Ένα ξύλινο γλυπτό - ΜΟΒΑ - Τόγκο (χωρίς τιμή ασφαλείας)
03
ημέρες
06
ώρες
39
λεπτά
48
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 3
χωρίς τιμή ασφαλείας
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André
Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.
Εκτιμήστε € 280 - € 330
 | 3 € | |
|---|---|---|
| 2 € | |
 | 1 € |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 143878 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Ξυλόγλυπτό της φυλής Moba από Bombouaka, περιοχή Σαβάνα, βόρεια Τogo, ανθρωπομορφική μορφή προγόνου ύψους 75 cm και βάρους 5,1 kg, σε καλή κατάσταση και αυθεντικό/επίσημο, χωρίς βάση.
Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης
Περιγραφή από τον πωλητή
Moba Θεατρ sculpture – Ανθρωπομορφικό Ανδριλίκι προγονικό Tchitcheri
Origin: Bombouaka, Savannah Region, Northern Togo
Κοινωνικοπολιτισμική Κατηγορία: Moba
Υλικό: Ξύλο, σκαλισμένο, με επιφάνεια γκριζοπράσινη-καφέ έως ώχρα, επιπλέον ενδεικτικά παρεμβάσεις.
Χρονολόγηση: Αβέβαιη
Περιγραφή
Αυτό το ανθρωπομορφικό ξύλινο γλυπτό από το χωριό Bombouaka, στη βόρεια Τόγκο, χαρακτηρίζεται από εξαιρετικά μακρύ, απόλυτα κάθετο συνδυασμό και ριζικά απλοποιημένη απεικόνιση του ανθρώπινου σώματος. Η όρθια μορφή έχει έναν μεγάλο, σχεδόν κυλινδρικό κεφάλι με στρογγυλεμένο κρανιακό θόλο, που στηρίζεται απευθείας σε ένα στενό λαιμό. Η επιφάνεια του κεφαλιού είναι βαθειά φθαρμένη· τα χαρακτηριστικά του προσώπου δεν είναι καθαρά διακριτά από την οπτική γωνία που παρουσιάζεται. Κάτω από το κεφάλι, διαπλάθεται ένας στενός, μακρύς κορμός, των ώμων του οποίου υποδηλώνονται μόνο από μικρές σκαλιστές υψώσεις. Δύο εντυπωσιακά μακριά, λεπτά χέρια αιωρούνται παράλληλα με τον κορμό και τελειώνουν χωρίς διαφοροποιημένες παλάμες. Ο κορμός στενεύει στη μέση πριν μεταβεί σε μια εμφανώς έντονη περιοχή πυέλου. Οι δυνατές γοφικές καμπύλες σχηματίζουν έντονη αντίθεση με τον πιο αδύνατο κορμό. Κάτω από τη λεκάνη εκτείνονται δύο μακριά, σχεδόν παράλληλα πόδια, που στενεύουν ελαφρώς προς τα κάτω και τελειώνουν χωρίς σκαλισμένα πόδια. Το γλυπτό στέκεται σε έναν σύγχρονο, ορθογώνιο ξύλινο βάθρο, το οποίο δεν αποτελεί μέρος του αρχικού γλυπτού. Ολόκληρη η επιφάνεια παρουσιάζει έντονα σημάδια διάβρωσης και αλλοίωσης του υλικού. Βαθύ longitudinal ρωγμές, ανομοιογενείς σπασίματα και σαφώς ορατός καρπός ξύλου χαρακτηρίζουν την εμφάνισή του. Ιδιαίτερα στην περιοχή του κεφαλιού, των ώμων και των γοφών, η αρχική γλυπτική μορφή εν μέρει καλύπτεται από τη φθορά. Η γκριζωπή-καφέ έως ανοιχτή ώχρα απόχρωση του ξύλου μαρτυρεί παρατεταμένη έκθεση στις καιρικές συνθήκες. Ωστόσο, μια ακριβής αξιολόγηση των αρχικών εκθέσεων ή της ηλικίας του γλυπτού δεν είναι δυνατή βάσει της φωτογραφίας.
Ολόκληρη η επιφάνεια παρουσιάζει έντονα σημάδια διάβρωσης και αλλαγής του υλικού.
Πολιτισμικό και Γεωγραφικό Πλαίσιο
Οι Moba είναι ένα εθνολογικό φύλο στη βόρεια Τόγκο, των ιστορικά οικιστικών περιοχών που εκτείνονται κυρίως στην παρούσα σαβάνα και στις γειτονικές περιοχές νοτιοανατολικά της Μπουρκίνα Φάσο. Το χωριό Bombouaka βρίσκεται σε τοπίο μεσα στην σαβάνα, γεωργική χρήση και μακρά ιστορία τοπικών θρησκευτικών παραδόσεων. Στο παραδοσιακό κοινωνικό σύστημα των Mobа, οι σχέσεις ανάμεσα σε ζωντανούς, προγόνους και υπερφυσικές δυνάμεις κατέχουν θεμελιώδη σημασία. Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της μηχανιστικής κουλτούρας των Moba είναι οι ανθρωπομορφικές wooden φιγούρες γνωστές ως tchitcheri. These γλυπτά παράγονται σε διάφορα μεγέθη και στυλ και συνδέονται με πεποιθήσεις οικογενειακής προστασίας, σχέσεις προγόνων και τελετουργικές πρακτικές. Το σχήμα τους συχνά χαρακτηρίζεται από ισχυρή μείωση της ανθρώπινης ανατομίας. Μεγάλα, απλουστευμένα κεφάλια, μακριά σώματα, λεπτά χέρια και σταθερά πόδια είναι μεταξύ των επαναλαμβανόμενων μορφολογικών χαρακτηριστικών. Στα αρχικά τους πολιτισμικά πλαίσια, αυτά τα γλυπτά δεν έχουν αποκλειστικά διακοσμητικό ρόλο. Αντιθέτως, μπορούν να λειτουργήσουν ως υλικά σημεία αναφοράς μεταξύ της ανθρώπινης κοινότητας και των πνευματικών δυνάμεων. Η ακριβής σημασία ενός ατόμου γλυπτού εξαρτάται από την παραγωγή του, τη ριτυλική του ενσωμάτωση και τη σταθερή τοποθέτηση. Βάσει της τεκμηριωμένης προέλευσης και της χαρακτηριστικής μορφής γλώσσας, η παρούσα φιγούρα μπορεί να τοποθετηθεί πειστικά στο ευρύτερο πλαίσιο των tchitcheri των Moba.
Συμβολισμός και Ριτιστική Λειτουργία
Οι tchitcheri των Mobа συνδέονται στενά με εννοίες προστασίας, παρουσίας προγόνων και σχέσης μεταξύ ανθρώπων και υπερφυσικών δυνάμεων. Η εθνογραφική βιβλιογραφία περιγράφει διαφορετικές κατηγορίες αυτών των φιγούρων, των οποίων οι λειτουργίες διαφέρουν ανάλογα με το μέγεθος, την παραγωγή και το τελετουργικό πλαίσιο. Ιδιαίτερα μεγάλες φιγούρες, συχνά αναφερόμενες ως tchitcheri sakab, σχετίζονται με σημαντικές οικογενειακές ή γενεαλογικές συνδέσεις.Μικρότερες μορφές μπορούν να εξυπηρετήσουν άλλες προστατευτικές και τελετουργικές λειτουργίες. Ωστόσο, ο προσδιορισμός της παρούσας γλυπτικής σε συγκεκριμένη κατηγορία δεν θα ήταν αξιόπιστος χωρίς μετρήσεις και πρόσθετη εθνογραφική τεκμηρίωση. Η εξαιρετικά απλοποιημένη ανθρώπινη μορφή διαθέτει μια ιδιαίτερη συμβολική ποιότητα. Το μεγάλο κεφάλι θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως σημαντικό σύμβολο ταυτότητας ή πνευματικής παρουσίας, ενώ τα μακρυά πόδια και η όρθια στάση μεταδίδουν σταθερότητα και αδιάκοπη δύναμη. Η έλλειψη λεπτομερειών ατομικών χαρακτηριστικών κάνει την απεικόνιση να φαίνεται λιγότερο σαν πορτραίτο συγκεκριμένου προσώπου και περισσότερο ως υπερ-ατομική αναπαράσταση. Στο πλαίσιο της παράδοσης των Mobа, η αποτελεσματικότητα αυτών των φιγούρων μπορεί να συνδεθεί με την τελετουργική τους ενεργοποίηση και τη σύνδεσή τους με τους προγόνους. Μερικά tchitcheri τοποθετούνταν σε αγροικίες ή σε ιδιαίτερα σημαντικούς τόπους. Η έκθεση στον ήλιο, τη βροχή και άλλες κλιματικές επιρροές θα μπορούσε να οδηγήσει σε σταδιακή αλλοίωση της επιφάνειάς τους. Η έντονη φθορά της παρούσας γλυπτικής θα μπορούσε να εμπλέκεται σε τέτοια χρήση, αλλά δεν αποδεικνύει κάτι τέτοιο. Χωρίς πληροφορίες για την αρχική εύρεση ή τον τόπο τοποθέτησης, παραμένει ασαφές αν το έργο βρισκόταν πραγματικά έξω ή γήρασε υπό άλλες συνθήκες.
Ανθρωπολογική Ανάλυση της Τέχνης
Από άποψη τέχνης, η γλυπτική ενσωματώνει μια ιδιαίτερα συνεπή μορφή ανθρωπομορφικής αφαίρεσης. Η ανθρώπινη μορφή περιορίζεται σε μερικά βασικά σκαλιστικά στοιχεία: κεφάλι, κορμός, χέρια, πυέλος και πόδια. Αυτά τα στοιχεία δεν αποδοθούν με φυσιολογική ανατομία, αλλά σχηματίζουν μια αυστηρά κάθετη ολότητα. Το μεγάλο κεφάλι φαίνεται ως κλειστό, σχεδόν κυλινδρικό σχήμα, ενώ ο λεπτός κορμός και τα μακριά χέρια δημιουργούν μια ρυθμική ακολουθία παράλληλων γραμμών. Ο διακριτικά εμφανής πυέλος αποτελεί κεντρικό σημείο εστίασης μέσα στη λεπτή σιλουέτα. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτη είναι η σχέση μεταξύ της έντονης απλοποίησης των μορφών του σώματος και της υλικής ζωτικότητας της ξύλινης επιφάνειας. Οι βαθιές ρωγμές, τα ίχνη φθοράς και οι άνισες ρωγμές δημιουρ-γούν μια σύνθετη υφή επιφανείας που αντιπαραβάλλεται με την αρχική γεωμετρική σαφήνεια της φιγούρας. Αυτές οι αλλοιώσεις δίνουν στο αντικείμενο μια πρόσθετη αισθητική διάσταση, αλλά δεν πρέπει να ταυτιστούν με την αρχική καλλιτεχνική πρόθεση. Μέσα στη μαζική τέχνη Mobа, η μείωση σε στοιχειώδεις ανθρώπινες μορφές αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικά καλλιτεχνικά αρχή. Οι tchitcheri συχνά φέρουν έντονη αρχιτεκτονική ποιότητα, που απορρέει από την εγγύτητά τους προς την όρθια ξύλινη κολόνα και από τη σταθερή κάθετη τους προσανατολισμό. Η παρούσα φιγούρα εμφανίζει αυτές τις ποιότητες με ιδιαίτερα συμπυκνωμένο τρόπο. Ο αντίκτυπός της στηρίζεται περισσότερο στην παρουσία ολόκληρου σώματος στο χώρο παρά στην φυσιογνωμική έκφραση. Τα μακριά πόδια μεταδίδουν σταθερότητα, ενώ το μεγάλο κεφάλι ολοκληρώνει την κάθετη κίνηση της σύνθεσης. Τα λεπτά χέρια συνοδεύουν τον κορμό όπως δύο επιπλέον στηρίξεις, ενισχύοντας την εντύπωση ενός κλειστού, όρθιου γλυπτού.
Αξιολόγηση της Τέχνης
Η εξαιρετική καλλιτεχνική ποιότητα αυτής της γλυπτικής Moba έγκειται στην ριζική φορμαλιστική συμπύκνωση και στη впечатτική υλική παρουσία. Το σώμα συνδυάζει μια αυστηρά απλοποιημένη ανθρώπινη μορφή με μια επιφάνεια που λόγω της εκτεταμένης φθοράς έχει εν μέρει αλλοιώσει την αρχική αγγειογραφία. Ακριβώς από αυτή τη ένταση ανάμεσα στην γεωμετρική καθαρότητα και στην οργανική δομή του υλικού ανέρχεται ένα αξιοσημείωτο αισθητικό αποτέλεσμα. Το μεγάλο, σχεδόν ασήμαντο κεφάλι, ο μακρύς κορμός και τα λεπτά πόδια δίνουν στο γλυπτό μια ήρεμη, μνημειακή αύρα που γίνεται αισθητή ανεξάρτητα από τις πραγματικές διαστάσεις του. Στο πλαίσιο της παράδοσης tchitcheri των Mobа, το αντικείμενο απεικονίζει μια καλλιτεχνική αντίληψη κατά την οποία η ανθρώπινη μορφή δεν εμφανίζεται ως ατομικό πορτρέτο, αλλά ως συμπυκνωμένη σκαλιστική παρουσία. Η πιθανή σύνδεσή του με προαιώνιες πεποιθήσεις και προστατευτικά τελετουργικά διευρύνει τη σημασία του πέρα από καθαρά αισθητικές αποδοχές. Ακριβής χρονολόγηση, καθορισμός της αρχικής τελετουργικής λειτουργίας και ταξινόμησή του σε συγκεκριμένη κατηγορία tchitcheri παραμένουν ασαφή χωρίς περαιτέρω τεκμηρίωση. Ωστόσο, το γλυπτό αντιπροσωπεύει ένα χαρακτηριστικό και εκφραστικό παράδειγμα ανθρωπομορφικής ξυλογλυπτικής από το βόρειο Τόγκο.
Βιβλιογραφία
Christopher D. Roy: Art and Life in Africa. University of Iowa, Iowa City, 1992.
Piet Meyer: Art and Religion of the Lobi. Museum Rietberg, Zurich, 1981. Συγκριτική βιβλιογραφία σχετικά με θρησκευτικές πεποιθήσεις και εικονογραφική ξυλογλυπτική στη γειτονική σαβάνα της Δυτικής Αφρικής.
Οι ανωτέρω δημοσιεύσεις εξυπηρετούν τη γενική καλλιτεχνική και πολιτισμική ιστορική εντασσόμενη. Δεν συνιστούν άμεση τεκμηρίωση της παρούσας φιγούρας ή τελική προσδιορισμό της αρχικής της λειτουργίας.
Πνευματικά Δικαιώματα και Επιστημονική Τεκμηρίωση
Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνογραφία, αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης. Αρχικά κείμενα και φωτογραφίες μπορεί να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Όλα τα δικαιώματα που κατέχουν οι αντίστοιχοι δικαιούχοι διατηρούνται.
Inv. Νο. MAZ31256
Απον.: Ouro
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηMoba Θεατρ sculpture – Ανθρωπομορφικό Ανδριλίκι προγονικό Tchitcheri
Origin: Bombouaka, Savannah Region, Northern Togo
Κοινωνικοπολιτισμική Κατηγορία: Moba
Υλικό: Ξύλο, σκαλισμένο, με επιφάνεια γκριζοπράσινη-καφέ έως ώχρα, επιπλέον ενδεικτικά παρεμβάσεις.
Χρονολόγηση: Αβέβαιη
Περιγραφή
Αυτό το ανθρωπομορφικό ξύλινο γλυπτό από το χωριό Bombouaka, στη βόρεια Τόγκο, χαρακτηρίζεται από εξαιρετικά μακρύ, απόλυτα κάθετο συνδυασμό και ριζικά απλοποιημένη απεικόνιση του ανθρώπινου σώματος. Η όρθια μορφή έχει έναν μεγάλο, σχεδόν κυλινδρικό κεφάλι με στρογγυλεμένο κρανιακό θόλο, που στηρίζεται απευθείας σε ένα στενό λαιμό. Η επιφάνεια του κεφαλιού είναι βαθειά φθαρμένη· τα χαρακτηριστικά του προσώπου δεν είναι καθαρά διακριτά από την οπτική γωνία που παρουσιάζεται. Κάτω από το κεφάλι, διαπλάθεται ένας στενός, μακρύς κορμός, των ώμων του οποίου υποδηλώνονται μόνο από μικρές σκαλιστές υψώσεις. Δύο εντυπωσιακά μακριά, λεπτά χέρια αιωρούνται παράλληλα με τον κορμό και τελειώνουν χωρίς διαφοροποιημένες παλάμες. Ο κορμός στενεύει στη μέση πριν μεταβεί σε μια εμφανώς έντονη περιοχή πυέλου. Οι δυνατές γοφικές καμπύλες σχηματίζουν έντονη αντίθεση με τον πιο αδύνατο κορμό. Κάτω από τη λεκάνη εκτείνονται δύο μακριά, σχεδόν παράλληλα πόδια, που στενεύουν ελαφρώς προς τα κάτω και τελειώνουν χωρίς σκαλισμένα πόδια. Το γλυπτό στέκεται σε έναν σύγχρονο, ορθογώνιο ξύλινο βάθρο, το οποίο δεν αποτελεί μέρος του αρχικού γλυπτού. Ολόκληρη η επιφάνεια παρουσιάζει έντονα σημάδια διάβρωσης και αλλοίωσης του υλικού. Βαθύ longitudinal ρωγμές, ανομοιογενείς σπασίματα και σαφώς ορατός καρπός ξύλου χαρακτηρίζουν την εμφάνισή του. Ιδιαίτερα στην περιοχή του κεφαλιού, των ώμων και των γοφών, η αρχική γλυπτική μορφή εν μέρει καλύπτεται από τη φθορά. Η γκριζωπή-καφέ έως ανοιχτή ώχρα απόχρωση του ξύλου μαρτυρεί παρατεταμένη έκθεση στις καιρικές συνθήκες. Ωστόσο, μια ακριβής αξιολόγηση των αρχικών εκθέσεων ή της ηλικίας του γλυπτού δεν είναι δυνατή βάσει της φωτογραφίας.
Ολόκληρη η επιφάνεια παρουσιάζει έντονα σημάδια διάβρωσης και αλλαγής του υλικού.
Πολιτισμικό και Γεωγραφικό Πλαίσιο
Οι Moba είναι ένα εθνολογικό φύλο στη βόρεια Τόγκο, των ιστορικά οικιστικών περιοχών που εκτείνονται κυρίως στην παρούσα σαβάνα και στις γειτονικές περιοχές νοτιοανατολικά της Μπουρκίνα Φάσο. Το χωριό Bombouaka βρίσκεται σε τοπίο μεσα στην σαβάνα, γεωργική χρήση και μακρά ιστορία τοπικών θρησκευτικών παραδόσεων. Στο παραδοσιακό κοινωνικό σύστημα των Mobа, οι σχέσεις ανάμεσα σε ζωντανούς, προγόνους και υπερφυσικές δυνάμεις κατέχουν θεμελιώδη σημασία. Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της μηχανιστικής κουλτούρας των Moba είναι οι ανθρωπομορφικές wooden φιγούρες γνωστές ως tchitcheri. These γλυπτά παράγονται σε διάφορα μεγέθη και στυλ και συνδέονται με πεποιθήσεις οικογενειακής προστασίας, σχέσεις προγόνων και τελετουργικές πρακτικές. Το σχήμα τους συχνά χαρακτηρίζεται από ισχυρή μείωση της ανθρώπινης ανατομίας. Μεγάλα, απλουστευμένα κεφάλια, μακριά σώματα, λεπτά χέρια και σταθερά πόδια είναι μεταξύ των επαναλαμβανόμενων μορφολογικών χαρακτηριστικών. Στα αρχικά τους πολιτισμικά πλαίσια, αυτά τα γλυπτά δεν έχουν αποκλειστικά διακοσμητικό ρόλο. Αντιθέτως, μπορούν να λειτουργήσουν ως υλικά σημεία αναφοράς μεταξύ της ανθρώπινης κοινότητας και των πνευματικών δυνάμεων. Η ακριβής σημασία ενός ατόμου γλυπτού εξαρτάται από την παραγωγή του, τη ριτυλική του ενσωμάτωση και τη σταθερή τοποθέτηση. Βάσει της τεκμηριωμένης προέλευσης και της χαρακτηριστικής μορφής γλώσσας, η παρούσα φιγούρα μπορεί να τοποθετηθεί πειστικά στο ευρύτερο πλαίσιο των tchitcheri των Moba.
Συμβολισμός και Ριτιστική Λειτουργία
Οι tchitcheri των Mobа συνδέονται στενά με εννοίες προστασίας, παρουσίας προγόνων και σχέσης μεταξύ ανθρώπων και υπερφυσικών δυνάμεων. Η εθνογραφική βιβλιογραφία περιγράφει διαφορετικές κατηγορίες αυτών των φιγούρων, των οποίων οι λειτουργίες διαφέρουν ανάλογα με το μέγεθος, την παραγωγή και το τελετουργικό πλαίσιο. Ιδιαίτερα μεγάλες φιγούρες, συχνά αναφερόμενες ως tchitcheri sakab, σχετίζονται με σημαντικές οικογενειακές ή γενεαλογικές συνδέσεις.Μικρότερες μορφές μπορούν να εξυπηρετήσουν άλλες προστατευτικές και τελετουργικές λειτουργίες. Ωστόσο, ο προσδιορισμός της παρούσας γλυπτικής σε συγκεκριμένη κατηγορία δεν θα ήταν αξιόπιστος χωρίς μετρήσεις και πρόσθετη εθνογραφική τεκμηρίωση. Η εξαιρετικά απλοποιημένη ανθρώπινη μορφή διαθέτει μια ιδιαίτερη συμβολική ποιότητα. Το μεγάλο κεφάλι θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως σημαντικό σύμβολο ταυτότητας ή πνευματικής παρουσίας, ενώ τα μακρυά πόδια και η όρθια στάση μεταδίδουν σταθερότητα και αδιάκοπη δύναμη. Η έλλειψη λεπτομερειών ατομικών χαρακτηριστικών κάνει την απεικόνιση να φαίνεται λιγότερο σαν πορτραίτο συγκεκριμένου προσώπου και περισσότερο ως υπερ-ατομική αναπαράσταση. Στο πλαίσιο της παράδοσης των Mobа, η αποτελεσματικότητα αυτών των φιγούρων μπορεί να συνδεθεί με την τελετουργική τους ενεργοποίηση και τη σύνδεσή τους με τους προγόνους. Μερικά tchitcheri τοποθετούνταν σε αγροικίες ή σε ιδιαίτερα σημαντικούς τόπους. Η έκθεση στον ήλιο, τη βροχή και άλλες κλιματικές επιρροές θα μπορούσε να οδηγήσει σε σταδιακή αλλοίωση της επιφάνειάς τους. Η έντονη φθορά της παρούσας γλυπτικής θα μπορούσε να εμπλέκεται σε τέτοια χρήση, αλλά δεν αποδεικνύει κάτι τέτοιο. Χωρίς πληροφορίες για την αρχική εύρεση ή τον τόπο τοποθέτησης, παραμένει ασαφές αν το έργο βρισκόταν πραγματικά έξω ή γήρασε υπό άλλες συνθήκες.
Ανθρωπολογική Ανάλυση της Τέχνης
Από άποψη τέχνης, η γλυπτική ενσωματώνει μια ιδιαίτερα συνεπή μορφή ανθρωπομορφικής αφαίρεσης. Η ανθρώπινη μορφή περιορίζεται σε μερικά βασικά σκαλιστικά στοιχεία: κεφάλι, κορμός, χέρια, πυέλος και πόδια. Αυτά τα στοιχεία δεν αποδοθούν με φυσιολογική ανατομία, αλλά σχηματίζουν μια αυστηρά κάθετη ολότητα. Το μεγάλο κεφάλι φαίνεται ως κλειστό, σχεδόν κυλινδρικό σχήμα, ενώ ο λεπτός κορμός και τα μακριά χέρια δημιουργούν μια ρυθμική ακολουθία παράλληλων γραμμών. Ο διακριτικά εμφανής πυέλος αποτελεί κεντρικό σημείο εστίασης μέσα στη λεπτή σιλουέτα. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτη είναι η σχέση μεταξύ της έντονης απλοποίησης των μορφών του σώματος και της υλικής ζωτικότητας της ξύλινης επιφάνειας. Οι βαθιές ρωγμές, τα ίχνη φθοράς και οι άνισες ρωγμές δημιουρ-γούν μια σύνθετη υφή επιφανείας που αντιπαραβάλλεται με την αρχική γεωμετρική σαφήνεια της φιγούρας. Αυτές οι αλλοιώσεις δίνουν στο αντικείμενο μια πρόσθετη αισθητική διάσταση, αλλά δεν πρέπει να ταυτιστούν με την αρχική καλλιτεχνική πρόθεση. Μέσα στη μαζική τέχνη Mobа, η μείωση σε στοιχειώδεις ανθρώπινες μορφές αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικά καλλιτεχνικά αρχή. Οι tchitcheri συχνά φέρουν έντονη αρχιτεκτονική ποιότητα, που απορρέει από την εγγύτητά τους προς την όρθια ξύλινη κολόνα και από τη σταθερή κάθετη τους προσανατολισμό. Η παρούσα φιγούρα εμφανίζει αυτές τις ποιότητες με ιδιαίτερα συμπυκνωμένο τρόπο. Ο αντίκτυπός της στηρίζεται περισσότερο στην παρουσία ολόκληρου σώματος στο χώρο παρά στην φυσιογνωμική έκφραση. Τα μακριά πόδια μεταδίδουν σταθερότητα, ενώ το μεγάλο κεφάλι ολοκληρώνει την κάθετη κίνηση της σύνθεσης. Τα λεπτά χέρια συνοδεύουν τον κορμό όπως δύο επιπλέον στηρίξεις, ενισχύοντας την εντύπωση ενός κλειστού, όρθιου γλυπτού.
Αξιολόγηση της Τέχνης
Η εξαιρετική καλλιτεχνική ποιότητα αυτής της γλυπτικής Moba έγκειται στην ριζική φορμαλιστική συμπύκνωση και στη впечатτική υλική παρουσία. Το σώμα συνδυάζει μια αυστηρά απλοποιημένη ανθρώπινη μορφή με μια επιφάνεια που λόγω της εκτεταμένης φθοράς έχει εν μέρει αλλοιώσει την αρχική αγγειογραφία. Ακριβώς από αυτή τη ένταση ανάμεσα στην γεωμετρική καθαρότητα και στην οργανική δομή του υλικού ανέρχεται ένα αξιοσημείωτο αισθητικό αποτέλεσμα. Το μεγάλο, σχεδόν ασήμαντο κεφάλι, ο μακρύς κορμός και τα λεπτά πόδια δίνουν στο γλυπτό μια ήρεμη, μνημειακή αύρα που γίνεται αισθητή ανεξάρτητα από τις πραγματικές διαστάσεις του. Στο πλαίσιο της παράδοσης tchitcheri των Mobа, το αντικείμενο απεικονίζει μια καλλιτεχνική αντίληψη κατά την οποία η ανθρώπινη μορφή δεν εμφανίζεται ως ατομικό πορτρέτο, αλλά ως συμπυκνωμένη σκαλιστική παρουσία. Η πιθανή σύνδεσή του με προαιώνιες πεποιθήσεις και προστατευτικά τελετουργικά διευρύνει τη σημασία του πέρα από καθαρά αισθητικές αποδοχές. Ακριβής χρονολόγηση, καθορισμός της αρχικής τελετουργικής λειτουργίας και ταξινόμησή του σε συγκεκριμένη κατηγορία tchitcheri παραμένουν ασαφή χωρίς περαιτέρω τεκμηρίωση. Ωστόσο, το γλυπτό αντιπροσωπεύει ένα χαρακτηριστικό και εκφραστικό παράδειγμα ανθρωπομορφικής ξυλογλυπτικής από το βόρειο Τόγκο.
Βιβλιογραφία
Christopher D. Roy: Art and Life in Africa. University of Iowa, Iowa City, 1992.
Piet Meyer: Art and Religion of the Lobi. Museum Rietberg, Zurich, 1981. Συγκριτική βιβλιογραφία σχετικά με θρησκευτικές πεποιθήσεις και εικονογραφική ξυλογλυπτική στη γειτονική σαβάνα της Δυτικής Αφρικής.
Οι ανωτέρω δημοσιεύσεις εξυπηρετούν τη γενική καλλιτεχνική και πολιτισμική ιστορική εντασσόμενη. Δεν συνιστούν άμεση τεκμηρίωση της παρούσας φιγούρας ή τελική προσδιορισμό της αρχικής της λειτουργίας.
Πνευματικά Δικαιώματα και Επιστημονική Τεκμηρίωση
Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνογραφία, αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης. Αρχικά κείμενα και φωτογραφίες μπορεί να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Όλα τα δικαιώματα που κατέχουν οι αντίστοιχοι δικαιούχοι διατηρούνται.
Inv. Νο. MAZ31256
Απον.: Ouro
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΛεπτομέρειες
Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Moba
Χώρα προέλευσης
Τόγκο
Υλικό
Ξύλο
Sold with stand
Όχι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A wooden sculpture
Height
75 cm
Βάρος
5.1 kg
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
protop
Rechtliche Informationen des Verkäufers
- Unternehmen:
- Jaenicke Njoya GmbH
- Repräsentant:
- Wolfgang Jaenicke
- Adresse:
- Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY - Telefonnummer:
- +493033951033
- Email:
- w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
- USt-IdNr.:
- DE241193499
AGB
AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.
Widerrufsbelehrung
- Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
- Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
- Vollständige Widerrufsbelehrung
