Ένα ξύλινο γλυπτό - Prampram - Γκάνα (χωρίς τιμή ασφαλείας)

04
ημέρες
21
ώρες
32
λεπτά
23
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 4
χωρίς τιμή ασφαλείας
Dimitri André
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André

Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.

Εκτιμήστε  € 700 - € 850
FR
4 €
IT
1 €

Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 143856 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

Ένα ξύλινο γλυπτό, ζευγάρι ανθρωπόμορφων μορφών Prampram από τον Νότιο Γκανά, σκαλισμένες σε ξύλο με πατίνα γκρι-μπεζ· ύψος 87 cm, βάρος 10,5 kg, πωλούνται με βάση, αυθεντικό/official.

Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης

Περιγραφή από τον πωλητή

Ανθρωπομορφική Ζευγάρι Φορμών Prampram – Δύο γονατιστές ξύλινες γλυπτικές φιγούρες με υψωμένα χέρια

Προέλευση: Νότια Γκάνα, περιοχή Prampram, Περιφέρεια Greater Accra

Ανθρωπολογική Απόδοση: Prampram, πολιτισμικό περιβάλλον Dangme (Ga-Adangme)

Υλικό: Σκαλιστό ξύλο, πατίνα ανοιχτού γκρι-μπεζ, μερικές επιφανειακές επικαλύψεις

Ημερολόγηση: Δεν είναι βέβαιο

Κτηματολόγιο: Νότια Γκάνα, σύμφωνα με τις αρχικές πληροφορίες προέλευσης

Περιγραφή

Αυτό το συνόλο, που αποτελείται από δύο σχεδόν πανομοιότυπες ανθρωπολογικές ξύλινες φιγούρες, χαρακτηρίζεται από μια εξαιρετικά εκφραστική στάση και μια σταθερά αφηρημένη μορφολογική γλώσσα. Και οι δύο γλυπτικές φιγούρες απεικονίζουν γονατιστούς ή καθιστούς ανθρώπινους φορείς, οι οποίοι φθάνουν σε μια μακριά σε μακρά κορμός κεφαλή σε σφαιρικούς μολιούς σε λεπτές, κυλινδρικές τραχύνσεις. Τα πρόσωπα είναι περιορισμένα σε λίγα χαρακτηριστικά. Μικρές κουκκίδες σημειώνουν τα μάτια, ενώ στενοί, κάθετοι ελαττωμαίες προτείνουν τη μύτη. Ο σχηματισμός του στόματος, των μάγουλων και των αυτιών είναι κυρίως απών. Η στάση των βραχιόνων είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστική: λυγισμένοι στα πλάγια με τους πήχεις εκτεινόμενους κάθετα προς τα επάνω. Τα χέρια δεν φαίνονται ανατομικά διακριτά, αλλά τεμαχίζονται σε μυτερές προεκτάσεις. Αυτό το άγγιγμα δίνει στις φιγούρες μια αξιοσημείωτη δυναμική και υποδηλώνει μια τελετουργική κίνηση άνωσης, φωνής ή υποδοχής. Οι κυλινδρικοί κορμοί είναι σχεδόν εντελώς ανεπεξέργαστοι και φέρουν αρκετές μικρές, ομοιόμορφες οπές στο μπροστινό τους τμήμα. Ακανόνιστες, φαστριωτές προεξοχές εμφανίζονται πλευρικά, πιθανώς να αντιπροσωπεύουν ανατομικές λεπτομέρειες ή συμβολικά στοιχεία. Τα πόδια είναι αυστηρά λυγισμένα και τα αιχμηρά κάτω τμήματά τους δημιουργούν μια ανοικτή, δυναμική σιλουέτα. Και οι δύο φιγούρες έχουν επιφάνεια με ανοιχτό γκρι-μπεζ τόνο με σκουρότερα σημάδια αποχρωματισμού, περιστασιακά ρωγμές και εμφανή σημάδια φθοράς. Οι γλυπτές φιγούρες είναι τοποθετημένες σε ξεχωριστές, μοντέρνες μαύρες βάσεις επίδειξης.

Ανθρωπολογική/Ιστορική Ανάλυση

Η περιοχή Prampram στη νότια ακτή του Ατλαντικού Ωκεανού της Γκάνας ανήκει στην ιστορική ζώνη εγκατάστασης των Dangme, οι οποίοι είναι γλωσσικά και πολιτισμικά στενά συνδεδεμένοι με το πλησίον Ga. Μέσα σε αυτήν την ακτογραμμή αναπτύχθηκαν διάφορες καλλιτεχνικές και θρησκευτικές παραδόσεις, οι οποίες διαμορφώθηκαν από τοπικές θρησκευτικές κοινότητες, οικογενειακές δομές και δίκτυα υπερ-περιφερειακής ανταλλαγής. Η ειδικότητα της γλυπτικής του ξύλου με μορφή προσωποποιημένων απασχολεί μια ξεχωριστή θέση σε αυτό το πλαίσιο, αν και οι πολλοί τοπικοί τύποι αντικειμένων έχουν μέχρι στιγμής καταγραφεί ελλιπώς σε σχέση με τις ευρύτερα γνωστές σπουδές της Ακαν ή άλλων Δυτικο-Αφρικανικών κοινωνιών. Το παρόν ζεύγος φιγούρων, λόγω του εξαιρετικά αφηρημένου σχεδιασμού του σώματος και των εντυπωσιακών θέσεων των βραχιόνων, μπορεί να ενταχθεί ευρύτερα στο πλαίσιο των ανθρωπομορφικών γλυπτών ξύλου από τη νοτιοανατολική Γκάνα. Η έντονη κάθετη διάσταση των σωμάτων, οι σφαιρικοί κεφαλοί και τα άκρα περιορισμένα σε λίγα γραμμικά στοιχεία αποδεικνύουν μια διακριτική γλυπτική αντίληψη που εστιάζει όχι στην ρεαλιστική απεικόνιση της ανθρώπινης ανατομίας, αλλά στην συμβολικά συμπυκνωμένη απεικόνιση μιας συγκεκριμένης στάσης. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτη είναι η σχεδόν πανομοιότυπη σχεδίαση και των δύο φιγούρων, η οποία θα μπορούσε να υποδηλώνει επί παραδείγματι συνειδητή συνθετική ενότητα. Ωστόσο, δεν μπορεί να διαπιστωθεί με βεβαιότητα εάν δημιουργήθηκαν αρχικά ως ζεύγος ή προέρχονται από μια ευρύτερη ομάδα ομοίων γλυπτών. Μια ακριβής απόδοση σε συγκεκριμένο τοπικό εργαστήριο ή σε τεκμηριωμένο τύπο τελετουργικής φιγούρας δεν είναι δυνατόν να προκύψει από τις διαθέσιμες φωτογραφίες. Συνεπώς, η πολιτισμική απόδοση στην περιοχή Prampram παραμένει προσωρινή.

Συμβολισμός και Εικονογραφία

Η εικονογραφική ιδιομορφία των δύο φιγούρων βρίσκεται κυρίως στην ασυνήθιστη στάση τους. Τα λυγισμένα πόδια και τα προς τα πάνω υψωμένα χέρια σχηματίζουν μια εκφραστική χειρονομία, με σημασία που φαίνεται να εκτείνεται πέρα από μια απλή αναπαράσταση της ανατομίας. Σε διάφορες αφρικανικές εικονογραφικές παραδόσεις, τα υψωμένα χέρια μπορούν να εκφράζουν ικέσια, σεβάσμα, ικεσία ή πνευματική επικοινωνία. Ωστόσο, μια άμεση εφαρμογή αυτών των ερμηνειών στους συγκεκριμένους γλυπτούς θα ήταν αβάσιμη χωρίς ανάλογα εθνογραφικά αποδεικτικά στοιχεία. Παρόλα αυτά, η στάση των φιγούρων ανοίγει την πιθανότητα να θεωρηθούν ως απεικονίσεις σε τελετουργική ή συμβολικά σημαντική στιγμή. Η γονατιστή/καθιστή στάση θα μπορούσε να δηλώνει μια ειδική σχέση με μια ανώτερη δύναμη ή μια κατάσταση τελετουργικής συγκέντρωσης. Θεωρείται επίσης πιθανό ότι οι φιγούρες αντιπροσωπεύουν έναν συγκεκριμένο κοινωνικό ρόλο ή μια ορισμένη φυσική ενέργεια. Οι σφαιρικοί κεφαλοί φαίνονται σχεδόν ανέκφραστοι, διαθέτοντας έτσι μια έντονη μεταπροσωπική επίδραση. Η μείωση των προσωπικών χαρακτηριστικών θα μπορούσε να υποδηλώνει ότι ο σκοπός δεν ήταν η απεικόνιση ατομικών ιστορικών προσώπων, αλλά γενικών ανθρώπινων ή πνευματικών εννοιών. Οι μικρές καλαίσθητες οπές στο μπροστινό μέρος των κορμών αξίζουν ιδιαίτερη προσοχή. Η σχετικά τακτική τους διάταξη θα μπορούσε να εξυπηρετεί διακοσμητικό, συμβολικό ή αρχικά λειτουργικό σκοπό. Εάν εξυπηρετούσαν τη διατήρηση πρόσθετων υλικών ή απλώς αποτελούσαν μέρος σχεδιασμού γλυπτικής δεν μπορεί να προσδιοριστεί. Οι πλευρικές προεξοχές επιτρέπουν επίσης διαφορετικές ερμηνείες, χωρίς να είναι δυνατή μια σαφής εικονογραφική ταξινόμηση.

Θρησκευτική Λειτουργία και Πολιτισμικό Πλαίσιο

Στην παραδοσιακή θρησκευτική ζωή των κοινωνιών Ga Dangme, τοπικές θεότητες, πνευματικοί φύλακες και η σχέση μεταξύ κοινότητας και υπερφυσικού κατείχαν ιστορικά σημαντική θέση. Ορισμένα υλικά αντικείμενα θα μπορούσαν να εξυπηρετήσουν σε τέτοια πλαίσια ως σημάδια πνευματικής παρουσίας, ως συν components ναών ή ως βοηθήματα σε τελετουργικές πράξεις. Εν αφετηρία, μια χρήση αυτών των δύο ξύλινων φιγούρων είναι δυνατή, αλλά δεν τεκμηριώνεται. Η ιδιαίτερα εκφραστική θέση των χεριών θα μπορούσε να αναφέρεται σε μια χειρονομία που είχε ιδιαίτερη σημασία μέσα σε τελετουργικό πλαίσιο. Η κάθιστη στάση και ο συνεχώς ανοδικός προσανατολισμός των χεριών θα μπορούσαν να ερμηνευτούν ως γλυπτική συμπύκνωση μιας ενέργειας. Παρομοίως, η χρήση τους ως συμβολικού ζεύγους φιγούρων σε μια οικογενειακή ή κοινοτική προσκύνηση είναι πιθανή. Οι ανοιχτόχρωμες επιφάνειες με τους ανομοιογερείς αποχρωματισμούς θα μπορούσαν να οφείλονται σε παρατεταμένη επίδειξη, επανειλημμένη διαχείριση ή φυσικές διεργασίες γήρανσης. Εάν έχουν αντιμετωπιστεί με τελετουργικές ουσίες, αυτό δεν μπορεί να προσδιοριστεί χωρίς φυσική ανάλυση. Ο σχεδόν ομότιμος σχεδιασμός και των δύο φιγούρων θα μπορούσε να υποδηλώνει κοινή λειτουργία. Ωστόσο, παραμένει αβέβαιο εάν η διπλή τους παρουσία αντιστοιχεί σε αρχική πολιτισμική τάξη ή προέρχεται από μεταγενέστερη ρύθμιση.

Ανθρωπολογική Αξιολόγηση

Το ιδιαίτερο αισθητικό χαρακτηριστικό αυτού του ζευγαριού φιγούρων βρίσκεται στην εντυπωσιακή συνύπαρξη ριζικής ανατομικής απλοποίησης και εξαιρετικής gestural έκφρασης. Οι μακρινοί, σχεδόν κυλινδρικοί κορμοί формούν ήρεμους οριζόντιους άξονες, ενώ τα στραμμένα χέρια και τα πόδια διαταράζουν αυτή τη σειρά με ρυθμικότητα κίνησης. Οι σφαιρικοί κεφαλοί προσθέτουν μια εντυπωσιακή γλυπτική έμφαση και δίνουν στις φιγούρες μια έντονη παρουσία παρά την κυρίαρχη αφαιρετικότητα τους. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτη είναι η σχέση μεταξύ των κλειστών όγκων των κορμών και των μακριών, λεπτών άκρων. Αυτό δημιουργεί κενά που συμβάλλουν σημαντικά στο χωρικό αποτέλεσμα των γλυπτών. Οι δύο φιγούρες δεν φαίνονται στατικές, αλλά φαίνονται να έχουν παρελθεί σε μια στιγμή έντονης φυσικής δραστηριότητας. Η σχεδόν πανομοιότυπη στάση τους ενισχύει την εντύπωση κοινής ενέργειας και δίνει στο σύνολο μια αξιοσημείωτη συνθετική ενότητα. Οι αχνές, ανομοιογερείς επιφάνειες πατίνας τονίζουν τον οργανικό χαρακτήρα του σκισμένου ξύλου και δημιουργούν έναν περιορισμένο αντίθεση με τη εκφραστική σιλουέτα. Υπό πολιτισμική απόδοση, το ζευγάρι φιγούρων μπορεί να θεωρηθεί ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα αφηρημένης ανθρωπομορφικής ξύλινης γλυπτικής από την παράκτια περιοχή της Νότιας Γκάνας. Η καλλιτεχνική ιστορική σημασία εστιάζει ιδίως στην ασυνήθιστη συνύπαρξη συμβολικού σχεδιασμού σώματος, gestural έντασης και πιθανής συμβολικής ζεύξης.

Βιβλιογραφία

Για πολιτισμικο-ιστορική ταξινόμηση, μπορεί να συμβουλευτεί κανείς εθνογραφικές μελέτες των κοινωνιών Ga Dangme της νότιας Γκάνας και των θρησκευτικών τους παραδόσεων. Δεν βρέθηκε μια οριστική έκδοση στην τέχνη θεωρητικά που να σχετίζεται άμεσα με αυτό τον συγκεκριμένο τύπο φιγούρας. Περισσότερη αναγνώριση απαιτεί σύγκριση με τεκμηριωμένες συλλογές και αντικείμενα που έχουν επαληθευτεί εθνογραφικά από την περιοχή Prampram.

Αδειοδότηση και Επιστημονική Τεκμηρίωση

Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνογραφία, αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης. Οι αυθεντικοί κείμενοι και οι φωτογραφίες μπορεί να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Όλες οι δικαιοδοσίες που κατέχουν οι αντίστοιχοι κάτοχοι των πνευματικών δικαιωμάτων διατηρούνται.

Αριθμός Καταχώρησης Inv. MAZ31853

Ύψος: 87 εκ. / 80 εκ.
Βάρος: 4,9 κίλ / 5,6 κίλ (με βάση)

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Ανθρωπομορφική Ζευγάρι Φορμών Prampram – Δύο γονατιστές ξύλινες γλυπτικές φιγούρες με υψωμένα χέρια

Προέλευση: Νότια Γκάνα, περιοχή Prampram, Περιφέρεια Greater Accra

Ανθρωπολογική Απόδοση: Prampram, πολιτισμικό περιβάλλον Dangme (Ga-Adangme)

Υλικό: Σκαλιστό ξύλο, πατίνα ανοιχτού γκρι-μπεζ, μερικές επιφανειακές επικαλύψεις

Ημερολόγηση: Δεν είναι βέβαιο

Κτηματολόγιο: Νότια Γκάνα, σύμφωνα με τις αρχικές πληροφορίες προέλευσης

Περιγραφή

Αυτό το συνόλο, που αποτελείται από δύο σχεδόν πανομοιότυπες ανθρωπολογικές ξύλινες φιγούρες, χαρακτηρίζεται από μια εξαιρετικά εκφραστική στάση και μια σταθερά αφηρημένη μορφολογική γλώσσα. Και οι δύο γλυπτικές φιγούρες απεικονίζουν γονατιστούς ή καθιστούς ανθρώπινους φορείς, οι οποίοι φθάνουν σε μια μακριά σε μακρά κορμός κεφαλή σε σφαιρικούς μολιούς σε λεπτές, κυλινδρικές τραχύνσεις. Τα πρόσωπα είναι περιορισμένα σε λίγα χαρακτηριστικά. Μικρές κουκκίδες σημειώνουν τα μάτια, ενώ στενοί, κάθετοι ελαττωμαίες προτείνουν τη μύτη. Ο σχηματισμός του στόματος, των μάγουλων και των αυτιών είναι κυρίως απών. Η στάση των βραχιόνων είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστική: λυγισμένοι στα πλάγια με τους πήχεις εκτεινόμενους κάθετα προς τα επάνω. Τα χέρια δεν φαίνονται ανατομικά διακριτά, αλλά τεμαχίζονται σε μυτερές προεκτάσεις. Αυτό το άγγιγμα δίνει στις φιγούρες μια αξιοσημείωτη δυναμική και υποδηλώνει μια τελετουργική κίνηση άνωσης, φωνής ή υποδοχής. Οι κυλινδρικοί κορμοί είναι σχεδόν εντελώς ανεπεξέργαστοι και φέρουν αρκετές μικρές, ομοιόμορφες οπές στο μπροστινό τους τμήμα. Ακανόνιστες, φαστριωτές προεξοχές εμφανίζονται πλευρικά, πιθανώς να αντιπροσωπεύουν ανατομικές λεπτομέρειες ή συμβολικά στοιχεία. Τα πόδια είναι αυστηρά λυγισμένα και τα αιχμηρά κάτω τμήματά τους δημιουργούν μια ανοικτή, δυναμική σιλουέτα. Και οι δύο φιγούρες έχουν επιφάνεια με ανοιχτό γκρι-μπεζ τόνο με σκουρότερα σημάδια αποχρωματισμού, περιστασιακά ρωγμές και εμφανή σημάδια φθοράς. Οι γλυπτές φιγούρες είναι τοποθετημένες σε ξεχωριστές, μοντέρνες μαύρες βάσεις επίδειξης.

Ανθρωπολογική/Ιστορική Ανάλυση

Η περιοχή Prampram στη νότια ακτή του Ατλαντικού Ωκεανού της Γκάνας ανήκει στην ιστορική ζώνη εγκατάστασης των Dangme, οι οποίοι είναι γλωσσικά και πολιτισμικά στενά συνδεδεμένοι με το πλησίον Ga. Μέσα σε αυτήν την ακτογραμμή αναπτύχθηκαν διάφορες καλλιτεχνικές και θρησκευτικές παραδόσεις, οι οποίες διαμορφώθηκαν από τοπικές θρησκευτικές κοινότητες, οικογενειακές δομές και δίκτυα υπερ-περιφερειακής ανταλλαγής. Η ειδικότητα της γλυπτικής του ξύλου με μορφή προσωποποιημένων απασχολεί μια ξεχωριστή θέση σε αυτό το πλαίσιο, αν και οι πολλοί τοπικοί τύποι αντικειμένων έχουν μέχρι στιγμής καταγραφεί ελλιπώς σε σχέση με τις ευρύτερα γνωστές σπουδές της Ακαν ή άλλων Δυτικο-Αφρικανικών κοινωνιών. Το παρόν ζεύγος φιγούρων, λόγω του εξαιρετικά αφηρημένου σχεδιασμού του σώματος και των εντυπωσιακών θέσεων των βραχιόνων, μπορεί να ενταχθεί ευρύτερα στο πλαίσιο των ανθρωπομορφικών γλυπτών ξύλου από τη νοτιοανατολική Γκάνα. Η έντονη κάθετη διάσταση των σωμάτων, οι σφαιρικοί κεφαλοί και τα άκρα περιορισμένα σε λίγα γραμμικά στοιχεία αποδεικνύουν μια διακριτική γλυπτική αντίληψη που εστιάζει όχι στην ρεαλιστική απεικόνιση της ανθρώπινης ανατομίας, αλλά στην συμβολικά συμπυκνωμένη απεικόνιση μιας συγκεκριμένης στάσης. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτη είναι η σχεδόν πανομοιότυπη σχεδίαση και των δύο φιγούρων, η οποία θα μπορούσε να υποδηλώνει επί παραδείγματι συνειδητή συνθετική ενότητα. Ωστόσο, δεν μπορεί να διαπιστωθεί με βεβαιότητα εάν δημιουργήθηκαν αρχικά ως ζεύγος ή προέρχονται από μια ευρύτερη ομάδα ομοίων γλυπτών. Μια ακριβής απόδοση σε συγκεκριμένο τοπικό εργαστήριο ή σε τεκμηριωμένο τύπο τελετουργικής φιγούρας δεν είναι δυνατόν να προκύψει από τις διαθέσιμες φωτογραφίες. Συνεπώς, η πολιτισμική απόδοση στην περιοχή Prampram παραμένει προσωρινή.

Συμβολισμός και Εικονογραφία

Η εικονογραφική ιδιομορφία των δύο φιγούρων βρίσκεται κυρίως στην ασυνήθιστη στάση τους. Τα λυγισμένα πόδια και τα προς τα πάνω υψωμένα χέρια σχηματίζουν μια εκφραστική χειρονομία, με σημασία που φαίνεται να εκτείνεται πέρα από μια απλή αναπαράσταση της ανατομίας. Σε διάφορες αφρικανικές εικονογραφικές παραδόσεις, τα υψωμένα χέρια μπορούν να εκφράζουν ικέσια, σεβάσμα, ικεσία ή πνευματική επικοινωνία. Ωστόσο, μια άμεση εφαρμογή αυτών των ερμηνειών στους συγκεκριμένους γλυπτούς θα ήταν αβάσιμη χωρίς ανάλογα εθνογραφικά αποδεικτικά στοιχεία. Παρόλα αυτά, η στάση των φιγούρων ανοίγει την πιθανότητα να θεωρηθούν ως απεικονίσεις σε τελετουργική ή συμβολικά σημαντική στιγμή. Η γονατιστή/καθιστή στάση θα μπορούσε να δηλώνει μια ειδική σχέση με μια ανώτερη δύναμη ή μια κατάσταση τελετουργικής συγκέντρωσης. Θεωρείται επίσης πιθανό ότι οι φιγούρες αντιπροσωπεύουν έναν συγκεκριμένο κοινωνικό ρόλο ή μια ορισμένη φυσική ενέργεια. Οι σφαιρικοί κεφαλοί φαίνονται σχεδόν ανέκφραστοι, διαθέτοντας έτσι μια έντονη μεταπροσωπική επίδραση. Η μείωση των προσωπικών χαρακτηριστικών θα μπορούσε να υποδηλώνει ότι ο σκοπός δεν ήταν η απεικόνιση ατομικών ιστορικών προσώπων, αλλά γενικών ανθρώπινων ή πνευματικών εννοιών. Οι μικρές καλαίσθητες οπές στο μπροστινό μέρος των κορμών αξίζουν ιδιαίτερη προσοχή. Η σχετικά τακτική τους διάταξη θα μπορούσε να εξυπηρετεί διακοσμητικό, συμβολικό ή αρχικά λειτουργικό σκοπό. Εάν εξυπηρετούσαν τη διατήρηση πρόσθετων υλικών ή απλώς αποτελούσαν μέρος σχεδιασμού γλυπτικής δεν μπορεί να προσδιοριστεί. Οι πλευρικές προεξοχές επιτρέπουν επίσης διαφορετικές ερμηνείες, χωρίς να είναι δυνατή μια σαφής εικονογραφική ταξινόμηση.

Θρησκευτική Λειτουργία και Πολιτισμικό Πλαίσιο

Στην παραδοσιακή θρησκευτική ζωή των κοινωνιών Ga Dangme, τοπικές θεότητες, πνευματικοί φύλακες και η σχέση μεταξύ κοινότητας και υπερφυσικού κατείχαν ιστορικά σημαντική θέση. Ορισμένα υλικά αντικείμενα θα μπορούσαν να εξυπηρετήσουν σε τέτοια πλαίσια ως σημάδια πνευματικής παρουσίας, ως συν components ναών ή ως βοηθήματα σε τελετουργικές πράξεις. Εν αφετηρία, μια χρήση αυτών των δύο ξύλινων φιγούρων είναι δυνατή, αλλά δεν τεκμηριώνεται. Η ιδιαίτερα εκφραστική θέση των χεριών θα μπορούσε να αναφέρεται σε μια χειρονομία που είχε ιδιαίτερη σημασία μέσα σε τελετουργικό πλαίσιο. Η κάθιστη στάση και ο συνεχώς ανοδικός προσανατολισμός των χεριών θα μπορούσαν να ερμηνευτούν ως γλυπτική συμπύκνωση μιας ενέργειας. Παρομοίως, η χρήση τους ως συμβολικού ζεύγους φιγούρων σε μια οικογενειακή ή κοινοτική προσκύνηση είναι πιθανή. Οι ανοιχτόχρωμες επιφάνειες με τους ανομοιογερείς αποχρωματισμούς θα μπορούσαν να οφείλονται σε παρατεταμένη επίδειξη, επανειλημμένη διαχείριση ή φυσικές διεργασίες γήρανσης. Εάν έχουν αντιμετωπιστεί με τελετουργικές ουσίες, αυτό δεν μπορεί να προσδιοριστεί χωρίς φυσική ανάλυση. Ο σχεδόν ομότιμος σχεδιασμός και των δύο φιγούρων θα μπορούσε να υποδηλώνει κοινή λειτουργία. Ωστόσο, παραμένει αβέβαιο εάν η διπλή τους παρουσία αντιστοιχεί σε αρχική πολιτισμική τάξη ή προέρχεται από μεταγενέστερη ρύθμιση.

Ανθρωπολογική Αξιολόγηση

Το ιδιαίτερο αισθητικό χαρακτηριστικό αυτού του ζευγαριού φιγούρων βρίσκεται στην εντυπωσιακή συνύπαρξη ριζικής ανατομικής απλοποίησης και εξαιρετικής gestural έκφρασης. Οι μακρινοί, σχεδόν κυλινδρικοί κορμοί формούν ήρεμους οριζόντιους άξονες, ενώ τα στραμμένα χέρια και τα πόδια διαταράζουν αυτή τη σειρά με ρυθμικότητα κίνησης. Οι σφαιρικοί κεφαλοί προσθέτουν μια εντυπωσιακή γλυπτική έμφαση και δίνουν στις φιγούρες μια έντονη παρουσία παρά την κυρίαρχη αφαιρετικότητα τους. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτη είναι η σχέση μεταξύ των κλειστών όγκων των κορμών και των μακριών, λεπτών άκρων. Αυτό δημιουργεί κενά που συμβάλλουν σημαντικά στο χωρικό αποτέλεσμα των γλυπτών. Οι δύο φιγούρες δεν φαίνονται στατικές, αλλά φαίνονται να έχουν παρελθεί σε μια στιγμή έντονης φυσικής δραστηριότητας. Η σχεδόν πανομοιότυπη στάση τους ενισχύει την εντύπωση κοινής ενέργειας και δίνει στο σύνολο μια αξιοσημείωτη συνθετική ενότητα. Οι αχνές, ανομοιογερείς επιφάνειες πατίνας τονίζουν τον οργανικό χαρακτήρα του σκισμένου ξύλου και δημιουργούν έναν περιορισμένο αντίθεση με τη εκφραστική σιλουέτα. Υπό πολιτισμική απόδοση, το ζευγάρι φιγούρων μπορεί να θεωρηθεί ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα αφηρημένης ανθρωπομορφικής ξύλινης γλυπτικής από την παράκτια περιοχή της Νότιας Γκάνας. Η καλλιτεχνική ιστορική σημασία εστιάζει ιδίως στην ασυνήθιστη συνύπαρξη συμβολικού σχεδιασμού σώματος, gestural έντασης και πιθανής συμβολικής ζεύξης.

Βιβλιογραφία

Για πολιτισμικο-ιστορική ταξινόμηση, μπορεί να συμβουλευτεί κανείς εθνογραφικές μελέτες των κοινωνιών Ga Dangme της νότιας Γκάνας και των θρησκευτικών τους παραδόσεων. Δεν βρέθηκε μια οριστική έκδοση στην τέχνη θεωρητικά που να σχετίζεται άμεσα με αυτό τον συγκεκριμένο τύπο φιγούρας. Περισσότερη αναγνώριση απαιτεί σύγκριση με τεκμηριωμένες συλλογές και αντικείμενα που έχουν επαληθευτεί εθνογραφικά από την περιοχή Prampram.

Αδειοδότηση και Επιστημονική Τεκμηρίωση

Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνογραφία, αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης. Οι αυθεντικοί κείμενοι και οι φωτογραφίες μπορεί να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Όλες οι δικαιοδοσίες που κατέχουν οι αντίστοιχοι κάτοχοι των πνευματικών δικαιωμάτων διατηρούνται.

Αριθμός Καταχώρησης Inv. MAZ31853

Ύψος: 87 εκ. / 80 εκ.
Βάρος: 4,9 κίλ / 5,6 κίλ (με βάση)

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Λεπτομέρειες

Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Prampram
Χώρα προέλευσης
Γκάνα
Υλικό
Ξύλο
Sold with stand
Ναι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A wooden sculpture
Height
87 cm
Βάρος
10.5 kg
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
6937
Πουλημένα αντικείμενα
99.42%
protop

Rechtliche Informationen des Verkäufers

Unternehmen:
Jaenicke Njoya GmbH
Repräsentant:
Wolfgang Jaenicke
Adresse:
Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY
Telefonnummer:
+493033951033
Email:
w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
USt-IdNr.:
DE241193499

AGB

AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.

Widerrufsbelehrung

  • Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
  • Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
  • Vollständige Widerrufsbelehrung

Παρόμοια αντικείμενα

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Προτείνεται για εσάς στην

Αφρικανική και φυλετική τέχνη

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​