Ένα ξύλινο γλυπτό - Mianka - Μάλι (χωρίς τιμή ασφαλείας)

05
ημέρες
00
ώρες
25
λεπτά
05
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 3
χωρίς τιμή ασφαλείας
Dimitri André
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André

Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.

Εκτιμήστε  € 450 - € 550
RO
3 €
FR
2 €
RO
1 €

Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 143856 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

Ξύλινο γλυπτό από το Μάλι από τη Μιάνκα (Minyanka), προέλευση η περιοχή Κουτιάλα στο Μάλι, με τίτλο «A wooden sculpture»; βάρος 3,8 kg, ύψος 33 cm, βάθος 39 cm; κατάσταση: μέτρια· γνησιότητα Original/official.

Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης

Περιγραφή από τον πωλητή

Zoomorphic Minyanka sculpture – Wantchi, τέσσερα πόδια ζωικό σχήμα

Origin: Κoutiala περιοχή, νοτιοανατολική Μάλι

Cultural affiliation: Minyanka (Minianka), attributed

Object name: Wantchi, σύμφωνα με ιστορικά αρχεία

Material: Πιθανώς ξύλο με γήινο, επικάλυψη επιφάνειας ενσταλαγμένη˙ η ακριβής ταυτοποίηση του υλικού δεν είναι βέβαιη

Dating: Δεν είναι σαφές

Provenance: Κoutiala región, Μάλι, σύμφωνα με ιστορικά αρχεία

Description

Αυτή η συμπαγής, τετραποδια ζωική φιγούρα χαρακτηρίζεται από έναν ασυνήθιστα κλειστό σωματικό σχήμα και μια έντονα αρχαιοτυπική επιφανειακή υφή. Ο στρογγυλεμένος, σχεδόν βαρελόσχημος κορμός στηρίζεται πάνω σε τέσσερα κοντά, στιβαρά πόδια, των οποίων οι κυλινδρικοί μορφές λεπταίνουν προς άκρες βουβές και στρογγυλεμένες χωρίς διαφοροποιημένα οπίσθια ή πατήματα. Τα πόδια είναι κατά μεγάλο μέρος ακινητοποιημένα, δίνοντας στο σώμα μια σταθερή, σχεδόν αρχιτεκτονική βασική δομή. Ο ασυνήθιστος σχεδιασμός του άνω τμήματος του σώματος είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακός. Στο ένα άκρο αυξάνει μια στενή, διαγώνια προς τα πάνω προβολή, η οποία θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως λαιμός με κεφάλι σε μεγάλο βαθμό περιορισμένο, κέρατο ή κάποια άλλη ζωική ιδιότητα. Η ελαφρώς κυρτή της γραμμή δημιουργεί ένα εντυπωσιακό αντίθεση με τον μαζικό κορμό. Στο μεσαίο τμήμα αναδύεται μια ευρεία, οκνηρή προεξοχή, η επιφάνειά της διαπλέκεται με ακανόνιστες, μερικώς ανοιχτόχρωμες γραμμές και βαθουλώσεις. Το αντίθετο τέλος του σώματος είναι στρογγυλεμένο και γλυστρά προς τα πίσω προς τα πίσω πόδια. Λόγω του υψηλού βαθμού αφαίρεσης, δεν είναι δυνατή μια τελική αναγνώριση του depicted ζωικού είδους. Ολόκληρη η γλυπτική έχει μια τραχιά, σκούρα καφέ έως ώχρα επιφάνεια, των αλλοιωμένων ενισχυσμάτων, λεπτών ρηγμάτων και περιστασιακών ανοιχτοχρωμων καταθέσεων που καλύπτουν σε μεγάλο βαθμό τη αρχική υλική δομή. Οι ανομοιογενείς στρώσεις και οι μερικώς ορατές αυλακώσεις, ιδίως, δίνουν στο αντικείμενο μια έντονη απτική ποιότητα.

Art Historical Analysis

Οι Minyanka είναι μια από τις εθνοτικές ομάδες του νοτιοανατολικού Μάλι, ιδιαίτερα εκείνες στις περιοχές γύρω από το Κoutiala και στις γύρω περιοχές προς το Μπορκίνα Φάσο. Οι πολιτιστικές τους παραδόσεις εξελίχθηκαν σε ένα σύνθετο περιφερειακό πλαίσιο διαμορφωμένο από ιστορικούς δεσμούς με τους Bamana, Senufo και άλλους λαούς της σαβάνας της Δυτικής Αφρικής. Η υλική τους κουλτούρα περιλαμβάνει μια ευρεία ποικιλία αντικειμένων που χρησιμοποιούνται στην καθημερινή ζωή καθώς και εντός τελετουργικών και κοινοτικών θεσμών. Ιδιαίτερης σημασίας είναι τα αντικείμενα που σχετίζονται με διάφορες τελετουργικές κοινότητες, των οποίων ο σχεδιασμός εστιάζει συχνά όχι στην φυσιοκρατική απεικόνιση αλλά στην υλική ενσάρκωση συγκεκριμένων δυνάμεων και εννοιών. Μέσα σε αυτό το πολιτιστικό πλαίσιο, οι απεικονίσεις ζώων κατέχουν ξεχωριστή θέση. Μπορούν να εμφανίζονται είτε ως αυτόνομες γλυπτικές φιγούρες είτε ως συστατικά περισσότερο σύνθετων ριτουργικών συνόλων. Με βάση την τεκμηριωμένη προέλευση και τον εξαιρετικά αφαϊκό σχεδιασμό zoomorphic, η παρούσα γλυπτική μπορεί να τοποθετηθεί θεμελιωδώς σε αυτό το ευρύτερο πλαίσιο. Ωστόσο, ο συμπαγής της σωματικός σχήμα και η σχεδόν πλήρης περιορισμός των ανατομικών λεπτομερειών τις διακρίνουν από πιο φυσιοκρατικά απεικονιζόμενα ζώα. Ο όρος Wantchi χρησιμοποιείται εδώ σύμφωνα με την επιβιώσασα περιγραφή του αντικειμένου· η ακριβής τοπική σημασία του και η ταξινόμησή του ως τεκμηριωμένου τύπου αντικειμένου Minyanka δεν είναι ακόμη σαφείς. Μια πιο ακριβής αρχαιολογική-βιβλιογραφική ταξινόμηση θα απαιτούσε ethnographically τεκμηριωμένα συγκριτικά αντικείμενα και πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με το αρχικό πλαίσιο χρήσης.

Symbolism and Iconography

Το εικονογραφικό ενδιαφέρον της γλυπτικής έγκειται στην σκόπιμη απλοποίηση της μορφής του ζώου σε λίγα χαρακτηριστικά φυσικά στοιχεία. Ο μαζικός κορμός, τα κοντά πόδια και ο διαγώνια όρθιος προσάρτημα δημιουργούν ένα διακριτό σ silhouette χωρίς να επιτρέπουν σαφή ζωολογική ταυτοποίηση. Η προεξοχή που ανεβαίνει οριζοντιωμένα μπορεί να θυμίζει αγελάδα ή άλλο μεγάλο θηλαστικό. Είναι επίσης πιθανό ότι η φιγούρα αντιπροσωπεύει ένα συνθετικό ή σκόπιμα διαστρεβλωμένο ζώο. Σε διάφορες πολιτιστικές παραδόσεις της Δυτικής Αφρικής, τα ζώα μπορούν να συμβολίζουν ιδιότητες όπως δύναμη, γονιμότητα, προστασία ή τη σύνδεση μεταξύ ανθρώπινου και μη ανθρώπινου κόσμου. Ωστόσο, τέτοιες έννοιες συνδέονται πάντα με συγκεκριμένα πολιτισμικά συμφραζόμενα και δεν μπορούν να εφαρμοστούν αλόγιστα σε μεμονωμένα αντικείμενα. Για τη σημερινή μορφή θα μπορούσε να ήταν λογικό να επικεντρωθεί σε φυσική δύναμη ή ανθεκτικότητα, αλλά αυτή η ερμηνεία παραμένει υποθετική. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτος είναι ο κλειστός, σχεδόν ορθογώνιος σχεδιασμός, που δίνει στο ζωικό ένα ήρεμο αλλά ισχυρό παρόν. Η ασυνήθιστη μορφή του σώματος μπορεί να αποσκοπεί περισσότερο στο τονισμό ορισμένων χαρακτηριστικών παρά στην απεικόνιση συγκεκριμένου ζώου. Η έντονη επιφανειακή υφή συνεισφέρει σημαντικά στο εικονογραφικό αποτέλεσμα. Επικάλυπτοντας την αρχική μορφή και κάνοντας το γλυπτό να φαίνεται ως αντικείμενο του οποίου το νόημα μπορεί να βρίσκεται όχι μόνο στην εικονογραφική αναπαράσταση αλλά και στη φυσική του σύνθεση.

Ritual Function and Cultural Context

Στη θρησκευτική ζωή των Minyanka, διάφορες θρησκευτικές κοινότητες και οι σχέσεις μεταξύ ανθρώπων, προπατόρων πεποιθήσεων και υπερφυσικών δυνάμεων διαδραμάτιζαν ιστορικά σημαντικό ρόλο. Ιδιαίτερα σε σχέση με ορισμένες προστατευτικές και θυσιαστικές τελετές, υλικά αντικείμενα μπορούν να αποκτήσουν ξεχωριστή σημασία μέσω επαναλαμβανόμενων ενεργειών, αφιερώσεων και χρήσης διαφόρων ουσιών. Η τελετουργική ισχύς τέτοιων αντικειμένων δεν είναι αναγκαστικά συνδεδεμένη με φυσιοκραική αναπαράσταση εντός των αντίστοιχων τοπικών πλαισίων πεποιθήσεων. Αντίθετα, ο συνδυασμός μιας εξαιρετικά αφαίρετης μορφής με μια επιφανειακή επιμόρφωση που έχει αλλάξει με το πέρασμα του χρόνου μπορεί να συνεισφέρει σημαντικά στην πολιτισμική τους σημασία. Το ζωόμορφο figure παρουσιάζει ένα εξαιρετικά παχύ, ανομοιόμορφο επίχρισμα επιφάνειας, υποδεικνύοντας επαναλαμβανόμενες θεραπείες με γήινα ή άλλα οργανικά και μεταλλικά υπολείμματα. Μια τέτοια ερμηνεία θα ταίριαζε με ορισμένες πρακτικές ριτουργίας της Δυτικής Αφρικής, αλλά δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί με βάση τη φωτογραφία. Ομοίως, οι ενενυχάσεις θα μπορούσαν να προήλθαν από φυσικές διεργασίες γήρανσης, αποθήκευση σε χώμα ή μετέπειτα μετατροπές επιφανείας. Τέτοια διάκριση δεν είναι δυνατή χωρίς ανάλυση υλικού. Αν το αντικείμενο χρησιμοποιήθηκε πράγματι σε ριτουργικό πλαίσιο, η ζώομορφική μορφή μπορεί να εξυπηρετούσε συμβολική ή προστατευτική λειτουργία. Ωστόσο, η ακριβής σημασία της παραδοσιακής ονομασίας «Wantchi», καθώς και οποιαδήποτε πιθανή σύνδεση με συγκεκριμένες τοπικές θρησκευτικές κοινότητες, παραμένει ασαφής.

Art Historical Assessment

Η μοναδική αισθητική ποιότητα αυτής της ζωομορφικής φιγούρας έγκειται στην ριζική κραταιή μορφική πυκνότητα. Το σώμα φαίνεται ως σχεδόν πλήρες γλυπτικό μάζα, του οποίου ο όγκος διαρθρώνεται μόνο από τα τέσσερα κοντά πόδια και τα λίγα εξέχοντα στοιχεία. Το γλυπτό επιτυγχάνει το αποτέλεσμα του όχι μέσω ανατομικής ακρίβειας ή διακοσμητικών λεπτομερειών, αλλά μέσω της ισορροπημένης σχέσης ανάμεσα στον όγκο, τη σιλουέτα και την επιφανειακή υφή. Τα κοντά, στιβαρά πόδια χαρίζουν στο αντικείμενο έντονη σταθερότητα, ενώ το διαγώνια όρθιο προσάρτημα εισάγει μια λεπτή κίνηση στη συνθέτωση. Ο αντίθεση μεταξύ των στρογγυλεμένων όγκων του σώματος και της τραχιάνης, ανομοιογενούς επιφανειακής επικάλυψης είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή. Οι ελαφριές καταθέσεις φωτίζεται και οι βαθουλώσεις σκιάζουν διαφορετικά, δημιουργώντας μια διαφοροποιημένη υφή που αντανακλά το φως άνισα και ενισχύει την φυσική παρουσία της φιγούρας. Η προεξοχή-κορυφοειδής elevation σχηματίζει ένα εμφανές κεντρικό σημείο και δίνει στην σιλουέτα μια χαρακτηριστική ένταση. Στο ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο της zoomorphic γλυπτικής από νοτιοανατολικό Μάλι, και υπό την προϋπόθεση της πολιτισμικής και λειτουργικής ταξινόμησης, το αντικείμενο μπορεί να θεωρηθεί αξιόλογο παράδειγμα μιας εξαιρετικά αφαίρετης αναπαράστασης ενός ζώου. Η ξεχωριστή σημασία του έγκειται στη συνύπαρξη στοιχειωδών γλυπτικών μορφών με μια υλική συνθετότητα επιφάνειας. Ακριβώς αυτή η εστίαση σε ορισμένα βασικά σχεδιαστικά στοιχεία δίνει στη γλυπτική τη διακριτική της εκφραστικότητα και την καθιστά ενδιατικό μαρτυρία για τις ποικίλες οπτικές παραδόσεις της σαβάνας της Δυτικής Αφρικής.

Literature

Jean-Paul Colleyn: Les chemins de Nya. Culte de possession au Mali. Paris: Éditions de l’École des hautes études en sciences sociales, 1988.

The aforementioned study provides an ethnographic background to the religious traditions of the Minyanka. A directly established art historical reference to the figure type known as the Wantchi is lacking. In particular, the local terminology, the identification of materials, and the original function require further investigation.

Copyright and Scientific Documentation

Some of the information and photographs have been generated with the assistance of artificial intelligence and are based on published sources in ethnography, archaeology, and art history. Original texts and photographs may be protected by copyright. All rights held by the respective rights holders are reserved.

Inv. No. MAZ32153

Informant: Petit Coulibaly

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Zoomorphic Minyanka sculpture – Wantchi, τέσσερα πόδια ζωικό σχήμα

Origin: Κoutiala περιοχή, νοτιοανατολική Μάλι

Cultural affiliation: Minyanka (Minianka), attributed

Object name: Wantchi, σύμφωνα με ιστορικά αρχεία

Material: Πιθανώς ξύλο με γήινο, επικάλυψη επιφάνειας ενσταλαγμένη˙ η ακριβής ταυτοποίηση του υλικού δεν είναι βέβαιη

Dating: Δεν είναι σαφές

Provenance: Κoutiala región, Μάλι, σύμφωνα με ιστορικά αρχεία

Description

Αυτή η συμπαγής, τετραποδια ζωική φιγούρα χαρακτηρίζεται από έναν ασυνήθιστα κλειστό σωματικό σχήμα και μια έντονα αρχαιοτυπική επιφανειακή υφή. Ο στρογγυλεμένος, σχεδόν βαρελόσχημος κορμός στηρίζεται πάνω σε τέσσερα κοντά, στιβαρά πόδια, των οποίων οι κυλινδρικοί μορφές λεπταίνουν προς άκρες βουβές και στρογγυλεμένες χωρίς διαφοροποιημένα οπίσθια ή πατήματα. Τα πόδια είναι κατά μεγάλο μέρος ακινητοποιημένα, δίνοντας στο σώμα μια σταθερή, σχεδόν αρχιτεκτονική βασική δομή. Ο ασυνήθιστος σχεδιασμός του άνω τμήματος του σώματος είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακός. Στο ένα άκρο αυξάνει μια στενή, διαγώνια προς τα πάνω προβολή, η οποία θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως λαιμός με κεφάλι σε μεγάλο βαθμό περιορισμένο, κέρατο ή κάποια άλλη ζωική ιδιότητα. Η ελαφρώς κυρτή της γραμμή δημιουργεί ένα εντυπωσιακό αντίθεση με τον μαζικό κορμό. Στο μεσαίο τμήμα αναδύεται μια ευρεία, οκνηρή προεξοχή, η επιφάνειά της διαπλέκεται με ακανόνιστες, μερικώς ανοιχτόχρωμες γραμμές και βαθουλώσεις. Το αντίθετο τέλος του σώματος είναι στρογγυλεμένο και γλυστρά προς τα πίσω προς τα πίσω πόδια. Λόγω του υψηλού βαθμού αφαίρεσης, δεν είναι δυνατή μια τελική αναγνώριση του depicted ζωικού είδους. Ολόκληρη η γλυπτική έχει μια τραχιά, σκούρα καφέ έως ώχρα επιφάνεια, των αλλοιωμένων ενισχυσμάτων, λεπτών ρηγμάτων και περιστασιακών ανοιχτοχρωμων καταθέσεων που καλύπτουν σε μεγάλο βαθμό τη αρχική υλική δομή. Οι ανομοιογενείς στρώσεις και οι μερικώς ορατές αυλακώσεις, ιδίως, δίνουν στο αντικείμενο μια έντονη απτική ποιότητα.

Art Historical Analysis

Οι Minyanka είναι μια από τις εθνοτικές ομάδες του νοτιοανατολικού Μάλι, ιδιαίτερα εκείνες στις περιοχές γύρω από το Κoutiala και στις γύρω περιοχές προς το Μπορκίνα Φάσο. Οι πολιτιστικές τους παραδόσεις εξελίχθηκαν σε ένα σύνθετο περιφερειακό πλαίσιο διαμορφωμένο από ιστορικούς δεσμούς με τους Bamana, Senufo και άλλους λαούς της σαβάνας της Δυτικής Αφρικής. Η υλική τους κουλτούρα περιλαμβάνει μια ευρεία ποικιλία αντικειμένων που χρησιμοποιούνται στην καθημερινή ζωή καθώς και εντός τελετουργικών και κοινοτικών θεσμών. Ιδιαίτερης σημασίας είναι τα αντικείμενα που σχετίζονται με διάφορες τελετουργικές κοινότητες, των οποίων ο σχεδιασμός εστιάζει συχνά όχι στην φυσιοκρατική απεικόνιση αλλά στην υλική ενσάρκωση συγκεκριμένων δυνάμεων και εννοιών. Μέσα σε αυτό το πολιτιστικό πλαίσιο, οι απεικονίσεις ζώων κατέχουν ξεχωριστή θέση. Μπορούν να εμφανίζονται είτε ως αυτόνομες γλυπτικές φιγούρες είτε ως συστατικά περισσότερο σύνθετων ριτουργικών συνόλων. Με βάση την τεκμηριωμένη προέλευση και τον εξαιρετικά αφαϊκό σχεδιασμό zoomorphic, η παρούσα γλυπτική μπορεί να τοποθετηθεί θεμελιωδώς σε αυτό το ευρύτερο πλαίσιο. Ωστόσο, ο συμπαγής της σωματικός σχήμα και η σχεδόν πλήρης περιορισμός των ανατομικών λεπτομερειών τις διακρίνουν από πιο φυσιοκρατικά απεικονιζόμενα ζώα. Ο όρος Wantchi χρησιμοποιείται εδώ σύμφωνα με την επιβιώσασα περιγραφή του αντικειμένου· η ακριβής τοπική σημασία του και η ταξινόμησή του ως τεκμηριωμένου τύπου αντικειμένου Minyanka δεν είναι ακόμη σαφείς. Μια πιο ακριβής αρχαιολογική-βιβλιογραφική ταξινόμηση θα απαιτούσε ethnographically τεκμηριωμένα συγκριτικά αντικείμενα και πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με το αρχικό πλαίσιο χρήσης.

Symbolism and Iconography

Το εικονογραφικό ενδιαφέρον της γλυπτικής έγκειται στην σκόπιμη απλοποίηση της μορφής του ζώου σε λίγα χαρακτηριστικά φυσικά στοιχεία. Ο μαζικός κορμός, τα κοντά πόδια και ο διαγώνια όρθιος προσάρτημα δημιουργούν ένα διακριτό σ silhouette χωρίς να επιτρέπουν σαφή ζωολογική ταυτοποίηση. Η προεξοχή που ανεβαίνει οριζοντιωμένα μπορεί να θυμίζει αγελάδα ή άλλο μεγάλο θηλαστικό. Είναι επίσης πιθανό ότι η φιγούρα αντιπροσωπεύει ένα συνθετικό ή σκόπιμα διαστρεβλωμένο ζώο. Σε διάφορες πολιτιστικές παραδόσεις της Δυτικής Αφρικής, τα ζώα μπορούν να συμβολίζουν ιδιότητες όπως δύναμη, γονιμότητα, προστασία ή τη σύνδεση μεταξύ ανθρώπινου και μη ανθρώπινου κόσμου. Ωστόσο, τέτοιες έννοιες συνδέονται πάντα με συγκεκριμένα πολιτισμικά συμφραζόμενα και δεν μπορούν να εφαρμοστούν αλόγιστα σε μεμονωμένα αντικείμενα. Για τη σημερινή μορφή θα μπορούσε να ήταν λογικό να επικεντρωθεί σε φυσική δύναμη ή ανθεκτικότητα, αλλά αυτή η ερμηνεία παραμένει υποθετική. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτος είναι ο κλειστός, σχεδόν ορθογώνιος σχεδιασμός, που δίνει στο ζωικό ένα ήρεμο αλλά ισχυρό παρόν. Η ασυνήθιστη μορφή του σώματος μπορεί να αποσκοπεί περισσότερο στο τονισμό ορισμένων χαρακτηριστικών παρά στην απεικόνιση συγκεκριμένου ζώου. Η έντονη επιφανειακή υφή συνεισφέρει σημαντικά στο εικονογραφικό αποτέλεσμα. Επικάλυπτοντας την αρχική μορφή και κάνοντας το γλυπτό να φαίνεται ως αντικείμενο του οποίου το νόημα μπορεί να βρίσκεται όχι μόνο στην εικονογραφική αναπαράσταση αλλά και στη φυσική του σύνθεση.

Ritual Function and Cultural Context

Στη θρησκευτική ζωή των Minyanka, διάφορες θρησκευτικές κοινότητες και οι σχέσεις μεταξύ ανθρώπων, προπατόρων πεποιθήσεων και υπερφυσικών δυνάμεων διαδραμάτιζαν ιστορικά σημαντικό ρόλο. Ιδιαίτερα σε σχέση με ορισμένες προστατευτικές και θυσιαστικές τελετές, υλικά αντικείμενα μπορούν να αποκτήσουν ξεχωριστή σημασία μέσω επαναλαμβανόμενων ενεργειών, αφιερώσεων και χρήσης διαφόρων ουσιών. Η τελετουργική ισχύς τέτοιων αντικειμένων δεν είναι αναγκαστικά συνδεδεμένη με φυσιοκραική αναπαράσταση εντός των αντίστοιχων τοπικών πλαισίων πεποιθήσεων. Αντίθετα, ο συνδυασμός μιας εξαιρετικά αφαίρετης μορφής με μια επιφανειακή επιμόρφωση που έχει αλλάξει με το πέρασμα του χρόνου μπορεί να συνεισφέρει σημαντικά στην πολιτισμική τους σημασία. Το ζωόμορφο figure παρουσιάζει ένα εξαιρετικά παχύ, ανομοιόμορφο επίχρισμα επιφάνειας, υποδεικνύοντας επαναλαμβανόμενες θεραπείες με γήινα ή άλλα οργανικά και μεταλλικά υπολείμματα. Μια τέτοια ερμηνεία θα ταίριαζε με ορισμένες πρακτικές ριτουργίας της Δυτικής Αφρικής, αλλά δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί με βάση τη φωτογραφία. Ομοίως, οι ενενυχάσεις θα μπορούσαν να προήλθαν από φυσικές διεργασίες γήρανσης, αποθήκευση σε χώμα ή μετέπειτα μετατροπές επιφανείας. Τέτοια διάκριση δεν είναι δυνατή χωρίς ανάλυση υλικού. Αν το αντικείμενο χρησιμοποιήθηκε πράγματι σε ριτουργικό πλαίσιο, η ζώομορφική μορφή μπορεί να εξυπηρετούσε συμβολική ή προστατευτική λειτουργία. Ωστόσο, η ακριβής σημασία της παραδοσιακής ονομασίας «Wantchi», καθώς και οποιαδήποτε πιθανή σύνδεση με συγκεκριμένες τοπικές θρησκευτικές κοινότητες, παραμένει ασαφής.

Art Historical Assessment

Η μοναδική αισθητική ποιότητα αυτής της ζωομορφικής φιγούρας έγκειται στην ριζική κραταιή μορφική πυκνότητα. Το σώμα φαίνεται ως σχεδόν πλήρες γλυπτικό μάζα, του οποίου ο όγκος διαρθρώνεται μόνο από τα τέσσερα κοντά πόδια και τα λίγα εξέχοντα στοιχεία. Το γλυπτό επιτυγχάνει το αποτέλεσμα του όχι μέσω ανατομικής ακρίβειας ή διακοσμητικών λεπτομερειών, αλλά μέσω της ισορροπημένης σχέσης ανάμεσα στον όγκο, τη σιλουέτα και την επιφανειακή υφή. Τα κοντά, στιβαρά πόδια χαρίζουν στο αντικείμενο έντονη σταθερότητα, ενώ το διαγώνια όρθιο προσάρτημα εισάγει μια λεπτή κίνηση στη συνθέτωση. Ο αντίθεση μεταξύ των στρογγυλεμένων όγκων του σώματος και της τραχιάνης, ανομοιογενούς επιφανειακής επικάλυψης είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή. Οι ελαφριές καταθέσεις φωτίζεται και οι βαθουλώσεις σκιάζουν διαφορετικά, δημιουργώντας μια διαφοροποιημένη υφή που αντανακλά το φως άνισα και ενισχύει την φυσική παρουσία της φιγούρας. Η προεξοχή-κορυφοειδής elevation σχηματίζει ένα εμφανές κεντρικό σημείο και δίνει στην σιλουέτα μια χαρακτηριστική ένταση. Στο ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο της zoomorphic γλυπτικής από νοτιοανατολικό Μάλι, και υπό την προϋπόθεση της πολιτισμικής και λειτουργικής ταξινόμησης, το αντικείμενο μπορεί να θεωρηθεί αξιόλογο παράδειγμα μιας εξαιρετικά αφαίρετης αναπαράστασης ενός ζώου. Η ξεχωριστή σημασία του έγκειται στη συνύπαρξη στοιχειωδών γλυπτικών μορφών με μια υλική συνθετότητα επιφάνειας. Ακριβώς αυτή η εστίαση σε ορισμένα βασικά σχεδιαστικά στοιχεία δίνει στη γλυπτική τη διακριτική της εκφραστικότητα και την καθιστά ενδιατικό μαρτυρία για τις ποικίλες οπτικές παραδόσεις της σαβάνας της Δυτικής Αφρικής.

Literature

Jean-Paul Colleyn: Les chemins de Nya. Culte de possession au Mali. Paris: Éditions de l’École des hautes études en sciences sociales, 1988.

The aforementioned study provides an ethnographic background to the religious traditions of the Minyanka. A directly established art historical reference to the figure type known as the Wantchi is lacking. In particular, the local terminology, the identification of materials, and the original function require further investigation.

Copyright and Scientific Documentation

Some of the information and photographs have been generated with the assistance of artificial intelligence and are based on published sources in ethnography, archaeology, and art history. Original texts and photographs may be protected by copyright. All rights held by the respective rights holders are reserved.

Inv. No. MAZ32153

Informant: Petit Coulibaly

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Λεπτομέρειες

Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Mianka
Χώρα προέλευσης
Μάλι
Υλικό
Ξύλο
Sold with stand
Όχι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A wooden sculpture
Height
33 cm
Depth
39 cm
Βάρος
3.8 kg
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
6936
Πουλημένα αντικείμενα
99.42%
protop

Rechtliche Informationen des Verkäufers

Unternehmen:
Jaenicke Njoya GmbH
Repräsentant:
Wolfgang Jaenicke
Adresse:
Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY
Telefonnummer:
+493033951033
Email:
w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
USt-IdNr.:
DE241193499

AGB

AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.

Widerrufsbelehrung

  • Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
  • Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
  • Vollständige Widerrufsbelehrung

Παρόμοια αντικείμενα

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Προτείνεται για εσάς στην

Αφρικανική και φυλετική τέχνη

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​