Ένα γλυπτό από Τερρακότα - Ανταμάουα - Νιγηρία (χωρίς τιμή ασφαλείας)

04
ημέρες
21
ώρες
42
λεπτά
07
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 5
χωρίς τιμή ασφαλείας
Dimitri André
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André

Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.

Εκτιμήστε  € 280 - € 330
PT
5 €
NL
3 €

Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 143856 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

Μια γλυπτή σε πηλό της Νιγηρίας, αποδοθείσα στην πολιτιστική ζώνη Άνταμαουα, προέλευση περιοχή Άνταμαουα, Νιγηρία, διατίθεται με βάση, ύψος 30 cm, βάρος 1,6 kg, σε καλή κατάσταση και αυθεντική ως πρωτότυπο/επίσημη.

Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης

Περιγραφή από τον πωλητή

Ανθρωπομορφική Αγγειοπλαστική Στραγγιστική με Zoomorphic Crown – Αδάμαβα, Νιγηρία

Ξένοια: Περιοχή Αδάμαβα, Βορειοανατολική Νιγηρία

Πολιτισμική Απόδοση: Πολιτιστικό πεδίο Αδάμαβα, ακριβής εθνοτική απόδοση αβέβαιη

Υλικό: Ψημένο πηλό, κιτρινωπό-ωχροκίτρινο κεραμικό με μεταλλικά ιζηματολίμματα και μερική φθορά της επιφάνειας, με βάση.

Απογραφόμενες Χρονολογήσεις: Αβέβαιες

Προέλευση: Περιοχή Αδάμαβα, Νιγηρία, σύμφωνα με την γνωστή προέλευση

Περιγραφή

Αυτό το εξαιρετικό πήλινο γλυπτό συνδυάζει ένα ογκώδες σώμα με ανθρωπομορφές εμφάνιση και έναν εξωπολιτισμικά σχεδιασμένο, zoomorphic κορώνα. Ο κοντός, προς τα κάτω στρεφόμενος κορμός έχει σχήμα σχεδόν αχλαδίσιο, με λεία επιφάνεια που διαγράφεται από αρκετά ανασηκωμένα, τρισδιάστατα χαρακτηριστικά. Δύο κοντές, στρογγυλεμένες προεξοχές αναδύονται από τα πλάγια, πιθανώς να αντιπροσωπεύουν αφηρημένα χέρια ή άλλα φυσικά χαρακτηριστικά. Μια κυκλική εξόστη φαίνεται στο κάτω μέρος, η εικονογραφική σημασία της οποίας παραμένει ασαφής. Πάνω από τον κορμό, το μορφή απομακρύνεται σε έναν κυλινδρικό λαιμό, περιγεγραμμένο από μια στιβαρή, οριζόντια περιελίσσωσα ράγα. Αυτή η δακτυλιοειδής διαίρεση σχηματίζει μια διακριτή τρισδιάστατη χωριστικότητα μεταξύ του χαμηλότερου σώματος και του ανώτερου στοιχείου που βρίσκεται πάνω από αυτό. Η άνω ενότητα φέρει ένα ιδιαίτερα στιλιζαρισμένο κεφάλι ζώου με μακρυά, πλάγια και κατεβασιά προεκτάσεις. Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι η μεγάλη, στρογγυλεμένη είσοδος στο προσκήνιο, που θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως ένα ανοιχτό στόμα, μουσούδα ή δομικό στοιχείο. Πάνω από αυτή την είσοδο υπάρχουν μικρές, τρισδιάστατες προεξοχές με οπές σε μικρά κουκκίδια, πιθανώς να αντιπροσωπεύουν μάτια ή ρουθούνια. Οι πλαϊνές κορυφές-κέρατα δίνουν στο κεφάλι δυναμικό silhouette και θυμίζουν ελαφρώς τα κέρατα ενός βοδιού ή τα αφαίρετα κεφαλικά προεκτάσεις ενός άλλου ζώου. Μια οριστική ζωολογική ταυτοποίηση δεν είναι δυνατή. Η επιφάνεια έχει ζεστό χρώμα, από ανοιχτό ώχρα και αμμόχρωμα μέχρι κοκκινωπό-καφέ. Λεπτά πόρους, ανομοιογενείς καταθλίψεις και μερικές αποθέσεις αποκαλύπτουν την χειροποίητη φύση του πηλού. Το γλυπτό στηρίζεται σε μια σύγχρονη, χρωματικά συντονισμένη κυλινδρική βάση.

Ανάλυση της Ιστορίας της Τέχνης

Η περιοχή Αδάμαβα, στα βορειοανατολικά της Νιγηρίας, αποτελεί μέρος μιας εξαιρετικά ποικιλόμορφης πολιτισμικής ζώνης, της οποίας η ιστορική ανάπτυξη διαμορφώθηκε από την αλληλεπίδραση μεταξύ των σαβάνας των Κεντρικών Αφρικανών και του συστήματος του ποταμού Μπενουέ. Μέσα σε αυτό το ευρύ πολιτισμικό πεδίο εμφανίστηκαν διάφορες τεραστια ceramic παραδόσεις, που περιλαμβάνουν λειτουργικά αγγεία και ανθρωπομορφικά και zoomorphic γλυπτά. Ιδιαίτερα γνωστές είναι οι κεραμικές δημιουργίες διαφόρων εθνοτικών ομάδων στις περιοχές Αδάμαβα και άνω Μπενουέ, συμπεριλαμβανομένων των Λονγκούδα, των οποίων οι κεραμικές εικονογραφικές παραδόσεις χαρακτηρίζονται από μια αξιοσημείωτη ποικιλία μορφών μινωιστικής και αφηρημένης, ζωγραφικής. Οι Λονγκούδα φημίζονται κυρίως για τα κεραμικά αντικείμενα γνωστά ως kwandalha, που έχουν συνδεθεί με πρακτικές ίασης και άλλες τελετουργικές πράξεις σε εθνογραφικά συμφραζόμενα. Τα έργα αυτά μπορούν να συνδυάζουν ανθρώπινα και ζώα χαρακτηριστικά και συχνά χαρακτηρίζονται από ένα εξαιρετικά αφαιρετικό γλυπτικό στυλ. Το παρόν αντικείμενο, με τον συνδυασμό ενός κοντού κορμού και μιας ασυνήθιστης zoomorphic κορώνας, παρουσιάζει ορισμένες μορφολογικές ομοιότητες με κεραμικές παραδόσεις της περιοχής Αδάμαβα. Ωστόσο, αυτό δεν επιτρέπει μια άμεση απόδοση στην κουλτούρα των Λονγκούδα ή σε έναν συγκεκριμένο τύπο kwandalha. Η πιθανότητα ότι αρχικά ήταν φορητό εικονιστικό αγγείο ή κεραμικό τελετουργικό αντικείμενο με λειτουργικό άνοιγμα πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη. Το μεγάλο άνοιγμα στην περιοχή του κεφαλιού θα μπορούσε να εξυπηρετεί πρακτικό σκοπό, ο ορισμός του οποίου θα απαιτούσε επιπλέον προβολές και εξέταση της εσωτερικής κατασκευής. Επομένως, ο χαρακτηρισμός από την άποψη της ιστορίας της τέχνης παραμένει επιμελώς περιορισμένος στην ευρύτερη πολιτισμική σφαίρα του Αδάμαβα.

Συμβολισμός και Εικονογραφία

Η εικονογραφική διακριτότητα της γλυπτικής έγκειται στον συνδυασμό διαφορετικών φυσικών μορφών. Το κάτω τμήμα με τη στατική όρθια στάση, τις πλάγιες προεξοχές και το κλειστό, σωματικό σχήμα μεταδίδει ανθρωπομορφική εντύπωση, ενώ το άνω μέρος, με τις κέρατα-προεξοχές και το μεγάλο μπροστινό άνοιγμα, ρητά προκαλεί ζώο-ζωοειδείς συνδέσεις. Αυτή η συνύπαρξη θα μπορούσε να υποδεικνύει μια συμβολική συγχώνευση ανθρώπινων και ζωικών χαρακτηριστικών. Σε πολλές αφρικανικές εικονογραφικές παραδόσεις, τα ζώα κατέχουν ιδιαίτερη σημασία ως φορείς ορισμένων δυνάμεων και θα μπορούσαν να ερμηνευθούν ως σύμβολα κοινωνικών χαρακτηριστικών ή ως μεσολαβητές μεταξύ διαφορετικών σφαιρών ύπαρξης. Μια τέτοια ερμηνεία είναι πιθανώς εφικτή για το παρόν αντικείμενο, αλλά δεν μπορεί να θεωρηθεί βέβαιη χωρίς συγκεκριμένα εθνογραφικά τεκμήρια. Οι προεξοχές-κέρατα θα μπορούσαν να αναφέρονται σε αγελάδα ή σε άλλο κέρατο ζώο. Είναι επίσης πιθανό ότι ο σχεδιασμός είναι ελεύθερος και όχι άμεσα ζωολογικός στη φύση. Το μεγάλο άνοιγμα στο μπροστινό μέρος είναι το πιο εκφραστικό στοιχείο της σύνθεσης. Η θέση του προμηνύει ένα ευρύ άνοιγμα του στόματος και θα μπορούσε να εμπνεύσει ιδέες φωνής, ικεσίας ή πρόσληψης ή απελευθέρωσης συγκεκριμένων ουσιών. Εάν τέτοια συμβολική σημασία οπωσδήποτε επρόκειτο να δοθεί, παραμένει ασαφές. Οι γλυπτικές προεξοχές στον κορμό θα μπορούσαν να αναπαριστούν ανατομικά χαρακτηριστικά, διακοσμητικά στοιχεία ή λειτουργικά εξαρτήματα. Ακριβώς η συνειδητή αμφιλογία ανάμεσα σε ανθρώπινο σχήμα, ζώο και πιθανο αγγείο δίνει στη γλυπτική την ιδιαίτερη εικονογραφική της ένταση.

Τελετουργική Λειτουργία και Πολιτισμικό Πλέγμα

Κεραμικά αντικείμενα από την περιοχή Αδάμαβα θα μπορούσαν να εξυπηρετούν πρακτικές, θρησκευτικές και ιατρο-τελετουργικές λειτουργίες μέσα σε διάφορες τοπικές κοινωνίες. Οι κεραμικές δημιουργίες, ιδιαίτερα εκείνες που συνδέονται με τον πολιτισμό των Λονγκούδα, είναι γνωστές για τη χρήση τους σε πρακτικές ίασης, προστατευτική εικονογραφία και χειρισμό πνευματικών δυνάμεων. Οι ανθρωπομορφικές μορφές και τα λειτουργικά στοιχεία μπορεί να είναι στενά αλληλένδετα. Μια τέτοια χρήση θα ήταν πιθανή για το παρόν γλυπτό, ειδικά αν το εντυπωσιακό άνοιγμα στην άνω ενότητα εξυπηρετούσε αρχικά τη συγκράτηση ή την ρίψη ουσίας. Ωστόσο, η φωτογραφία δεν αποκαλύπτει εάν το αντικείμενο διαθέτει συνεχή κοιλότητα ή εάν το άνοιγμα ήταν απλώς ένα γλυπτικό στοιχείο. Δεν είναι επίσης γνωστό εάν το γλυπτό χρησιμοποιήθηκε σε ιερό, σε οικιακό περιβάλλον ή σε κοινοτικές τελετές. Η διαφυλάττουσα επιφάνεια δείχνει σαφείς ενδείξεις φυσικής αλλαγής, αλλά δεν επιτρέπει αξιόπιστη διάκριση μεταξύ φθοράς, καταθέσεων και μεταγενέστερων φθορών. Επομένως, η ερμηνεία ως αντικείμενο ίασης, προστατευτικού χαρακτήρα ή τελετουργικού αγγείου πρέπει να παραμείνει υπόθεση. Μόνο μια λεπτομερής εξέταση της κατασκευής, τυχόν υπολειμμάτων και τεκμηριωμένων συγκριτικών αντικειμένων θα μπορούσε να επιτρέψει μια πιο ακριβή προσδιόρισή της.

Αξιολόγηση της Ιστορίας της Τέχνης

Η μοναδική αισθητική ποιότητα αυτής της κεραμικής γλυπτικής έγκειται στην εντυπωσιακή αντιστροφή των κλειστών, ήρεμων σωμάτων και των δυναμικά εκτεταμένων μορφών. Το συμπαγές torso μεταδίδει σταθερότητα και υλικά βάρος, ενώ οι απλωμένες προεκτάσεις της κορώνας δημιουργούν μια ζωντανή, σχεδόν κινούμενη σιλουέτα. Ο δακτυλιοειδής λαιμός αποτελεί ουσιαστικό συνθετικό συνδετικό μεταξύ αυτών των δύο περιοχών. Το μεγάλο πρόσθιο άνοιγμα διακόπτει την κλειστή φύση του ανώτερου όγκου και δημιουργεί αντίθεση μεταξύ μάζας σκάλας και αρνητικού χώρου. Αξιοσημείωτη είναι επίσης η περιορισμένη επιφανειακή επεξεργασία, που αποφεύγει περίτεχνους διακοσμητικούς ρυθμούς και τονίζει αντίθετα την επίδραση των θεμελιωδών σχημάτων. Οι θερμοί, γήινοι τόνοι υπογραμμίζουν τον ωμό χαρακτήρα του κεραμικού υλικού και προσδίδουν στο фигουργικό ένα ήρεμο, σχεδόν αρχαϊκό ύφος. Στο ευρύτερο πλαίσιο των κεραμικών παραδόσεων του βορειοανατολικού Νιγηρίας, αυτό το αντικείμενο μπορεί να θεωρηθεί ένα ενδιαφέρον παράδειγμα εικονογραφικής προσέγγισης όπου ανθρωπομορφικά και ζώο-στοιχεία συγχωνεύονται σε μια μοναδική γλυπτική ενότητα. Η ιστορική αξία της τέχνης έγκειται ιδίως στην ασυνήθιστη μορφή και τη ανοικτή σχέση μεταξύ ανθογραφικής αναπαράστασης και πιθανής λειτουργικής προοπτικής. Υπό την πολιτισμική και χρονική του κατηγοριοποίηση, η γλυπτική τεκμηριώνει τις δημιουργικές δυνατότητες της κεραμικής γλυπτικής μέσα στη διαφορετική πολιτισμική σφαίρα του Αδάμαβα.

Βιβλιογραφία

Marla C. Berns, Richard Fardon, and Sidney Littlefield Kasfir (επιμ.): Central Nigeria Unmasked: Arts of the Benue River Valley. Λος Άντζελες: Fowler Museum at UCLA, 2011.

Για μια πιο περιεκτική ανάλυση, οι συγκριτικές μελέτες των κεραμικών παραδόσεων των Λονγκούδα και άλλων κοινωνιών της περιοχής Αδάμαβα είναι ιδιαίτερα αναγκαίες. Δεν είναι γνωστές επιστημονικές δημοσιεύσεις που να σχετίζονται άμεσα με το συγκεκριμένο αντικείμενο.

Πνευματικά Δικαιώματα και Επιστημονική Τεκμηρίωση

Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνογραφία, αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης. Αρχικά κείμενα και φωτογραφίες μπορεί να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Όλα τα δικαιώματα που ανήκουν στους αντίστοιχους κατόχους διατηρούνται.

Inv. No. MAZ31919

Πληροφορητής: Amadou Dogo
Δεξιά πλευρά του κεφαλιού έχει επανακατασκευαστεί

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Ανθρωπομορφική Αγγειοπλαστική Στραγγιστική με Zoomorphic Crown – Αδάμαβα, Νιγηρία

Ξένοια: Περιοχή Αδάμαβα, Βορειοανατολική Νιγηρία

Πολιτισμική Απόδοση: Πολιτιστικό πεδίο Αδάμαβα, ακριβής εθνοτική απόδοση αβέβαιη

Υλικό: Ψημένο πηλό, κιτρινωπό-ωχροκίτρινο κεραμικό με μεταλλικά ιζηματολίμματα και μερική φθορά της επιφάνειας, με βάση.

Απογραφόμενες Χρονολογήσεις: Αβέβαιες

Προέλευση: Περιοχή Αδάμαβα, Νιγηρία, σύμφωνα με την γνωστή προέλευση

Περιγραφή

Αυτό το εξαιρετικό πήλινο γλυπτό συνδυάζει ένα ογκώδες σώμα με ανθρωπομορφές εμφάνιση και έναν εξωπολιτισμικά σχεδιασμένο, zoomorphic κορώνα. Ο κοντός, προς τα κάτω στρεφόμενος κορμός έχει σχήμα σχεδόν αχλαδίσιο, με λεία επιφάνεια που διαγράφεται από αρκετά ανασηκωμένα, τρισδιάστατα χαρακτηριστικά. Δύο κοντές, στρογγυλεμένες προεξοχές αναδύονται από τα πλάγια, πιθανώς να αντιπροσωπεύουν αφηρημένα χέρια ή άλλα φυσικά χαρακτηριστικά. Μια κυκλική εξόστη φαίνεται στο κάτω μέρος, η εικονογραφική σημασία της οποίας παραμένει ασαφής. Πάνω από τον κορμό, το μορφή απομακρύνεται σε έναν κυλινδρικό λαιμό, περιγεγραμμένο από μια στιβαρή, οριζόντια περιελίσσωσα ράγα. Αυτή η δακτυλιοειδής διαίρεση σχηματίζει μια διακριτή τρισδιάστατη χωριστικότητα μεταξύ του χαμηλότερου σώματος και του ανώτερου στοιχείου που βρίσκεται πάνω από αυτό. Η άνω ενότητα φέρει ένα ιδιαίτερα στιλιζαρισμένο κεφάλι ζώου με μακρυά, πλάγια και κατεβασιά προεκτάσεις. Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι η μεγάλη, στρογγυλεμένη είσοδος στο προσκήνιο, που θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως ένα ανοιχτό στόμα, μουσούδα ή δομικό στοιχείο. Πάνω από αυτή την είσοδο υπάρχουν μικρές, τρισδιάστατες προεξοχές με οπές σε μικρά κουκκίδια, πιθανώς να αντιπροσωπεύουν μάτια ή ρουθούνια. Οι πλαϊνές κορυφές-κέρατα δίνουν στο κεφάλι δυναμικό silhouette και θυμίζουν ελαφρώς τα κέρατα ενός βοδιού ή τα αφαίρετα κεφαλικά προεκτάσεις ενός άλλου ζώου. Μια οριστική ζωολογική ταυτοποίηση δεν είναι δυνατή. Η επιφάνεια έχει ζεστό χρώμα, από ανοιχτό ώχρα και αμμόχρωμα μέχρι κοκκινωπό-καφέ. Λεπτά πόρους, ανομοιογενείς καταθλίψεις και μερικές αποθέσεις αποκαλύπτουν την χειροποίητη φύση του πηλού. Το γλυπτό στηρίζεται σε μια σύγχρονη, χρωματικά συντονισμένη κυλινδρική βάση.

Ανάλυση της Ιστορίας της Τέχνης

Η περιοχή Αδάμαβα, στα βορειοανατολικά της Νιγηρίας, αποτελεί μέρος μιας εξαιρετικά ποικιλόμορφης πολιτισμικής ζώνης, της οποίας η ιστορική ανάπτυξη διαμορφώθηκε από την αλληλεπίδραση μεταξύ των σαβάνας των Κεντρικών Αφρικανών και του συστήματος του ποταμού Μπενουέ. Μέσα σε αυτό το ευρύ πολιτισμικό πεδίο εμφανίστηκαν διάφορες τεραστια ceramic παραδόσεις, που περιλαμβάνουν λειτουργικά αγγεία και ανθρωπομορφικά και zoomorphic γλυπτά. Ιδιαίτερα γνωστές είναι οι κεραμικές δημιουργίες διαφόρων εθνοτικών ομάδων στις περιοχές Αδάμαβα και άνω Μπενουέ, συμπεριλαμβανομένων των Λονγκούδα, των οποίων οι κεραμικές εικονογραφικές παραδόσεις χαρακτηρίζονται από μια αξιοσημείωτη ποικιλία μορφών μινωιστικής και αφηρημένης, ζωγραφικής. Οι Λονγκούδα φημίζονται κυρίως για τα κεραμικά αντικείμενα γνωστά ως kwandalha, που έχουν συνδεθεί με πρακτικές ίασης και άλλες τελετουργικές πράξεις σε εθνογραφικά συμφραζόμενα. Τα έργα αυτά μπορούν να συνδυάζουν ανθρώπινα και ζώα χαρακτηριστικά και συχνά χαρακτηρίζονται από ένα εξαιρετικά αφαιρετικό γλυπτικό στυλ. Το παρόν αντικείμενο, με τον συνδυασμό ενός κοντού κορμού και μιας ασυνήθιστης zoomorphic κορώνας, παρουσιάζει ορισμένες μορφολογικές ομοιότητες με κεραμικές παραδόσεις της περιοχής Αδάμαβα. Ωστόσο, αυτό δεν επιτρέπει μια άμεση απόδοση στην κουλτούρα των Λονγκούδα ή σε έναν συγκεκριμένο τύπο kwandalha. Η πιθανότητα ότι αρχικά ήταν φορητό εικονιστικό αγγείο ή κεραμικό τελετουργικό αντικείμενο με λειτουργικό άνοιγμα πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη. Το μεγάλο άνοιγμα στην περιοχή του κεφαλιού θα μπορούσε να εξυπηρετεί πρακτικό σκοπό, ο ορισμός του οποίου θα απαιτούσε επιπλέον προβολές και εξέταση της εσωτερικής κατασκευής. Επομένως, ο χαρακτηρισμός από την άποψη της ιστορίας της τέχνης παραμένει επιμελώς περιορισμένος στην ευρύτερη πολιτισμική σφαίρα του Αδάμαβα.

Συμβολισμός και Εικονογραφία

Η εικονογραφική διακριτότητα της γλυπτικής έγκειται στον συνδυασμό διαφορετικών φυσικών μορφών. Το κάτω τμήμα με τη στατική όρθια στάση, τις πλάγιες προεξοχές και το κλειστό, σωματικό σχήμα μεταδίδει ανθρωπομορφική εντύπωση, ενώ το άνω μέρος, με τις κέρατα-προεξοχές και το μεγάλο μπροστινό άνοιγμα, ρητά προκαλεί ζώο-ζωοειδείς συνδέσεις. Αυτή η συνύπαρξη θα μπορούσε να υποδεικνύει μια συμβολική συγχώνευση ανθρώπινων και ζωικών χαρακτηριστικών. Σε πολλές αφρικανικές εικονογραφικές παραδόσεις, τα ζώα κατέχουν ιδιαίτερη σημασία ως φορείς ορισμένων δυνάμεων και θα μπορούσαν να ερμηνευθούν ως σύμβολα κοινωνικών χαρακτηριστικών ή ως μεσολαβητές μεταξύ διαφορετικών σφαιρών ύπαρξης. Μια τέτοια ερμηνεία είναι πιθανώς εφικτή για το παρόν αντικείμενο, αλλά δεν μπορεί να θεωρηθεί βέβαιη χωρίς συγκεκριμένα εθνογραφικά τεκμήρια. Οι προεξοχές-κέρατα θα μπορούσαν να αναφέρονται σε αγελάδα ή σε άλλο κέρατο ζώο. Είναι επίσης πιθανό ότι ο σχεδιασμός είναι ελεύθερος και όχι άμεσα ζωολογικός στη φύση. Το μεγάλο άνοιγμα στο μπροστινό μέρος είναι το πιο εκφραστικό στοιχείο της σύνθεσης. Η θέση του προμηνύει ένα ευρύ άνοιγμα του στόματος και θα μπορούσε να εμπνεύσει ιδέες φωνής, ικεσίας ή πρόσληψης ή απελευθέρωσης συγκεκριμένων ουσιών. Εάν τέτοια συμβολική σημασία οπωσδήποτε επρόκειτο να δοθεί, παραμένει ασαφές. Οι γλυπτικές προεξοχές στον κορμό θα μπορούσαν να αναπαριστούν ανατομικά χαρακτηριστικά, διακοσμητικά στοιχεία ή λειτουργικά εξαρτήματα. Ακριβώς η συνειδητή αμφιλογία ανάμεσα σε ανθρώπινο σχήμα, ζώο και πιθανο αγγείο δίνει στη γλυπτική την ιδιαίτερη εικονογραφική της ένταση.

Τελετουργική Λειτουργία και Πολιτισμικό Πλέγμα

Κεραμικά αντικείμενα από την περιοχή Αδάμαβα θα μπορούσαν να εξυπηρετούν πρακτικές, θρησκευτικές και ιατρο-τελετουργικές λειτουργίες μέσα σε διάφορες τοπικές κοινωνίες. Οι κεραμικές δημιουργίες, ιδιαίτερα εκείνες που συνδέονται με τον πολιτισμό των Λονγκούδα, είναι γνωστές για τη χρήση τους σε πρακτικές ίασης, προστατευτική εικονογραφία και χειρισμό πνευματικών δυνάμεων. Οι ανθρωπομορφικές μορφές και τα λειτουργικά στοιχεία μπορεί να είναι στενά αλληλένδετα. Μια τέτοια χρήση θα ήταν πιθανή για το παρόν γλυπτό, ειδικά αν το εντυπωσιακό άνοιγμα στην άνω ενότητα εξυπηρετούσε αρχικά τη συγκράτηση ή την ρίψη ουσίας. Ωστόσο, η φωτογραφία δεν αποκαλύπτει εάν το αντικείμενο διαθέτει συνεχή κοιλότητα ή εάν το άνοιγμα ήταν απλώς ένα γλυπτικό στοιχείο. Δεν είναι επίσης γνωστό εάν το γλυπτό χρησιμοποιήθηκε σε ιερό, σε οικιακό περιβάλλον ή σε κοινοτικές τελετές. Η διαφυλάττουσα επιφάνεια δείχνει σαφείς ενδείξεις φυσικής αλλαγής, αλλά δεν επιτρέπει αξιόπιστη διάκριση μεταξύ φθοράς, καταθέσεων και μεταγενέστερων φθορών. Επομένως, η ερμηνεία ως αντικείμενο ίασης, προστατευτικού χαρακτήρα ή τελετουργικού αγγείου πρέπει να παραμείνει υπόθεση. Μόνο μια λεπτομερής εξέταση της κατασκευής, τυχόν υπολειμμάτων και τεκμηριωμένων συγκριτικών αντικειμένων θα μπορούσε να επιτρέψει μια πιο ακριβή προσδιόρισή της.

Αξιολόγηση της Ιστορίας της Τέχνης

Η μοναδική αισθητική ποιότητα αυτής της κεραμικής γλυπτικής έγκειται στην εντυπωσιακή αντιστροφή των κλειστών, ήρεμων σωμάτων και των δυναμικά εκτεταμένων μορφών. Το συμπαγές torso μεταδίδει σταθερότητα και υλικά βάρος, ενώ οι απλωμένες προεκτάσεις της κορώνας δημιουργούν μια ζωντανή, σχεδόν κινούμενη σιλουέτα. Ο δακτυλιοειδής λαιμός αποτελεί ουσιαστικό συνθετικό συνδετικό μεταξύ αυτών των δύο περιοχών. Το μεγάλο πρόσθιο άνοιγμα διακόπτει την κλειστή φύση του ανώτερου όγκου και δημιουργεί αντίθεση μεταξύ μάζας σκάλας και αρνητικού χώρου. Αξιοσημείωτη είναι επίσης η περιορισμένη επιφανειακή επεξεργασία, που αποφεύγει περίτεχνους διακοσμητικούς ρυθμούς και τονίζει αντίθετα την επίδραση των θεμελιωδών σχημάτων. Οι θερμοί, γήινοι τόνοι υπογραμμίζουν τον ωμό χαρακτήρα του κεραμικού υλικού και προσδίδουν στο фигουργικό ένα ήρεμο, σχεδόν αρχαϊκό ύφος. Στο ευρύτερο πλαίσιο των κεραμικών παραδόσεων του βορειοανατολικού Νιγηρίας, αυτό το αντικείμενο μπορεί να θεωρηθεί ένα ενδιαφέρον παράδειγμα εικονογραφικής προσέγγισης όπου ανθρωπομορφικά και ζώο-στοιχεία συγχωνεύονται σε μια μοναδική γλυπτική ενότητα. Η ιστορική αξία της τέχνης έγκειται ιδίως στην ασυνήθιστη μορφή και τη ανοικτή σχέση μεταξύ ανθογραφικής αναπαράστασης και πιθανής λειτουργικής προοπτικής. Υπό την πολιτισμική και χρονική του κατηγοριοποίηση, η γλυπτική τεκμηριώνει τις δημιουργικές δυνατότητες της κεραμικής γλυπτικής μέσα στη διαφορετική πολιτισμική σφαίρα του Αδάμαβα.

Βιβλιογραφία

Marla C. Berns, Richard Fardon, and Sidney Littlefield Kasfir (επιμ.): Central Nigeria Unmasked: Arts of the Benue River Valley. Λος Άντζελες: Fowler Museum at UCLA, 2011.

Για μια πιο περιεκτική ανάλυση, οι συγκριτικές μελέτες των κεραμικών παραδόσεων των Λονγκούδα και άλλων κοινωνιών της περιοχής Αδάμαβα είναι ιδιαίτερα αναγκαίες. Δεν είναι γνωστές επιστημονικές δημοσιεύσεις που να σχετίζονται άμεσα με το συγκεκριμένο αντικείμενο.

Πνευματικά Δικαιώματα και Επιστημονική Τεκμηρίωση

Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνογραφία, αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης. Αρχικά κείμενα και φωτογραφίες μπορεί να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Όλα τα δικαιώματα που ανήκουν στους αντίστοιχους κατόχους διατηρούνται.

Inv. No. MAZ31919

Πληροφορητής: Amadou Dogo
Δεξιά πλευρά του κεφαλιού έχει επανακατασκευαστεί

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Λεπτομέρειες

Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Adamawa
Χώρα προέλευσης
Νιγηρία
Υλικό
Terracotta
Sold with stand
Ναι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A terracotta sculpture
Height
30 cm
Βάρος
1.6 kg
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
6937
Πουλημένα αντικείμενα
99.42%
protop

Rechtliche Informationen des Verkäufers

Unternehmen:
Jaenicke Njoya GmbH
Repräsentant:
Wolfgang Jaenicke
Adresse:
Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY
Telefonnummer:
+493033951033
Email:
w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
USt-IdNr.:
DE241193499

AGB

AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.

Widerrufsbelehrung

  • Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
  • Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
  • Vollständige Widerrufsbelehrung

Παρόμοια αντικείμενα

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Προτείνεται για εσάς στην

Αφρικανική και φυλετική τέχνη

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​