Ένα γλυπτό από χάντρες - Γιορούμπα - Νιγηρία (χωρίς τιμή ασφαλείας)

05
ημέρες
01
ώρα
39
λεπτά
20
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 5
χωρίς τιμή ασφαλείας
Dimitri André
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André

Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.

Εκτιμήστε  € 280 - € 330
FR
5 €
NL
4 €
PT
2 €

Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 143856 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

Ξύλο-κοσμήματα/μπλέ σκουληκό bead Yoruba από Νιγηρία, προέλευση Osogbo, Osun State, ύψος 44 cm, βάρος 3,2 kg, κατασκευασμένο από γυάλινες χάντρες με υφασμάτινο υπόστρωμα και μακριές κρυστάλλινες κρεμάλες, τοποθετημένο σε μαύρη μεταλλική βάση και πωλείται με την βάση, σε καλή κατάσταση και με επίσημη αυθεντικότητα.

Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης

Περιγραφή από τον πωλητή

Δεξί/Κορώνα Κοσμημένη με Χάντρες – Συμβολικά Διακοσμημένο Τελετουργικό Στέμμα από Χάντρες

Προέλευση: Περιοχή Osogbo (Osogba), Πολιτεία Osun, Νοτιοδυτικά Νιγηρίας

Πολιτισμική Απόδοση: Ιουρούμπα, αποδεδειγμένη

Υλικό: Γυάλινες χάντρες σε ποικιλία χρωμάτων, υφαντή βάση, πιθανώς κλωστές και άλλα οργανικά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένου βάσης.

Χρονολόγηση: Αβέβαιη

Περιγραφή

Αυτό το εξαιρετικά πλουσιοπάροχα διακοσμημένο αντικείμενο από χάντρες έχει έναν ψηλό, σχεδόν κωνικό πυκνωτή, ολόκληρη η επιφάνειά του είναι καλυμμένη με πυκνά τοποθετημένες, χρωματιστές γυάλινες χάντρες. Η σύνθεση συνδυάζει μια αυστηρά δομημένη αρχιτεκτονική μορφή με μια πληθώρα τρισδιάστατων ανθρωπομορφικών και πιθανώς ζωομορφικών στοιχείων. Το άνω τμήμα διαμορφώνεται από έναν επιμηκυμένο, κυλινδρικό διακοσμητικό επίμυθιο, η επιφάνεια του οποίου κοσμείται με σειρές από χάντρες σε κόκκινο-καφέ και ανοιχτά χρώματα τοποθετημένες οριζόντια. Αρκετές σκοτεινές, καμπυλωτές προεκτάσεις προεξέχουν από τις πλευρές, θυμίζοντας στυλιζαρισμένες κεφαλές ζώων ή διακοσμητικά κρεμαστά πετάσματα. Το κύριο σώμα από κάτω διευρύνεται σε σχήμα καμπάνας και διαιρείται σε διαφορετικά εικονογραφικά τμήματα. Ένα σκοτεινό, σχεδόν μαύρο υπόβαθρο από χάντρες διαπλέκεται από γεωμετρικές γραμμές σε κίτρινο, κόκκινο και καφέ, δημιουργώντας ένα δίκτυο αιθέριας σχημάτων τριγώνων και πολυγώνων. Ιδιαίτερα εντυπωσιακές είναι οι μεγάλες διακοσμητικές προλήψεις σε σχήμα καρδιάς ή φύλλου από κόκκινες και λευκές σειρές χάντρες, διατεταγμένες σε πολλές στρώσεις. Μεσολαβούντς μικρότερες τρισδιάστατες κεφαλές με σκούρες όψεις και πράσινα επιθέματα κεφαλών εμφανίζονται ανάμεσα σε αυτά τα διακοσμητικά. Από αριστερά εμπρός υπάρχει μια μεγαλύτερη, ανοιχτογάλα Field, τονισμένη από ένα κάθετο κόκκινο σχήμα και μικρότερα έγχρωμα στοιχεία. Οι τρισδιάστατοι φιγούρες και διακοσμητικά είναι τοποθετημένα ώστε να περιβάλλουν ρυθμικά τη κωνική βάση. Πολλά μακριά, ανοιχτογαλάζια νήματα από χάντρες κρέμονται από το κάτω άκρο, τα οποία αρχικά ενδέχεται να αποτελούσαν ένα κινητό πέπλο ή μια διακοσμητική άκρη. Το αντικείμενο φέρει βάση από ένα σύγχρονο μαύρο μεταλλικό σταντ.

Ανθρωπολογική Ανάλυση

Η χάντριστη εργασία των ανθρώπων Yoruba αποτελεί ανάμεσα στις σημαντικότερες παραδόσεις υφασμάτων και τεχνών της Δυτικής Αφρικής. Ιδιαίτερα σε σχέση με την ιστορική βασιλεία, ανέπτυξε μιαヘστιάζουσα πολυσύνθετη οπτική γλώσσα, στην οποία πολύτιμα υλικά, αναπαραστάσεις σχημάτων και γεωμετρικά διακοσμητικά συνδυάστηκαν για να δημιουργήσουν συμβολικά φορτισμένα διακριτικά. Μέσα σε αυτή τη παράδοση, οι κοσμημένες με χάντρες διακοσμημένες κορώνες από γυαλί, γνωστές ως άdé, κατέχουν εξέχουσα θέση. Είναι ανάμεσα στα σημαντικότερα σύμβολα αξιοπρέπειας για τους βασιλείς Yoruba, τους ọba, και φανερώνουν όχι μόνο πολιτική εξουσία αλλά και τη ιερή νομιμοποίηση της μοναρχίας. Ιδιαίτερα χαρακτηριστικές είναι οι ψηλές, κωνικές ή θόλοι κορώνες με επιφάνειες καλυμμένες με πολύχρωμα μοτίβα χάντρων και ανθροπομορφικές αναπαραστάσεις. Συχνά φέρουν ένα κρεμαστό πέπλο από χάντρες που καλύπτει εν μέρει ή εντελώς το πρόσωπο του ρυθμιστή κατά ορισμένες τελετές. Η παρούσα εργασία, με το ψηλό της σχήμα, τα ανθρωπομορφικά επίθετα και τα μακριά νήματα χάντρων, φαίνεται να έχει σαφείς παραλληλισμούς προς αυτή τη παράδοση. Ωστόσο, ο ακριβής τυπολογικός της χαρακτηρισμός δεν μπορεί να προσδιοριστεί επακριβώς αποκλειστικά βάσει της φωτογραφίας. Ο ασυνήθιστα πολύπλοκος γλυπτικός διάκοσμος θα μπορούσε να υποδηλώνει μια περιφερειακή παραλλαγή, μια ιδιαίτερη τελετουργική λειτουργία ή μια ανεξάρτητη καλλιτεχνική ερμηνεία της βασιλικής χάντρινης τέχνης. Η αναφερόμενη προέλευση από την περιοχή Osogbo είναι λογική από άποψη ιστορίας της τέχνης, καθώς η νοτιοδυτική Νιγηρία αποτελεί έναν από τα σημαντικά κέντρα της κουλτούρας Yoruba. Ωστόσο, συγκεκριμένη εργαστηριακή απόδοση ή σύνδεση με συγκεκριμένη δυναστεία δεν τεκμηριώνεται.

Σύμβολισμός και Εικονογραφία

Ο εικονογραφικός σχεδιασμός των κορώνων από χάντρες Yoruba βασίζεται σε έναν εκλεπτυσμένο αλληλεπιδρασμό χρώματος, μορφής και ανθρωπομορφικής αναπαράστασης. Οι γυάλινες χάντρες θεωρούνται πολύτιμα υλικά σε βασιλικές συνθήκες και η χρήση τους δηλώνει ορατά τον ιδιαίτερο status του φορέα. Ωστόσο, η σημασία τους δεν περιορίζεται στην υλική αξία, αλλά συνδέεται στενά με έννοιες αξιοπρέπειας, πνευματικής δύναμης και κοινωνικής τάξης. Στον κοσμόλωο Yorubα, το ανθρώπινο κεφάλι, το ori, κατέχει ύψιστη σημασία ως έδρα της προσωπικής μοίρας και της πνευματικής ατομικότητας. Συνεπώς, η βασιλική κορώνα μπορεί να ερμηνευθεί ως συμβολική ανύψωση του κεφαλιού, εκφράζοντας τη ξεχωριστή θέση του ρυθμιστή. Οι μικρές ανθρωπομορφικές κεφαλές του παρόντος αντικειμένου θα μπορούσαν να αναφέρονται σε άτομα, προ ancestors ή συμβολικούς συντρόφους. Η ταυτότητά τους παραμένει ασαφής χωρίς πρόσθετες πληροφορίες. Τα επαναλαμβανόμενα κόκκινα και λευκά διακοσμητικά έχουν έναν έντονο συμμετρικό χαρακτήρα. Τα διακοσμητικά φέρουν μορφή ανθρωπόμορφη. Θα μπορούσαν να αναπαριστούν φυτικά μοτίβα ή αφαίρετα εμβλήματα· οριστική ταυτοποίηση δεν είναι εφικτή. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτη είναι η σύνθεση αυτών των διακοσμητικών με τα τρισδιάστατα, σκούρα κεφάλια, δημιουργώντας μια εικονογραφική ιεραρχία μεταξύ μεγάλων διακοσμητικών περιοχών και μικρότερων φιγούρων. Το χρωματικό σχήμα συμβάλλει σημαντικά στο συνολικό αποτέλεσμα. Κόκκινο, λευκό, μπλε, πράσινο και κίτρινο εμφανίζονται σε προσεκτικά συντονισμένες αντιθέσεις που δομούν ζωντανά το αντικείμενο από διαφορετικές οπτικές γωνίες. Αν και τα μεμονωμένα χρώματα μπορεί να φέρουν συγκεκριμένες θρησκευτικές ή κοινωνικές συνδέσεις εντός της κουλτούρας Yoruba, μια οριστική συμβολική ερμηνεία κάθε περιοχής χρώματος χωρίς τεκμηριωμένο context χρήσης θα ήταν ανεπαρκώς μεθοδολογική.

Τελετουργική Λειτουργία και Κοινωνική Σημασία

Οι βασιλικές χάντρινες κορώνας της Yoruba συνήθως συνδέονταν στενά με το γραφείο του ọba. Σε πολυάριθμες ιστορικές βασιλείες, θεωρούνταν κεντρικά σύμβολα νομιμοποιημένης εξουσίας και μπορούσαν να φορεθούν κατά τη διάρκεια στέψης, δημοσίων τελετών, θρησκευτικών γιορτών και άλλων σημαντικών περιόδων. Ιδιαίτερα ο κρεμαστός χάντινος πέπλος έχει σημαντική τελετουργική λειτουργία. Μπορεί να καλύψει το πρόσωπο του ρυθμιστή από άμεση θέα, καθιστώντας μια απόσταση μεταξύ του βασιλικού προσώπου και του περιβάλλοντος ορατή. Ταυτόχρονα, ο πέπλος αλλάζει την εικόνα του φορέα, καθιστώντας την ατομικότητά του να υποχωρεί πίσω από τη ιερή αξιοσέβαστη θέση του γραφείου του. Τα μακριά, ανοιχτογαλάζια νήματα από χάντρες αυτού του αντικειμένου θυμίζουν ένα τέτοιο μηχανισμό. Οι διάταξη και το μήκος τους μπορεί να υποδηλώνουν ότι αρχικά κρέμονταν μπροστά από το πρόσωπο του φορέα ή γύρω από το κεφάλι του. Εάν το γλυπτό χρησιμοποιήθηκε πραγματικά ως φορετό στέμμα ή αν είναι ίσως ένα τελετουργικό αντικείμενο που δεν προορίζεται για φορεσιά, δεν μπορεί να κριθεί από την εικόνα. Αυτό θα απαιτούσε ειδικά εξέταση της εσωτερικής κατασκευής, του βάρους και πιθανών στοιχείων στερέωσης. Τα ανθρωπομορφικά επίθετα θα μπορούσαν επίσης να δηλώνουν μια ειδική τελετουργική σημασία που εκτείνεται πέρα από τη γενική λειτουργία της βασιλικής εκπροσώπησης.

Αξιολόγηση Ιστορίας Τέχνης

Η εξαιρετική ποιότητα της τέχνης σε αυτό το αντικείμενο από χάντρες έγκειται στον εξαιρετικό συνδυασμό υφαντικής ακρίβειας, γλυπτικής σχεδίασης και πολύπλοκης διακόσμησης. Οι πυκνά τοποθετημένες γυάλινες χάντρες δημιουργούν μια ζωντανή, επιφάνεια που Reflect φώς, το φαινόμενο του οποίου ενισχύεται από τα διάφορα χρώματα και την ρυθμική επανάληψη γεωμετρικών προτύπων. Την ίδια στιγμή, οι τρισδιάστατες φιγούρες και διακοσμητικά ξεπερνούν τα όρια του απλού δύο διαστάσεων διακόσμησης, μετατρέποντας τη κωνική βάση σε μια πολλαπλά επιπέδου γλυπτική μορφή. Το σύνθεμα αποκαλύπτει την επίδρασή του τόσο από απόσταση, όπου η σαφήνεια της σιλουέτας και τα μεγάλα χρωματικά μοτίβα κυριαρχούν, όσο και από κοντά, όπου η λεπτομερειακή δεξιοτεχνία των μεμονωμένων χαντρών γίνεται ορατή. Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι η σχέση μεταξύ του στερεού, πυκνά στολισμένου κύριου σώματος και των ελεύθερα κρεμασμένων νημάτων χάντρων, η κίνηση των οποίων δημιουργεί μια σκόπιμη αντίθεση προς το κλειστό σχήμα της άνω ενότητας. Στην παράδοση της τέχνης Yoruba, το αντικείμενο τεκμηριώνει την μοναδική ικανότητα των χαντρεργών να συνδυάζουν κοινωνική αναπαράσταση με καλλιτεχνική εφεύρεση. Υπό την προϋπόθεση ότι η λειτουργία του θα προσδιοριστεί με μεγαλύτερη ακρίβεια, μπορεί να θεωρηθεί ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα αυτής της βασιλικής αντίληψης της τέχνης, όπου η αλληλεπίδραση υλικού, διακόσμησης και συμβολικής συμβολικότητας κάνει ορατή τη δόξα και τη ξεχωριστή θέση της μοναρχίας.

Βιβλιογραφία

Robert Farris Thompson: Black Gods and Kings: Yoruba Art at UCLA. Los Angeles: Museum and Laboratories of Ethnic Arts and Technology, University of California, 1971.
Henry John Drewal, John Pemberton III, και Rowland Abiodun: Yoruba: Nine Centuries of African Art and Thought. New York: The Center for African Art, 1989.
Ulli Beier: The Return of the Gods: The Sacred Art of Susanne Wenger. Cambridge: Cambridge University Press, 1975.

Πνευματικά Δικαιώματα και Επιστημονική Τεκμηρίωση

Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνογραφία, αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης. Τα αρχικά κείμενα και οι φωτογραφίες ενδέχεται να προστατεύονται από δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας. Διατηρούνται όλα τα δικαιώματα από τους αντίστοιχους κατόχους.

Inv. No. MAZ31792

Αναφορικός/ή: Amadou Dogo

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Δεξί/Κορώνα Κοσμημένη με Χάντρες – Συμβολικά Διακοσμημένο Τελετουργικό Στέμμα από Χάντρες

Προέλευση: Περιοχή Osogbo (Osogba), Πολιτεία Osun, Νοτιοδυτικά Νιγηρίας

Πολιτισμική Απόδοση: Ιουρούμπα, αποδεδειγμένη

Υλικό: Γυάλινες χάντρες σε ποικιλία χρωμάτων, υφαντή βάση, πιθανώς κλωστές και άλλα οργανικά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένου βάσης.

Χρονολόγηση: Αβέβαιη

Περιγραφή

Αυτό το εξαιρετικά πλουσιοπάροχα διακοσμημένο αντικείμενο από χάντρες έχει έναν ψηλό, σχεδόν κωνικό πυκνωτή, ολόκληρη η επιφάνειά του είναι καλυμμένη με πυκνά τοποθετημένες, χρωματιστές γυάλινες χάντρες. Η σύνθεση συνδυάζει μια αυστηρά δομημένη αρχιτεκτονική μορφή με μια πληθώρα τρισδιάστατων ανθρωπομορφικών και πιθανώς ζωομορφικών στοιχείων. Το άνω τμήμα διαμορφώνεται από έναν επιμηκυμένο, κυλινδρικό διακοσμητικό επίμυθιο, η επιφάνεια του οποίου κοσμείται με σειρές από χάντρες σε κόκκινο-καφέ και ανοιχτά χρώματα τοποθετημένες οριζόντια. Αρκετές σκοτεινές, καμπυλωτές προεκτάσεις προεξέχουν από τις πλευρές, θυμίζοντας στυλιζαρισμένες κεφαλές ζώων ή διακοσμητικά κρεμαστά πετάσματα. Το κύριο σώμα από κάτω διευρύνεται σε σχήμα καμπάνας και διαιρείται σε διαφορετικά εικονογραφικά τμήματα. Ένα σκοτεινό, σχεδόν μαύρο υπόβαθρο από χάντρες διαπλέκεται από γεωμετρικές γραμμές σε κίτρινο, κόκκινο και καφέ, δημιουργώντας ένα δίκτυο αιθέριας σχημάτων τριγώνων και πολυγώνων. Ιδιαίτερα εντυπωσιακές είναι οι μεγάλες διακοσμητικές προλήψεις σε σχήμα καρδιάς ή φύλλου από κόκκινες και λευκές σειρές χάντρες, διατεταγμένες σε πολλές στρώσεις. Μεσολαβούντς μικρότερες τρισδιάστατες κεφαλές με σκούρες όψεις και πράσινα επιθέματα κεφαλών εμφανίζονται ανάμεσα σε αυτά τα διακοσμητικά. Από αριστερά εμπρός υπάρχει μια μεγαλύτερη, ανοιχτογάλα Field, τονισμένη από ένα κάθετο κόκκινο σχήμα και μικρότερα έγχρωμα στοιχεία. Οι τρισδιάστατοι φιγούρες και διακοσμητικά είναι τοποθετημένα ώστε να περιβάλλουν ρυθμικά τη κωνική βάση. Πολλά μακριά, ανοιχτογαλάζια νήματα από χάντρες κρέμονται από το κάτω άκρο, τα οποία αρχικά ενδέχεται να αποτελούσαν ένα κινητό πέπλο ή μια διακοσμητική άκρη. Το αντικείμενο φέρει βάση από ένα σύγχρονο μαύρο μεταλλικό σταντ.

Ανθρωπολογική Ανάλυση

Η χάντριστη εργασία των ανθρώπων Yoruba αποτελεί ανάμεσα στις σημαντικότερες παραδόσεις υφασμάτων και τεχνών της Δυτικής Αφρικής. Ιδιαίτερα σε σχέση με την ιστορική βασιλεία, ανέπτυξε μιαヘστιάζουσα πολυσύνθετη οπτική γλώσσα, στην οποία πολύτιμα υλικά, αναπαραστάσεις σχημάτων και γεωμετρικά διακοσμητικά συνδυάστηκαν για να δημιουργήσουν συμβολικά φορτισμένα διακριτικά. Μέσα σε αυτή τη παράδοση, οι κοσμημένες με χάντρες διακοσμημένες κορώνες από γυαλί, γνωστές ως άdé, κατέχουν εξέχουσα θέση. Είναι ανάμεσα στα σημαντικότερα σύμβολα αξιοπρέπειας για τους βασιλείς Yoruba, τους ọba, και φανερώνουν όχι μόνο πολιτική εξουσία αλλά και τη ιερή νομιμοποίηση της μοναρχίας. Ιδιαίτερα χαρακτηριστικές είναι οι ψηλές, κωνικές ή θόλοι κορώνες με επιφάνειες καλυμμένες με πολύχρωμα μοτίβα χάντρων και ανθροπομορφικές αναπαραστάσεις. Συχνά φέρουν ένα κρεμαστό πέπλο από χάντρες που καλύπτει εν μέρει ή εντελώς το πρόσωπο του ρυθμιστή κατά ορισμένες τελετές. Η παρούσα εργασία, με το ψηλό της σχήμα, τα ανθρωπομορφικά επίθετα και τα μακριά νήματα χάντρων, φαίνεται να έχει σαφείς παραλληλισμούς προς αυτή τη παράδοση. Ωστόσο, ο ακριβής τυπολογικός της χαρακτηρισμός δεν μπορεί να προσδιοριστεί επακριβώς αποκλειστικά βάσει της φωτογραφίας. Ο ασυνήθιστα πολύπλοκος γλυπτικός διάκοσμος θα μπορούσε να υποδηλώνει μια περιφερειακή παραλλαγή, μια ιδιαίτερη τελετουργική λειτουργία ή μια ανεξάρτητη καλλιτεχνική ερμηνεία της βασιλικής χάντρινης τέχνης. Η αναφερόμενη προέλευση από την περιοχή Osogbo είναι λογική από άποψη ιστορίας της τέχνης, καθώς η νοτιοδυτική Νιγηρία αποτελεί έναν από τα σημαντικά κέντρα της κουλτούρας Yoruba. Ωστόσο, συγκεκριμένη εργαστηριακή απόδοση ή σύνδεση με συγκεκριμένη δυναστεία δεν τεκμηριώνεται.

Σύμβολισμός και Εικονογραφία

Ο εικονογραφικός σχεδιασμός των κορώνων από χάντρες Yoruba βασίζεται σε έναν εκλεπτυσμένο αλληλεπιδρασμό χρώματος, μορφής και ανθρωπομορφικής αναπαράστασης. Οι γυάλινες χάντρες θεωρούνται πολύτιμα υλικά σε βασιλικές συνθήκες και η χρήση τους δηλώνει ορατά τον ιδιαίτερο status του φορέα. Ωστόσο, η σημασία τους δεν περιορίζεται στην υλική αξία, αλλά συνδέεται στενά με έννοιες αξιοπρέπειας, πνευματικής δύναμης και κοινωνικής τάξης. Στον κοσμόλωο Yorubα, το ανθρώπινο κεφάλι, το ori, κατέχει ύψιστη σημασία ως έδρα της προσωπικής μοίρας και της πνευματικής ατομικότητας. Συνεπώς, η βασιλική κορώνα μπορεί να ερμηνευθεί ως συμβολική ανύψωση του κεφαλιού, εκφράζοντας τη ξεχωριστή θέση του ρυθμιστή. Οι μικρές ανθρωπομορφικές κεφαλές του παρόντος αντικειμένου θα μπορούσαν να αναφέρονται σε άτομα, προ ancestors ή συμβολικούς συντρόφους. Η ταυτότητά τους παραμένει ασαφής χωρίς πρόσθετες πληροφορίες. Τα επαναλαμβανόμενα κόκκινα και λευκά διακοσμητικά έχουν έναν έντονο συμμετρικό χαρακτήρα. Τα διακοσμητικά φέρουν μορφή ανθρωπόμορφη. Θα μπορούσαν να αναπαριστούν φυτικά μοτίβα ή αφαίρετα εμβλήματα· οριστική ταυτοποίηση δεν είναι εφικτή. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτη είναι η σύνθεση αυτών των διακοσμητικών με τα τρισδιάστατα, σκούρα κεφάλια, δημιουργώντας μια εικονογραφική ιεραρχία μεταξύ μεγάλων διακοσμητικών περιοχών και μικρότερων φιγούρων. Το χρωματικό σχήμα συμβάλλει σημαντικά στο συνολικό αποτέλεσμα. Κόκκινο, λευκό, μπλε, πράσινο και κίτρινο εμφανίζονται σε προσεκτικά συντονισμένες αντιθέσεις που δομούν ζωντανά το αντικείμενο από διαφορετικές οπτικές γωνίες. Αν και τα μεμονωμένα χρώματα μπορεί να φέρουν συγκεκριμένες θρησκευτικές ή κοινωνικές συνδέσεις εντός της κουλτούρας Yoruba, μια οριστική συμβολική ερμηνεία κάθε περιοχής χρώματος χωρίς τεκμηριωμένο context χρήσης θα ήταν ανεπαρκώς μεθοδολογική.

Τελετουργική Λειτουργία και Κοινωνική Σημασία

Οι βασιλικές χάντρινες κορώνας της Yoruba συνήθως συνδέονταν στενά με το γραφείο του ọba. Σε πολυάριθμες ιστορικές βασιλείες, θεωρούνταν κεντρικά σύμβολα νομιμοποιημένης εξουσίας και μπορούσαν να φορεθούν κατά τη διάρκεια στέψης, δημοσίων τελετών, θρησκευτικών γιορτών και άλλων σημαντικών περιόδων. Ιδιαίτερα ο κρεμαστός χάντινος πέπλος έχει σημαντική τελετουργική λειτουργία. Μπορεί να καλύψει το πρόσωπο του ρυθμιστή από άμεση θέα, καθιστώντας μια απόσταση μεταξύ του βασιλικού προσώπου και του περιβάλλοντος ορατή. Ταυτόχρονα, ο πέπλος αλλάζει την εικόνα του φορέα, καθιστώντας την ατομικότητά του να υποχωρεί πίσω από τη ιερή αξιοσέβαστη θέση του γραφείου του. Τα μακριά, ανοιχτογαλάζια νήματα από χάντρες αυτού του αντικειμένου θυμίζουν ένα τέτοιο μηχανισμό. Οι διάταξη και το μήκος τους μπορεί να υποδηλώνουν ότι αρχικά κρέμονταν μπροστά από το πρόσωπο του φορέα ή γύρω από το κεφάλι του. Εάν το γλυπτό χρησιμοποιήθηκε πραγματικά ως φορετό στέμμα ή αν είναι ίσως ένα τελετουργικό αντικείμενο που δεν προορίζεται για φορεσιά, δεν μπορεί να κριθεί από την εικόνα. Αυτό θα απαιτούσε ειδικά εξέταση της εσωτερικής κατασκευής, του βάρους και πιθανών στοιχείων στερέωσης. Τα ανθρωπομορφικά επίθετα θα μπορούσαν επίσης να δηλώνουν μια ειδική τελετουργική σημασία που εκτείνεται πέρα από τη γενική λειτουργία της βασιλικής εκπροσώπησης.

Αξιολόγηση Ιστορίας Τέχνης

Η εξαιρετική ποιότητα της τέχνης σε αυτό το αντικείμενο από χάντρες έγκειται στον εξαιρετικό συνδυασμό υφαντικής ακρίβειας, γλυπτικής σχεδίασης και πολύπλοκης διακόσμησης. Οι πυκνά τοποθετημένες γυάλινες χάντρες δημιουργούν μια ζωντανή, επιφάνεια που Reflect φώς, το φαινόμενο του οποίου ενισχύεται από τα διάφορα χρώματα και την ρυθμική επανάληψη γεωμετρικών προτύπων. Την ίδια στιγμή, οι τρισδιάστατες φιγούρες και διακοσμητικά ξεπερνούν τα όρια του απλού δύο διαστάσεων διακόσμησης, μετατρέποντας τη κωνική βάση σε μια πολλαπλά επιπέδου γλυπτική μορφή. Το σύνθεμα αποκαλύπτει την επίδρασή του τόσο από απόσταση, όπου η σαφήνεια της σιλουέτας και τα μεγάλα χρωματικά μοτίβα κυριαρχούν, όσο και από κοντά, όπου η λεπτομερειακή δεξιοτεχνία των μεμονωμένων χαντρών γίνεται ορατή. Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι η σχέση μεταξύ του στερεού, πυκνά στολισμένου κύριου σώματος και των ελεύθερα κρεμασμένων νημάτων χάντρων, η κίνηση των οποίων δημιουργεί μια σκόπιμη αντίθεση προς το κλειστό σχήμα της άνω ενότητας. Στην παράδοση της τέχνης Yoruba, το αντικείμενο τεκμηριώνει την μοναδική ικανότητα των χαντρεργών να συνδυάζουν κοινωνική αναπαράσταση με καλλιτεχνική εφεύρεση. Υπό την προϋπόθεση ότι η λειτουργία του θα προσδιοριστεί με μεγαλύτερη ακρίβεια, μπορεί να θεωρηθεί ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα αυτής της βασιλικής αντίληψης της τέχνης, όπου η αλληλεπίδραση υλικού, διακόσμησης και συμβολικής συμβολικότητας κάνει ορατή τη δόξα και τη ξεχωριστή θέση της μοναρχίας.

Βιβλιογραφία

Robert Farris Thompson: Black Gods and Kings: Yoruba Art at UCLA. Los Angeles: Museum and Laboratories of Ethnic Arts and Technology, University of California, 1971.
Henry John Drewal, John Pemberton III, και Rowland Abiodun: Yoruba: Nine Centuries of African Art and Thought. New York: The Center for African Art, 1989.
Ulli Beier: The Return of the Gods: The Sacred Art of Susanne Wenger. Cambridge: Cambridge University Press, 1975.

Πνευματικά Δικαιώματα και Επιστημονική Τεκμηρίωση

Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνογραφία, αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης. Τα αρχικά κείμενα και οι φωτογραφίες ενδέχεται να προστατεύονται από δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας. Διατηρούνται όλα τα δικαιώματα από τους αντίστοιχους κατόχους.

Inv. No. MAZ31792

Αναφορικός/ή: Amadou Dogo

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Λεπτομέρειες

Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Γιορούμπα
Χώρα προέλευσης
Νιγηρία
Υλικό
Beads
Sold with stand
Ναι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A beads sculpture
Height
44 cm
Βάρος
3.2 kg
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
6936
Πουλημένα αντικείμενα
99.42%
protop

Rechtliche Informationen des Verkäufers

Unternehmen:
Jaenicke Njoya GmbH
Repräsentant:
Wolfgang Jaenicke
Adresse:
Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY
Telefonnummer:
+493033951033
Email:
w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
USt-IdNr.:
DE241193499

AGB

AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.

Widerrufsbelehrung

  • Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
  • Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
  • Vollständige Widerrufsbelehrung

Παρόμοια αντικείμενα

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Προτείνεται για εσάς στην

Αφρικανική και φυλετική τέχνη

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​