Ένα ξύλινο γλυπτό - Ewe - Τόγκο (χωρίς τιμή ασφαλείας)

04
ημέρες
09
ώρες
38
λεπτά
28
δευτερόλεπτα
Εναρκτήρια προσφορά
€ 1
χωρίς τιμή ασφαλείας
Dimitri André
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André

Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.

Εκτιμήστε  € 210 - € 250
Δεν υποβλήθηκαν προσφορές

Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 143856 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

Περιγραφή από τον πωλητή

Ewe Doll – Θηλυκή φιγούρα με χαρακτηριστικό χτένισμα και πολυχρωμική επικάλυψη

Origin: Vogan, Vo Prefecture, Maritime Region, Togo

Κοινωνιοπολιτισμική Απόδοση: Εουε, αποδοσμένη

Υλικό: ξύλο, λαξευμένο, με επιφάνειας σε ανοιχτό καφέ, ωχρό και κοκκινωπό χρώμα

Περιγραφή

Αυτή η θηλυκή ξύλινη φιγούρα από το χωριό Βογάν στη νοτιοανατολική τογκό χαρακτηρίζεται από αρμονικές αναλογίες σώματος, επιμελώς κατασκευασμένο φυσιογνωμικό και ένα αξιοσημείωτο, αρχιτεκτονικά δομημένο χτένισμα. Στήριξη σε έναν επίπεδη, οβάλ βάση, η φιγούρα διαθέτει σχετικά μεγάλο κεφάλι που ακουμπά σε έναν μακρύ, κυλινδρικό λαιμό. Το πρόσωπο είναι απαλώς στρογγυλεμένο με ψηλό μέτωπο, αμυγδαΐ-σχήματα μάτια, μια στενή, μακρυά μύτη και ένα μικρό, λίγο ανοιχτό στόμα. Τα χαρακτηριστικά είναι διακριτικά μορφοποιημένα, μεταφέροντας μια ήρεμη, σχεδόν φιλοσοφική έκφραση. Ιδιαίτερα εντυπωσιακό είναι το υψωμένο χτένισμα, που αποτελείται από δύο μυτερά, συμμετρικά τοποθετημένα τμήματα μαλλιών. Λεπτές, παράλληλες αποτυπωμένες γραμμές δομούν την επιφάνεια, αποκαλύπτοντας ένα προσεκτικά διαμορφωμένο χτένισμα. Ένα εσοχή ανάμεσα στα δύο επάνω τμήματα δίνει στα μαλλιά μια διακριτή, κορώνα-όμοια σιλουέτα. Τα αυτιά γλύφθηκαν ως δυνατές, δισκοειδείς προ protrusions στα πλάγια. Το σώμα διαθέτει ήπιες στρογγυλεμένες ωμοπλάτες, δύο σαφώς ορισμένες στήθη και ένα ελαφρά στρογγυλεμένο κοιλιά. Τα χέρια κρέμονται σχεδόν παράλληλα με το σώμα, με τα χέρια να ακουμπούν τους μηρούς. Τα πόδια είναι κοντά, στιβαρά, και ελαφρώς απομακρυσμένα. Τα φαρδιά πόδια στηρίζονται κατευθείαν στην οβάλ βάση, της οποίας η επιφάνεια, όπως και το υπόλοιπο της φιγούρας, φέρει μια ζεστή, ανοιχτοκάφερη έως ωχρή απόχρωση. Ερυθροκαστανές και πιο σκούρες αποχρώσεις είναι ορατές σε ορισμένα σημεία. Η επιφάνεια παρουσιάζει λεπτές ρωγμές, μικρές τριβές και ακανόνιστες χρωματικές διαβαθμίσεις, που μπορεί να υποδηλώνουν μακρύτερη ιστορία, αλλά δεν επιτρέπουν μια οριστική χρονολόγηση.

Κοινωνικο-Γεωγραφικό Πλαίσιο

Οι Εουε ανάμεσα στους σημαντικότερους λαούς του νότιου Τογκό και νοτιοανατολικής Γκάνας. Οι ιστορικοί χώροι εγκατάστασής τους εκτείνονται πέρα από τα τρέχοντα εθνικά σύνορα, καλύπτοντας τόσο παράκτιες περιοχές όσο και ενδοχώριες τοπικέ συνδέσεις. Το χωριό Βογάν βρίσκεται στην περιφέρεια Vo, ανατολικά του Λόμε, σε μια περιοχή με στενές πολιτισμικές σχέσεις μεταξύ Εουε, Gen και άλλων γειτονικών κοινοτήτων. Οι θρησκευτικές και κοινωνικές παραδόσεις των Εουε χαρακτηρίζονται από μια πολύπλοκη σχέση ανάμεσα σε ανθρώπους, προγόνους και πνευματικές δυνάμεις. Στο πλαίσιο αυτής της κοσμοθεωρίας, οι εικονιστικές αναπαραστάσεις κατέχουν ποικίλες σημασίες, από προσωπικά προστατευτικά αντικείμενα και τελετουργικές απεικονίσεις μέχρι φιγούρες που σχετίζονται με τη γέννηση, την γονιμότητα και τις οικογενειακές σχέσεις. Ιδιαίτερα γνωστές είναι οι βΕναβι (venavi), ανθρωπομορφικές φιγούρες που μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στο πλαίσιο γεννήσεων διδύμων και του θανάτου ενός διδύμου. Υπάρχουν εντός ενός ευρύτερου πολιτισμικού πλαισίου όπου τα δίδυμα θεωρούνται όντα με ειδικές κοινωνικές και πνευματικές ικανότητες. Ωστόσο, όχι όλες οι γυναικείες ξύλινες φιγούρες από τον τομέα της Εουε κουλτούρας μπορούν να θεωρηθούν venavi. Η παρουσία αυτή exhibits χαρακτηριστικά που συμφωνούν με παρόμοιες αναπαραστάσεις, αλλά δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με τη αρχική χρήση της, που θα επέτρεπαν ορισμό της λειτουργίας.

Συμβολισμός και Δυνατή Λειτουργία σε Τελετές

Η εμφανής θηλυκότητα της φιγούρας αποτελεί βασικό συστατικό του εικονογραφικού της σχεδιασμού. Τα καθαρά γυναικεία στήθη, η στρογγυλεμένη κοιλιά και η ήρεμη, όρθια στάση μπορούν να παραπέμπουν σε έννοιες γονιμότητας, μητρότητας και θηλυκής ζωτικότητας. Σε διάφορες δυτικο-αφρικανικές εικονογραφικές παραδόσεις, οι γυναικείες φιγούρες σχετίζονται με τέτοιου είδους έννοιες, η συγκεκριμένη λειτουργία εξαρτάται πάντοτε από το αντίστοιχο πολιτισμικό και τελετουργικό πλαίσιο. Επιπλέον, το προσεκτικά φτιαγμένο χτένισμα θα μπορούσε να εκφράζει έννοιες ομορφιάς, κοινωνικής ταυτότητας ή ένα ιδιαίτερο πρότυπο γυναικείας εμφάνισης. Τα χτενίσματα φέρουν σημαντική κοινωνική και αισθητική σημασία σε πολλές κοινωνίες της Δυτικής Αφρικής. Μπορούν να μεταφέρουν ενδείξεις για ηλικία, статус, συλλογική ταυτότητα ή συγκεκριμένες συνθήκες ζωής. Ωστόσο, δεν υπάρχει συγκεκριμένη ονομασία χτενίσματος ή σαφώς εντοπίσιμη κοινωνική σημασία που να αποδίδεται στο συγκεκριμένο κομμάτι. Αν πρόκειται για venavi, η φιγούρα θα πρέπει να θεωρείται μέσα σε ένα πλαίσιο ειδικού καθεστώτος διδύμων στην κοινωνία των Εουε. Τέτοιες φιγούρες θα μπορούσαν, σύμφωνα με την παράδοση των Εουε, να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία ποικίλων χτενισμάτων.

Αυτές οι φιγούρες δημιουργήθηκαν μετά τον θάνατο ενός διδύμου και διατηρούνταν εντός της οικογένειας. Η φροντίδα τους θα μπορούσε να περιλαμβάνει φροντίδα, ένδυση, πλύσιμο ή άλλες μορφές συμβολικής αφοσίωσης. Αυτές οι πρακτικές ποικίλλουν περιοχικά και δεν μπορούν να γενικευθούν σε κάθε αντικείμενο. Η comparatively ελαφριά επιφάνεια της παρούσας φιγούρας μπορεί να οφείλεται σε αρχικό στρώμα βαφής ή σε μεταγενέστερες επεμβάσεις. Δεν μπορεί να τεκμηριωθεί σύνδεση με συγκεκριμένες τελετουργικές ουσίες ή πρακτικές φροντίδας με βάση τη φωτογραφία.

Ιστορική Ανάλυση της Τέχνης

Η γλυπτική ενσωματώνει ένα εικονιστικό στυλ που συνδυάζει φυσιοκρατική παρατήρηση με συνειδητή φορμαλιστική απλούστευση. Το μεγάλο κεφάλι, ο μακρύς λαιμός και το συμπαγές σώμα συνθέτουν μια σαφή δομημένη σύνθεση. Οι αναλογίες του σώματος δεν ακολουθούν αυστηρή ανατομική κλίμακα, αλλά μάλλον μια καλλιτεχνική τάξη όπου το κεφάλι και το χτένισμα λαμβάνουν ιδιαίτερη προσοχή. Οι ανερχόμενες ενότητες μαλλιών ενισχύουν τη διανομή κάθετης κατεύθυνσης της φιγούρας και ταυτόχρονα σχηματίζουν ένα εντυπωσιακό επίλογο στο συνολικό σχήμα. Τα αμυγδα-SP-σχήματος μάτια, η στενή μύτη και το μικρό στόμα αποδίδονται με μετριασμένα γλυπτικά μέσα. Αυτή η φυσιογνωμική μείωση προσδίδει στο πρόσωπο ήρεμη, συγκεντρωμένη εκφραστικότητα. Αντίθετα, το σώμα χαρακτηρίζεται από ήπιες καμπύλες και ρέουσες μεταβάσεις. Τα στήθη, η κοιλιά και τα δυνατά μηρά αντιμετωπίζονται ως σφαίρες σφιχτών όγκων, δ giving η φιγούρα φυσική παρουσία. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτη είναι η σχέση μεταξύ του προσεχτικά κατασκευασμένου χτενίσματος και του σχετικά απλού σχεδιασμού των χεριών και ποδιών. Αυτή η διαφορετική επικεντρωση στην ανατομικά χαρακτηριστικά υποδηλώνει συνειδητή γλυπτική τονιστικότητα. Μέσα στην παράδοση της ξυλογλυπτικής των Εουε και γειτονικών κοινοτήτων, είναι γνωστές διάφορες μορφές γυναικείων φιγούρων, των οποίων τα στυλιστικά χαρακτηριστικά μπορεί να επικαλύπτονται γεωγραφικά. Η παρούσα γλυπτική μπορεί να ενταχθεί σε αυτό το ευρύτερο πλαίσιο, παρότι δεν μπορεί να αναγνωριστεί συγκεκριμένο εργαστήριο ή γλύπτης. Το ελαφρύ, σε ορισμένα σημεία, κιτρινωπό επίχρισμα της επιφάνειας τη διακρίνει οπτικά από πλήθος σκουρόχρωμων, πατινάτων ιερών φιγούρων και της δίνει ένα ιδιαίτερα ζεστό, σχεδόν βυζαντινό χαρακτήρα.

Αξιολόγηση Ιστορίας της Τέχνης

Η εξαιρετική καλλιτεχνική ποιότητα αυτής της φιγούρας, αποδοθείσα συνήθως στον λαό Εουε, έγκειται στον ισορροπημένο συνδυασμό της μορφικής διαύγειας, της ήπιας μοντελοποίησης του σώματος και του εκφραστικού χτενίσματος. Η ήρεμη έκφραση του προσώπου, η όρθια στάση και οι αρμονικές αναλογίες σώματος δίνουν στο γλυπτό μια σιωπηρή αλλά και ελκυστικά παρούσα ύπαρξη. Οι προσεκτικά σμιλευμένες υφές τρίχας δημιουργούν μια γοητευτική αντίθεση με τις κατά κύριο λόγο ομαλές επιφάνειες του προσώπου και του σώματος. Ως παράδειγμα εικονογραφικής ξυλογλυπτικής από νοτιοανατολικό Τογκό, το αντικείμενο αποτυπώνει τη σημασία των γυναικείων αναπαραστάσεων μέσα από περιφερειακές αισθητικές και πιθανώς θρησκευτικές παραδόσεις. Η ιστορική καλλιτεχνική σημασία έγκειται ιδιαίτερα στον συνδυασμό ενός ιδεαλιστικού ανθρώπινου σχήματος με μια συνειδητά απλοποιημένη, γλυπτικά ολοκληρωμένη γλώσσα. Εάν η φιγούρα αρχικά χρησιμοποιούνταν ως αναπαράσταση διδύμων, ως σύμβολο γονιμότητας ή σε άλλο κοινωνικό ή τελετουργικό πλαίσιο παραμένει ασαφές χωρίς περαιτέρω τεκμηρίωση.

Βιβλιογραφία

Doran H. Ross (επιμ.): Wrapped in Pride: Ghanaian Kente and African American Identity. UCLA Fowler Museum of Cultural History, Los Angeles, 1998. Γενική συγκριτική βιβλιογραφία για δυτικο- Αφρικανικές έννοιες ταυτότητας, ενδυμασίας και κοινωνικής αναπαράστασης.

Suzanne Preston Blier: African Vodun: Art, Psychology, and Power. University of Chicago Press, Chicago and London, 1995. Συγκριτική μελέτη θρησκευτικής απεικόνισης και υλικών ιερών αντικειμένων στη νότια Δυτική Αφρική.

Οι δημοσιευμένες εργασίες που αναφέρονται χρησιμεύουν ως γενικό πολιτισμικο-ιστορικό πλαίσιο. Δεν συνιστούν άμεση τεκμηρίωση της φιγούρας που παρουσιάζεται εδώ ούτε οριστική ταυτοποίηση ως venavi.

Πνευματικά Δικαιώματα και Επιστημονική Τεκμηρίωση

Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνολογία, αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης. Αρχικά κείμενα και φωτογραφίες μπορεί να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Όλα τα δικαιώματα που κατέχονται από τους αντίστοιχους κατόχους πνευματικών δικαιωμάτων διατηρούνται.

Αριθ. Αναγνώρισης MAZ31136

Εισηγητής: Ouro

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Ewe Doll – Θηλυκή φιγούρα με χαρακτηριστικό χτένισμα και πολυχρωμική επικάλυψη

Origin: Vogan, Vo Prefecture, Maritime Region, Togo

Κοινωνιοπολιτισμική Απόδοση: Εουε, αποδοσμένη

Υλικό: ξύλο, λαξευμένο, με επιφάνειας σε ανοιχτό καφέ, ωχρό και κοκκινωπό χρώμα

Περιγραφή

Αυτή η θηλυκή ξύλινη φιγούρα από το χωριό Βογάν στη νοτιοανατολική τογκό χαρακτηρίζεται από αρμονικές αναλογίες σώματος, επιμελώς κατασκευασμένο φυσιογνωμικό και ένα αξιοσημείωτο, αρχιτεκτονικά δομημένο χτένισμα. Στήριξη σε έναν επίπεδη, οβάλ βάση, η φιγούρα διαθέτει σχετικά μεγάλο κεφάλι που ακουμπά σε έναν μακρύ, κυλινδρικό λαιμό. Το πρόσωπο είναι απαλώς στρογγυλεμένο με ψηλό μέτωπο, αμυγδαΐ-σχήματα μάτια, μια στενή, μακρυά μύτη και ένα μικρό, λίγο ανοιχτό στόμα. Τα χαρακτηριστικά είναι διακριτικά μορφοποιημένα, μεταφέροντας μια ήρεμη, σχεδόν φιλοσοφική έκφραση. Ιδιαίτερα εντυπωσιακό είναι το υψωμένο χτένισμα, που αποτελείται από δύο μυτερά, συμμετρικά τοποθετημένα τμήματα μαλλιών. Λεπτές, παράλληλες αποτυπωμένες γραμμές δομούν την επιφάνεια, αποκαλύπτοντας ένα προσεκτικά διαμορφωμένο χτένισμα. Ένα εσοχή ανάμεσα στα δύο επάνω τμήματα δίνει στα μαλλιά μια διακριτή, κορώνα-όμοια σιλουέτα. Τα αυτιά γλύφθηκαν ως δυνατές, δισκοειδείς προ protrusions στα πλάγια. Το σώμα διαθέτει ήπιες στρογγυλεμένες ωμοπλάτες, δύο σαφώς ορισμένες στήθη και ένα ελαφρά στρογγυλεμένο κοιλιά. Τα χέρια κρέμονται σχεδόν παράλληλα με το σώμα, με τα χέρια να ακουμπούν τους μηρούς. Τα πόδια είναι κοντά, στιβαρά, και ελαφρώς απομακρυσμένα. Τα φαρδιά πόδια στηρίζονται κατευθείαν στην οβάλ βάση, της οποίας η επιφάνεια, όπως και το υπόλοιπο της φιγούρας, φέρει μια ζεστή, ανοιχτοκάφερη έως ωχρή απόχρωση. Ερυθροκαστανές και πιο σκούρες αποχρώσεις είναι ορατές σε ορισμένα σημεία. Η επιφάνεια παρουσιάζει λεπτές ρωγμές, μικρές τριβές και ακανόνιστες χρωματικές διαβαθμίσεις, που μπορεί να υποδηλώνουν μακρύτερη ιστορία, αλλά δεν επιτρέπουν μια οριστική χρονολόγηση.

Κοινωνικο-Γεωγραφικό Πλαίσιο

Οι Εουε ανάμεσα στους σημαντικότερους λαούς του νότιου Τογκό και νοτιοανατολικής Γκάνας. Οι ιστορικοί χώροι εγκατάστασής τους εκτείνονται πέρα από τα τρέχοντα εθνικά σύνορα, καλύπτοντας τόσο παράκτιες περιοχές όσο και ενδοχώριες τοπικέ συνδέσεις. Το χωριό Βογάν βρίσκεται στην περιφέρεια Vo, ανατολικά του Λόμε, σε μια περιοχή με στενές πολιτισμικές σχέσεις μεταξύ Εουε, Gen και άλλων γειτονικών κοινοτήτων. Οι θρησκευτικές και κοινωνικές παραδόσεις των Εουε χαρακτηρίζονται από μια πολύπλοκη σχέση ανάμεσα σε ανθρώπους, προγόνους και πνευματικές δυνάμεις. Στο πλαίσιο αυτής της κοσμοθεωρίας, οι εικονιστικές αναπαραστάσεις κατέχουν ποικίλες σημασίες, από προσωπικά προστατευτικά αντικείμενα και τελετουργικές απεικονίσεις μέχρι φιγούρες που σχετίζονται με τη γέννηση, την γονιμότητα και τις οικογενειακές σχέσεις. Ιδιαίτερα γνωστές είναι οι βΕναβι (venavi), ανθρωπομορφικές φιγούρες που μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στο πλαίσιο γεννήσεων διδύμων και του θανάτου ενός διδύμου. Υπάρχουν εντός ενός ευρύτερου πολιτισμικού πλαισίου όπου τα δίδυμα θεωρούνται όντα με ειδικές κοινωνικές και πνευματικές ικανότητες. Ωστόσο, όχι όλες οι γυναικείες ξύλινες φιγούρες από τον τομέα της Εουε κουλτούρας μπορούν να θεωρηθούν venavi. Η παρουσία αυτή exhibits χαρακτηριστικά που συμφωνούν με παρόμοιες αναπαραστάσεις, αλλά δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με τη αρχική χρήση της, που θα επέτρεπαν ορισμό της λειτουργίας.

Συμβολισμός και Δυνατή Λειτουργία σε Τελετές

Η εμφανής θηλυκότητα της φιγούρας αποτελεί βασικό συστατικό του εικονογραφικού της σχεδιασμού. Τα καθαρά γυναικεία στήθη, η στρογγυλεμένη κοιλιά και η ήρεμη, όρθια στάση μπορούν να παραπέμπουν σε έννοιες γονιμότητας, μητρότητας και θηλυκής ζωτικότητας. Σε διάφορες δυτικο-αφρικανικές εικονογραφικές παραδόσεις, οι γυναικείες φιγούρες σχετίζονται με τέτοιου είδους έννοιες, η συγκεκριμένη λειτουργία εξαρτάται πάντοτε από το αντίστοιχο πολιτισμικό και τελετουργικό πλαίσιο. Επιπλέον, το προσεκτικά φτιαγμένο χτένισμα θα μπορούσε να εκφράζει έννοιες ομορφιάς, κοινωνικής ταυτότητας ή ένα ιδιαίτερο πρότυπο γυναικείας εμφάνισης. Τα χτενίσματα φέρουν σημαντική κοινωνική και αισθητική σημασία σε πολλές κοινωνίες της Δυτικής Αφρικής. Μπορούν να μεταφέρουν ενδείξεις για ηλικία, статус, συλλογική ταυτότητα ή συγκεκριμένες συνθήκες ζωής. Ωστόσο, δεν υπάρχει συγκεκριμένη ονομασία χτενίσματος ή σαφώς εντοπίσιμη κοινωνική σημασία που να αποδίδεται στο συγκεκριμένο κομμάτι. Αν πρόκειται για venavi, η φιγούρα θα πρέπει να θεωρείται μέσα σε ένα πλαίσιο ειδικού καθεστώτος διδύμων στην κοινωνία των Εουε. Τέτοιες φιγούρες θα μπορούσαν, σύμφωνα με την παράδοση των Εουε, να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία ποικίλων χτενισμάτων.

Αυτές οι φιγούρες δημιουργήθηκαν μετά τον θάνατο ενός διδύμου και διατηρούνταν εντός της οικογένειας. Η φροντίδα τους θα μπορούσε να περιλαμβάνει φροντίδα, ένδυση, πλύσιμο ή άλλες μορφές συμβολικής αφοσίωσης. Αυτές οι πρακτικές ποικίλλουν περιοχικά και δεν μπορούν να γενικευθούν σε κάθε αντικείμενο. Η comparatively ελαφριά επιφάνεια της παρούσας φιγούρας μπορεί να οφείλεται σε αρχικό στρώμα βαφής ή σε μεταγενέστερες επεμβάσεις. Δεν μπορεί να τεκμηριωθεί σύνδεση με συγκεκριμένες τελετουργικές ουσίες ή πρακτικές φροντίδας με βάση τη φωτογραφία.

Ιστορική Ανάλυση της Τέχνης

Η γλυπτική ενσωματώνει ένα εικονιστικό στυλ που συνδυάζει φυσιοκρατική παρατήρηση με συνειδητή φορμαλιστική απλούστευση. Το μεγάλο κεφάλι, ο μακρύς λαιμός και το συμπαγές σώμα συνθέτουν μια σαφή δομημένη σύνθεση. Οι αναλογίες του σώματος δεν ακολουθούν αυστηρή ανατομική κλίμακα, αλλά μάλλον μια καλλιτεχνική τάξη όπου το κεφάλι και το χτένισμα λαμβάνουν ιδιαίτερη προσοχή. Οι ανερχόμενες ενότητες μαλλιών ενισχύουν τη διανομή κάθετης κατεύθυνσης της φιγούρας και ταυτόχρονα σχηματίζουν ένα εντυπωσιακό επίλογο στο συνολικό σχήμα. Τα αμυγδα-SP-σχήματος μάτια, η στενή μύτη και το μικρό στόμα αποδίδονται με μετριασμένα γλυπτικά μέσα. Αυτή η φυσιογνωμική μείωση προσδίδει στο πρόσωπο ήρεμη, συγκεντρωμένη εκφραστικότητα. Αντίθετα, το σώμα χαρακτηρίζεται από ήπιες καμπύλες και ρέουσες μεταβάσεις. Τα στήθη, η κοιλιά και τα δυνατά μηρά αντιμετωπίζονται ως σφαίρες σφιχτών όγκων, δ giving η φιγούρα φυσική παρουσία. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτη είναι η σχέση μεταξύ του προσεχτικά κατασκευασμένου χτενίσματος και του σχετικά απλού σχεδιασμού των χεριών και ποδιών. Αυτή η διαφορετική επικεντρωση στην ανατομικά χαρακτηριστικά υποδηλώνει συνειδητή γλυπτική τονιστικότητα. Μέσα στην παράδοση της ξυλογλυπτικής των Εουε και γειτονικών κοινοτήτων, είναι γνωστές διάφορες μορφές γυναικείων φιγούρων, των οποίων τα στυλιστικά χαρακτηριστικά μπορεί να επικαλύπτονται γεωγραφικά. Η παρούσα γλυπτική μπορεί να ενταχθεί σε αυτό το ευρύτερο πλαίσιο, παρότι δεν μπορεί να αναγνωριστεί συγκεκριμένο εργαστήριο ή γλύπτης. Το ελαφρύ, σε ορισμένα σημεία, κιτρινωπό επίχρισμα της επιφάνειας τη διακρίνει οπτικά από πλήθος σκουρόχρωμων, πατινάτων ιερών φιγούρων και της δίνει ένα ιδιαίτερα ζεστό, σχεδόν βυζαντινό χαρακτήρα.

Αξιολόγηση Ιστορίας της Τέχνης

Η εξαιρετική καλλιτεχνική ποιότητα αυτής της φιγούρας, αποδοθείσα συνήθως στον λαό Εουε, έγκειται στον ισορροπημένο συνδυασμό της μορφικής διαύγειας, της ήπιας μοντελοποίησης του σώματος και του εκφραστικού χτενίσματος. Η ήρεμη έκφραση του προσώπου, η όρθια στάση και οι αρμονικές αναλογίες σώματος δίνουν στο γλυπτό μια σιωπηρή αλλά και ελκυστικά παρούσα ύπαρξη. Οι προσεκτικά σμιλευμένες υφές τρίχας δημιουργούν μια γοητευτική αντίθεση με τις κατά κύριο λόγο ομαλές επιφάνειες του προσώπου και του σώματος. Ως παράδειγμα εικονογραφικής ξυλογλυπτικής από νοτιοανατολικό Τογκό, το αντικείμενο αποτυπώνει τη σημασία των γυναικείων αναπαραστάσεων μέσα από περιφερειακές αισθητικές και πιθανώς θρησκευτικές παραδόσεις. Η ιστορική καλλιτεχνική σημασία έγκειται ιδιαίτερα στον συνδυασμό ενός ιδεαλιστικού ανθρώπινου σχήματος με μια συνειδητά απλοποιημένη, γλυπτικά ολοκληρωμένη γλώσσα. Εάν η φιγούρα αρχικά χρησιμοποιούνταν ως αναπαράσταση διδύμων, ως σύμβολο γονιμότητας ή σε άλλο κοινωνικό ή τελετουργικό πλαίσιο παραμένει ασαφές χωρίς περαιτέρω τεκμηρίωση.

Βιβλιογραφία

Doran H. Ross (επιμ.): Wrapped in Pride: Ghanaian Kente and African American Identity. UCLA Fowler Museum of Cultural History, Los Angeles, 1998. Γενική συγκριτική βιβλιογραφία για δυτικο- Αφρικανικές έννοιες ταυτότητας, ενδυμασίας και κοινωνικής αναπαράστασης.

Suzanne Preston Blier: African Vodun: Art, Psychology, and Power. University of Chicago Press, Chicago and London, 1995. Συγκριτική μελέτη θρησκευτικής απεικόνισης και υλικών ιερών αντικειμένων στη νότια Δυτική Αφρική.

Οι δημοσιευμένες εργασίες που αναφέρονται χρησιμεύουν ως γενικό πολιτισμικο-ιστορικό πλαίσιο. Δεν συνιστούν άμεση τεκμηρίωση της φιγούρας που παρουσιάζεται εδώ ούτε οριστική ταυτοποίηση ως venavi.

Πνευματικά Δικαιώματα και Επιστημονική Τεκμηρίωση

Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνολογία, αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης. Αρχικά κείμενα και φωτογραφίες μπορεί να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Όλα τα δικαιώματα που κατέχονται από τους αντίστοιχους κατόχους πνευματικών δικαιωμάτων διατηρούνται.

Αριθ. Αναγνώρισης MAZ31136

Εισηγητής: Ouro

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Λεπτομέρειες

Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Ewe
Χώρα προέλευσης
Τόγκο
Υλικό
Ξύλο
Sold with stand
Όχι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A wooden sculpture
Height
28 cm
Βάρος
290 g
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
6937
Πουλημένα αντικείμενα
99.42%
protop

Rechtliche Informationen des Verkäufers

Unternehmen:
Jaenicke Njoya GmbH
Repräsentant:
Wolfgang Jaenicke
Adresse:
Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY
Telefonnummer:
+493033951033
Email:
w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
USt-IdNr.:
DE241193499

AGB

AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.

Widerrufsbelehrung

  • Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
  • Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
  • Vollständige Widerrufsbelehrung

Παρόμοια αντικείμενα

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Προτείνεται για εσάς στην

Αφρικανική και φυλετική τέχνη

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​