Ένα γλυπτό από Τερρακότα - Losso - Τόγκο (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Ζεύγος Εγχώριων Δρακοειδών Αγγειοπλαστικών Λόσο – Δύο Ανθρωπομορφικές Γλυπτικές με Διαφορετικά Σχήματα Κεφαλής

Αρχή: Περιοχή Νιάμτουγκου, Περιφέρεια Καρα, Βόρεια Τόγκο

Πολιτισμική Απόδοση: Λόσο (Νάουδα), αποδίδεται

Υλικό: Ψημένη πηλού, οξειδωμένο καφέ-κόκκινο πήλινo terracotta με έντονες γκρι-λευκές επιφανειακές αποθέσεις

Ημερομηνία: Δεν είναι σαφής

Προέλευση: Περιοχή Νιάμτουγκου, Τόγκο, σύμφωνα με τις παραδοσιακές πληροφορίες προέλευσης

Περιγραφή

Αυτό το ζεύγος δύο ανθρωπομορφικών φιγούρων από πηλό χαρακτηρίζεται από αξιοσημείωτη μορφολογική ενότητα και ταυτόχρονα από ξεχωριστές διαφορές στο σχέδιο των κεφαλών. Και οι δύο γλυπτικές έχουν επιμήκη, σχεδόν κυλινδικά σώματα που καταλήγουν σε μια τριμμένη βάση χωρίς αρθρωμένα πόδια. Οι φιγούρες φαίνονται όρθιες και προεξέχουσες εμπρός, με τα κεφάλια τους να κλίνουν ελαφρώς προς τα πάνω. Η αριστερή φιγούρα, ελαφρώς μεγαλύτερη, διαθέτει ένα εξαιρετικά ψηλό, σκαλιστό κεφάλι, οι πλευρές και τα άνω τμήμά του χαρακτηρίζονται από φαν-σχήματα, βαθιά χαραγμένες αυλακώσεις. Αυτές οι ραδιαλώς προσανατολισμένες δομές θα μπορούσαν να αναπαριστούν ένα εκλεπτυσμένο χτένισμα, ένα περιδέραιο ή ένα στυλιζαρισμένο διακοσμητικό στέμμα. Το πρόσωπο διακρίνεται από έντονο ρινικό, στενά μάτια και σκαλισμένα χείλη. Τα μάγουλα συνδέονται σχεδόν αδιάκοπα με το στιβαρό λαιμό. Δύο στρογγυλεμένες προ protrusions προεξέχουν από το ανώτερο μέρος του κορμού, πιθανώς αντιπροσωπεύοντας στήθη και φανερώνοντας μια γυναικεία ταυτότητα. Αντίθετα, η δεξιά φιγούρα έχει ένα σχεδόν σφαιρικό, κατά κύριο λόγο λείος κεφάλι. Τα χαρακτηριστικά της είναι πιο απλοποιημένα, ορίζονται από μια προεξέχουσα μύτη, μικρά στρογγυλά μάτια και ένα στενό στόμα. Το σώμα φαίνεται πιο συμπαγές και λιγότερο διαφοροποιημένο. Και οι δύο γλυπτικές παρουσιάζουν μια βαριά φθαρμένη επιφάνεια, με γκρι-λευκές, ανοιχτόχρωμες και σκούρες καφέ αποθέσεις που αποκαλύπτουν μερικώς τη αρχική κοκκινωπή terracotta. Μικρά τεμάχια, ρωγμές και ακανόνιστες οπές χαρακτηρίζουν τη δομή του υλικού και δίνουν στις φιγούρες μια αξιοσημείωτα αρχαιοελληνική όψη.

Ιστορική Ανάλυση Τέχνης

Οι Λόσο, οι οποίοι αποκαλούνται επίσης Νάουδα, αποτελούν μία από τις εθνοτικές ομάδες του βόρειου Τόγκο. Οι ιστορικές περιοχές εγκατάστασής τους βρίσκονται κυρίως κοντά στο Νιάμτουγκου και σε γειτονικά τοπία της τρέχουσας περιφέρειας Καρα. Παραδοσιακές τοπικές πολιτισμικές πρακτικές ανάπτυξης σε ένα πολύπλοκο περιφερειακό δίκτυο σχηματίστηκαν μέσω επαφής ανάμεσα σε διάφορες εθνοτικές ομάδες, τοπικές θρησκευτικές πεποιθήσεις και διάφορες τεχνικές πρακτικές. Οι κεραμικές παραδόσεις του βόρειου Τόγκο περιλαμβάνουν όχι μόνο λειτουργικά σκεύη αλλά και φαινογραφικά έργα, των οποίων το ακριβές ιστορικό και τελετουργικό πλαίσιο δεν τεκμηριώνεται πάντοτε επαρκώς. Βάσει της τεκμηριωμένης προέλευσης, το παρόν ζεύγος φιγούρων μπορεί να ενταχθεί σε αυτό το ευρύτερο πολιτισμικό πλαίσιο. Ιδιαίτερα χαρακτηριστική είναι η ισχυρή μείωση του ανθρώπινου σώματος σε κλειστή κολωνοειδή μορφή. Οι αγγειοπλαστικές σε μεγάλο βαθμό παραλείπουν την απεικόνιση των χεριών, των ποδιών και των χεριών, εστιάζοντας τη σκαλιστική αναπαράσταση στο κεφάλι, στο πρόσωπο και στο άνω σώμα. Αυτή η μορφολογική απλούστευση χαρίζει στις φιγούρες μια έντονη μανομεντική αξία που δρα αποτελεσματικά ανεξάρτητα από τις πραγματικές διαστάσεις τους. Ο διαφορετικός σχεδιασμός των κεφαλών θα μπορούσε να υποδηλώνει μια συνειδητή διαφοροποίηση μεταξύ δύο απεικονισμένων προσώπων ή όντων. Ενώ η αριστερή φιγούρα κατέχει μια ιδιαίτερη οπτική παρουσία μέσω του εξαιρετικά δομημένου περιδέραιου της, η δεξιά φαίνεται πιο επιφυλακτική λόγω του λεία κεφαλής της και της απλοποιημένης φυσιογνωμίας της. Το εάν αυτές οι διαφορές είχαν κοινωνική, γυναικεία-ανδρική ή πνευματική σημασία δεν μπορεί να προσδιοριστεί χωρίς αξιόπιστες εθνογραφικές συγκρίσεις. Το ερώτημα εάν και οι δύο φιγούρες αρχικά δημιουργήθηκαν ως ένα ζευγάρι-συνοδεύωμα παραμένει επίσης ανοιχτό.

Σύμβολισμος και Εικονογραφία

Η εικονογραφική ιδιαιτερότητα του ζεύγους φιγούρων έγκειται στην άμεση αντιπαράθεση δύο ανθρώπινων φιγούρων με την ίδια βασική μορφή σώματος, ενώ οι κεφαλές τους διαφέρουν σημαντικά. Σε πολλές Δυτικο-Αφρικανικές εικονογραφήσεις, το ανθρώπινο κεφάλι φέρει ιδιαίτερη σημασία ως φορέας προσωπικής ταυτότητας, κοινωνικής θέσης ή πνευματικών εννοιών. Μια αντίστοιχη ερμηνεία θα μπορούσε να εξετάζεται για τις συγκεκριμένες φιγούρες από πηλό, αλλά δεν μπορεί να θεωρηθεί βεβαιωμένη χωρίς συγκεκριμένες πολιτισμικές ενδείξεις. Το φαν-σχήμα περιδέραιου της αριστερής φιγούρας θα μπορούσε να αντιπροσωπεύει ένα ιδιαίτερο χτένισμα ή τελετουργικό περιδέραιο. Η προσεκτική εκτέλεσή της υποδηλώνει ότι αυτή η λεπτομέρεια χρησιμοποιήθηκε για την ταυτοποίηση. Η αναπαράσταση της απεικονιζόμενης φιγούρας ήταν σημαντική. Η φιγούρα από τα δεξιά, αντίθετα, έχει σχεδόν λεία, σφαιρικό κεφάλι, ο σχεδιασμός της οποίας διαμορφώνει σαφή αντίθεση. Η πιθανή απεικόνιση γυναικείων μαστών στη φιγούρα αριστερά ανοίγει την πιθανότητα ερμηνείας ενός φυλετικού διαχωρισμού εντός του συνόλου. Επειδή ωστόσο τα αντίστοιχα χαρακτηριστικά δεν είναι σαφώς διακριτά στη φιγούρα δεξιά, η ταύτισή τους ως ανδρικού-γυναικείου ζεύγους παραμένει υπό υπόθεση. Θα μπορούσαν επίσης να είναι δύο φιγούρες διαφόρων ηλικιών, κοινωνικών βαθμών ή πνευματικών λειτουργιών. Η όρθια στάση και το κλειστό σώμα μεταδίδουν μια ήρεμη, συγκεντρωμένη παρουσία. Οι φιγούρες δεν φαίνονται να εμπλέκονται σε κάποια συγκεκριμένη ενέργεια, αλλά μάλλον ενσαρκώνουν μια στατική, σχεδόν διαχρονική μορφή ανθρώπινης ύπαρξης. Ακριβώς αυτή η συγκράτηση στην αναπαράσταση ανοίγει ένα ευρύ φάσμα ερμηνειών χωρίς να επιτρέπει μια οριστική εικονογραφική ταξινόμηση.

Τελετουργική Λειτουργία και Πολιτισμικό Πλαίσιο

Στις διάφορες κοινωνίες του βόρειου Τόγκο, οι παραδοσιακές θρησκευτικές πίστεις, οι σχέσεις προγόνων και οι τοπικοί προστάτες διατηρούν σημαντική θέση στην ιστορία. Υλικά αντικείμενα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε τέτοια πλαίσια ως συνιστώμενα μέρη ιερών, ως συμβολικές αναπαραστάσεις συγκεκριμένων προσώπων ή ως φορείς τελετουργικής σημασίας. Μια αντίστοιχη λειτουργία θα μπορούσε να είναι από την πλευρά τους εφικτή για τις πηλικές φιγούρες. Ο κολωνοειδής σχεδιασμός και τα επίπεδα ακραία τελειώματα θα μπορούσαν να υποδηλώνουν ότι αρχικά τοποθετούνταν σε μια επίπεδη επιφάνεια ή παρουσιάζονταν σε ένα συγκεκριμένο χωρικό πλαίσιο. Ωστόσο, δεν τεκμηριώνεται εάν χρησιμοποιήθηκαν σε οικειακό ναό, σε κοινοτικό τελετουργικό χώρο ή σε κάποια άλλη ρύθμιση. Οι έντονες επιφανειακές αποθέσεις απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή. Η γκριζωπή-λευκή απόχρωση θα μπορούσε να οφείλεται σε μεταλλικές διεργασίες, παρατεταμένη ταφή στο έδαφος ή άλλες περιβαλλοντικές επιρροές. Προηγούμενη επεξεργασία με ορισμένες ουσίες είναι επίσης ενδεχόμενη. Ωστόσο, χωρίς υλικό ανάλυσης, δεν μπορεί να προσδιοριστεί εάν αυτές οι αποθέσεις αποδίδονται σε τελετουργική χρήση. Ο ζευγαρωμένος παρουσιασμός των φιγούρων θα μπορούσε επίσης να έχει ειδική σημασία. Σε διάφορες Δυτικοαφρικανικές κουλτούρες, ζεύγη φιγούρων μπορούν να εκφράζουν έννοιες γένους, κοινωνικής αλληλοστήριξης ή γενεαλογικής συνέχειας. Μια τέτοια ερμηνεία παραμένει εικαστική για το παρόν σύνολο, όσο ζει ο ασφάλτως ότι δεν υπάρχει αξιόπιστη πληροφόρηση για το αρχικό του πλαίσιο χρήσης.

Αξιολόγηση Ιστορίας Τέχνης

Η ιδιαίτερη αισθητική ποιότητα αυτών των δύο γλυπτών από πηλό έγκειται στην συνεχή εστίασή τους σε βασικές μορφές γλυπτικής. Τα επιμήκη, κυλινδρικά σώματα δημιουργούν ήρεμους κατακόρυφους άξονες, ενώ οι διαφορετικά σχεδιασμένες κεφαλές ξεχωρίζουν ως εντυπωσιακά γλυπτικά σημεία εστίασης. Το αριστερό άτομο ανοίγει μια ζωντανή, ρυθμική δομή μέσω του φαν-σχήματος του στέμματος, των ακτινικών γραμμών που δημιουργούν δυναμική αντίθεση με το λεία σώμα. Αντιθέτως, το δεξί φαίνεται περισσότερο κλειστό και συμπαγές. Ο σχεδιασμός της σφαιρικής κρανιακής περιοχής τονίζει την εστίαση σε λίγα βασικά χαρακτηριστικά της ανθρώπινης φυσιογνωμίας. Το αισθητικό αποτέλεσμα της επιφάνειας των δύο γλυπτών είναι αξιοπρόσεκτο. Οι ακανόνιστες γκρι-λευκές αποθέσεις, οι σκούρες δυσχρωμίες και το κόκκινο terracotta που αναδύεται κατά καιρούς δημιουργούν μια διαφοροποιημένη υφή υλικού που επιτείνει περαιτέρω τους γλυπτικούς όγκους. Οι φιγούρες κατέχουν έτσι μια εντυπωσιακή φυσική παρουσία, προερχόμενη όχι τόσο από την ανατομική ακρίβεια όσο από την ισορροπημένη οργάνωση απλών μορφών. Στο πλαίσιο ιστορίας της τέχνης της κεραμικής παράδοσης του βόρειου Τόγκο, το σύνολο μπορεί, λαμβάνοντας υπόψη την πολιτισμική του απόδοση, να θεωρηθεί ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα αφηρημένης ανθρωπομορφικής γλυπτικής. Η ιδιαίτερη σημασία βρίσκεται στην δυναμική αλληλεπίδραση μεταξύ μορφικής ομοιομορφίας και ατομικής διαφοροποίησης. Οι δύο φιγούρες εμφανίζονται ταυτόχρονα ως ανεξάρτητες γλυπτικές και ως πιθανά στοιχεία ενός κοινού καλλιτεχνικού σχεδίου, του αρχικού νοήματος του οποίου απαιτείται περαιτέρω ερευνητική μελέτη.

Λογοτεχνία

Για μια βαθύτερη ακαδημαϊκή ανάλυση, θα πρέπει να συμβουλευτούν εθνογραφικές μελέτες των λαών Λόσο και Νάουδα, καθώς και συγκριτικές μελέτες των κεραμικών παραδόσεων της περιοχής Καρα και του βόρειου Τόγκο. Προς το παρόν δεν υπάρχει επιβεβαιωμένη ιστορία τέχνης που να σχετίζεται άμεσα με αυτόν τον συγκεκριμένο τύπο φιγούρας.

Πνευματικά Δικαιώματα και Επιστημονική Τεκμηρίωση

Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνογραφία, την αρχαιολογία και την ιστορία της τέχνης. Τα αρχικά κείμενα και οι φωτογραφίες μπορεί να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Όλοι οι δικαιώματα που ανήκουν στους αντίστοιχους κατόχους διαφυλάσσονται.

Εντ. Αριθμός: MAZ32020

Πληροφοριοδότης: Petit Coulibaly

Ύψος: 35 εκ. / 31 εκ.
Βάρος: 2,6 κιλά / 2 κιλά

Πωλήθηκε χωρίς TL τεστ.
Οι ειδικοί του Catawiki πραγματοποιούν εικονική επισκόπηση βάσει των πληροφοριών, φωτογραφιών, προέλευσης και τεκμηρίων που παρέχονται κατά τη διαδικασία υποβολής. Η αποδοχή ενός παραδοσιακού ή αρχαίου αφρικανικού αντικειμένου τέχνης για δημοπρασία δεν συνιστά ανεξάρτητη πιστοποίηση ή επαλήθευση από το Catawiki, ούτε σημαίνει ότι ο ειδικός του Catawiki έχει φυσικά ή επιστημονικά πιστοποιήσει, ανάλυσε πατίνα ή χρονολόγησε το αντικείμενο. Σύμφωνα με τους Όρους και τις Κατευθυντήριες Γραμμές Υποβολής Παραδοσιακής Αφρικανικής Τέχνης, ο πωλητής παραμένει υπεύθυνος για την ακρίβεια, τη νομιμότητα, την προέλευση και την αυθεντικότητα του αντικειμένου και των πληροφοριών που παρέχονται.