Μια γλυπτική από κεραμικό πηλό. - Cham - Νιγηρία (χωρίς τιμή ασφαλείας)

03
ημέρες
18
ώρες
03
λεπτά
29
δευτερόλεπτα
Εναρκτήρια προσφορά
€ 1
χωρίς τιμή ασφαλείας
Dimitri André
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André

Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.

Εκτιμήστε  € 280 - € 330
Δεν υποβλήθηκαν προσφορές

Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 143878 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

Μια γλυπτική από κεραμική πηλό Terracotta από τη Νιγηρία, απόδοση στους Cham (Chamba) της περιοχής Adamawa, αναπαραγωγή.

Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης

Περιγραφή από τον πωλητή

Γλυπτό από τερακότα Τσάμ – Ανθρωπομορφικό τελετουργικό αγγείο με γλυπτό αναπαραστατικό διάκοσμο

Ο origin: Περιοχή Άνταμαουα (Adamawa), Νιγηρία

Αποδοχή πολιτισμική: Cham (Chamba), αποδοκιμάστηκε

Υλικό: Ψημένος πηλός, διαμορφωμένος, με εφαρμοσμένες διακοσμήσεις, χαρακτική διακόσμηση και επιφάνεια από ώχρα προς καφέ-κόκκινο

Ημερολόγηση: Αβέβαιη

Περιγραφή

Αυτό το ανθρωπομορφικό αγγείο από τερακότα στην περιοχή Άνταμαουα της ανατολικής Νιγηρίας χαρακτηρίζεται από ένα εξαιρετικά πολύπλοκο γλυπτικό σχέδιο, στο οποίο η ανθρώπινη μορφή, το σώμα του αγγείου και τα διακοσμητικά στοιχεία συγχωνεύονται σε μια συνεκτική γλυπτική ενότητα. Το ύψινο αντικείμενο έχει έναν όγκομα ή σχεδόν ωοειδή κατώτερο κορμό, που διογκώνεται προς τα πάνω σε έναν πλούσια μορφοποιημένο ανθρώπινο προτομή. Κάτω από το συμπαγές άνω σώμα, με γλυπτές λεπτομέρειες, υψώνεται ένας μακρύς λαιμός, κορώνα με ένα μεγάλο, εκφραστικό κεφάλι. Ιδιαίτερα εντυπωσιακός είναι ο ανοιχτός, σχεδόν κυκλικός στόμα, βαθιά χαραγμένος στο πρόσωπο και πιθανώς να αποτελεί και λειτουργικό άνοιγμα για το αγγείο. Η μύτη τονίζεται έντονα, ενώ τα μάτια υποδηλώνονται από μικρές εγχαράξεις ή ανάστροφες οπές. Το πρόσωπο περιβάλλεται πλευρικά από γλυπτά στοιχεία που μπορούν να ερμηνευθούν ως σκουλαρίκια, τμήματα μαλλιών ή διακοσμητικά φυλλάδια. Το ψηλό, τόξο-στέφανο ή χτένισμα κοσμείται με τακτικά ευρισκόμενες ραβδώσεις αντίδειγματος και εγχαράξεις. Μια οριζόντια, ραβδωτή ζώνη σηματοδοτεί τη μετάβαση από το μέτωπο στο στέφανο. Ένας γωνιώδης βραχίονας υψώνεται προς το πλάι του κεφαλιού, το χέρι του με ανοιχτά δάχτυλα είναι ορατό. Η χειρονομία μεταφέρει την εντύπωση προσφώνησης, χαιρετισμού ή τελετουργικής πράξης, αν και η αρχική της σημασία παραμένει ασαφής. Ο θώρακας είναι διακοσμημένος με πολυάριθμα γλυπτά, τόξα και ζώνες, οι επιφάνειές του δομημένες με τακτικά βαθουλώματα. Κάποιες μορφές θυμίζουν κοσμήματα, υφασμάτιες εφαρμογές ή στυλισμένα σώματα διακόσμησης. Το σώμα του αγγείου έχει σχετικά ομαλή, ελαφρώς κωνική επιφάνεια, περιγεγραμμένη από περιφερειακές, τρισδιάστατες ζώνες. Αρκετές επιμηκείς, ραβδωτές εφαρμογές αναπτύσσονται στην κατώτερη ενότητα, εκτείνονται μέχρι τη φαρδύτερη βάση. Η καφέ-κοκκινωπή τερακότα δείχνει πολλές φθορές, μικρές αποκοπές, ρωγμές και ακανόνιστες αποχρώσεις. Οι απώλειες υλικού είναι ιδιαιτέρως εμφανείς στα προβάλλόμενα διακοσμητικά στοιχεία. Το διατηρημένο επιφανειακό στρώμα μαρτυρεί μακρά ιστορία, αλλά δεν επιτρέπει τεκμηριωμένη δήλωση για την πραγματική ηλικία ή τις αρχικές συνθήκες φύλαξής του.

Πολιτισμικό και Γεωγραφικό Πλαίσιο

Οι Cham, μερικές φορές αναφερόμενοι στη γεωγραφική literatura στο ευρύτερο πλαίσιο των ομάδων Cham, είναι ανάμεσα στις εθνοτικές ομάδες της βορειοανατολικής Νιγηρίας. Οι ιστορικές περιοχές εγκατάστασής τους εντοπίζονται κυρίως στο σύστημα του ποταμού Gongola και στις γειτονικές περιοχές της σημερινής Πολιτείας Adamawa και νότιου Gombe. Η περιοχή αποτελεί ζώνη πολιτισμικής μετάβασης ανάμεσα στα υψηλά υψίπεδα της Νιγηρίας, τις σαβάνες του Κονόε-Μπανού και τα δυτικά πόδια των Οροσειρών του Καμπερών. Η ιστορία της χαρακτηρίζεται από έντονη επαφή ανάμεσα σε διάφορες πληθυσμιακές ομάδες, συμπεριλαμβανομένων Cham, Longuda, Waja, Tula και άλλων κοινοτήτων. Μέσα σε αυτό το πολιτιστικό τοπίο αναπτύχθηκαν ποικίλες κεραμικές παραδόσεις, που καλύπτουν τόσο λειτουργικά σκεύη όσο και ανθρωπομορφικά και ζωομορφικά αγγεία από τερακότα. Ιδιαίτερα γνωστά είναι τα αγγεία με ανθρωπομορφική μορφή, που μπορεί να συνδέονται με πιθανή τελετουργική χρήση. Ωστόσο, ο ακριβής πολιτισμικός προσδιορισμός μεμονωμένων αντικειμένων συνήθως είναι δύσκολος, καθώς οι τεχνικές κατασκευής, ο διάκοσμος και οι θρησκευτικές πεποιθήσεις επικαλύπτονται μεταξύ γειτονικών κοινοτήτων. Για το παρόν αγγείο, ο προσδιορισμός ως Cham είναι λογικός με βάση την τεκμηριωμένη προέλευση και τον χαρακτηριστικό συνδυασμό ανθρωπομορφικού μοντέλου και μορφής αγγείου από κεραμικά. Ωστόσο, μια οριστική ταυτοποίηση θα απαιτούσε πρόσθετες εθνογραφικές πληροφορίες, συγκριτικά αντικείμενα ή τεκμηριωμένη προέλευση.

Εικονογραφία και Συμβολισμός

Ο εικονογραφικός σχεδιασμός του αγγείου ορίζεται από τον συνδυασμό ανθρώπινης φιγούρας με ένα ογκώδες κεραμικό σώμα. Το μεγάλο, ανοιχτό στόμα είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό, προσδίδοντας στο πρόσωπο εξαιρετική έκφραση. Σε διάφορες αφρικανικές εικονογραφικές παραδόσεις, η απεικόνιση μπορεί να ερμηνευθεί ως ομιλία, τραγούδι, ικεσία ή μετάδοση πνευματικών μηνυμάτων. Ωστόσο, στην περίπτωση ενός κεραμικού αγγείου, πρέπει να ληφθεί υπόψη η πιθανότητα το άνοιγμα να εξυπηρετεί πρακτική λειτουργία, όπως γέμισμα ή χύσιμο υγρών. Η εντυπωσιακή θέση του χεριού με τα ανοιχτά δάχτυλα θα μπορούσε να υποδηλώνει τελετουργική χειρονομία. Μια απεικόνιση επικοινωνίας ή κοινωνικής αλληλεπίδρασης είναι επίσης πιθανή. Χωρίς εθνογραφικά αποδεικτικά στοιχεία, η συγκεκριμένη ερμηνεία παραμένει εικασία. Ο επίμηκης κεφαλικός σχεδιασμός και η πληθωρική γλυπτική διακόσμηση προτείνουν μια εξέχουσα φιγούρα που διακρίνεται από χαρακτηριστικά ιδιότητας. Οι ραβδωτές επικάλυψης θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν κοσμήματα, ενδυμασία, ουλές ή άλλες μορφές διακόσμησης του σώματος. Σε πολλές δυτικοαφρικανικές κοινωνίες, τέτοια χαρακτηριστικά εξυπηρετούν την απεικόνιση ομορφιάς, κοινωνικής θέσης ή τελετουργικής ταυτότητας. Ωστόσο, είναι αδύνατον να προσδιοριστεί εάν η γλυπτική σκάλισμα απεικονίζει συγκεκριμένο ιστορικό πρόσωπο, πνευματική αρχή ή ιδεοποιημένο ανθρώπινο σχήμα.

Η γλυπτική στο συγκεκριμένο αντικείμενο δεν αντιπροσωπεύει κάποιο συγκεκριμένο ιστορικό πρόσωπο, πνευματική αρχή ή ιδεοποιημένο ανθρώπινο σχήμα.

Δυνατή Τελετουργική Λειτουργία

Ανθρωπομορφικά αγγεία από τερακότα στην βορειοανατολική Νιγηρία μπορούν να θεωρηθούν ως μέρος θρησκευτικών, κοινωνικών και τελετουργικών πρακτικών. Σε διάφορες κοινότητες της περιοχής, τα κεραμικά αντικείμενα φέρουν σημασία πέρα από τη χρήση τους ως δοχεία της καθημερινότητας. Μπορεί να αποτελούν μέρος τελετουργιών ίασης, προστατευτικών τελετών, λατρείας προγόνων ή άλλων μορφών επικοινωνίας με πνευματικές δυνάμεις. Ο συνδυασμός ανθρώπινης φιγούρας και σώματος του αγγείου ανοίγει την πιθανότητα κατανόησης του αντικειμένου ταυτόχρονα ως δοχείο και ως εικονογραφική αναπαράσταση μιας συγκεκριμένης δύναμης ή προσωπικότητας. Το ευρύ ανοιχτό στόμα θα μπορούσε να έχει διπλή σημασία σε ένα τέτοιο πλαίσιο: ως λειτουργικό άνοιγμα και ως συμβολικός οργανισμός επικοινωνίας. Αν αυτό το κομμάτι προοριζόταν πραγματικά για τη διατήρηση υγρών, θυσιών ή άλλων ουσιών είναι αδύνατον να διαπιστωθεί από τη φωτογραφία. Ομοίως, παραμένει ασαφές εάν ήταν ένα αυτοτελές λατρευτικό αγγείο, μέρος ενός ευρύτερου τελετουργικού οργάνου ή ένα αντικείμενο με διαφορετική λειτουργία. Ο χαρακτηρισμός ως τελετουργικό αγγείο πρέπει να νοηθεί ως πολιτιστικά και ιστορικά τεκμαινόμενη, αλλά όχι απολύτως καθορισμένη ερμηνεία.

Αισθητική Ανάλυση Τέχνης

Από αισθητικής άποψης, το τερακότα αντιπροσωπεύει ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα συγχώνευσης αρχιτεκτονικής κεραμικού αγγείου και γλυπτικής διαφόρου χαρακτήρα. Η σύνθεση αναπτύσσεται από ένα κλειστό, ογκώδες κάτω τμήμα, του οποίου η ήσυχη, ελαφρώς κωνική μορφή δημιουργεί έντονη αντίθεση με το πλούσια αρθρωμένο ανώτερο τμήμα. Οι γλυπτικές εφαρμογές δημιουργούν έναν σύνθετο ρυθμό οριζόντιων ζωνών, κάθετων ριγών και ρευστών διακοσμητικών στοιχείων. Ιδιαίτερα χαρακτηριστική είναι η συνειδητή έμφαση στο κεφάλι, το οποίο, μέσω του ύψους του, του διακοσμητικού σχεδιασμού και της μεγάλης ανοιχτής στοματικής κοιλότητας, γίνεται το σημείο εστίασης ολόκληρης της σύνθεσης. Το υψωμένο χέρι διαπερνά τη συντριπτική πλειοψηφία της σιλουέτας, δίνοντας στο φιγούρα έντονο κινητικό δυναμισμό. Ο μοντελισμός των μερών του σώματος δεν ακολουθεί μια αυστηρά φυσιολογική ανατομία, αλλά μάλλον μια καλλιτεχνική τάξη στην οποία ορισμένα χαρακτηριστικά υπερτονίζονται συνειδητά. Αυτή η γλώσσα μορφής εμφανίζεται σε διάφορες κεραμικές παραδόσεις της βορειοανατολικής Νιγηρίας, όπου ανθρωπομορφικές απεικονίσεις συχνά χαρακτηρίζονται από εκφραστικά πρόσωπα, γλυπτικά διακοσμητικά στοιχεία και πολύπλοκες επιφανειακές υφές. Ιδιαίτερα αξιόλογη είναι η σχέση ανάμεσα στις λεία τμήματα του σώματος του αγγείου και στις πυκνά διακοσμημένες ζώνες του ανώτερου μέρους. Αυτή δημιουργεί οπτική ένταση ανάμεσα στη σιωπή και τη κίνηση, τη μάζα και τη γλυπτική διαφοροποίηση. Η κεραμική τεχνική επιτρέπει άμεσο, πρόσθετο σχεδιασμό, στον οποίο μεμονωμένα στοιχεία εφαρμόζονται στη βάση και στη συνέχεια διαρθρώνονται με χαράξεις ή οπές. Αυτή η μέθοδος είναι ευδιάκριτη στις ανάγλυφες ζώνες και στα διακοσμητικά overlays. Μια ακριβής απόδοση σε συγκεκριμένο εργαστήριο ή μοναδικό αγγειοπλάστη δεν είναι δυνατή λόγω έλλειψης συγκριτικής τεκμηρίωσης.

Αξιολόγηση Αισθητικής Ιστορίας

Η εξαιρετική καλλιτεχνική ποιότητα αυτού του αγγείου από τερακότα, αποδοθηκεῖ Cham, έγκειται στον εξαιρετικό συνδυασμό μιας λειτουργικά βασικής μορφής, εκφραστικής ανθρωπομορφοποίησης και διακοσμητικής ποικιλίας. Το ογκώδες σώμα του αγγείου αποτελεί τη σταθερή βάση μιας σύνθετης ανθρωπομορφικής σύνθεσης, της οποίας η εκφραστική δύναμη είναι ιδιαίτερα εμφανής στην ανοιχτή κοιλότητα του στόματος, στο υψωμένο χέρι και στην πλούσια αρθρωτή κεφαλή, που αποκαλύπτουν την εκφραστική τους δύναμη. Τα πολυάριθμα γλυπτικά λεπτομέρειες δίνουν στην επιφάνεια μια ζωντανή, ρυθμικά δομημένη εμφάνιση και αποκαλύπτουν δημιουργικές δυνατότητες της κεραμικής γλυπτικής. Στο πλαίσιο των παραδόσεων τερακότας στη βορειοανατολική Νιγηρία, το αντικείμενο κατέχει αξιοσημείωτη γλυπτική παρουσία. Αποτελεί παράδειγμα καλλιτεχνικής αντίληψης που καθιστά τα όρια μεταξύ αγγείου, ανθρώπινης φιγούρας και πιθανής τελετουργικής συμβολής ρευστά. Ο ακριβής προσδιορισμός της χρονολόγησης, της αρχικής χρήσης και του συγκεκριμένου πολιτισμικού πλαισίου παραμένουν ανοιχτά για ερμηνεία χωρίς συμπληρωματικά αρχαιολογικά ή εθνογραφικά στοιχεία. Η ιδιαίτερη σημασία του έργου έγκειται ακριβώς σε αυτόν τον συνδυασμό αυτονομίας μορφής και πολιτιστικο-ιστορικής πολυπλοκότητας.

Βιβλιογραφία

Marla C. Berns: Art, History, and Gender: Women and Clay in West Africa. Indiana University Press, Bloomington, 1993.
Karl-Ferdinand Schaedler: Earth and Ore: 2500 Years of African Art in Terra-Cotta and Metal. Panterra Verlag, Munich, 1997.
Οι παρατιθέμενες εργασίες υπηρετούν ως γενικό αισθητικό ιστορικό και εθνογραφικό πλαίσιο για την ταξινόμηση των Δυτικοαφρικανικών κεραμικών και τερακότων παραδόσεων. Δεν συνιστούν άμεσα τεκμηρίωση του αγγείου σε ερώτηση ή οριστική απόδοση σε συγκεκριμένο εργαστήριο Cham.

Πνευματικά δικαιώματα και Επιστημονική Τεκμηρίωση

Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνογραφία, τη αρχαιολογία και την καλλιτεχνική ιστορία. Οι πρωτότυπες κείμενες και οι φωτογραφίες ενδέχεται να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Όλα τα δικαιώματα που κατέχουν οι αντίστοιχοι κάτοχοι πνευματικής ιδιοκτησίας διαφυλάσσονται.

Inv. No. MAZ31179

Ανώνυμος: Amadou Dogo

Πωλήθηκε χωρίς TL τεστ.
Οι εμπειρογνώμονες του Catawiki διεξάγουν εικονική επισκόπηση βάσει των πληροφοριών, φωτογραφιών, προέλευσης και τεκμηρίων που παρείχαν κατά τη διαδικασία υποβολής. Η αποδοχή ενός παραδοσιακού ή αρχαίου αφrhoαικού έργου για δημοπρασία δεν αποτελεί ανεξάρτητη πιστοποίηση ή επικύρωση από το Catawiki, ούτε σημαίνει ότι ο εμπειρογνώμονας του Catawiki έχει φυσικά ή επιστημονικά πιστοποιήσει, ανάλυση πατίνας ή χρονολόγηση του αντικειμένου. Σύμφωνα με τους Όρους και τις Οδηγίες Υποβολής Παράδοσης Αφρικανικής Τέχνης, ο πωλητής παραμένει υπεύθυνος για την ακρίβεια, τη νομιμότητα, την προέλευση και την αυθεντικότητα του αντικειμένου και των παρεχόμενων πληροφοριών.

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Γλυπτό από τερακότα Τσάμ – Ανθρωπομορφικό τελετουργικό αγγείο με γλυπτό αναπαραστατικό διάκοσμο

Ο origin: Περιοχή Άνταμαουα (Adamawa), Νιγηρία

Αποδοχή πολιτισμική: Cham (Chamba), αποδοκιμάστηκε

Υλικό: Ψημένος πηλός, διαμορφωμένος, με εφαρμοσμένες διακοσμήσεις, χαρακτική διακόσμηση και επιφάνεια από ώχρα προς καφέ-κόκκινο

Ημερολόγηση: Αβέβαιη

Περιγραφή

Αυτό το ανθρωπομορφικό αγγείο από τερακότα στην περιοχή Άνταμαουα της ανατολικής Νιγηρίας χαρακτηρίζεται από ένα εξαιρετικά πολύπλοκο γλυπτικό σχέδιο, στο οποίο η ανθρώπινη μορφή, το σώμα του αγγείου και τα διακοσμητικά στοιχεία συγχωνεύονται σε μια συνεκτική γλυπτική ενότητα. Το ύψινο αντικείμενο έχει έναν όγκομα ή σχεδόν ωοειδή κατώτερο κορμό, που διογκώνεται προς τα πάνω σε έναν πλούσια μορφοποιημένο ανθρώπινο προτομή. Κάτω από το συμπαγές άνω σώμα, με γλυπτές λεπτομέρειες, υψώνεται ένας μακρύς λαιμός, κορώνα με ένα μεγάλο, εκφραστικό κεφάλι. Ιδιαίτερα εντυπωσιακός είναι ο ανοιχτός, σχεδόν κυκλικός στόμα, βαθιά χαραγμένος στο πρόσωπο και πιθανώς να αποτελεί και λειτουργικό άνοιγμα για το αγγείο. Η μύτη τονίζεται έντονα, ενώ τα μάτια υποδηλώνονται από μικρές εγχαράξεις ή ανάστροφες οπές. Το πρόσωπο περιβάλλεται πλευρικά από γλυπτά στοιχεία που μπορούν να ερμηνευθούν ως σκουλαρίκια, τμήματα μαλλιών ή διακοσμητικά φυλλάδια. Το ψηλό, τόξο-στέφανο ή χτένισμα κοσμείται με τακτικά ευρισκόμενες ραβδώσεις αντίδειγματος και εγχαράξεις. Μια οριζόντια, ραβδωτή ζώνη σηματοδοτεί τη μετάβαση από το μέτωπο στο στέφανο. Ένας γωνιώδης βραχίονας υψώνεται προς το πλάι του κεφαλιού, το χέρι του με ανοιχτά δάχτυλα είναι ορατό. Η χειρονομία μεταφέρει την εντύπωση προσφώνησης, χαιρετισμού ή τελετουργικής πράξης, αν και η αρχική της σημασία παραμένει ασαφής. Ο θώρακας είναι διακοσμημένος με πολυάριθμα γλυπτά, τόξα και ζώνες, οι επιφάνειές του δομημένες με τακτικά βαθουλώματα. Κάποιες μορφές θυμίζουν κοσμήματα, υφασμάτιες εφαρμογές ή στυλισμένα σώματα διακόσμησης. Το σώμα του αγγείου έχει σχετικά ομαλή, ελαφρώς κωνική επιφάνεια, περιγεγραμμένη από περιφερειακές, τρισδιάστατες ζώνες. Αρκετές επιμηκείς, ραβδωτές εφαρμογές αναπτύσσονται στην κατώτερη ενότητα, εκτείνονται μέχρι τη φαρδύτερη βάση. Η καφέ-κοκκινωπή τερακότα δείχνει πολλές φθορές, μικρές αποκοπές, ρωγμές και ακανόνιστες αποχρώσεις. Οι απώλειες υλικού είναι ιδιαιτέρως εμφανείς στα προβάλλόμενα διακοσμητικά στοιχεία. Το διατηρημένο επιφανειακό στρώμα μαρτυρεί μακρά ιστορία, αλλά δεν επιτρέπει τεκμηριωμένη δήλωση για την πραγματική ηλικία ή τις αρχικές συνθήκες φύλαξής του.

Πολιτισμικό και Γεωγραφικό Πλαίσιο

Οι Cham, μερικές φορές αναφερόμενοι στη γεωγραφική literatura στο ευρύτερο πλαίσιο των ομάδων Cham, είναι ανάμεσα στις εθνοτικές ομάδες της βορειοανατολικής Νιγηρίας. Οι ιστορικές περιοχές εγκατάστασής τους εντοπίζονται κυρίως στο σύστημα του ποταμού Gongola και στις γειτονικές περιοχές της σημερινής Πολιτείας Adamawa και νότιου Gombe. Η περιοχή αποτελεί ζώνη πολιτισμικής μετάβασης ανάμεσα στα υψηλά υψίπεδα της Νιγηρίας, τις σαβάνες του Κονόε-Μπανού και τα δυτικά πόδια των Οροσειρών του Καμπερών. Η ιστορία της χαρακτηρίζεται από έντονη επαφή ανάμεσα σε διάφορες πληθυσμιακές ομάδες, συμπεριλαμβανομένων Cham, Longuda, Waja, Tula και άλλων κοινοτήτων. Μέσα σε αυτό το πολιτιστικό τοπίο αναπτύχθηκαν ποικίλες κεραμικές παραδόσεις, που καλύπτουν τόσο λειτουργικά σκεύη όσο και ανθρωπομορφικά και ζωομορφικά αγγεία από τερακότα. Ιδιαίτερα γνωστά είναι τα αγγεία με ανθρωπομορφική μορφή, που μπορεί να συνδέονται με πιθανή τελετουργική χρήση. Ωστόσο, ο ακριβής πολιτισμικός προσδιορισμός μεμονωμένων αντικειμένων συνήθως είναι δύσκολος, καθώς οι τεχνικές κατασκευής, ο διάκοσμος και οι θρησκευτικές πεποιθήσεις επικαλύπτονται μεταξύ γειτονικών κοινοτήτων. Για το παρόν αγγείο, ο προσδιορισμός ως Cham είναι λογικός με βάση την τεκμηριωμένη προέλευση και τον χαρακτηριστικό συνδυασμό ανθρωπομορφικού μοντέλου και μορφής αγγείου από κεραμικά. Ωστόσο, μια οριστική ταυτοποίηση θα απαιτούσε πρόσθετες εθνογραφικές πληροφορίες, συγκριτικά αντικείμενα ή τεκμηριωμένη προέλευση.

Εικονογραφία και Συμβολισμός

Ο εικονογραφικός σχεδιασμός του αγγείου ορίζεται από τον συνδυασμό ανθρώπινης φιγούρας με ένα ογκώδες κεραμικό σώμα. Το μεγάλο, ανοιχτό στόμα είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό, προσδίδοντας στο πρόσωπο εξαιρετική έκφραση. Σε διάφορες αφρικανικές εικονογραφικές παραδόσεις, η απεικόνιση μπορεί να ερμηνευθεί ως ομιλία, τραγούδι, ικεσία ή μετάδοση πνευματικών μηνυμάτων. Ωστόσο, στην περίπτωση ενός κεραμικού αγγείου, πρέπει να ληφθεί υπόψη η πιθανότητα το άνοιγμα να εξυπηρετεί πρακτική λειτουργία, όπως γέμισμα ή χύσιμο υγρών. Η εντυπωσιακή θέση του χεριού με τα ανοιχτά δάχτυλα θα μπορούσε να υποδηλώνει τελετουργική χειρονομία. Μια απεικόνιση επικοινωνίας ή κοινωνικής αλληλεπίδρασης είναι επίσης πιθανή. Χωρίς εθνογραφικά αποδεικτικά στοιχεία, η συγκεκριμένη ερμηνεία παραμένει εικασία. Ο επίμηκης κεφαλικός σχεδιασμός και η πληθωρική γλυπτική διακόσμηση προτείνουν μια εξέχουσα φιγούρα που διακρίνεται από χαρακτηριστικά ιδιότητας. Οι ραβδωτές επικάλυψης θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν κοσμήματα, ενδυμασία, ουλές ή άλλες μορφές διακόσμησης του σώματος. Σε πολλές δυτικοαφρικανικές κοινωνίες, τέτοια χαρακτηριστικά εξυπηρετούν την απεικόνιση ομορφιάς, κοινωνικής θέσης ή τελετουργικής ταυτότητας. Ωστόσο, είναι αδύνατον να προσδιοριστεί εάν η γλυπτική σκάλισμα απεικονίζει συγκεκριμένο ιστορικό πρόσωπο, πνευματική αρχή ή ιδεοποιημένο ανθρώπινο σχήμα.

Η γλυπτική στο συγκεκριμένο αντικείμενο δεν αντιπροσωπεύει κάποιο συγκεκριμένο ιστορικό πρόσωπο, πνευματική αρχή ή ιδεοποιημένο ανθρώπινο σχήμα.

Δυνατή Τελετουργική Λειτουργία

Ανθρωπομορφικά αγγεία από τερακότα στην βορειοανατολική Νιγηρία μπορούν να θεωρηθούν ως μέρος θρησκευτικών, κοινωνικών και τελετουργικών πρακτικών. Σε διάφορες κοινότητες της περιοχής, τα κεραμικά αντικείμενα φέρουν σημασία πέρα από τη χρήση τους ως δοχεία της καθημερινότητας. Μπορεί να αποτελούν μέρος τελετουργιών ίασης, προστατευτικών τελετών, λατρείας προγόνων ή άλλων μορφών επικοινωνίας με πνευματικές δυνάμεις. Ο συνδυασμός ανθρώπινης φιγούρας και σώματος του αγγείου ανοίγει την πιθανότητα κατανόησης του αντικειμένου ταυτόχρονα ως δοχείο και ως εικονογραφική αναπαράσταση μιας συγκεκριμένης δύναμης ή προσωπικότητας. Το ευρύ ανοιχτό στόμα θα μπορούσε να έχει διπλή σημασία σε ένα τέτοιο πλαίσιο: ως λειτουργικό άνοιγμα και ως συμβολικός οργανισμός επικοινωνίας. Αν αυτό το κομμάτι προοριζόταν πραγματικά για τη διατήρηση υγρών, θυσιών ή άλλων ουσιών είναι αδύνατον να διαπιστωθεί από τη φωτογραφία. Ομοίως, παραμένει ασαφές εάν ήταν ένα αυτοτελές λατρευτικό αγγείο, μέρος ενός ευρύτερου τελετουργικού οργάνου ή ένα αντικείμενο με διαφορετική λειτουργία. Ο χαρακτηρισμός ως τελετουργικό αγγείο πρέπει να νοηθεί ως πολιτιστικά και ιστορικά τεκμαινόμενη, αλλά όχι απολύτως καθορισμένη ερμηνεία.

Αισθητική Ανάλυση Τέχνης

Από αισθητικής άποψης, το τερακότα αντιπροσωπεύει ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα συγχώνευσης αρχιτεκτονικής κεραμικού αγγείου και γλυπτικής διαφόρου χαρακτήρα. Η σύνθεση αναπτύσσεται από ένα κλειστό, ογκώδες κάτω τμήμα, του οποίου η ήσυχη, ελαφρώς κωνική μορφή δημιουργεί έντονη αντίθεση με το πλούσια αρθρωμένο ανώτερο τμήμα. Οι γλυπτικές εφαρμογές δημιουργούν έναν σύνθετο ρυθμό οριζόντιων ζωνών, κάθετων ριγών και ρευστών διακοσμητικών στοιχείων. Ιδιαίτερα χαρακτηριστική είναι η συνειδητή έμφαση στο κεφάλι, το οποίο, μέσω του ύψους του, του διακοσμητικού σχεδιασμού και της μεγάλης ανοιχτής στοματικής κοιλότητας, γίνεται το σημείο εστίασης ολόκληρης της σύνθεσης. Το υψωμένο χέρι διαπερνά τη συντριπτική πλειοψηφία της σιλουέτας, δίνοντας στο φιγούρα έντονο κινητικό δυναμισμό. Ο μοντελισμός των μερών του σώματος δεν ακολουθεί μια αυστηρά φυσιολογική ανατομία, αλλά μάλλον μια καλλιτεχνική τάξη στην οποία ορισμένα χαρακτηριστικά υπερτονίζονται συνειδητά. Αυτή η γλώσσα μορφής εμφανίζεται σε διάφορες κεραμικές παραδόσεις της βορειοανατολικής Νιγηρίας, όπου ανθρωπομορφικές απεικονίσεις συχνά χαρακτηρίζονται από εκφραστικά πρόσωπα, γλυπτικά διακοσμητικά στοιχεία και πολύπλοκες επιφανειακές υφές. Ιδιαίτερα αξιόλογη είναι η σχέση ανάμεσα στις λεία τμήματα του σώματος του αγγείου και στις πυκνά διακοσμημένες ζώνες του ανώτερου μέρους. Αυτή δημιουργεί οπτική ένταση ανάμεσα στη σιωπή και τη κίνηση, τη μάζα και τη γλυπτική διαφοροποίηση. Η κεραμική τεχνική επιτρέπει άμεσο, πρόσθετο σχεδιασμό, στον οποίο μεμονωμένα στοιχεία εφαρμόζονται στη βάση και στη συνέχεια διαρθρώνονται με χαράξεις ή οπές. Αυτή η μέθοδος είναι ευδιάκριτη στις ανάγλυφες ζώνες και στα διακοσμητικά overlays. Μια ακριβής απόδοση σε συγκεκριμένο εργαστήριο ή μοναδικό αγγειοπλάστη δεν είναι δυνατή λόγω έλλειψης συγκριτικής τεκμηρίωσης.

Αξιολόγηση Αισθητικής Ιστορίας

Η εξαιρετική καλλιτεχνική ποιότητα αυτού του αγγείου από τερακότα, αποδοθηκεῖ Cham, έγκειται στον εξαιρετικό συνδυασμό μιας λειτουργικά βασικής μορφής, εκφραστικής ανθρωπομορφοποίησης και διακοσμητικής ποικιλίας. Το ογκώδες σώμα του αγγείου αποτελεί τη σταθερή βάση μιας σύνθετης ανθρωπομορφικής σύνθεσης, της οποίας η εκφραστική δύναμη είναι ιδιαίτερα εμφανής στην ανοιχτή κοιλότητα του στόματος, στο υψωμένο χέρι και στην πλούσια αρθρωτή κεφαλή, που αποκαλύπτουν την εκφραστική τους δύναμη. Τα πολυάριθμα γλυπτικά λεπτομέρειες δίνουν στην επιφάνεια μια ζωντανή, ρυθμικά δομημένη εμφάνιση και αποκαλύπτουν δημιουργικές δυνατότητες της κεραμικής γλυπτικής. Στο πλαίσιο των παραδόσεων τερακότας στη βορειοανατολική Νιγηρία, το αντικείμενο κατέχει αξιοσημείωτη γλυπτική παρουσία. Αποτελεί παράδειγμα καλλιτεχνικής αντίληψης που καθιστά τα όρια μεταξύ αγγείου, ανθρώπινης φιγούρας και πιθανής τελετουργικής συμβολής ρευστά. Ο ακριβής προσδιορισμός της χρονολόγησης, της αρχικής χρήσης και του συγκεκριμένου πολιτισμικού πλαισίου παραμένουν ανοιχτά για ερμηνεία χωρίς συμπληρωματικά αρχαιολογικά ή εθνογραφικά στοιχεία. Η ιδιαίτερη σημασία του έργου έγκειται ακριβώς σε αυτόν τον συνδυασμό αυτονομίας μορφής και πολιτιστικο-ιστορικής πολυπλοκότητας.

Βιβλιογραφία

Marla C. Berns: Art, History, and Gender: Women and Clay in West Africa. Indiana University Press, Bloomington, 1993.
Karl-Ferdinand Schaedler: Earth and Ore: 2500 Years of African Art in Terra-Cotta and Metal. Panterra Verlag, Munich, 1997.
Οι παρατιθέμενες εργασίες υπηρετούν ως γενικό αισθητικό ιστορικό και εθνογραφικό πλαίσιο για την ταξινόμηση των Δυτικοαφρικανικών κεραμικών και τερακότων παραδόσεων. Δεν συνιστούν άμεσα τεκμηρίωση του αγγείου σε ερώτηση ή οριστική απόδοση σε συγκεκριμένο εργαστήριο Cham.

Πνευματικά δικαιώματα και Επιστημονική Τεκμηρίωση

Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνογραφία, τη αρχαιολογία και την καλλιτεχνική ιστορία. Οι πρωτότυπες κείμενες και οι φωτογραφίες ενδέχεται να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Όλα τα δικαιώματα που κατέχουν οι αντίστοιχοι κάτοχοι πνευματικής ιδιοκτησίας διαφυλάσσονται.

Inv. No. MAZ31179

Ανώνυμος: Amadou Dogo

Πωλήθηκε χωρίς TL τεστ.
Οι εμπειρογνώμονες του Catawiki διεξάγουν εικονική επισκόπηση βάσει των πληροφοριών, φωτογραφιών, προέλευσης και τεκμηρίων που παρείχαν κατά τη διαδικασία υποβολής. Η αποδοχή ενός παραδοσιακού ή αρχαίου αφrhoαικού έργου για δημοπρασία δεν αποτελεί ανεξάρτητη πιστοποίηση ή επικύρωση από το Catawiki, ούτε σημαίνει ότι ο εμπειρογνώμονας του Catawiki έχει φυσικά ή επιστημονικά πιστοποιήσει, ανάλυση πατίνας ή χρονολόγηση του αντικειμένου. Σύμφωνα με τους Όρους και τις Οδηγίες Υποβολής Παράδοσης Αφρικανικής Τέχνης, ο πωλητής παραμένει υπεύθυνος για την ακρίβεια, τη νομιμότητα, την προέλευση και την αυθεντικότητα του αντικειμένου και των παρεχόμενων πληροφοριών.

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Λεπτομέρειες

Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Cham
Χώρα προέλευσης
Νιγηρία
Υλικό
Terracotta
Sold with stand
Όχι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A terraoctta sculpture
Height
53 cm
Βάρος
4.2 kg
Γνησιότητα
Αντίγραφο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
6937
Πουλημένα αντικείμενα
99.43%
protop

Rechtliche Informationen des Verkäufers

Unternehmen:
Jaenicke Njoya GmbH
Repräsentant:
Wolfgang Jaenicke
Adresse:
Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY
Telefonnummer:
+493033951033
Email:
w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
USt-IdNr.:
DE241193499

AGB

AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.

Widerrufsbelehrung

  • Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
  • Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
  • Vollständige Widerrufsbelehrung

Παρόμοια αντικείμενα

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Προτείνεται για εσάς στην

Αφρικανική και φυλετική τέχνη

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​