Ένα σιδερένιο γλυπτό - Mumuye - Νιγηρία (χωρίς τιμή ασφαλείας)
04
ημέρες
19
ώρες
14
λεπτά
41
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 21
χωρίς τιμή ασφαλείας
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André
Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.
Εκτιμήστε € 280 - € 330
 | 21 € | |
|---|---|---|
 | 18 € | |
 | 11 € | |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 143856 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Χάλκινη/σιδερένια γλυπτική από τους Μουμούγι, Νιγηρία, με τίτλο A iron sculpture, αυθεντικό/επίσημο με βάση, βάρος 4,5 kg, ύψος 58 cm, προέλευση περιοχή Jalingo, Taraba, βορειοανατολική Νιγηρία, σε καλή κατάσταση.
Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης
Περιγραφή από τον πωλητή
Ανθρωπομορφική Σιδερένια Γλυπτική των Μουμούγε – Σταθείς Μορφή με Εκτεταμένα Άκρα
Προέλευση: Περιοχή Τζαλινγκο (Τζαλίνγκο) της Πολιτείας Τάραμπα, Βορειοανατολική Νιγηρία
Απόδοση Πολιτισμού: Μουμούγε, αποδίδεται
Υλικό: Σίδηρος, κατά πάσα πιθανότητα κατεργασμένος και συγκολλημένος, πατίνα οξειδισμένης επιφάνειας από κοκκινωπό-καφέ έως σκούρο καφέ, συμπεριλαμβανομένου βάση
Ημερολόγηση: Δεν είναι βέβαιη
Κτήση: Περιοχή Τζαλίνγκο, Νιγηρία, σύμφωνα με την γνωστή προέλευση
Περιγραφή
Αυτή η εξαιρετικά λεπτή σιδερένια γλυπτική αποτυπώνει μια όρθια ανθρωπομορφική φιγούρα με εξαιρετικά επιμηκυμένες αναλογίες σώματος και μια δυναμική, σχεδόν χορευτική στάση. Το σώμα έχει ενός στενού, εκτεταμένου κορμού που επεκτείνεται προς τα επάνω σε έναν εντυπωσιακά λεπτό λαιμό. Υποστηρίζει ένα μικρό, σχεδόν σφαιρικό κεφάλι με απλοποιημένα, μα φανερά αναγνωρίσιμα χαρακτηριστικά προσώπου. Τα μάτια εμφανίζονται ως μικρές, πακτωμένες μορφές, ενώ μια στενή μύτη και ένα ευδιάκριτα εμφανές στόμα δίνουν στο πρόσωπο μια ήρεμη, επικεντρωμένη έκφραση. Το κεφάλι κλίνει ελαφρώς στο πλάι και φαίνεται να στρέφεται προς τον θεατή. Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά είναι τα μακριά, λεπτά χέρια, που εκτείνονται ασύμμεσα προς τα πλάγια του σώματος. Το δεξί χέρι σχηματίζει έναν ευρύ τόξο, το κάτω του τμήμα τελειώνει σε μια επίπεδη, δίσκο-όπως παλάμη. Το αντίθετο χέρι αρχικά κατεβαίνει διαγώνια και μετατρέπεται σε μια στενή, αιχμηρή προέκταση. Τα πόδια είναι εξαιρετικά επιμηκυμένα και ελαφρώς κεκλιμένα, δημιουργώντας μια ανοιχτή, ρυθμικά αρθρωτή σιλουέτα. Τα άκρα τους σχηματίζουν πόδια επίπεδου μπροστινού προσανατολισμού. Το σώμα φαίνεται σχεδόν γραμμικό συνολικά, με τα επιμέρους τμήματα τονισμένα από ελαφριές παχύνσεις και ανομοιόμορφες μεταβάσεις. Η επιφάνεια φέρει μια ζεστή, κοκκινωπό-καφέ οξειδωτική πατίνα με πιο σκούρες οπές και, σε ορισμένα σημεία, τραχείς, ανομοιογενείς υφήσεις. Το αντικείμενο είναι τοποθετημένο σε μια σύγχρονη μαύρη βάση επίδειξης.
Ανθρωπολογική Ανάλυση
Οι Μουμούγε ανήκουν στις εθνότητες της περιοχής Άνω Μπενουέ, στην παρούσα βορειοανατολική Νιγηρία. Οι ιστορικές τους περιοχές εγκατάστασης εκτείνονται ιδίως σε τμήματα της Πολιτείας Τάραμπα, περιλαμβάνοντας τοπία γύρω από Τζαλίνγκο, Ζινγκ και γειτονικές περιοχές. Οι καλλιτεχνικές παραδόσεις των Μουμούγε έγιναν διεθνώς γνωστές κυρίως μέσω των ανθρωπομορφικών ξύλινων γλυπτών τους, που αποτελούν μερικές από τις πιο διακριτικές εικονογραφικές εκφράσεις της Κεντρικής Νιγηρίας. Ο χαρακτήρας αυτών των μορφών συχνά επιδεικνύει επιμηκυμένα σώματα, αφαιρεμένα χαρακτηριστικά προσώπου και δυναμική άρθρωση των άκρων. Γνωστοί υπό διάφορα τοπικά ονόματα, αυτοί οι γλύπτοι θα μπορούσαν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο σε κοινωνικά και θρησκευτικά πλαίσια. Το παρόν αντικείμενο, με την έντονη κάθετη γραμμή, τηsimplified ανατομία και τη δυναμική θέση των χεριών, μοιράζεται μορφολογικές ομοιότητες με αυτή την καλλιτεχνική παράδοση. Ωστόσο διαφέρει σημαντικά από τις καλά γνωστές carved wooden figures ως προς το υλικό και τη κατασκευή του. Η χρήση σιδήρου επιτρέπει μια πολύ μεγαλύτερη ανάλυση του σώματος σε στενές, χωρικά ευρείες γραμμές. Ενώ οι ξύλινες γλυπτές μορφές αναπτύσσουν το σχήμα τους από έναν κλειστό όγκο υλικού, η παρούσα μορφή προέρχεται από τη σύνδεση επιμηκυμένων μεταλλικών τμημάτων, οι χώροι μεταξύ των οποίων συμβάλλουν σημαντικά στη σύνθεση. Μια οριστική ταξινόμηση εντός μιας τεκμηριωμένης παράδοσης των Μουμούγε σχετικά με τη φιγυρική σιδερένια γλυπτική δεν είναι εφικτή με βάση μόνο τη φωτογραφία. Συνεπώς, η πολιτιστική απόδοση θα πρέπει να θεωρείται προσωρινή. Παραμένει επίσης αβέβαιο εάν το γλυπτό προέρχεται από παλιότερη τοπική εργαστηριακή παράδοση ή αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη καλλιτεχνική ερμηνεία τοπικών φορμαλιστικών εννοιών.
Συμβολισμός και Εικονογραφία
Η εικονογραφική επίδραση της γλυπτικής καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από την ασυνήθιστη στάση του ανθρώπινου σώματος. Το μικρό, ελαφρώς κεκλιμένο κεφάλι, τα απλωμένα χέρια και τα λοξά γονάτα χτίζουν την εντύπωση μιας μορφής σε μια στιγμή συσσωρευμένης κίνησης. Αυτή η στάση θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως απεικόνιση χορού, τελετουργικής χειρονομίας ή κάποιας άλλης φυσικής ενέργειας. Ωστόσο, μια οριστική ερμηνεία δεν είναι εφικτή. Σε διάφορες αφρικανικές εικονογραφικές παραδόσεις, ορισμένες στάσεις σώματος μπορούν να φέρουν κοινωνικά, θρησκευτικά ή συμβολικά νοήματα. Η θέση των χεριών, ειδικά, μπορεί να δηλώνει πράξη, επικοινωνία ή μια ιδιαίτερη σχέση με τον περιβάλλοντα κόσμο. Ωστόσο, για τη συγκεκριμένη μορφή υπάρχει έλλειψη αξιόπιστων εθνογραφικών πληροφοριών που θα επέτρεπαν μια συγκεκριμένη ερμηνεία. Η εντυπωσιακή επιμήκυνση του λαιμού και των άκρων θα μπορούσε να γίνει κατανοητή ως μια συνειδητή απόκλιση από φυσιολογικές αναλογίες του σώματος. Το ανθρώπινο σώμα δεν εμφανίζεται ως μια ανατομικά κλειστή μονάδα, αλλά ως ένα σύστημα διασυνδεόμενων γραμμών και κατευθύνσεων κίνησης. Ο ασύμμετρος σχεδιασμός ενισχύει αυτή την εντύπωση. Ενώ το ένα χέρι αιωρείται προς τα έξω, το άλλο ακολουθεί μια πιο κάθετη κίνηση. Τα πόδια σχηματίζουν μια ανοιχτή, φαινομενικά ασταθή στάση, η οποία εξισορροπείται από τα φαρδιά πόδια. Αυτή η μορφολογική ένταση δίνει στη φιγούρα μια ιδιαίτερη εκφραστικότητα, χωρίς να υποδηλώνει απαραίτητα ένα συγκεκριμένο πνευματικό ή κοινωνικό νόημα.
Λειτουργία τελετουργίας και Πολιτιστικό Πλαίσιο
Μέσα στις παραδοσιακές κοινωνίες της άνω περιοχής Μπενουε, ανθρωπομορφικές γλυπτικές θα μπορούσαν να εξυπηρετούν διάφορες λειτουργίες. Για ορισμένες ξύλινες φιγούρες των Μουμούγε έχουν τεκμηριωθεί συνδέσεις με προστατευτικές πεποιθήσεις, πρακτικές ίασης, και την κοινωνική εξουσία ειδικευμένων ατόμων. Τέτοια αντικείμενα θα μπορούσαν να κατέχουν ιδιαίτερη σημασία σε κοινοτικούς ή ατομικούς θρησκευτικούς πλαισίους. Εάν παρόμοιες έννοιες ήταν επίσης σημαντικές για τη συγκεκριμένη σιδερένια γλυπτική, δεν μπορούμε να αποδείξουμε. Η ασυνήθιστη στάση θα μπορούσε να υποδηλώνει τελετουργική αναπαράσταση, αλλά μια άμεση σύγκριση με τεκμηριωμένες ξύλινες φιγούρες των Μουμούγε θα ήταν μεθοδολογικά προβληματική. Το αντικείμενο θα μπορούσε επίσης να έχει δημιουργηθεί ως ανεξάρτητο κατασκεύασμα με κύρια σημασία τη γλυπτική μορφή του. Τα επιμηκυμένα πόδια και τα επίπεδα πέλματα υποδεικνύουν ότι η φιγούρα θα μπορούσε αρχικά να εκτίθεται ως ελεύθετα ή να είναι τοποθετημένη σε βάση. Εάν η τρέχουσα βάση επίδειξης αντανακλά αρχική κατάσταση έκθεσης παραμένει αβέβαιο. Η οξειδωμένη επιφάνεια τεκμηριώνει μεταβολές στο μεταλλικό υλικό αλλά δεν επιτρέπει αξιόπιστη χρονολόγηση. Ούτε μπορεί να εξηχθεί κάποια ειδική τελετουργική επεξεργασία απ’ αυτήν. Περισσότερη λειτουργική ανάλυση θα απαιτούσε πληροφορίες για την παραγωγή του αντικειμένου, τη με αρχική χρήση και τη συλλεκτική του ιστορία.
Ανθρωπολογική Αξιολόγηση
Η μοναδική αισθητική ποιότητα αυτής της γλυπτικής από σίδηρο έγκειται στην εξαιρετική συνύφανση της αναγνωρισιμότητας του εικονογραφικού στοιχείου με τη ριζική μορφολογική μείωση. Το ανθρώπινο σώμα περιορίζεται σε μερικά εκτεταμένα, διασυνδεδεμένα στοιχεία, με τα οποία διατάσσεται μια δυναμική χωρική σύνθεση. Η φιγούρα διαθέτει έντονο κάθετη φύση, τονισμένη από τον μακρύ λαιμό και τα λεπτά πόδια. Ταυτόχρονα, τα απλωμένα χέρια διαταράσσουν αυτή τη τάξη, χαρίζοντας στο σχήμα ζωντανό, σχεδόν χορευτικό δυναμισμό. Η σχέση ανάμεσα στο φυσικό βάρος και το οπτικό φως είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτη. Αν και ο σίδηρος είναι ένα ανθεκτικό και σχετικά βαρύ υλικό, η γλυπτική φαίνεται σχεδόν αβαρής λόγω των ανοιχτών χώρων και των λεπτών άκρων. Η ανομοιόμορφη οξείδωση ενισχύει την εντύπωση μιας μορφής που αναπτύχθηκε άμεσα από το ίδιο το υλικό. Το μικρό, προσεκτικά μοντελισμένο κεφάλι προσφέρει έναν ήρεμο αντίποδα στην δυναμική στάση και δίνει στην φιγούρα μια συγκεντρωμένη ανθρώπινη παρουσία. Στο ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο των φιγυρικών παραδόσεων της περιοχής Μπενουε, υπό την επιρροή της πολιτιστικής απόδοσης, το αντικείμενο μπορεί να θεωρηθεί ένα αξιόλογο δείγμα γραμμικής, χωρικά ανοιχτής μεταλλικής γλυπτικής. Η ιδιαίτερη σημασία του έγκειται στην αυτόνομη μεταμόρφωση της ανθρώπινης ανατομίας σε μια αφηρημένη, κίνηση-οριζόμενη γλώσσα μορφής. Η γλυπτική εντυπωσιάζει δείχνοντας πόσο λίγα γλυπτικά στοιχεία μπορούν να αρκούν για να δημιουργήσουν μια ανθρώπινη φιγούρα με μεγάλη εκφραστικότητα και χωρική παρουσία.
Βιβλιογραφία
Frank Herreman (επιμ.): Mumuye: Sculpture from Nigeria – The Human Figure Reinvented. Βρυξέλλες: Mercatorfonds, 2016.
Marla C. Berns, Richard Fordon, and Sidney Littlefield Kasfir (επιμ.): Central Nigeria Unmasked: Arts of the Benue River Valley. Λος Άντζελες: Fowler Museum at UCLA, 2011.
Οι παραπάνω δημοσιεύσεις εξυπηρετούν ως γενικό ιστορικό πλαίσιο τέχνης για τις φιγυρικές παραδόσεις των Μουμούγε και της περιοχής Μπενουε. Δεν υπάρχει επί του παρόντος αξιόπιστη βιβλιογραφική αναφορά άμεσα σχετιζόμενη με αυτό το συγκεκριμένο τύπο ανθρωπομορφικής σιδερένιας γλυπτικής.
Πνευματικά Δικαιώματα και Επιστημονική Τεκμηρίωση
Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνογραφία, αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης. Τα αρχικά κείμενα και φωτογραφίες μπορεί να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Διατηρούνται όλα τα δικαιώματα από τους αντίστοιχους κατόχους.
Αρχ. Αριθμός Καταχώρησης: MAZ32120
Εισηγητής: Αμαούτου Ντόγο
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΑνθρωπομορφική Σιδερένια Γλυπτική των Μουμούγε – Σταθείς Μορφή με Εκτεταμένα Άκρα
Προέλευση: Περιοχή Τζαλινγκο (Τζαλίνγκο) της Πολιτείας Τάραμπα, Βορειοανατολική Νιγηρία
Απόδοση Πολιτισμού: Μουμούγε, αποδίδεται
Υλικό: Σίδηρος, κατά πάσα πιθανότητα κατεργασμένος και συγκολλημένος, πατίνα οξειδισμένης επιφάνειας από κοκκινωπό-καφέ έως σκούρο καφέ, συμπεριλαμβανομένου βάση
Ημερολόγηση: Δεν είναι βέβαιη
Κτήση: Περιοχή Τζαλίνγκο, Νιγηρία, σύμφωνα με την γνωστή προέλευση
Περιγραφή
Αυτή η εξαιρετικά λεπτή σιδερένια γλυπτική αποτυπώνει μια όρθια ανθρωπομορφική φιγούρα με εξαιρετικά επιμηκυμένες αναλογίες σώματος και μια δυναμική, σχεδόν χορευτική στάση. Το σώμα έχει ενός στενού, εκτεταμένου κορμού που επεκτείνεται προς τα επάνω σε έναν εντυπωσιακά λεπτό λαιμό. Υποστηρίζει ένα μικρό, σχεδόν σφαιρικό κεφάλι με απλοποιημένα, μα φανερά αναγνωρίσιμα χαρακτηριστικά προσώπου. Τα μάτια εμφανίζονται ως μικρές, πακτωμένες μορφές, ενώ μια στενή μύτη και ένα ευδιάκριτα εμφανές στόμα δίνουν στο πρόσωπο μια ήρεμη, επικεντρωμένη έκφραση. Το κεφάλι κλίνει ελαφρώς στο πλάι και φαίνεται να στρέφεται προς τον θεατή. Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά είναι τα μακριά, λεπτά χέρια, που εκτείνονται ασύμμεσα προς τα πλάγια του σώματος. Το δεξί χέρι σχηματίζει έναν ευρύ τόξο, το κάτω του τμήμα τελειώνει σε μια επίπεδη, δίσκο-όπως παλάμη. Το αντίθετο χέρι αρχικά κατεβαίνει διαγώνια και μετατρέπεται σε μια στενή, αιχμηρή προέκταση. Τα πόδια είναι εξαιρετικά επιμηκυμένα και ελαφρώς κεκλιμένα, δημιουργώντας μια ανοιχτή, ρυθμικά αρθρωτή σιλουέτα. Τα άκρα τους σχηματίζουν πόδια επίπεδου μπροστινού προσανατολισμού. Το σώμα φαίνεται σχεδόν γραμμικό συνολικά, με τα επιμέρους τμήματα τονισμένα από ελαφριές παχύνσεις και ανομοιόμορφες μεταβάσεις. Η επιφάνεια φέρει μια ζεστή, κοκκινωπό-καφέ οξειδωτική πατίνα με πιο σκούρες οπές και, σε ορισμένα σημεία, τραχείς, ανομοιογενείς υφήσεις. Το αντικείμενο είναι τοποθετημένο σε μια σύγχρονη μαύρη βάση επίδειξης.
Ανθρωπολογική Ανάλυση
Οι Μουμούγε ανήκουν στις εθνότητες της περιοχής Άνω Μπενουέ, στην παρούσα βορειοανατολική Νιγηρία. Οι ιστορικές τους περιοχές εγκατάστασης εκτείνονται ιδίως σε τμήματα της Πολιτείας Τάραμπα, περιλαμβάνοντας τοπία γύρω από Τζαλίνγκο, Ζινγκ και γειτονικές περιοχές. Οι καλλιτεχνικές παραδόσεις των Μουμούγε έγιναν διεθνώς γνωστές κυρίως μέσω των ανθρωπομορφικών ξύλινων γλυπτών τους, που αποτελούν μερικές από τις πιο διακριτικές εικονογραφικές εκφράσεις της Κεντρικής Νιγηρίας. Ο χαρακτήρας αυτών των μορφών συχνά επιδεικνύει επιμηκυμένα σώματα, αφαιρεμένα χαρακτηριστικά προσώπου και δυναμική άρθρωση των άκρων. Γνωστοί υπό διάφορα τοπικά ονόματα, αυτοί οι γλύπτοι θα μπορούσαν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο σε κοινωνικά και θρησκευτικά πλαίσια. Το παρόν αντικείμενο, με την έντονη κάθετη γραμμή, τηsimplified ανατομία και τη δυναμική θέση των χεριών, μοιράζεται μορφολογικές ομοιότητες με αυτή την καλλιτεχνική παράδοση. Ωστόσο διαφέρει σημαντικά από τις καλά γνωστές carved wooden figures ως προς το υλικό και τη κατασκευή του. Η χρήση σιδήρου επιτρέπει μια πολύ μεγαλύτερη ανάλυση του σώματος σε στενές, χωρικά ευρείες γραμμές. Ενώ οι ξύλινες γλυπτές μορφές αναπτύσσουν το σχήμα τους από έναν κλειστό όγκο υλικού, η παρούσα μορφή προέρχεται από τη σύνδεση επιμηκυμένων μεταλλικών τμημάτων, οι χώροι μεταξύ των οποίων συμβάλλουν σημαντικά στη σύνθεση. Μια οριστική ταξινόμηση εντός μιας τεκμηριωμένης παράδοσης των Μουμούγε σχετικά με τη φιγυρική σιδερένια γλυπτική δεν είναι εφικτή με βάση μόνο τη φωτογραφία. Συνεπώς, η πολιτιστική απόδοση θα πρέπει να θεωρείται προσωρινή. Παραμένει επίσης αβέβαιο εάν το γλυπτό προέρχεται από παλιότερη τοπική εργαστηριακή παράδοση ή αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη καλλιτεχνική ερμηνεία τοπικών φορμαλιστικών εννοιών.
Συμβολισμός και Εικονογραφία
Η εικονογραφική επίδραση της γλυπτικής καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από την ασυνήθιστη στάση του ανθρώπινου σώματος. Το μικρό, ελαφρώς κεκλιμένο κεφάλι, τα απλωμένα χέρια και τα λοξά γονάτα χτίζουν την εντύπωση μιας μορφής σε μια στιγμή συσσωρευμένης κίνησης. Αυτή η στάση θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως απεικόνιση χορού, τελετουργικής χειρονομίας ή κάποιας άλλης φυσικής ενέργειας. Ωστόσο, μια οριστική ερμηνεία δεν είναι εφικτή. Σε διάφορες αφρικανικές εικονογραφικές παραδόσεις, ορισμένες στάσεις σώματος μπορούν να φέρουν κοινωνικά, θρησκευτικά ή συμβολικά νοήματα. Η θέση των χεριών, ειδικά, μπορεί να δηλώνει πράξη, επικοινωνία ή μια ιδιαίτερη σχέση με τον περιβάλλοντα κόσμο. Ωστόσο, για τη συγκεκριμένη μορφή υπάρχει έλλειψη αξιόπιστων εθνογραφικών πληροφοριών που θα επέτρεπαν μια συγκεκριμένη ερμηνεία. Η εντυπωσιακή επιμήκυνση του λαιμού και των άκρων θα μπορούσε να γίνει κατανοητή ως μια συνειδητή απόκλιση από φυσιολογικές αναλογίες του σώματος. Το ανθρώπινο σώμα δεν εμφανίζεται ως μια ανατομικά κλειστή μονάδα, αλλά ως ένα σύστημα διασυνδεόμενων γραμμών και κατευθύνσεων κίνησης. Ο ασύμμετρος σχεδιασμός ενισχύει αυτή την εντύπωση. Ενώ το ένα χέρι αιωρείται προς τα έξω, το άλλο ακολουθεί μια πιο κάθετη κίνηση. Τα πόδια σχηματίζουν μια ανοιχτή, φαινομενικά ασταθή στάση, η οποία εξισορροπείται από τα φαρδιά πόδια. Αυτή η μορφολογική ένταση δίνει στη φιγούρα μια ιδιαίτερη εκφραστικότητα, χωρίς να υποδηλώνει απαραίτητα ένα συγκεκριμένο πνευματικό ή κοινωνικό νόημα.
Λειτουργία τελετουργίας και Πολιτιστικό Πλαίσιο
Μέσα στις παραδοσιακές κοινωνίες της άνω περιοχής Μπενουε, ανθρωπομορφικές γλυπτικές θα μπορούσαν να εξυπηρετούν διάφορες λειτουργίες. Για ορισμένες ξύλινες φιγούρες των Μουμούγε έχουν τεκμηριωθεί συνδέσεις με προστατευτικές πεποιθήσεις, πρακτικές ίασης, και την κοινωνική εξουσία ειδικευμένων ατόμων. Τέτοια αντικείμενα θα μπορούσαν να κατέχουν ιδιαίτερη σημασία σε κοινοτικούς ή ατομικούς θρησκευτικούς πλαισίους. Εάν παρόμοιες έννοιες ήταν επίσης σημαντικές για τη συγκεκριμένη σιδερένια γλυπτική, δεν μπορούμε να αποδείξουμε. Η ασυνήθιστη στάση θα μπορούσε να υποδηλώνει τελετουργική αναπαράσταση, αλλά μια άμεση σύγκριση με τεκμηριωμένες ξύλινες φιγούρες των Μουμούγε θα ήταν μεθοδολογικά προβληματική. Το αντικείμενο θα μπορούσε επίσης να έχει δημιουργηθεί ως ανεξάρτητο κατασκεύασμα με κύρια σημασία τη γλυπτική μορφή του. Τα επιμηκυμένα πόδια και τα επίπεδα πέλματα υποδεικνύουν ότι η φιγούρα θα μπορούσε αρχικά να εκτίθεται ως ελεύθετα ή να είναι τοποθετημένη σε βάση. Εάν η τρέχουσα βάση επίδειξης αντανακλά αρχική κατάσταση έκθεσης παραμένει αβέβαιο. Η οξειδωμένη επιφάνεια τεκμηριώνει μεταβολές στο μεταλλικό υλικό αλλά δεν επιτρέπει αξιόπιστη χρονολόγηση. Ούτε μπορεί να εξηχθεί κάποια ειδική τελετουργική επεξεργασία απ’ αυτήν. Περισσότερη λειτουργική ανάλυση θα απαιτούσε πληροφορίες για την παραγωγή του αντικειμένου, τη με αρχική χρήση και τη συλλεκτική του ιστορία.
Ανθρωπολογική Αξιολόγηση
Η μοναδική αισθητική ποιότητα αυτής της γλυπτικής από σίδηρο έγκειται στην εξαιρετική συνύφανση της αναγνωρισιμότητας του εικονογραφικού στοιχείου με τη ριζική μορφολογική μείωση. Το ανθρώπινο σώμα περιορίζεται σε μερικά εκτεταμένα, διασυνδεδεμένα στοιχεία, με τα οποία διατάσσεται μια δυναμική χωρική σύνθεση. Η φιγούρα διαθέτει έντονο κάθετη φύση, τονισμένη από τον μακρύ λαιμό και τα λεπτά πόδια. Ταυτόχρονα, τα απλωμένα χέρια διαταράσσουν αυτή τη τάξη, χαρίζοντας στο σχήμα ζωντανό, σχεδόν χορευτικό δυναμισμό. Η σχέση ανάμεσα στο φυσικό βάρος και το οπτικό φως είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτη. Αν και ο σίδηρος είναι ένα ανθεκτικό και σχετικά βαρύ υλικό, η γλυπτική φαίνεται σχεδόν αβαρής λόγω των ανοιχτών χώρων και των λεπτών άκρων. Η ανομοιόμορφη οξείδωση ενισχύει την εντύπωση μιας μορφής που αναπτύχθηκε άμεσα από το ίδιο το υλικό. Το μικρό, προσεκτικά μοντελισμένο κεφάλι προσφέρει έναν ήρεμο αντίποδα στην δυναμική στάση και δίνει στην φιγούρα μια συγκεντρωμένη ανθρώπινη παρουσία. Στο ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο των φιγυρικών παραδόσεων της περιοχής Μπενουε, υπό την επιρροή της πολιτιστικής απόδοσης, το αντικείμενο μπορεί να θεωρηθεί ένα αξιόλογο δείγμα γραμμικής, χωρικά ανοιχτής μεταλλικής γλυπτικής. Η ιδιαίτερη σημασία του έγκειται στην αυτόνομη μεταμόρφωση της ανθρώπινης ανατομίας σε μια αφηρημένη, κίνηση-οριζόμενη γλώσσα μορφής. Η γλυπτική εντυπωσιάζει δείχνοντας πόσο λίγα γλυπτικά στοιχεία μπορούν να αρκούν για να δημιουργήσουν μια ανθρώπινη φιγούρα με μεγάλη εκφραστικότητα και χωρική παρουσία.
Βιβλιογραφία
Frank Herreman (επιμ.): Mumuye: Sculpture from Nigeria – The Human Figure Reinvented. Βρυξέλλες: Mercatorfonds, 2016.
Marla C. Berns, Richard Fordon, and Sidney Littlefield Kasfir (επιμ.): Central Nigeria Unmasked: Arts of the Benue River Valley. Λος Άντζελες: Fowler Museum at UCLA, 2011.
Οι παραπάνω δημοσιεύσεις εξυπηρετούν ως γενικό ιστορικό πλαίσιο τέχνης για τις φιγυρικές παραδόσεις των Μουμούγε και της περιοχής Μπενουε. Δεν υπάρχει επί του παρόντος αξιόπιστη βιβλιογραφική αναφορά άμεσα σχετιζόμενη με αυτό το συγκεκριμένο τύπο ανθρωπομορφικής σιδερένιας γλυπτικής.
Πνευματικά Δικαιώματα και Επιστημονική Τεκμηρίωση
Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνογραφία, αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης. Τα αρχικά κείμενα και φωτογραφίες μπορεί να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Διατηρούνται όλα τα δικαιώματα από τους αντίστοιχους κατόχους.
Αρχ. Αριθμός Καταχώρησης: MAZ32120
Εισηγητής: Αμαούτου Ντόγο
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΛεπτομέρειες
Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Mumuye
Χώρα προέλευσης
Νιγηρία
Υλικό
Black Iron
Sold with stand
Ναι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A iron sculpture
Height
58 cm
Βάρος
4.5 kg
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
protop
Rechtliche Informationen des Verkäufers
- Unternehmen:
- Jaenicke Njoya GmbH
- Repräsentant:
- Wolfgang Jaenicke
- Adresse:
- Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY - Telefonnummer:
- +493033951033
- Email:
- w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
- USt-IdNr.:
- DE241193499
AGB
AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.
Widerrufsbelehrung
- Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
- Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
- Vollständige Widerrufsbelehrung
