Ένα ξύλινο γλυπτό - Prampram - Γκάνα

05
ημέρες
01
ώρα
33
λεπτά
48
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 135
Τιμή επιφύλαξης δεν επιτεύχθηκε
Dimitri André
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André

Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.

Εκτιμήστε  € 900 - € 1,000
FR
135 €
PT
125 €

Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 143856 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

Τίτλος έργου: Μια ξύλινη γλυπτική; Προέλευση: Γκάνα; Εθνοτική ομάδα/κουλτούρα: Prampram; Προ provenance: Περιφέρεια Prampram, Γκάνα; Υλικό: ξύλο; Ύψος: 98 cm; Βάρος: 3 kg; Πωλείται με βάση: Ναι; Κατάσταση: Μέτρια; Αξιοπιστία: Α original/official.

Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης

Περιγραφή από τον πωλητή

Ζεύγος Figura από το Prampram – Δύο ανθρωπομορφικοί ξύλινοι αγαλματίδια

Origin: Prampram, Greater Accra Region, Southern Ghana

Πολιτισμικό Πλαίσιο: Prampram, στο πολιτιστικό πλαίσιο των λαών Ga-Adangme (Dangme)

Υλικό: Ξύλο, σκαλισμένα, μαύρη και гир reddish-brown βαφή, επιφάνειες φθαρμένες σε ορισμένα σημεία

Χρονολόγηση: Αβέβαιη

Κληρονομιά: Περιφέρεια Prampram, Γκάνα, σύμφωνα με παραδοσιακές πληροφορίες κληρονομιάς

Περιγραφή

Αυτό το σύνολο, που αποτελείται από δύο λεπτές, ανθρωπομορφικές ξύλινες μορφές, χαρακτηρίζεται από μια συνεχή αφηρημένη μορφολογική γλώσσα και αξιοσημείωτη συνοχή στη σύνθεση. Και οι δύο γλυπτικές φιγούρες ακολουθούν πρακτικά την ίδια σχεδιαστική αρχή: Ένας ωοειδής, largely featureless κεφάλι υψώνεται πάνω από ένα μακρύ, στενό σώμα, σαφώς χωρισμένο από τον κορμό με έναν λεπτό, κυλινδρικό λαιμό. Οι ώμοι είναι ήπια στρογγυλοί και ρέουν σε μακριά, λεπτά χέρια που κρέμονται παράλληλα με το σώμα. Τα πόδια εμφανίζονται ως ισχυρά μακρυά, κατιούσα-κωνικά προσαρτήματα, τα αιχμηρά τους άκρα δίνουν έμφαση στην έντονη κάθετη δομή της σύνθεσης. Η αριστερή φιγούρα έχει σκούρο, σχεδόν μαύρο φινίρισμα με γαλαζωπές αντανακλάσεις σε ορισμένα σημεία και πολυάριθμα σημάδια φθοράς. Η δεξιά φιγούρα, αντίθετα, χαρακτηρίζεται από μια έντονη, γήινη καφέ-κοκκινωπή βαφή, του οποίου το μερικώς γυαλιστερό φινίρισμα αποκαλύπτει επίσης σαφή σημάδια χρήσης και ατέλειες. Και οι δύο κεφαλές παραλείπουν σε γενικές γραμμές λεπτομέρειες της ανατομίας. Μόνο ανεπαίσθητες κατακόρυφες ρυτιδώσεις και βαθουλώσεις δομούν τις επιφάνειές τους και προσφέρουν μια ελάχιστη υπόνοια της ανθρώπινης φυσιογνωμίας. Τα σώματα γλυπτόνονται χωρίς έντονο στήθος ή κοιλιακή διαμόρφωση. Στην κατώτερη περιοχή, και οι δύο φιγούρες εμφανίζουν μικρές γλυπτές προ protrusions που θα μπορούσαν να ερμηνευθούν ως αρσενικά σεξουαλικά χαρακτηριστικά. Ωστόσο, ο προσδιορισμός τους παραμένει αβέβαιος λόγω της απλοποιημένης απόδοσης. Οι φιγούρες στέκονται σε ξεχωριστές μοντέρνες βάση έκθεσης. Η σχεδόν καθρέφτισμη πόζα τους και τα αντίθετα χρωματικά φινιρίσματα δημιουργούν μια δυναμική διακύμανση μεταξύ φόρμας και ατομικής διαφοροποίησης.

Ιστορική Αισθητική Ανάλυση

Η παράκτια περιοχή γύρω από το Prampram στη σημερινή νότια Γκάνα ανήκει στην ιστορική ζώνη εγκατάστασης του λαού Dangme, που μαζί με το Ga διαμορφώνουν μια σημαντική κουλτούρα και γλωσσικό σύνολο στην νοτιοανατολική Γκάνα. Οι καλλιτεχνικές παραδόσεις αυτής της περιοχής αναπτύχθηκαν εν μέσω αλληλεπίδρασης τοπικών θρησκευτικών πεποιθήσεων, οικογενειακών και κοινωνικών οργανωτικών δομών, και ιστορικών σχέσεων ανταλλαγής με γειτονικούς πληθυσμούς. Εκτός από τις γλυπτές φιγούρες από ξύλο, θρησκευτικά αντικείμενα, διακοσμητικά ναών και αντικείμενα που σχετίζονται με προστατευτικές πεποιθήσεις, πνευματικές δυνάμεις και τη λατρεία υπερφυσικών όντων είναι ιδιαίτερα γνωστά. Οι φιγούρες που παρουσιάζονται εδώ διαφέρουν σημαντικά από φυσιοκρατικές μορφές αναπαράστασης. Το αισθητικό τους αποτέλεσμα βασίζεται σε σημαντική μείωση των ανατομικών λεπτομερειών υπέρ ενός σαφούς, κάθετα προσανατολισμένου silhouette. Αυτή η μορφολογική γλώσσα μπορεί να συγκριθεί με διάφορες παραδόσεις ανθρωπομορφικής γλυπτικής της νότιας Γκάνας και του γειτονικού Τόγκο, αν και δεν θα πρέπει να συναχθεί άμεση στιλιστική ή λειτουργική ισοδυναμία. Οι έντονα μακρυά άκρα, τα λεπτά λαιμόλοι, και τα σχεδόν ομοιογενή πρόσωπα, ειδικά, υποδεικνύουν μια συνειδητή εστίαση της ανθρώπινης μορφής σε μερικά βασικά μορφολογικά στοιχεία. Η απόδοση στην Prampram περιοχή πρέπει να νοηθεί ως παραδοσιακή γεωγραφική αναφορά. Περισσότερη ακρίβεια στην ταξινόμηση εντός συγκεκριμένης τοπικής τεχνοτροπίας εργαστηρίου ή ενός τεκμηριωμένου τύπου ιερών αντικειμένων δεν είναι δυνατή με βάση τη φωτογραφία.

Συμβολισμός και Εικονογραφία

Η εικονογραφική ιδιαιτερότητα του ζεύγους φιγούρων υπεδείχθη από τον έντονο μορφολογικό παραλληλισμό τους και την ταυτόχρονη ζευγάριση δύο διαφορετικών επιφανειακών χρωμάτων. Μαύρο και κόκκινο δημιουργούν μια ισχυρή οπτική αντίθεση που τονίζει τη σύνδεση των φιγούρων χωρίς να αναιρεί την ατομική τους εικόνα. Σε διάφορες θρησκευτικές και καλλιτεχνικές παραδόσεις της Δυτικής Αφρικής, τα χρώματα μπορούν να φέρουν συμβολικές σημασίες και, για παράδειγμα, να αναφέρονται σε συγκεκριμένες πνευματικές δυνάμεις, κοινωνικές κατηγορίες ή ριτουαλικές καταστάσεις. Ωστόσο, απευθείας μεταφορά τέτοιων νοημάτων στις συγκεκριμένες γλυπτές φιγούρες δεν θα ήταν δικαιολογημένη χωρίς τεκμηριωμένο πολιτιστικό πλαίσιο. Είναι βέβαιο ότι η διαφορετική χρωματική επεξεργασία αποσκοπούσε να κάνει ορατή τη συμπληρωματική σχέση μεταξύ των δύο φιγούρων. Θα μπορούσε επίσης να εξυπηρετήσει για τη διάκριση μεταξύ δύο ατόμων ή πνευματικών όντων. Η ζεύξη διάταξης ανοίγει περαιτέρω δυνατότητες. Σε πολλές δυτικο-αφρικανικές κοινωνίες, οι έννοιες της διπολικότητας, της συγγένειας, της συνεργασίας και της κοινωνικής συμπληρωματικότητας έχουν ιδιαίτερη σημασία. Το συνόλο θα μπορούσε επομένως να ενσωματώνει μια συμβολική κοινότητα δύο φιγούρων με σχέση που έχει περισσότερο σημασία από τα ατομικά τους ανατομικά χαρακτηριστικά. Ωστόσο, το αν αντιπροσωπεύουν όντως αρχικά σχετική ζεύξη ή όχι δεν μπορεί να συναχθεί μόνο από τη στιλιστική ομοιότητα. Οι κεφαλές, που είναι κατά κύριο λόγο χωρίς χαρακτηριστικά, αξίζουν ιδιαίτερη προσοχή. Το κλειστό τους, ωοειδές σχήμα αφαιρεί από τις φιγούρες μια ξεχωριστή προσωπική ταυτότητα και τους χαρίζει μια μεταπροσωπευτική εμφάνιση. Αυτή η μείωση θα μπορούσε να υποδεικνύει την αναπαράσταση γενικών ανθρώπινων ή πνευματικών αρχών, αλλά παραμένει ερμηνεία στην ιστορία της τέχνης.

Λειτουργία και Πολιτιστικό Πλαίσιο

Στον θρησκευτικό βίο των κοινωνιών Ga Dangme, οι παραδοσιακοί θεοί, τοπία προστατευτικά πνεύματα, η λατρεία των προγόνων και η σχέση μεταξύ του ορατού και αοράτου κόσμου διαδραμάτιζαν ιστορικά σημαντικό ρόλο. Ορισμένα υλικά αντικείμενα μπορούν να εξυπηρετήσουν σε αυτό το πλαίσιο ως στοιχεία ιερών ναών, ως σύμβολα πνευματικής παρουσίας ή ως βοηθήματα σε τελετουργικά. Για τις δύο ξύλινες φιγούρες που εξετάζονται, μια τέτοια χρήση είναι δυνατή, αλλά όχι αποδεδειγμένη. Ο λεπτός, μακρύς σχεδιασμός τους και η έλλειψη βάσης στις αρχικές φιγούρες θα μπορούσαν να υποδηλώνουν ότι κάποτε ήταν ενσωματωμένες σε άλλο υλικό, συνδεδεμένες με μια κατασκευή ή τοποθετημένες σε ένα ιερό σύνολο. Τα κωνικά πόδια θα, κατ’ αρχήν, επέτρεπαν μια τέτοια χρήση. Εάν οι φιγούρες παρουσιάστηκαν αρχικά ως ζεύγος ή μόνον αργότερα συνενώθηκαν σε ένα σύνολο, παραμένει ασαφές. Ομοίως, κανένα συγκεκριμένο ιερουργικό χειρισμό δεν μπορεί να συναχθεί από τις ορατές αλλαγές στην επιφάνεια. Οι γρατζουνιές και η απώλεια βαφής θα μπορούσαν να προέλθουν από παρατεταμένη χειρισμό, αποθήκευση ή φυσικές διαδικασίες γήρανσης. Η ερμηνεία ως προγονικές φιγούρες, προστατευτικές φιγούρες ή ιερές εκπροσωπήσεις πρέπει επομένως να νοηθεί ως πιθανότητα, όχι ως βεβαιωμένη λειτουργία.

Αξιολόγηση Ιστορίας της Τέχνης

Η ιδιαίτερη καλλιτεχνική ποιότητα αυτού του ζεύγους φιγούρων έγκειται στην συνεχή μείωση του ανθρώπινου σώματος σε μια σχεδόν συμβολική μορφή. Τα μακρυά πόδια, τα λεπτά χέρια και τα κεφάλια διαχωρίζονται σαφώς από τον κορμό, δημιουργώντας μια εξαιρετικά επιμηκυμένη σιλουέτα, την οποία ενισχύει περαιτέρω η απουσία διακοσμητικών λεπτομερειών. Οι δύο γλυπτές φιγούρες φαίνονται λιγότερο ως ατομικά πορτρέτα και περισσότερο ως συγκεντρωμένες γλυπτικές εκφράσεις της ανθρώπινης παρουσίας. Η καλλιτεχνική τους δύναμη βρίσκεται στη ισορροπημένη σχέση μεταξύ στρογγυλεμένων και γραμμικών στοιχείων: οι ωοειδείς κεφαλές και οι μαλακά μοντελοποιημένοι ώμοι έρχονται σε έντονη αντίθεση με τα αυστηρά κάθετα άκρα. Η διαφορετική επεξεργασία των επιφανειών είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή. Η σκοτεινή φιγούρα έχει μια περιορισμένη, σχεδόν μονοχρωματική εμφάνιση, ενώ η κόκκινη γλυπτή φιγούρα, μέσω του έντονου χρώματος, αποκαλύπτει μια ισχυρότερη οπτική παρουσία. Μαζί αποτελούν μια σύνθεση στην οποία η επανάληψη και η διαφοροποίηση γίνονται βασικά στοιχεία σχεδιασμού. Υπό την πολιτιστική τους απόδοση, το σύνολο μπορεί να εκτιμηθεί ως αξιοσημείωτο παράδειγμα αφηρημένης ανθρωπομορφικής ξύλινης γλυπτικής από την παράκτια περιοχή της νότιας Γκάνας. Η ιστορική της αξία στην τέχνη έγκειται κυρίως στην διακριτή της μορφολογική γλώσσα και στον εντυπωσιακό συνδυασμό απλής γλυπτικής, αντίθεσης χρωμάτων και ενδεχόμενης συμβολικής διπολικότητας.

Βιβλιογραφία

Για περαιτέρω επιστημονική ενδοσκόπηση, συνιστώνται εθνογραφικές και ιστορικές μελέτες τέχνης για τους λαούς Ga Dangme, τις θρησκευτικές τους παραδόσεις και τον υλικό πολιτισμό της νότιας Γκάνας. Δεν υπάρχει επί του παρόντος επαληθευμένη βιβλιογραφική αναφορά άμεσα συναφή με αυτό το τύπο φιγούρας.

Πνευματικά Δικαιώματα και Επιστημονική Τεκμηρίωση

Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνογραφία, την αρχαιολογία και την ιστορία της τέχνης. Τα αρχικά κείμενα και οι φωτογραφίες μπορεί να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Όλα τα δικαιώματα που κατέχουν οι αντίστοιχοι κάτοχοι προστασίας διατηρούνται.

Inv. No. MAZ31810

Informant: Tagué

Ύψος: 98 εκ. / 98 εκ.
Βάρος: 3 kg / 3,1 kg (συμπεριλαμβανομένης της βάσης)

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Ζεύγος Figura από το Prampram – Δύο ανθρωπομορφικοί ξύλινοι αγαλματίδια

Origin: Prampram, Greater Accra Region, Southern Ghana

Πολιτισμικό Πλαίσιο: Prampram, στο πολιτιστικό πλαίσιο των λαών Ga-Adangme (Dangme)

Υλικό: Ξύλο, σκαλισμένα, μαύρη και гир reddish-brown βαφή, επιφάνειες φθαρμένες σε ορισμένα σημεία

Χρονολόγηση: Αβέβαιη

Κληρονομιά: Περιφέρεια Prampram, Γκάνα, σύμφωνα με παραδοσιακές πληροφορίες κληρονομιάς

Περιγραφή

Αυτό το σύνολο, που αποτελείται από δύο λεπτές, ανθρωπομορφικές ξύλινες μορφές, χαρακτηρίζεται από μια συνεχή αφηρημένη μορφολογική γλώσσα και αξιοσημείωτη συνοχή στη σύνθεση. Και οι δύο γλυπτικές φιγούρες ακολουθούν πρακτικά την ίδια σχεδιαστική αρχή: Ένας ωοειδής, largely featureless κεφάλι υψώνεται πάνω από ένα μακρύ, στενό σώμα, σαφώς χωρισμένο από τον κορμό με έναν λεπτό, κυλινδρικό λαιμό. Οι ώμοι είναι ήπια στρογγυλοί και ρέουν σε μακριά, λεπτά χέρια που κρέμονται παράλληλα με το σώμα. Τα πόδια εμφανίζονται ως ισχυρά μακρυά, κατιούσα-κωνικά προσαρτήματα, τα αιχμηρά τους άκρα δίνουν έμφαση στην έντονη κάθετη δομή της σύνθεσης. Η αριστερή φιγούρα έχει σκούρο, σχεδόν μαύρο φινίρισμα με γαλαζωπές αντανακλάσεις σε ορισμένα σημεία και πολυάριθμα σημάδια φθοράς. Η δεξιά φιγούρα, αντίθετα, χαρακτηρίζεται από μια έντονη, γήινη καφέ-κοκκινωπή βαφή, του οποίου το μερικώς γυαλιστερό φινίρισμα αποκαλύπτει επίσης σαφή σημάδια χρήσης και ατέλειες. Και οι δύο κεφαλές παραλείπουν σε γενικές γραμμές λεπτομέρειες της ανατομίας. Μόνο ανεπαίσθητες κατακόρυφες ρυτιδώσεις και βαθουλώσεις δομούν τις επιφάνειές τους και προσφέρουν μια ελάχιστη υπόνοια της ανθρώπινης φυσιογνωμίας. Τα σώματα γλυπτόνονται χωρίς έντονο στήθος ή κοιλιακή διαμόρφωση. Στην κατώτερη περιοχή, και οι δύο φιγούρες εμφανίζουν μικρές γλυπτές προ protrusions που θα μπορούσαν να ερμηνευθούν ως αρσενικά σεξουαλικά χαρακτηριστικά. Ωστόσο, ο προσδιορισμός τους παραμένει αβέβαιος λόγω της απλοποιημένης απόδοσης. Οι φιγούρες στέκονται σε ξεχωριστές μοντέρνες βάση έκθεσης. Η σχεδόν καθρέφτισμη πόζα τους και τα αντίθετα χρωματικά φινιρίσματα δημιουργούν μια δυναμική διακύμανση μεταξύ φόρμας και ατομικής διαφοροποίησης.

Ιστορική Αισθητική Ανάλυση

Η παράκτια περιοχή γύρω από το Prampram στη σημερινή νότια Γκάνα ανήκει στην ιστορική ζώνη εγκατάστασης του λαού Dangme, που μαζί με το Ga διαμορφώνουν μια σημαντική κουλτούρα και γλωσσικό σύνολο στην νοτιοανατολική Γκάνα. Οι καλλιτεχνικές παραδόσεις αυτής της περιοχής αναπτύχθηκαν εν μέσω αλληλεπίδρασης τοπικών θρησκευτικών πεποιθήσεων, οικογενειακών και κοινωνικών οργανωτικών δομών, και ιστορικών σχέσεων ανταλλαγής με γειτονικούς πληθυσμούς. Εκτός από τις γλυπτές φιγούρες από ξύλο, θρησκευτικά αντικείμενα, διακοσμητικά ναών και αντικείμενα που σχετίζονται με προστατευτικές πεποιθήσεις, πνευματικές δυνάμεις και τη λατρεία υπερφυσικών όντων είναι ιδιαίτερα γνωστά. Οι φιγούρες που παρουσιάζονται εδώ διαφέρουν σημαντικά από φυσιοκρατικές μορφές αναπαράστασης. Το αισθητικό τους αποτέλεσμα βασίζεται σε σημαντική μείωση των ανατομικών λεπτομερειών υπέρ ενός σαφούς, κάθετα προσανατολισμένου silhouette. Αυτή η μορφολογική γλώσσα μπορεί να συγκριθεί με διάφορες παραδόσεις ανθρωπομορφικής γλυπτικής της νότιας Γκάνας και του γειτονικού Τόγκο, αν και δεν θα πρέπει να συναχθεί άμεση στιλιστική ή λειτουργική ισοδυναμία. Οι έντονα μακρυά άκρα, τα λεπτά λαιμόλοι, και τα σχεδόν ομοιογενή πρόσωπα, ειδικά, υποδεικνύουν μια συνειδητή εστίαση της ανθρώπινης μορφής σε μερικά βασικά μορφολογικά στοιχεία. Η απόδοση στην Prampram περιοχή πρέπει να νοηθεί ως παραδοσιακή γεωγραφική αναφορά. Περισσότερη ακρίβεια στην ταξινόμηση εντός συγκεκριμένης τοπικής τεχνοτροπίας εργαστηρίου ή ενός τεκμηριωμένου τύπου ιερών αντικειμένων δεν είναι δυνατή με βάση τη φωτογραφία.

Συμβολισμός και Εικονογραφία

Η εικονογραφική ιδιαιτερότητα του ζεύγους φιγούρων υπεδείχθη από τον έντονο μορφολογικό παραλληλισμό τους και την ταυτόχρονη ζευγάριση δύο διαφορετικών επιφανειακών χρωμάτων. Μαύρο και κόκκινο δημιουργούν μια ισχυρή οπτική αντίθεση που τονίζει τη σύνδεση των φιγούρων χωρίς να αναιρεί την ατομική τους εικόνα. Σε διάφορες θρησκευτικές και καλλιτεχνικές παραδόσεις της Δυτικής Αφρικής, τα χρώματα μπορούν να φέρουν συμβολικές σημασίες και, για παράδειγμα, να αναφέρονται σε συγκεκριμένες πνευματικές δυνάμεις, κοινωνικές κατηγορίες ή ριτουαλικές καταστάσεις. Ωστόσο, απευθείας μεταφορά τέτοιων νοημάτων στις συγκεκριμένες γλυπτές φιγούρες δεν θα ήταν δικαιολογημένη χωρίς τεκμηριωμένο πολιτιστικό πλαίσιο. Είναι βέβαιο ότι η διαφορετική χρωματική επεξεργασία αποσκοπούσε να κάνει ορατή τη συμπληρωματική σχέση μεταξύ των δύο φιγούρων. Θα μπορούσε επίσης να εξυπηρετήσει για τη διάκριση μεταξύ δύο ατόμων ή πνευματικών όντων. Η ζεύξη διάταξης ανοίγει περαιτέρω δυνατότητες. Σε πολλές δυτικο-αφρικανικές κοινωνίες, οι έννοιες της διπολικότητας, της συγγένειας, της συνεργασίας και της κοινωνικής συμπληρωματικότητας έχουν ιδιαίτερη σημασία. Το συνόλο θα μπορούσε επομένως να ενσωματώνει μια συμβολική κοινότητα δύο φιγούρων με σχέση που έχει περισσότερο σημασία από τα ατομικά τους ανατομικά χαρακτηριστικά. Ωστόσο, το αν αντιπροσωπεύουν όντως αρχικά σχετική ζεύξη ή όχι δεν μπορεί να συναχθεί μόνο από τη στιλιστική ομοιότητα. Οι κεφαλές, που είναι κατά κύριο λόγο χωρίς χαρακτηριστικά, αξίζουν ιδιαίτερη προσοχή. Το κλειστό τους, ωοειδές σχήμα αφαιρεί από τις φιγούρες μια ξεχωριστή προσωπική ταυτότητα και τους χαρίζει μια μεταπροσωπευτική εμφάνιση. Αυτή η μείωση θα μπορούσε να υποδεικνύει την αναπαράσταση γενικών ανθρώπινων ή πνευματικών αρχών, αλλά παραμένει ερμηνεία στην ιστορία της τέχνης.

Λειτουργία και Πολιτιστικό Πλαίσιο

Στον θρησκευτικό βίο των κοινωνιών Ga Dangme, οι παραδοσιακοί θεοί, τοπία προστατευτικά πνεύματα, η λατρεία των προγόνων και η σχέση μεταξύ του ορατού και αοράτου κόσμου διαδραμάτιζαν ιστορικά σημαντικό ρόλο. Ορισμένα υλικά αντικείμενα μπορούν να εξυπηρετήσουν σε αυτό το πλαίσιο ως στοιχεία ιερών ναών, ως σύμβολα πνευματικής παρουσίας ή ως βοηθήματα σε τελετουργικά. Για τις δύο ξύλινες φιγούρες που εξετάζονται, μια τέτοια χρήση είναι δυνατή, αλλά όχι αποδεδειγμένη. Ο λεπτός, μακρύς σχεδιασμός τους και η έλλειψη βάσης στις αρχικές φιγούρες θα μπορούσαν να υποδηλώνουν ότι κάποτε ήταν ενσωματωμένες σε άλλο υλικό, συνδεδεμένες με μια κατασκευή ή τοποθετημένες σε ένα ιερό σύνολο. Τα κωνικά πόδια θα, κατ’ αρχήν, επέτρεπαν μια τέτοια χρήση. Εάν οι φιγούρες παρουσιάστηκαν αρχικά ως ζεύγος ή μόνον αργότερα συνενώθηκαν σε ένα σύνολο, παραμένει ασαφές. Ομοίως, κανένα συγκεκριμένο ιερουργικό χειρισμό δεν μπορεί να συναχθεί από τις ορατές αλλαγές στην επιφάνεια. Οι γρατζουνιές και η απώλεια βαφής θα μπορούσαν να προέλθουν από παρατεταμένη χειρισμό, αποθήκευση ή φυσικές διαδικασίες γήρανσης. Η ερμηνεία ως προγονικές φιγούρες, προστατευτικές φιγούρες ή ιερές εκπροσωπήσεις πρέπει επομένως να νοηθεί ως πιθανότητα, όχι ως βεβαιωμένη λειτουργία.

Αξιολόγηση Ιστορίας της Τέχνης

Η ιδιαίτερη καλλιτεχνική ποιότητα αυτού του ζεύγους φιγούρων έγκειται στην συνεχή μείωση του ανθρώπινου σώματος σε μια σχεδόν συμβολική μορφή. Τα μακρυά πόδια, τα λεπτά χέρια και τα κεφάλια διαχωρίζονται σαφώς από τον κορμό, δημιουργώντας μια εξαιρετικά επιμηκυμένη σιλουέτα, την οποία ενισχύει περαιτέρω η απουσία διακοσμητικών λεπτομερειών. Οι δύο γλυπτές φιγούρες φαίνονται λιγότερο ως ατομικά πορτρέτα και περισσότερο ως συγκεντρωμένες γλυπτικές εκφράσεις της ανθρώπινης παρουσίας. Η καλλιτεχνική τους δύναμη βρίσκεται στη ισορροπημένη σχέση μεταξύ στρογγυλεμένων και γραμμικών στοιχείων: οι ωοειδείς κεφαλές και οι μαλακά μοντελοποιημένοι ώμοι έρχονται σε έντονη αντίθεση με τα αυστηρά κάθετα άκρα. Η διαφορετική επεξεργασία των επιφανειών είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή. Η σκοτεινή φιγούρα έχει μια περιορισμένη, σχεδόν μονοχρωματική εμφάνιση, ενώ η κόκκινη γλυπτή φιγούρα, μέσω του έντονου χρώματος, αποκαλύπτει μια ισχυρότερη οπτική παρουσία. Μαζί αποτελούν μια σύνθεση στην οποία η επανάληψη και η διαφοροποίηση γίνονται βασικά στοιχεία σχεδιασμού. Υπό την πολιτιστική τους απόδοση, το σύνολο μπορεί να εκτιμηθεί ως αξιοσημείωτο παράδειγμα αφηρημένης ανθρωπομορφικής ξύλινης γλυπτικής από την παράκτια περιοχή της νότιας Γκάνας. Η ιστορική της αξία στην τέχνη έγκειται κυρίως στην διακριτή της μορφολογική γλώσσα και στον εντυπωσιακό συνδυασμό απλής γλυπτικής, αντίθεσης χρωμάτων και ενδεχόμενης συμβολικής διπολικότητας.

Βιβλιογραφία

Για περαιτέρω επιστημονική ενδοσκόπηση, συνιστώνται εθνογραφικές και ιστορικές μελέτες τέχνης για τους λαούς Ga Dangme, τις θρησκευτικές τους παραδόσεις και τον υλικό πολιτισμό της νότιας Γκάνας. Δεν υπάρχει επί του παρόντος επαληθευμένη βιβλιογραφική αναφορά άμεσα συναφή με αυτό το τύπο φιγούρας.

Πνευματικά Δικαιώματα και Επιστημονική Τεκμηρίωση

Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνογραφία, την αρχαιολογία και την ιστορία της τέχνης. Τα αρχικά κείμενα και οι φωτογραφίες μπορεί να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Όλα τα δικαιώματα που κατέχουν οι αντίστοιχοι κάτοχοι προστασίας διατηρούνται.

Inv. No. MAZ31810

Informant: Tagué

Ύψος: 98 εκ. / 98 εκ.
Βάρος: 3 kg / 3,1 kg (συμπεριλαμβανομένης της βάσης)

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Λεπτομέρειες

Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Prampram
Χώρα προέλευσης
Γκάνα
Υλικό
Ξύλο
Sold with stand
Ναι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A wooden sculpture
Height
98 cm
Βάρος
6.1 kg
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
6936
Πουλημένα αντικείμενα
99.42%
protop

Rechtliche Informationen des Verkäufers

Unternehmen:
Jaenicke Njoya GmbH
Repräsentant:
Wolfgang Jaenicke
Adresse:
Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY
Telefonnummer:
+493033951033
Email:
w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
USt-IdNr.:
DE241193499

AGB

AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.

Widerrufsbelehrung

  • Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
  • Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
  • Vollständige Widerrufsbelehrung

Παρόμοια αντικείμενα

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Προτείνεται για εσάς στην

Αφρικανική και φυλετική τέχνη

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​