Ένα ξύλινο γλυπτό - Adan - Γκάνα (χωρίς τιμή ασφαλείας)

04
ημέρες
12
ώρες
09
λεπτά
48
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 1
χωρίς τιμή ασφαλείας
Dimitri André
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André

Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.

Εκτιμήστε  € 210 - € 250
IT
1 €

Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 143856 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

Περιγραφή από τον πωλητή

Ζεύγος ξύλινων μορφών Adan – Ανθρωπόμορφες τελετουργικές φιγούρες
Adan, περιοχή Volta, Νοτιοανατολική Γκάνα
Υλικό: Καρφωτό ξύλο με αχνή, γηρασμένη επιφάνεια και ίχνη βαφής
Χρονολόγηση: Αδήλωτη
Πολιτισμική Απόδοση: Adan, αποδίδεται στην πολιτιστική σφαίρα των Ewe
Λειτουργία: Ίσως τελετουργικές φιγούρες προγόνων, προστασίας ή γονιμότητας

Περιγραφή

Αυτό το αξιοσημείωτο ζεύγος ξύλινων γλυπτών απεικονίζει δύο όρθιες ανθρωπόμορφες φιγούρες χαρακτηρισμένες από παρατεταμένες αναλογίες, γεωμετρική σχηματοποίηση και μια ιδιαίτερα περιορισμένη σφαίρα γλυπτικής γλώσσας. Και οι δύο φιγούρες φέρουν δυσανάλογα μεγάλες, αόλου στρογγυλεμένες κεφαλές με στενό πιγούνια, στενά πρόσωπα, και απλοποιημένα χαρακτηριστικά. Οι παρατεταμένες μύτες διαμορφώνουν έντονες κάθετες ράχες, ενώ τα μάτια και τα στόματα υποδηλώνονται μέσω βαθουλωτών τομών και λεπτών προεξοχών. Οι κεφαλές στηρίζονται σε λεπτούς κυλινδρικούς λαιμούς που ανέρχονται από ευρείς, ορθογώνιους ώμους. Οι κορμοί είναι συμπαγείς και φυλλωτοειδείς, με τα χέρια να κατεβαίνουν κάθετα κατά τα πλάτια και να τελειώνουν σε ελάχιστα αρθρωμένα χέρια. Οι οριζόντιες ράχες στους άνω κορμούς υποδηλώνουν διακρίσεις ανατομικού τύπου, ενώ έντονες στρογγυλεμένες προεκτάσεις διακρίνουν τις περιοχές των γοφών. Τα πόδια σχηματίζουν σημαντικά κατακόρυφα στηρίγματα που στηρίζονται σε βάσεις περίπου κυκλικές. Και τα δύο γλυπτά επιδεικνύουν επιφάνειες από απαλό μπεζ ως γκρι-καφέ με σκούροτε αποχρωματισμούς, γρατζουνιές και τοπικές επικαθήσεις. Οι στενά συντονισμένες αναλογίες και οι τεχνικές της χαρακτικής υποδηλώνουν μια κοινή καλλιτεχνική προέλευση, αν και η αρχική τους ένωση ως ζεύγος δεν μπορεί να αποδειχθεί ανεξάρτητα. Η συνολική σύνθεση επιδεικνύει μια εντυπωσιακή ισορροπία μεταξύ αρχιτεκτονικής της σκληρότητας και της απλοποιημένης ανθρώπινης ανατομίας.

Ιστορικο-Αρχαιολογικό Πλαίσιο

Οι γλυπτικές εργασίες αποδίδονται στους Adan, μια ονομασία που συχνά συναντάται στην αγορά αφρικανικής τέχνης για certain ξύλινες φιγούρες προερχόμενες από τη νοτιοανατολική Γκάνα και το γειτονικό Τόγκο. Ο συγκεκριμένος όρος χρειάζεται προσεκτική εξέταση, καθώς ο Adan δεν ταυτίζεται απαραίτητα με μια σαφή εθνοτική κοινότητα με ομοιόμορφη τελετουργική παράδοση. Αντικείμενα που ταξινομούνται με αυτήν την ονομασία συνήθως συνδέονται με το ευρύτερο πολιτιστικό περιβάλλον των Ewe που μιλούν στην περιοχή Volta. Ιστορικά, αυτά τα εδάφη αποτέλεσαν μέρος ενός διασυνδεδεμένου πολιτιστικού τοπίου που εκτεινόταν σε ολόκληρη την τρέχουσα νοτιοανατολική Γκάνα και τη νότια Γκάνα. Μεταναστεύσεις, εμπόριο, θρησκευτικές ανταλλαγές και σχέσεις μεταξύ γειτονικών κοινοτήτων συνέβαλαν στην ανάπτυξη ποικίλων τεχνικών παραδόσεων. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, οι ξύλινες ανθρωπόμορφες φιγούρες μπορούσαν να αποκτήσουν σημασία μέσω της σύνδεσής τους με μνήμη προγόνων, προστατευτικές πρακτικές ή πνευματικές σχέσεις. Οι παρούσες φιγούρες παρουσιάζουν χαρακτηριστικά συχνά συνδεόμενα με φιγούρες που ταξινομούνται ως Adan, ιδιαίτερα τις παρατεταμένες κεφαλές, τους κυλινδρικούς λαιμούς, τους απλοποιημένους κορμούς και την έντονη γεωμετρική οργάνωση. Ωστόσο, οι στυλιστικές ομοιότητες από μόνες τους δεν μπορούν να καθορίσουν μια ακριβή εθνοτική απόδοση, εργαστήριο ή ιστορική ημερομηνία.

Συμβολισμός και Ριτρευτική Λειτουργία

Η φανερή ζεύξη των μορφών καλεί σε σκέψη για συμπληρωματικές αρσενικές και θηλυκές αρχές, αν και τα ανατομικά τους χαρακτηριστικά δεν επιτρέπουν μια αμφίβολη ταυτοποίηση φύλου. Μέσα σε διάφορες θρησκευτικές παραδόσεις της νοτιοανατολικής Γκάνας, ανθρωπόμορφες φιγούρες μπορεί να λειτουργούν ως απεικονίσεις προγόνων, πνευματικών μεσολαβητών ή προστατευτικών παρουσιών. Η σημασία τους συχνά εξαρτάται από το ριτρεστικό πλαίσιο παρά από την φυσική ομοιότητα. Τα φουσκωμένα κεφάλια των παρόντων μορφών ενισχύουν το άνω σώμα ως κύριο σημείο αναπαράστασης, ενώ οι αυστηρές μετωπικές τους στάσεις μεταδίδουν σταθερότητα και μόνιμη παρουσία. Οι στρογγυλεμένες προεκτάσεις στους γοφούς μπορεί να φέρουν ανατομική ή συμβολική σημασία, αλλά η ακριβής τους ερμηνεία παραμένει αβέβαιη. Αν πρωτοσκεφτόταν ως ζεύγος, οι γλυπτές θα μπορούσαν να εξέφραζαν ιδέες σχετικά με τη συνέχεια της γραμμής καταγωγής, κοινωνικές σχέσεις ή γονιμότητα. Ωστόσο, καμία τεκμηριωμένη ριτρεσκική καταγραφή δεν επιβεβαιώνει μια τέτοια ερμηνεία. Η πιθανή σύνδεσή τους με τη γονιμότητα ή τον προγονικό σεβασμό πρέπει να παραμείνει υπόθεση. Η απουσία αναγνωρίσιμων ριτρεϊκών συνδέσεων ή σαφώς εντοπίσιμων ιερών ουσιών εμποδίζει μια πιο συγκεκριμένη λειτουργική ταξινόμηση.

Ανατολικο-περιφερειακά χαρακτηριστικά: Περιοχή Volta, Γκάνα

Η περιοχή Volta της Νοτιοανατολικής Γκάνας αποτελεί μέρος ενός πολιτιστικά διασυνδεδεμένου τοπίου που εκτείνεται μέχρι τα νότια σύνορα του Τόγκο. Οι κοινότητες που μιλούν Ewe συνιστούν σημαντικό στοιχείο αυτού του περιφερειακού περιβάλλοντος, αν και παρατηρείται σημαντική γλωσσική, θρησκευτική και καλλιτεχνική ποικιλομορφία. Οι παραδοσιακές θρησκευτικές πρακτικές μπορεί να περιλαμβάνουν σχέσεις προγόνων, προστατευτικά πνεύματα και αντικείμενα που χρησιμοποιούνται σε οικεία ή κοινοτικά τελετουργικά περιβάλλοντα. Οι ξύλινες φιγούρες αποδομένων Adan συνήθως χαρακτηρίζονται από απλοποιημένες ανατομικές δομές, παρατεταμένες αναλογίες και έμφαση στην γεωμετρική αντί της ρεαλιστικής αναπαράστασης. Η στιλιστική τους ποικιλία προμηνύει παραγωγή σε πολλαπλά τοπικά περιβάλλοντα αντί σε μια ενιαία τυποποιημένη παράδοση. Οι ευρείς ώμοι, οι κυλινδρικοί λαιμοί και τα στήθη των ποδιών που καταλήγουν σε κωνικούς, περιορίζουν σε ένα ευρύ αισθητικό πλαίσιο. Η αχνή, ανομοιογενής επιφάνεια μπορεί να αντανακλά φθορές, πρόσθετα υλικά ή παλαιότερες επιφανειακές θεραπείες, αν και αυτές οι πιθανότητες δεν διακρίνονται με ασφάλεια από τη φωτογραφία. Οι γεωγραφικές πληροφορίες που παρέχει ο ενημερωτής Ouro παρέχουν χρήσιμη περιφερειακή απόδοση, αλλά είναι απαραίτητη μια πιο ακριβής τεκμηρίωση για να ταυτοποιηθεί η αρχική κοινότητα ή ριτρεστατικό περιβάλλον.

Αξιολόγηση στην Τέχνη-Ιστορία

Η καλλιτεχνική ιδιαιτερότητα αυτών των γλυπτών έγκειται στην αξιοσημείωτη μορφολογική εξοικονόμηση και στις προσεκτικά ισορροπημένες αναλογίες τους. Οι φουσκωμένες κεφαλές δημιουργούν έντονο οπτικό επικεντρωτήριο, ενώ οι παρατεταμένοι λαιμοί παράγουν μια μετάβαση μεταξύ των εκφραστικών δομών του προσώπου και των συμπαγών γεωμετρικών σωμάτων. Οι ευρείοι ώμοι και τα κατακόρυφα χέρια ενισχύουν τον αρχιτεκτονικό χαρακτήρα των φιγούρων, δημιουργώντας την εντύπωση συγκρατημένης μνημειότητας παρά τις πιθανώς μετριοπαθείς διαστάσεις τους. Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι η αντίθεση μεταξύ των στρογγυλεμένων κεφαλών και της γωνιώδους κατασκευής των κορμών και άκρων. Οι απαλές, φθαρμένες επιφάνειες μαλακώνουν την γεωμετρική σκληρότητα της χαρακτικής και συμβάλλουν στην ισχυρή οπτική παρουσία των γλυπτών. Συνδυαστικά, τα δύο μορφές διαμορφώνουν ένα πειστικό διάλογο μέσα από τις ομοιότητες και τις λεπτές διαφορές τους. Η σημασία τους βρίσκεται στη μεταμόρφωση του ανθρώπινου σώματος σε ένα σύστημα στοιχειώδους γλυπτικής μορφής, αντικατοπτρίζοντας τις εκφραστικές δυνατότητες της αφαίρεσης εντός της παράδοσης ξύλινων γλυπτών στη νοτιοανατολική Γκάνα. Παρόλο που η ακριβής ριτρεστατική λειτουργία και η ιστορική απόδοση παραμένουν αβέβαιες, αντιπροσωπεύουν ένα συναρπαστικό παράδειγμα του καλλιτεχνικού λεξιλογίου που σχετίζεται με τις φιγούρες Adan στην ευρύτερη πολιτισμική περιοχή Volta.

Επιλεγμένη Λογοτεχνία

Meyer, Birgit. Translating the Devil: Religion and Modernity Among the Ewe in Ghana. Εδιμβούργο: Edinburgh University Press, 1999.

Rosenthal, Judy. Possession, Ecstasy, and Law in Ewe Voodoo. Βερσαλλίες: University Press of Virginia, 1998.

Spieth, Jakob. Die Ewe-Stämme: Material zur Kunde des Ewe-Volkes in Deutsch-Togo. Βερολίνο: Dietrich Reimer, 1906.

Nukunya, G. K. Tradition and Change in Ghana: An Introduction to Sociology. Ακκρα: Ghana Universities Press, 2003.

Αυτά τα publications παρέχουν περιφερειακό εθνογραφικό και συγκριτικό πλαίσιο παρά άμεση τεκμηρίωση των παρόντων γλυπτών. Η απόδοση Adan παραμένει προσωρινή.

Ε informant: Ouro

Πνευματικά δικαιώματα και Επιστημονική τεκμηρίωση Ορισμένες από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνολογία, αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης. Τα αρχικά κείμενα και φωτογραφίες ενδέχεται να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Όλα τα δικαιώματα που κατέχουν οι αντίστοιχοι κάτοχοι δικαιωμάτων διατηρούνται.

Inv. No. MAZ32336

Ύψος: 31 εκ. / 31 εκ.
Βάρος: 430 g / 410 g

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Ζεύγος ξύλινων μορφών Adan – Ανθρωπόμορφες τελετουργικές φιγούρες
Adan, περιοχή Volta, Νοτιοανατολική Γκάνα
Υλικό: Καρφωτό ξύλο με αχνή, γηρασμένη επιφάνεια και ίχνη βαφής
Χρονολόγηση: Αδήλωτη
Πολιτισμική Απόδοση: Adan, αποδίδεται στην πολιτιστική σφαίρα των Ewe
Λειτουργία: Ίσως τελετουργικές φιγούρες προγόνων, προστασίας ή γονιμότητας

Περιγραφή

Αυτό το αξιοσημείωτο ζεύγος ξύλινων γλυπτών απεικονίζει δύο όρθιες ανθρωπόμορφες φιγούρες χαρακτηρισμένες από παρατεταμένες αναλογίες, γεωμετρική σχηματοποίηση και μια ιδιαίτερα περιορισμένη σφαίρα γλυπτικής γλώσσας. Και οι δύο φιγούρες φέρουν δυσανάλογα μεγάλες, αόλου στρογγυλεμένες κεφαλές με στενό πιγούνια, στενά πρόσωπα, και απλοποιημένα χαρακτηριστικά. Οι παρατεταμένες μύτες διαμορφώνουν έντονες κάθετες ράχες, ενώ τα μάτια και τα στόματα υποδηλώνονται μέσω βαθουλωτών τομών και λεπτών προεξοχών. Οι κεφαλές στηρίζονται σε λεπτούς κυλινδρικούς λαιμούς που ανέρχονται από ευρείς, ορθογώνιους ώμους. Οι κορμοί είναι συμπαγείς και φυλλωτοειδείς, με τα χέρια να κατεβαίνουν κάθετα κατά τα πλάτια και να τελειώνουν σε ελάχιστα αρθρωμένα χέρια. Οι οριζόντιες ράχες στους άνω κορμούς υποδηλώνουν διακρίσεις ανατομικού τύπου, ενώ έντονες στρογγυλεμένες προεκτάσεις διακρίνουν τις περιοχές των γοφών. Τα πόδια σχηματίζουν σημαντικά κατακόρυφα στηρίγματα που στηρίζονται σε βάσεις περίπου κυκλικές. Και τα δύο γλυπτά επιδεικνύουν επιφάνειες από απαλό μπεζ ως γκρι-καφέ με σκούροτε αποχρωματισμούς, γρατζουνιές και τοπικές επικαθήσεις. Οι στενά συντονισμένες αναλογίες και οι τεχνικές της χαρακτικής υποδηλώνουν μια κοινή καλλιτεχνική προέλευση, αν και η αρχική τους ένωση ως ζεύγος δεν μπορεί να αποδειχθεί ανεξάρτητα. Η συνολική σύνθεση επιδεικνύει μια εντυπωσιακή ισορροπία μεταξύ αρχιτεκτονικής της σκληρότητας και της απλοποιημένης ανθρώπινης ανατομίας.

Ιστορικο-Αρχαιολογικό Πλαίσιο

Οι γλυπτικές εργασίες αποδίδονται στους Adan, μια ονομασία που συχνά συναντάται στην αγορά αφρικανικής τέχνης για certain ξύλινες φιγούρες προερχόμενες από τη νοτιοανατολική Γκάνα και το γειτονικό Τόγκο. Ο συγκεκριμένος όρος χρειάζεται προσεκτική εξέταση, καθώς ο Adan δεν ταυτίζεται απαραίτητα με μια σαφή εθνοτική κοινότητα με ομοιόμορφη τελετουργική παράδοση. Αντικείμενα που ταξινομούνται με αυτήν την ονομασία συνήθως συνδέονται με το ευρύτερο πολιτιστικό περιβάλλον των Ewe που μιλούν στην περιοχή Volta. Ιστορικά, αυτά τα εδάφη αποτέλεσαν μέρος ενός διασυνδεδεμένου πολιτιστικού τοπίου που εκτεινόταν σε ολόκληρη την τρέχουσα νοτιοανατολική Γκάνα και τη νότια Γκάνα. Μεταναστεύσεις, εμπόριο, θρησκευτικές ανταλλαγές και σχέσεις μεταξύ γειτονικών κοινοτήτων συνέβαλαν στην ανάπτυξη ποικίλων τεχνικών παραδόσεων. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, οι ξύλινες ανθρωπόμορφες φιγούρες μπορούσαν να αποκτήσουν σημασία μέσω της σύνδεσής τους με μνήμη προγόνων, προστατευτικές πρακτικές ή πνευματικές σχέσεις. Οι παρούσες φιγούρες παρουσιάζουν χαρακτηριστικά συχνά συνδεόμενα με φιγούρες που ταξινομούνται ως Adan, ιδιαίτερα τις παρατεταμένες κεφαλές, τους κυλινδρικούς λαιμούς, τους απλοποιημένους κορμούς και την έντονη γεωμετρική οργάνωση. Ωστόσο, οι στυλιστικές ομοιότητες από μόνες τους δεν μπορούν να καθορίσουν μια ακριβή εθνοτική απόδοση, εργαστήριο ή ιστορική ημερομηνία.

Συμβολισμός και Ριτρευτική Λειτουργία

Η φανερή ζεύξη των μορφών καλεί σε σκέψη για συμπληρωματικές αρσενικές και θηλυκές αρχές, αν και τα ανατομικά τους χαρακτηριστικά δεν επιτρέπουν μια αμφίβολη ταυτοποίηση φύλου. Μέσα σε διάφορες θρησκευτικές παραδόσεις της νοτιοανατολικής Γκάνας, ανθρωπόμορφες φιγούρες μπορεί να λειτουργούν ως απεικονίσεις προγόνων, πνευματικών μεσολαβητών ή προστατευτικών παρουσιών. Η σημασία τους συχνά εξαρτάται από το ριτρεστικό πλαίσιο παρά από την φυσική ομοιότητα. Τα φουσκωμένα κεφάλια των παρόντων μορφών ενισχύουν το άνω σώμα ως κύριο σημείο αναπαράστασης, ενώ οι αυστηρές μετωπικές τους στάσεις μεταδίδουν σταθερότητα και μόνιμη παρουσία. Οι στρογγυλεμένες προεκτάσεις στους γοφούς μπορεί να φέρουν ανατομική ή συμβολική σημασία, αλλά η ακριβής τους ερμηνεία παραμένει αβέβαιη. Αν πρωτοσκεφτόταν ως ζεύγος, οι γλυπτές θα μπορούσαν να εξέφραζαν ιδέες σχετικά με τη συνέχεια της γραμμής καταγωγής, κοινωνικές σχέσεις ή γονιμότητα. Ωστόσο, καμία τεκμηριωμένη ριτρεσκική καταγραφή δεν επιβεβαιώνει μια τέτοια ερμηνεία. Η πιθανή σύνδεσή τους με τη γονιμότητα ή τον προγονικό σεβασμό πρέπει να παραμείνει υπόθεση. Η απουσία αναγνωρίσιμων ριτρεϊκών συνδέσεων ή σαφώς εντοπίσιμων ιερών ουσιών εμποδίζει μια πιο συγκεκριμένη λειτουργική ταξινόμηση.

Ανατολικο-περιφερειακά χαρακτηριστικά: Περιοχή Volta, Γκάνα

Η περιοχή Volta της Νοτιοανατολικής Γκάνας αποτελεί μέρος ενός πολιτιστικά διασυνδεδεμένου τοπίου που εκτείνεται μέχρι τα νότια σύνορα του Τόγκο. Οι κοινότητες που μιλούν Ewe συνιστούν σημαντικό στοιχείο αυτού του περιφερειακού περιβάλλοντος, αν και παρατηρείται σημαντική γλωσσική, θρησκευτική και καλλιτεχνική ποικιλομορφία. Οι παραδοσιακές θρησκευτικές πρακτικές μπορεί να περιλαμβάνουν σχέσεις προγόνων, προστατευτικά πνεύματα και αντικείμενα που χρησιμοποιούνται σε οικεία ή κοινοτικά τελετουργικά περιβάλλοντα. Οι ξύλινες φιγούρες αποδομένων Adan συνήθως χαρακτηρίζονται από απλοποιημένες ανατομικές δομές, παρατεταμένες αναλογίες και έμφαση στην γεωμετρική αντί της ρεαλιστικής αναπαράστασης. Η στιλιστική τους ποικιλία προμηνύει παραγωγή σε πολλαπλά τοπικά περιβάλλοντα αντί σε μια ενιαία τυποποιημένη παράδοση. Οι ευρείς ώμοι, οι κυλινδρικοί λαιμοί και τα στήθη των ποδιών που καταλήγουν σε κωνικούς, περιορίζουν σε ένα ευρύ αισθητικό πλαίσιο. Η αχνή, ανομοιογενής επιφάνεια μπορεί να αντανακλά φθορές, πρόσθετα υλικά ή παλαιότερες επιφανειακές θεραπείες, αν και αυτές οι πιθανότητες δεν διακρίνονται με ασφάλεια από τη φωτογραφία. Οι γεωγραφικές πληροφορίες που παρέχει ο ενημερωτής Ouro παρέχουν χρήσιμη περιφερειακή απόδοση, αλλά είναι απαραίτητη μια πιο ακριβής τεκμηρίωση για να ταυτοποιηθεί η αρχική κοινότητα ή ριτρεστατικό περιβάλλον.

Αξιολόγηση στην Τέχνη-Ιστορία

Η καλλιτεχνική ιδιαιτερότητα αυτών των γλυπτών έγκειται στην αξιοσημείωτη μορφολογική εξοικονόμηση και στις προσεκτικά ισορροπημένες αναλογίες τους. Οι φουσκωμένες κεφαλές δημιουργούν έντονο οπτικό επικεντρωτήριο, ενώ οι παρατεταμένοι λαιμοί παράγουν μια μετάβαση μεταξύ των εκφραστικών δομών του προσώπου και των συμπαγών γεωμετρικών σωμάτων. Οι ευρείοι ώμοι και τα κατακόρυφα χέρια ενισχύουν τον αρχιτεκτονικό χαρακτήρα των φιγούρων, δημιουργώντας την εντύπωση συγκρατημένης μνημειότητας παρά τις πιθανώς μετριοπαθείς διαστάσεις τους. Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι η αντίθεση μεταξύ των στρογγυλεμένων κεφαλών και της γωνιώδους κατασκευής των κορμών και άκρων. Οι απαλές, φθαρμένες επιφάνειες μαλακώνουν την γεωμετρική σκληρότητα της χαρακτικής και συμβάλλουν στην ισχυρή οπτική παρουσία των γλυπτών. Συνδυαστικά, τα δύο μορφές διαμορφώνουν ένα πειστικό διάλογο μέσα από τις ομοιότητες και τις λεπτές διαφορές τους. Η σημασία τους βρίσκεται στη μεταμόρφωση του ανθρώπινου σώματος σε ένα σύστημα στοιχειώδους γλυπτικής μορφής, αντικατοπτρίζοντας τις εκφραστικές δυνατότητες της αφαίρεσης εντός της παράδοσης ξύλινων γλυπτών στη νοτιοανατολική Γκάνα. Παρόλο που η ακριβής ριτρεστατική λειτουργία και η ιστορική απόδοση παραμένουν αβέβαιες, αντιπροσωπεύουν ένα συναρπαστικό παράδειγμα του καλλιτεχνικού λεξιλογίου που σχετίζεται με τις φιγούρες Adan στην ευρύτερη πολιτισμική περιοχή Volta.

Επιλεγμένη Λογοτεχνία

Meyer, Birgit. Translating the Devil: Religion and Modernity Among the Ewe in Ghana. Εδιμβούργο: Edinburgh University Press, 1999.

Rosenthal, Judy. Possession, Ecstasy, and Law in Ewe Voodoo. Βερσαλλίες: University Press of Virginia, 1998.

Spieth, Jakob. Die Ewe-Stämme: Material zur Kunde des Ewe-Volkes in Deutsch-Togo. Βερολίνο: Dietrich Reimer, 1906.

Nukunya, G. K. Tradition and Change in Ghana: An Introduction to Sociology. Ακκρα: Ghana Universities Press, 2003.

Αυτά τα publications παρέχουν περιφερειακό εθνογραφικό και συγκριτικό πλαίσιο παρά άμεση τεκμηρίωση των παρόντων γλυπτών. Η απόδοση Adan παραμένει προσωρινή.

Ε informant: Ouro

Πνευματικά δικαιώματα και Επιστημονική τεκμηρίωση Ορισμένες από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνολογία, αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης. Τα αρχικά κείμενα και φωτογραφίες ενδέχεται να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Όλα τα δικαιώματα που κατέχουν οι αντίστοιχοι κάτοχοι δικαιωμάτων διατηρούνται.

Inv. No. MAZ32336

Ύψος: 31 εκ. / 31 εκ.
Βάρος: 430 g / 410 g

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Λεπτομέρειες

Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Adan
Χώρα προέλευσης
Γκάνα
Υλικό
Ξύλο
Sold with stand
Όχι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A wooden sculpture
Height
31 cm
Βάρος
840 g
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
6937
Πουλημένα αντικείμενα
99.42%
protop

Rechtliche Informationen des Verkäufers

Unternehmen:
Jaenicke Njoya GmbH
Repräsentant:
Wolfgang Jaenicke
Adresse:
Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY
Telefonnummer:
+493033951033
Email:
w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
USt-IdNr.:
DE241193499

AGB

AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.

Widerrufsbelehrung

  • Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
  • Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
  • Vollständige Widerrufsbelehrung

Παρόμοια αντικείμενα

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Προτείνεται για εσάς στην

Αφρικανική και φυλετική τέχνη

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​