Ένα γλυπτό από Τερρακότα - Cham - Νιγηρία (χωρίς τιμή ασφαλείας)

04
ημέρες
00
ώρες
54
λεπτά
48
δευτερόλεπτα
Εναρκτήρια προσφορά
€ 1
χωρίς τιμή ασφαλείας
Dimitri André
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André

Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.

Εκτιμήστε  € 280 - € 330
Δεν υποβλήθηκαν προσφορές

Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 143878 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

Μια γλυπτή από πηλό καμιάς κεραμικής από τη Νιγηρία, αποδίδεται στους Cham/Longuda και προέρχεται από την περιοχή Adamawa, βορειοανατολική Νιγηρία, με τίτλο «A terracotta sculpture».

Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης

Περιγραφή από τον πωλητή

Χαμ-Λονγκούδα Επιδέσμιά Θραύση κεραμικής – Ανθρωπομορφικό τεχνουργημένο αγγείο τελετουργικό με ανάγλυφες διακοσμήσεις

Καταγωγή: Περιφέρεια Ανταμάβα (Adamawa), Βορειοανατολική Νιγηρία

Αντικειμενικός Χαρακτηρισμός: Cham ή Longuda

Υλικό: Ψημένο πηλό, χυτός, με γλυπτικές εφαρμογές, χαρακτικά και οδοντώμενες διακοσμήσεις, επιφανειακό πατίνα από κιτρινοκόκκινο έως γκριζοπράσινο-Beige

Χρονολόγηση: Μη βέβαιη

Περιγραφή

Αυτό το ανθρωπομορφικό τερακότα αγγείο από την Περιφέρεια Ανταμάβα στη βορειοανατολική Νιγηρία χαρακτηρίζεται από έναν ασυνήθιστο συνδυασμό μορφής κεραμικού αγγείου, εικονιστικών στοιχείων και πλούσιας γλυπτικής διακοσμήσεως. Το ψηλό, σχεδόν κυλινδικό σχήμα στηρίζεται σε ευρύ προεξέχον βάσης, του οποίου η σιλουέτα θυμίζει ένα πολύ στυλιζαρισμένο ανθρώπινο πόδι. Πάνω από αυτό αναδύεται μια μακιά, σωληνοειδής κατώτερη ενότητα, χωρισμένη από το πλέον ογκώδες ανώτερο μέρος του αγγείου από έναν ισχυρό οριζόντιο χείλος. Το αγγείο έχει μια ελαφρώς φουσκωτή, προς τα πάνω διατετμημένη μορφή και διευθύνεται από αρκετές κατακόρυφα διατεταγμένες ανάγλυφες ζώνες διακοσμήσεων. Τα μακριά, μερικώς προς τα κάτω στρογγυλεμένα επίχριστα εξαρτήματα είναι διακοσμημένα με τοποθετημένες σε τακτικά διαστήματα οπές που θυμίζουν πλεγμένες κορδίνες, υφασματικά κορδόνια ή μορφοποιημένα διακοσμητικά στοιχεία. Ομαλότερες, ελαφρώς εσοχές μεταξύ τους δημιουργούν έναν ρυθμικό εναλλαγή ανάμεσα σε τρισδιάστατες προεξοχές και εσοχές. Στην κορυφή, το σώμα του αγγείου καλύπτεται από ευρύ, οριζόντια προεξέχον ώμο ή ζώνη «κώνος» κεφαλής. Πάνω από αυτό υψώνεται ένα θολωτό, κωνικό φινίλι με έντονα προεξέχον χείλος. Μικρή προβολή και μια πλευρικά ορατή είσοδος δίνουν σε αυτήν την περιοχή μια ιδιαίτερη φορμαλιστική συνάφεια. Η είσοδος ίσως απέβλεπε αρχικά σε χρηστική χρήση, όπως η πλήρωση ή η ρίψη υγρών. Ωστόσο, η ακριβής της λειτουργία δεν μπορεί να προσδιορισθεί από τη φωτογραφική εικόνα. Η επιφάνεια φέρει ζεστή, κόκκινο-καφέ απόχρωση με γκριζοπράσινες κρούστες και σκοτεινότερες μεταβολές. Πολλά μικρά ασύντακτα ελαττώματα, φθορές και μερικές απώλειες υλικού αποκαλύπτουν σαφώς την χειροποίητη κατασκευή. Οι ενδείξεις διάβρωσης και φθοράς είναι ιδιαίτερα ορατές στα διακοσμημένα προεξοχώτα και στη χαμηλότερη βάση.

Πολιτισμικό και Γεωγραφικό Πλαίσιο

Η περιφέρεια Ανταμάβα, στη βορειοανατολική Νιγηρία, αποτελεί έναν από τους πιο πολιτιστικά ποικίλους οικισμούς στην περιοχή Μπενου Γκόνγολα. Η ιστορία της χαρακτηρίζεται από εντατικές αλληλεπιδράσεις ανάμεσα σε διαφορετικές πληθυσμιακές ομάδες, συμπεριλαμβανομένων των Cham, Longuda, Waja, Tula και άλλων κοινοτήτων που οι οικιστικές περιοχές τους εκτείνονται στις σημερινές πολιτείες Άνταμάβα και Γκομπέ και στις γειτονικές περιοχές. Οι Cham και Longuda πρέπει να θεωρούνται πολιτιστικά και γλωσσικά διακριτές ομάδες, παρότι οι υλικές τους παραδόσεις μπορεί να μοιράζονται κοινά χαρακτηριστικά μέσω περιφερειακής ανταλλαγής. Ο όρος Cham-Longuda δεν πρέπει επομένως να νοηθεί ως τελική εθνολογική οντότητα, αλλά ως αρχικός ιστορικός χαρακτηρισμός εντός ευρύτερου περιφερειακού πλαισίου.

Οι κεραμικές παραδόσεις αυτής της περιοχής είναι ιδιαίτερα γνωστές, όπου τα αγγεία σχεδιάζονταν όχι μόνο ως λειτουργικά δοχεία αλλά και ως φορείς θρησκευτικών και κοινωνικών νοημάτων. Ανθρωπομορικά και ζωομορικά στοιχεία μπορούσαν να συνδυαστούν με συμβατικά σχήματα αγγείων. Τα αντικείμενα που προέκυπταν συχνά διαθέτουν έντονη γλυπτική ποιότητα που υπερβαίνει τη δυνατή πρακτική χρήση τους. Λόγω της πολύπλοκης μορφής τους, της τρισδιάστατης διακόσμησης και των υπονοημένων ανθρώπινων χαρακτηριστικών, το παρόν κομμάτι από τερακότα μπορεί να τοποθετηθεί σε αυτό το ευρύτερο πλαίσιο. Ωστόσο, μια οριστική απόδοση σε συγκεκριμένη τοπική παράδοση αγγειοπλαστικής παραμένει ανοιχτή χωρίς τεκμηριωμένο προέλευση ή αξιόπιστα συγκριτικά αντικείμενα.

Εικονογραφία και Συμβολισμός

Η εικονογραφική προσέγγιση του αγγείου βασίζεται σε έναν πολύπλευρο συνδυασμό ανθρωπομορφικών και διακοσμητικών στοιχείων. Η κατώτατη βάση είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή· η προς τα εμπρός μορφή της θυμίζει ανθρώπινο πόδι. Πάνω από αυτό αναπτύσσεται μια μακρά, ποδοειδή δομή που στηρίζει το πραγματικό σώμα του αγγείου. Αυτή η κατασκευή μπορεί να υποδεικνύει συνειδητή σύνδεση μεταξύ ανθρώπινης μορφής και κεραμικού περιέκτη. Οι κατακόρυφοι, ανάγλυφοι διακοσμητικοί ζώνες της άνω περιοχής μπορούν επίσης να ερμηνευθούν ως στυλιζαρισμένες διακοσμητικές επεμβάσεις σε σώμα, αλυσίδες κοσμημάτων ή υφασμάτινα στοιχεία. Οι τακτικές οπές θυμίζουν υφασμένα ή στριμμένα υλικά και θα μπορούσαν να αναφέρονται σε συγκεκρισμένες μορφές σώματος.

Το τερακότα σχετίζεται με τελετουργικά αντικείμενα. Σε πολλές κοινωνίες της Δυτικής Αφρικής, τα κοσμήματα, η ενδυμασία και η διακόσμηση του σώματος φέρουν σημασία που ξεπερνά τη στοιχειώδη διακόσμηση. Μπορούν να εκφράζουν κοινωνική συγγένεια, ομορφιά, ιεραρχία ή συγκεκριμένους τελετουργικούς ρόλους. Ωστόσο, μια άμεση μεταφορά τέτοιων σημασιών στο παρόν τερακότα θα ήταν εικασία χωρίς εθνογραφικά αποδεικτικά στοιχεία. Το ευρύ επάνω κολάρο και η κωνική κορυφή θα μπορούσαν να εξυπηρετούν και λειτουργικές και συμβολικές λειτουργίες. Ο τρόπος σχεδίασής τους ομοιάζει με κάλυμμα ή εξαιρετικά αφηρημένη κεφαλή, αλλά τέτοια ερμηνεία δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί οριστικά. Ο συνδυασμός βάσης ανθρώπινης μορφής, διακοσμημένου σώματος αγγείου και της πολύπλοκης άνω ενότητας δημιουργεί μια μορφή που μεσολαβεί ανάμεσα σε ανθρώπινο σώμα και λειτουργικό δοχείο.

Πιθανολογούμενη Λειτουργία Τελετών

Τα κεραμικά αγγεία από τη βορειοανατολική Νιγηρία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε ποικίλα κοινωνικά και θρησκευτικά πλαίσια. Πέρα από τη dagelijkse τους λειτουργία ως δοχεία νερού, τροφίμων ή άλλων ουσιών, ορισμένες περιοχές γνωρίζουν ότι τα αγγεία αυτά διαδραμάτισαν ρόλο σε τελετουργίες ίασης, προστατευτικές πράξεις ή τελετές συνδεδεμένες με πνευματικές δυνάμεις. Τα ανθρωπομορφικά διακοσμημένα κεραμικά, ειδικότερα, μπορούν να δημιουργήσουν συμβολική σχέση μεταξύ του ανθρώπινου σώματος και του αγγείου ως δέκτη ή διατηρητής δοχείου. Μια τέτοια ερμηνεία φαίνεται πιθανή για το συγκεκριμένο τερακότα λόγω του ασυνήθους σχεδιασμού του. Το εμφανές άνοιγμα στο πλάι της άνω περιοχής θα μπορούσε να υποδεικνύει αρχική χρήση για λήψη ή ρίψη υγρών. Θα μπορούσε επίσης να αποτελέσει μέρος ενός ευρύτερου τελετουργικού μηχανισμού. Οι επιμελώς σχεδιασμένες διακοσμητικές επιφάνειες θα μπορούσαν να επισημάνουν τη σημαντικότητα του αγγείου εντός του αρχικού κοινωνικού πλαισίου. Ωστόσο, η συγκεκριμένη πληροφορία σχετικά με τις συνθήκες εύρεσης, τη θέση αρχής και τα ίχνη χρήσης είναι ελλιπείς. Συνεπώς, οριστική ταξινόμηση ως αγγείο ίασης, θυσίας ή προγονικό αγγείο δεν θα ήταν δικαιολογημένη. Ο όρος «τελετουργικό αγγείο» θα πρέπει να νοείται ως προσεκτική λειτουργική υπόθεση, ενώ η πραγματική χρήση παραμένει ασαφής.

Ανθρωπολογική-Ιστορική Αξιολόγηση

Από μια σκοπιά ιστορίας της τέχνης, το τερακότα κατέχει αξιοσημείωτη μορφολογική αυτονομία. Η σύνθεσή του αναπτύσσεται από μια αυστηρά κάθετη βασική δομή, η οποία διευθύνεται από αρκετές σαφώς ορισμένες γλυπτικές ζώνες. Η ευρεία, ποδοειδή βάση σχηματίζει τη βάση ενός στενού, συνδετικού στυλοφορείου από πάνω του αναδύεται το πλέον ογκώδες σώμα. Το σώμα ρυθμικά δομείται από τις ανάγλυφες διακοσμητικές ζώνες, προσδίδοντας έντονο δυναμισμό επιφάνειας. Ιδιαίτερα χαρακτηριστική είναι η σχέση μεταξύ των ομαλών, ελαφρώς καμπύλων επιφανειών του αγγείου και των γλυπτών, τακτικά σχηματωμένων στοιχείων. Η διακόσμηση δεν εμφανίζεται ως μεταγενέστερη προσθήκη αλλά ως αναπόσπαστο στοιχείο του συνολικού γλυπτικού σχεδιασμού. Οι κάθετες ζώνες τονίζουν τον όρθιο προσανατολισμό του αντικειμένου, ενώ οι οριζόντιες ράχες και το ευρύ προεξέχον επάνω χείλος δημιουργούν μια αντίστροφη κίνηση. Αυτό οδηγεί σε μια ισορροπημένη τάση μεταξύ κάθετης επέκτασης και οριζόντιας άρθρωσης. Η κεραμική μοντελοποίηση παρουσιάζει μια προσθετική διαδικασία, κατά την οποία ατομικά γλυπτικά στοιχεία εφαρμόστηκαν στη βάση και ακολούθως διαφοροποιήθηκαν με χαράξεις ή οπές. Αυτή η τεχνική επιτρέπει άμεση σύνδεση μεταξύ της μορφής του αγγείου και της εικονιστικής διακόσμησής του. Παρόμοιοι κανόνες συνδυασμού λειτουργικών δοχείων με ανθρωπομορλικά ή διακοσμητικά στοιχεία θεωρούνται σε ευρύτερο πλαίσιο των κεραμικών παραδόσεων της περιοχής Μπενου Γκόνγολα. Ωστόσο, η παρούσα γλυπτική διαφέρει με την ασυνήθιστη βάση και το πολύ articulated άνω τμήμα του αγγείου. Έτσι, η μορφή της δεν μπορεί εύκολα να αποδοθεί σε συγκεκριμένο τύπο. Μια πιο ακριβής ιστορική-τέχνης ταξινόμηση θα απαιτούσε εξέταση της οπίσθιας όψης, των ανοιγμάτων του αγγείου και της τεχνοτροπίας, καθώς και σύγκριση με τεκμηριωμένες περιφερειακές κεραμικές.

Αξιολόγηση Ιστορίας της Τέχνης

Η εξαιρετική καλλιτεχνική ποιότητα αυτού του αγγείου από τερακότα, αποδώμενου στους Cham ή Longuda, έγκειται στον συνδυασμό δομικής σαφήνειας, διακοσμητικής ποικιλίας και μιας ασυνήθιστης ανθρωπομορφικής φορμαλιστικής γλώσσας. Η ευρύτητα βάσης, το λεπτό κατώτερο σώμα και το πλούσια διακοσμημένο ανώτερο τμήμα του αγγείου συνθέτουν μια πολύπλοκη αλλά αρμονικά δομημένη σύνθεση. Οι ανάγλυφες ζώνες και τα τακτικά χαραγμένα μοτίβα προσδίδουν στο αγγείο έναν διακριτό χαρακτήρα.

Η επιφάνεια εμφανίζει ρυθμικό δυναμισμό, ενώ το ζεστό, μερικώς αποσαθρωμένο τερακότα τονίζει τη χειροποίητη φύση του αντικειμένου. Στο πλαίσιο των κεραμικών παραδόσεων της βορειοανατολικής Νιγηρίας, το έργο καταδεικνύει τις καλλιτεχνικές δυνατότητες ενός σχεδιασμού όπου τα όρια μεταξύ λειτουργικού αντικειμένου, ανθρώπινης φιγούρας και πιθανής σημειολογίας τελετουργίας γίνονται ρευστά. Ο ακριβής χρονολογία, η αρχική λειτουργία και η συγκεκριμένη πολιτισμική απόδοση παραμένουν ανοιχτά για περαιτέρω διερεύνηση χωρίς πρόσθετη τεκμηρίωση. Ακριβώς αυτή η συντακτική ανεξαρτησία και η πολιτιστικο-ιστορική πολυπλοκότητα καθιστούν το τερακότα ένα αξιοσημείωτο μαρτύριο της περιφερειακής κεραμικής γλυπτικής.

Βιβλιογραφία

Marla C. Berns: Art, History, and Gender: Women and Clay in West Africa. Indiana University Press, Bloomington, 1993.
Karl-Ferdinand Schaedler: Earth and Ore: 2500 Years of African Art in Terra-Cotta and Metal. Panterra Verlag, Munich, 1997.
Οι παραπάνω δημοσιεύσεις συμβάλλουν στη γενική ιστοριογραφική και εθνογραφική ταξινόμηση των κεραμικών παραδόσεων της Δυτικής Αφρικής. Δεν συνιστούν άμεση τεκμηρίωση του συγκεκριμένου αγγείου ή οριστική απόδοση σε συγκεκριμένο εργαστήρι Cham ή Longuda.

Πνευματικά Δικαιώματα και Επιστημονική Τεκμηρίωση

Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνογραφία, αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης. Τα πρωτότυπα κείμενα και οι φωτογραφίες μπορεί να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Όλα τα δικαιώματα που ανήκουν στους αντίστοιχους κατόχους διατηρούνται.

Είδος καταγραφής: MAZ31229

Ενορατικός: Αμάου Ντόγο

Εκποίηση χωρίς TL test.
Οι ειδικοί της Catawiki πραγματοποιούν εικονική ανασκόπηση με βάση τις πληροφορίες, φωτογραφίες, την προέλευση και τα υποστηρικτικά τεκμηριωτικά στοιχεία που παρέχονται κατά τη διαδικασία υποβολής. Η αποδοχή ενός παραδοσιακού ή αρχαίου αφρικανικού έργου τέχνης για δημοπρασία δεν αποτελεί αυτοτελή αυθεντικοποίηση ή πιστοποίηση από την Catawiki, ούτε σημαίνει ότι ο εμπειρογνώμονας της Catawiki έχει φυσικά ή επιστημονικά πιστοποιήσει, πατίνα-αναλύσει ή χρονολογήσει το αντικείμενο. Σύμφωνα με τους Όρους και τις Κατευθυντήριες Αρχές Υποβολής Παραδοσιακής Αφρικάνικης Τέχνης, ο πωλητής παραμένει υπεύθυνος για την ακρίβεια, τη νομιμότητα, την προέλευση και την αυθεντικότητα του αντικειμένου και των πληροφοριών που παρέχονται.

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Χαμ-Λονγκούδα Επιδέσμιά Θραύση κεραμικής – Ανθρωπομορφικό τεχνουργημένο αγγείο τελετουργικό με ανάγλυφες διακοσμήσεις

Καταγωγή: Περιφέρεια Ανταμάβα (Adamawa), Βορειοανατολική Νιγηρία

Αντικειμενικός Χαρακτηρισμός: Cham ή Longuda

Υλικό: Ψημένο πηλό, χυτός, με γλυπτικές εφαρμογές, χαρακτικά και οδοντώμενες διακοσμήσεις, επιφανειακό πατίνα από κιτρινοκόκκινο έως γκριζοπράσινο-Beige

Χρονολόγηση: Μη βέβαιη

Περιγραφή

Αυτό το ανθρωπομορφικό τερακότα αγγείο από την Περιφέρεια Ανταμάβα στη βορειοανατολική Νιγηρία χαρακτηρίζεται από έναν ασυνήθιστο συνδυασμό μορφής κεραμικού αγγείου, εικονιστικών στοιχείων και πλούσιας γλυπτικής διακοσμήσεως. Το ψηλό, σχεδόν κυλινδικό σχήμα στηρίζεται σε ευρύ προεξέχον βάσης, του οποίου η σιλουέτα θυμίζει ένα πολύ στυλιζαρισμένο ανθρώπινο πόδι. Πάνω από αυτό αναδύεται μια μακιά, σωληνοειδής κατώτερη ενότητα, χωρισμένη από το πλέον ογκώδες ανώτερο μέρος του αγγείου από έναν ισχυρό οριζόντιο χείλος. Το αγγείο έχει μια ελαφρώς φουσκωτή, προς τα πάνω διατετμημένη μορφή και διευθύνεται από αρκετές κατακόρυφα διατεταγμένες ανάγλυφες ζώνες διακοσμήσεων. Τα μακριά, μερικώς προς τα κάτω στρογγυλεμένα επίχριστα εξαρτήματα είναι διακοσμημένα με τοποθετημένες σε τακτικά διαστήματα οπές που θυμίζουν πλεγμένες κορδίνες, υφασματικά κορδόνια ή μορφοποιημένα διακοσμητικά στοιχεία. Ομαλότερες, ελαφρώς εσοχές μεταξύ τους δημιουργούν έναν ρυθμικό εναλλαγή ανάμεσα σε τρισδιάστατες προεξοχές και εσοχές. Στην κορυφή, το σώμα του αγγείου καλύπτεται από ευρύ, οριζόντια προεξέχον ώμο ή ζώνη «κώνος» κεφαλής. Πάνω από αυτό υψώνεται ένα θολωτό, κωνικό φινίλι με έντονα προεξέχον χείλος. Μικρή προβολή και μια πλευρικά ορατή είσοδος δίνουν σε αυτήν την περιοχή μια ιδιαίτερη φορμαλιστική συνάφεια. Η είσοδος ίσως απέβλεπε αρχικά σε χρηστική χρήση, όπως η πλήρωση ή η ρίψη υγρών. Ωστόσο, η ακριβής της λειτουργία δεν μπορεί να προσδιορισθεί από τη φωτογραφική εικόνα. Η επιφάνεια φέρει ζεστή, κόκκινο-καφέ απόχρωση με γκριζοπράσινες κρούστες και σκοτεινότερες μεταβολές. Πολλά μικρά ασύντακτα ελαττώματα, φθορές και μερικές απώλειες υλικού αποκαλύπτουν σαφώς την χειροποίητη κατασκευή. Οι ενδείξεις διάβρωσης και φθοράς είναι ιδιαίτερα ορατές στα διακοσμημένα προεξοχώτα και στη χαμηλότερη βάση.

Πολιτισμικό και Γεωγραφικό Πλαίσιο

Η περιφέρεια Ανταμάβα, στη βορειοανατολική Νιγηρία, αποτελεί έναν από τους πιο πολιτιστικά ποικίλους οικισμούς στην περιοχή Μπενου Γκόνγολα. Η ιστορία της χαρακτηρίζεται από εντατικές αλληλεπιδράσεις ανάμεσα σε διαφορετικές πληθυσμιακές ομάδες, συμπεριλαμβανομένων των Cham, Longuda, Waja, Tula και άλλων κοινοτήτων που οι οικιστικές περιοχές τους εκτείνονται στις σημερινές πολιτείες Άνταμάβα και Γκομπέ και στις γειτονικές περιοχές. Οι Cham και Longuda πρέπει να θεωρούνται πολιτιστικά και γλωσσικά διακριτές ομάδες, παρότι οι υλικές τους παραδόσεις μπορεί να μοιράζονται κοινά χαρακτηριστικά μέσω περιφερειακής ανταλλαγής. Ο όρος Cham-Longuda δεν πρέπει επομένως να νοηθεί ως τελική εθνολογική οντότητα, αλλά ως αρχικός ιστορικός χαρακτηρισμός εντός ευρύτερου περιφερειακού πλαισίου.

Οι κεραμικές παραδόσεις αυτής της περιοχής είναι ιδιαίτερα γνωστές, όπου τα αγγεία σχεδιάζονταν όχι μόνο ως λειτουργικά δοχεία αλλά και ως φορείς θρησκευτικών και κοινωνικών νοημάτων. Ανθρωπομορικά και ζωομορικά στοιχεία μπορούσαν να συνδυαστούν με συμβατικά σχήματα αγγείων. Τα αντικείμενα που προέκυπταν συχνά διαθέτουν έντονη γλυπτική ποιότητα που υπερβαίνει τη δυνατή πρακτική χρήση τους. Λόγω της πολύπλοκης μορφής τους, της τρισδιάστατης διακόσμησης και των υπονοημένων ανθρώπινων χαρακτηριστικών, το παρόν κομμάτι από τερακότα μπορεί να τοποθετηθεί σε αυτό το ευρύτερο πλαίσιο. Ωστόσο, μια οριστική απόδοση σε συγκεκριμένη τοπική παράδοση αγγειοπλαστικής παραμένει ανοιχτή χωρίς τεκμηριωμένο προέλευση ή αξιόπιστα συγκριτικά αντικείμενα.

Εικονογραφία και Συμβολισμός

Η εικονογραφική προσέγγιση του αγγείου βασίζεται σε έναν πολύπλευρο συνδυασμό ανθρωπομορφικών και διακοσμητικών στοιχείων. Η κατώτατη βάση είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή· η προς τα εμπρός μορφή της θυμίζει ανθρώπινο πόδι. Πάνω από αυτό αναπτύσσεται μια μακρά, ποδοειδή δομή που στηρίζει το πραγματικό σώμα του αγγείου. Αυτή η κατασκευή μπορεί να υποδεικνύει συνειδητή σύνδεση μεταξύ ανθρώπινης μορφής και κεραμικού περιέκτη. Οι κατακόρυφοι, ανάγλυφοι διακοσμητικοί ζώνες της άνω περιοχής μπορούν επίσης να ερμηνευθούν ως στυλιζαρισμένες διακοσμητικές επεμβάσεις σε σώμα, αλυσίδες κοσμημάτων ή υφασμάτινα στοιχεία. Οι τακτικές οπές θυμίζουν υφασμένα ή στριμμένα υλικά και θα μπορούσαν να αναφέρονται σε συγκεκρισμένες μορφές σώματος.

Το τερακότα σχετίζεται με τελετουργικά αντικείμενα. Σε πολλές κοινωνίες της Δυτικής Αφρικής, τα κοσμήματα, η ενδυμασία και η διακόσμηση του σώματος φέρουν σημασία που ξεπερνά τη στοιχειώδη διακόσμηση. Μπορούν να εκφράζουν κοινωνική συγγένεια, ομορφιά, ιεραρχία ή συγκεκριμένους τελετουργικούς ρόλους. Ωστόσο, μια άμεση μεταφορά τέτοιων σημασιών στο παρόν τερακότα θα ήταν εικασία χωρίς εθνογραφικά αποδεικτικά στοιχεία. Το ευρύ επάνω κολάρο και η κωνική κορυφή θα μπορούσαν να εξυπηρετούν και λειτουργικές και συμβολικές λειτουργίες. Ο τρόπος σχεδίασής τους ομοιάζει με κάλυμμα ή εξαιρετικά αφηρημένη κεφαλή, αλλά τέτοια ερμηνεία δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί οριστικά. Ο συνδυασμός βάσης ανθρώπινης μορφής, διακοσμημένου σώματος αγγείου και της πολύπλοκης άνω ενότητας δημιουργεί μια μορφή που μεσολαβεί ανάμεσα σε ανθρώπινο σώμα και λειτουργικό δοχείο.

Πιθανολογούμενη Λειτουργία Τελετών

Τα κεραμικά αγγεία από τη βορειοανατολική Νιγηρία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε ποικίλα κοινωνικά και θρησκευτικά πλαίσια. Πέρα από τη dagelijkse τους λειτουργία ως δοχεία νερού, τροφίμων ή άλλων ουσιών, ορισμένες περιοχές γνωρίζουν ότι τα αγγεία αυτά διαδραμάτισαν ρόλο σε τελετουργίες ίασης, προστατευτικές πράξεις ή τελετές συνδεδεμένες με πνευματικές δυνάμεις. Τα ανθρωπομορφικά διακοσμημένα κεραμικά, ειδικότερα, μπορούν να δημιουργήσουν συμβολική σχέση μεταξύ του ανθρώπινου σώματος και του αγγείου ως δέκτη ή διατηρητής δοχείου. Μια τέτοια ερμηνεία φαίνεται πιθανή για το συγκεκριμένο τερακότα λόγω του ασυνήθους σχεδιασμού του. Το εμφανές άνοιγμα στο πλάι της άνω περιοχής θα μπορούσε να υποδεικνύει αρχική χρήση για λήψη ή ρίψη υγρών. Θα μπορούσε επίσης να αποτελέσει μέρος ενός ευρύτερου τελετουργικού μηχανισμού. Οι επιμελώς σχεδιασμένες διακοσμητικές επιφάνειες θα μπορούσαν να επισημάνουν τη σημαντικότητα του αγγείου εντός του αρχικού κοινωνικού πλαισίου. Ωστόσο, η συγκεκριμένη πληροφορία σχετικά με τις συνθήκες εύρεσης, τη θέση αρχής και τα ίχνη χρήσης είναι ελλιπείς. Συνεπώς, οριστική ταξινόμηση ως αγγείο ίασης, θυσίας ή προγονικό αγγείο δεν θα ήταν δικαιολογημένη. Ο όρος «τελετουργικό αγγείο» θα πρέπει να νοείται ως προσεκτική λειτουργική υπόθεση, ενώ η πραγματική χρήση παραμένει ασαφής.

Ανθρωπολογική-Ιστορική Αξιολόγηση

Από μια σκοπιά ιστορίας της τέχνης, το τερακότα κατέχει αξιοσημείωτη μορφολογική αυτονομία. Η σύνθεσή του αναπτύσσεται από μια αυστηρά κάθετη βασική δομή, η οποία διευθύνεται από αρκετές σαφώς ορισμένες γλυπτικές ζώνες. Η ευρεία, ποδοειδή βάση σχηματίζει τη βάση ενός στενού, συνδετικού στυλοφορείου από πάνω του αναδύεται το πλέον ογκώδες σώμα. Το σώμα ρυθμικά δομείται από τις ανάγλυφες διακοσμητικές ζώνες, προσδίδοντας έντονο δυναμισμό επιφάνειας. Ιδιαίτερα χαρακτηριστική είναι η σχέση μεταξύ των ομαλών, ελαφρώς καμπύλων επιφανειών του αγγείου και των γλυπτών, τακτικά σχηματωμένων στοιχείων. Η διακόσμηση δεν εμφανίζεται ως μεταγενέστερη προσθήκη αλλά ως αναπόσπαστο στοιχείο του συνολικού γλυπτικού σχεδιασμού. Οι κάθετες ζώνες τονίζουν τον όρθιο προσανατολισμό του αντικειμένου, ενώ οι οριζόντιες ράχες και το ευρύ προεξέχον επάνω χείλος δημιουργούν μια αντίστροφη κίνηση. Αυτό οδηγεί σε μια ισορροπημένη τάση μεταξύ κάθετης επέκτασης και οριζόντιας άρθρωσης. Η κεραμική μοντελοποίηση παρουσιάζει μια προσθετική διαδικασία, κατά την οποία ατομικά γλυπτικά στοιχεία εφαρμόστηκαν στη βάση και ακολούθως διαφοροποιήθηκαν με χαράξεις ή οπές. Αυτή η τεχνική επιτρέπει άμεση σύνδεση μεταξύ της μορφής του αγγείου και της εικονιστικής διακόσμησής του. Παρόμοιοι κανόνες συνδυασμού λειτουργικών δοχείων με ανθρωπομορλικά ή διακοσμητικά στοιχεία θεωρούνται σε ευρύτερο πλαίσιο των κεραμικών παραδόσεων της περιοχής Μπενου Γκόνγολα. Ωστόσο, η παρούσα γλυπτική διαφέρει με την ασυνήθιστη βάση και το πολύ articulated άνω τμήμα του αγγείου. Έτσι, η μορφή της δεν μπορεί εύκολα να αποδοθεί σε συγκεκριμένο τύπο. Μια πιο ακριβής ιστορική-τέχνης ταξινόμηση θα απαιτούσε εξέταση της οπίσθιας όψης, των ανοιγμάτων του αγγείου και της τεχνοτροπίας, καθώς και σύγκριση με τεκμηριωμένες περιφερειακές κεραμικές.

Αξιολόγηση Ιστορίας της Τέχνης

Η εξαιρετική καλλιτεχνική ποιότητα αυτού του αγγείου από τερακότα, αποδώμενου στους Cham ή Longuda, έγκειται στον συνδυασμό δομικής σαφήνειας, διακοσμητικής ποικιλίας και μιας ασυνήθιστης ανθρωπομορφικής φορμαλιστικής γλώσσας. Η ευρύτητα βάσης, το λεπτό κατώτερο σώμα και το πλούσια διακοσμημένο ανώτερο τμήμα του αγγείου συνθέτουν μια πολύπλοκη αλλά αρμονικά δομημένη σύνθεση. Οι ανάγλυφες ζώνες και τα τακτικά χαραγμένα μοτίβα προσδίδουν στο αγγείο έναν διακριτό χαρακτήρα.

Η επιφάνεια εμφανίζει ρυθμικό δυναμισμό, ενώ το ζεστό, μερικώς αποσαθρωμένο τερακότα τονίζει τη χειροποίητη φύση του αντικειμένου. Στο πλαίσιο των κεραμικών παραδόσεων της βορειοανατολικής Νιγηρίας, το έργο καταδεικνύει τις καλλιτεχνικές δυνατότητες ενός σχεδιασμού όπου τα όρια μεταξύ λειτουργικού αντικειμένου, ανθρώπινης φιγούρας και πιθανής σημειολογίας τελετουργίας γίνονται ρευστά. Ο ακριβής χρονολογία, η αρχική λειτουργία και η συγκεκριμένη πολιτισμική απόδοση παραμένουν ανοιχτά για περαιτέρω διερεύνηση χωρίς πρόσθετη τεκμηρίωση. Ακριβώς αυτή η συντακτική ανεξαρτησία και η πολιτιστικο-ιστορική πολυπλοκότητα καθιστούν το τερακότα ένα αξιοσημείωτο μαρτύριο της περιφερειακής κεραμικής γλυπτικής.

Βιβλιογραφία

Marla C. Berns: Art, History, and Gender: Women and Clay in West Africa. Indiana University Press, Bloomington, 1993.
Karl-Ferdinand Schaedler: Earth and Ore: 2500 Years of African Art in Terra-Cotta and Metal. Panterra Verlag, Munich, 1997.
Οι παραπάνω δημοσιεύσεις συμβάλλουν στη γενική ιστοριογραφική και εθνογραφική ταξινόμηση των κεραμικών παραδόσεων της Δυτικής Αφρικής. Δεν συνιστούν άμεση τεκμηρίωση του συγκεκριμένου αγγείου ή οριστική απόδοση σε συγκεκριμένο εργαστήρι Cham ή Longuda.

Πνευματικά Δικαιώματα και Επιστημονική Τεκμηρίωση

Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνογραφία, αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης. Τα πρωτότυπα κείμενα και οι φωτογραφίες μπορεί να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Όλα τα δικαιώματα που ανήκουν στους αντίστοιχους κατόχους διατηρούνται.

Είδος καταγραφής: MAZ31229

Ενορατικός: Αμάου Ντόγο

Εκποίηση χωρίς TL test.
Οι ειδικοί της Catawiki πραγματοποιούν εικονική ανασκόπηση με βάση τις πληροφορίες, φωτογραφίες, την προέλευση και τα υποστηρικτικά τεκμηριωτικά στοιχεία που παρέχονται κατά τη διαδικασία υποβολής. Η αποδοχή ενός παραδοσιακού ή αρχαίου αφρικανικού έργου τέχνης για δημοπρασία δεν αποτελεί αυτοτελή αυθεντικοποίηση ή πιστοποίηση από την Catawiki, ούτε σημαίνει ότι ο εμπειρογνώμονας της Catawiki έχει φυσικά ή επιστημονικά πιστοποιήσει, πατίνα-αναλύσει ή χρονολογήσει το αντικείμενο. Σύμφωνα με τους Όρους και τις Κατευθυντήριες Αρχές Υποβολής Παραδοσιακής Αφρικάνικης Τέχνης, ο πωλητής παραμένει υπεύθυνος για την ακρίβεια, τη νομιμότητα, την προέλευση και την αυθεντικότητα του αντικειμένου και των πληροφοριών που παρέχονται.

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Λεπτομέρειες

Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Cham
Χώρα προέλευσης
Νιγηρία
Υλικό
Terracotta
Sold with stand
Όχι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A terracotta sculpture
Height
46 cm
Βάρος
4.3 kg
Γνησιότητα
Αντίγραφο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
6937
Πουλημένα αντικείμενα
99.43%
protop

Rechtliche Informationen des Verkäufers

Unternehmen:
Jaenicke Njoya GmbH
Repräsentant:
Wolfgang Jaenicke
Adresse:
Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY
Telefonnummer:
+493033951033
Email:
w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
USt-IdNr.:
DE241193499

AGB

AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.

Widerrufsbelehrung

  • Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
  • Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
  • Vollständige Widerrufsbelehrung

Παρόμοια αντικείμενα

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Προτείνεται για εσάς στην

Αφρικανική και φυλετική τέχνη

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​