούς. Τα πόδια τοποθετούνται σε διαφορετικές γωνίες, μεταφέροντας την εντύπωση βήματος ή συνειδητής μετατόπισης βάρους. Ενώ ένα πόδι κρέμεται σχεδόν ευθεία προς τα κάτω, το άλλο είναι σαφώς λυγισμένο και ανοιχτό προς τα πλάγια. Τα πόδια είναι πλατιά και απλοποιημένα, με μεμονωμένες δάχτυλες προαιρετικές με χαλαρές τομές. Ολόκληρη η επιφάνεια εμφανίζει μια ανομοιογενή, σκούρα καφέ έως γκριζο-μαύρη πατίνα με ελαφρά φθορά, λεπτές ρωγμές και μερική απώλεια υλικού. Οι φυσικοί τόνοι του ξύλου είναι ιδιαίτερα εμφανείς στα εξ protrusión τμήματα του σώματος. Η μαύρη βάση παρουσίασης αποτελεί μεταγενέστερη προσθήκη και δεν αποτελεί μέρος της πρωτότυπης γλυπτικής.

Τα πόδια προεξέχουν προς διαφορετικές κατευθύνσεις, μεταφέροντας την εντύπωση κίνησης σε βήμα.

Πολιτισμικό και Γεωγραφικό Πλαίσιο

Οι Losso, γνωστοί και ως Naoudemba, αποτελούν μια από τις εθνοτικές ομάδες του βόρειου Τογκό. Οι ιστορικές περιοχές εγκατάστασής τους βρίσκονται κυρίως γύρω από το Niamtougou και σε γειτονικές περιοχές της σημερινής περιοχής Kara. Το τοπίο αυτό συνιστά ζώνη πολιτιστικής μετάβασης μεταξύ των βόρειων σαβάνων και των ορεινών περιοχών νοτιότερα στο Τογκό. Η ιστορία των Losso χαρακτηρίζεται από στενές σχέσεις με γειτονικές κοινότητες, συμπεριλαμβανομένων των Kabiyè, Lamba και άλλων εθνοτήτων, όπου οι θρησκευτικές πεποιθήσεις και η υλική τους κουλτούρα αλληλοεπικάλυπτονται με διάφορους τρόπους. Παραδοσιακές θρησκευτικές πρακτικές περιλαμβάνουν τον σεβασμό των προγόνων, μια σχέση με τοπικές πνευματικές δυνάμεις και τελετές που μπορούν να εξυπηρετήσουν την προστασία της οικογένειας, τη διευκόλυνση της γονιμότητας και τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής. Παραδοσιακές γλυπτικές φιγούρες από ξύλο γνωρίζουν ένα ευρύ φάσμα λειτουργιών μέσα σε αυτό το ευρύτερο πολιτισμικό πλαίσιο του βόρειου Τογκό και εξυπηρετούν διάφορες χρήσεις. Μπορούν να νοηθούν ως υλικά σημεία αναφοράς μεταξύ των ζωντανών και των νεκρών, ως προστατευτικά αντικείμενα ή ως συν components θρησκευτικών εγκαταστάσεων. Ωστόσο, οι συγκεκριμένες θρησκευτικές και κοινωνικές λειτουργίες τέτοιων αντικειμένων δεν μπορούν να εξαχθούν με αποκλειστικό τρόπο από την εξωτερική τους μορφή. Για το παρόν γλυπτό, μια χρήση σε συνάρτηση με πεποιθήσεις περί προγόνων ή προστασίας είναι πιθανή, αλλά δεν τεκμηριώνεται από πληροφορίες σχετικά με τη αρχική τοποθεσία ή τη ριτουργική πρακτική.

Σύμβολα και Ριτουργικός Ρόλος

Τα δύο cowrie shell, που λειτουργούν ως μάτια στην κεφαλή, έχουν ιδιαίτερη εικονογραφική σημασία. Οι cowrie έχουν μακρά ιστορία σε πολλές δυτικοαφρικανικές κοινωνίες ως μέσο πληρωμής, διακοσμητικά στοιχεία και φορείς συμβολικού νοήματος. Συνδέονται με την ευημερία, τη γονιμότητα, την προστασία και την πνευματική αποτελεσματικότητα. Η χρήση τους ως μάτια δίνει μια ιδιαίτερη οπτική ένταση σε μια ανθρωπομορφική φιγούρα. Σε ορισμένα θρησκευτικά περιβάλλοντα, τέτοια μάτια μπορούν να ερμηνευθούν ως έκφραση υπερφυσικής αντίληψης ή αυξημένης επαγρύπνησης. Για το παρόν αντικείμενο, ωστόσο, αυτή η ερμηνεία παραμένει υποθετική. Ο συνδυασμός σκούρου ξύλου και ελαφριών cowrie shells δημιουργεί μια εντυπωσιακή φυσιογνωμική παρουσία που καθιστά το κεφάλι το κεντρικό σημείο όλης της σύνθεσης. Η ασυμμερική στάση αξίζει επίσης ιδιαίτερη προσοχή. Η ασύμμετρη θέση των ποδιών αποτρέπει το άγαλμα από το να φαντάζεται ως πλήρως στατικό, αλλά μεταφέρει μια αίσθηση κίνησης που θυμίζει βήμα ή συνειδητή μεταβολή βάρους. Το άγαλμα θα μπορούσε να συνδεθεί συμβολικά με την ενεργοποίηση, την προστασία ή τη μετάβαση μεταξύ διαφορετικών καταστάσεων. Μια καθαρά γλυπτική ερμηνεία είναι επίσης δυνατή, κατά την οποία η κίνηση κυρίως εξυπηρετεί τη δημιουργία αίσθησης φυσικής ζωής. Ο ανθεκτικός σχεδιασμός της λεκάνης και των μηρών θα μπορούσε να δηλώνει μια ιδιαίτερη έμφαση στην σωματική δύναμη. Ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με βεβαιότητα το φύλο από την ορατή ανατομία. Χωρίς πρόσθετη εθνογραφική τεκμηρίωση, παραμένει αβέβαιο εάν το άγαλμα αντιπροσωπεύει μια συγκεκριμένη προσωπικότητα, έναν πρόγονο, μια πνευματική αρχή ή έναν περισσότερο γενικό ανθρώπινο τύπο.

Ιστορική Τέχνης Ανάλυση

Το γλυπτό χαρακτηρίζεται από δυναμικό αλληλεπίδραση μεταξύ γεωμετρικής απλοποίησης και ανατομικής διαφοροποίησης. Ενώ το κεφάλι και ο κορμός σχηματίζουν σε μεγάλο βαθμό κλειστούς, συμπαγείς όγκους, οι λεκάνη και τα πόδια αναπτύσσουν έντονο γλυπτικό δυναμισμό. Αυτή η σκόπιμη ανισορροπία των μερών του σώματος δίνει στο άγαλμα μια διακριτική καλλιτεχνική παρουσία. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτη είναι η συνύπαρξη ενός σχετικά μικρού, αδύνατου κορμού με ένα ισχυρό κατώτερο σώμα. Λόγω του μεγέθους του και των εντυπωσιακών ματιών, η κεφαλή φαίνεται ως κυρίαρχο στοιχείο. Οι cowrie shells που ενσωματώθηκαν στο γλυπτό προσθέτουν μια πρόσθετη υλική διάσταση στην καθαρή ξυλογλυπτική, δημιουργώντας έντονη αντίθεση μεταξύ οργανικά στρογγυλεμένων μορφών και της ακριβούς, φυσικής δομής των κελυφών. Αυτό δίνει στο πρόσωπο μια εκφραστική ποιότητα που υπερβαίνει τη φυσιοκρατική αναπαράσταση. Τα πλάγια προεξέχοντα αυτιά τονίζουν την οριζόντια επέκταση του κεφαλιού και έρχονται σε αντίθεση με την κάθετη στάση του σώματος. Στην παραδοσιακή τέχνη της ξυλόγλυπτης φιγούρας του βόρειου Τογκό, συναντώνται διάφορες μορφές ανακούφισης από την ανατομία και η συνειδητή υπερβολή μεμονωμένων τμημάτων του σώματος. Το παρόν άγαλμα μπορεί να ενταχθεί σε αυτό το ευρύτερο πλαίσιο, αν και μια καθορισμένη απόδοση σε συγκεκριμένο τοπικό εργαστήριο ή σε μεμονωμένο γλύπτη δεν είναι δυνατή. Η έντονη θέση των ποδιών το διαφοροποιεί από πολυάριθμα πλήρως μετωπικά και συμμετρικά σχεδιασμένα προγονοειδή φιγούρες της σαβάνας της Δυτικής Αφρικής. Η εντύπωση κίνησης χτίζεται ιδιαιτέρως από τις διαφορετικές γωνίες των ποδιών και την ασύμμετρη κατανομή της μάζας του σώματος. Αυτή η σχεδίαση δίνει στο σώμα ζωντάνια που Contrast με την επικεντρωμένη, σχεδόν ακινητική εκφραστικότητα του προσώπου.

Αξιολόγηση Ιστορίας Τέχνης

Η εξαιρετική ποιότητα αυτού του γλυπτού, που αποδίδεται στους Losso, έγκειται στον συνδυασμό εκφραστικής φυσιογνωμίας, σχεδιασμού βασισμένου σε υλικό και σε μια ασυνήθιστα δυναμική φύση της σύνθεσης του σώματος. Τα μάτια από κοχύλια cowrie δίνουν στο κεφάλι μια στοιχειώδης παρουσία που στοιχειοθετεί την μορφή, ενώ τα ισχυρά πόδια και η ασύμμετρη στάση δημιουργούν δυναμική ένταση. Η σκούρα πατίνα με φθορές επιφανείας αναδεικνύει τον γλυπτικό χαρακτήρα του ξύλου και αποκαλύπτει τα ίχνη της εργασίας και μεταγενέστερων μετατροπών του. Μέσα στα ποικίλα γλυπτικά παραδόσεις του βόρειου Τογκό, το άγαλμα αντιπροσωπεύει ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα καλλιτεχνικής συμπύκνωσης του ανθρώπινου σχήματος. Η επιρροή του δεν βασίζεται στην ανατομική ακρίβεια, αλλά στην επιμελώς τονισμένη προβολή των επιμέρους ζωνών του σώματος και στην εκφραστική δύναμη μερικών χαρακτηριστικών. Ενώ η πολιτισμική απόδοση στους Losso φαίνεται λογική βάσει της διαθέσιμης κληρονομιάς, πρέπει να θεωρείται προσωρινή λόγω των μορφολογικών υπερβάσεων με γειτονικές παραδόσεις. Ο προσδιορισμός της χρονολόγησης και της αρχικής ριτουργικής λειτουργίας παραμένουν ασαφή χωρίς περαιτέρω τεκμηρίωση.

Βιβλιογραφία

Christopher D. Roy: Art and Life in Africa. University of Iowa, Iowa City, 1992. Γενική συγκριτική λογοτεχνία για τις αφρικανικές παραδόσεις γλυπτικής και τις κοινωνικές τους λειτουργίες.

Suzanne Preston Blier: African Vodun: Art, Psychology, and Power. University of Chicago Press, Chicago and London, 1995. Συγκριτική μελέτη θρησκευτικής εικονογραφίας και υλικών ειδών λατρευτικής κουλτούρας στη Δυτική Αφρική.

Οι παραπάνω δημοσιεύσεις εξυπηρετούν ως γενική ιστορία τέχνης και θρησκευτικής εθνολογικής εννοιοποίησης. Δεν αποτελούν άμεση τεκμηρίωση της συγκεκριμένης γλυπτικής ή επιβεβαίωση της απόδοσής της στους Losso.

Πνευματικά Δικαιώματα και Επιστημονική Τεκμηρίωση

Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνογραφία, αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης. Αρχικά κείμενα και φωτογραφίες μπορεί να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Διατηρούνται όλα τα δικαιώματα από τους αντίστοιχους κατόχους.

Inv. No. MAZ31051

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Λεπτομέρειες

Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Losso
Χώρα προέλευσης
Τόγκο
Υλικό
Ξύλο
Sold with stand
Ναι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A wooden sculpture
Height
42 cm
Βάρος
1.3 kg
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
6937
Πουλημένα αντικείμενα
99.42%
protop

Rechtliche Informationen des Verkäufers

Unternehmen:
Jaenicke Njoya GmbH
Repräsentant:
Wolfgang Jaenicke
Adresse:
Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY
Telefonnummer:
+493033951033
Email:
w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
USt-IdNr.:
DE241193499

AGB

AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.

Widerrufsbelehrung

  • Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
  • Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
  • Vollständige Widerrufsbelehrung

Παρόμοια αντικείμενα

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Προτείνεται για εσάς στην

Αφρικανική και φυλετική τέχνη

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​